Chinese
这里说的是痛苦。为了确定它的意义，不应承认自性是痛苦的。庆喜，我所说的是指诸行无常和变化无常。因为经中说：诸行及变化，知其皆无常，善知圆满佛，宣说感受苦。知晓集起是，指作为近取蕴的五蕴，与业和烦恼一同流转，那些混合在一起的事物。例如，因为从业和烦恼二者产生有。例如，烦恼就像谷壳，业就像果实。例如，如果果实带有谷壳，就能生出苗芽，同样，带有烦恼就能生出有的苗芽。说无因有两种：一些人认为一切都是无因的，例如顺世外道。另一些人认为有些有因，有些无因，例如大梵天是无因的，而他所化现的那些是有因的。同样，说无作者也有两种：有些人说有些有作者，有些无作者，例如自在天不会被任何罪业沾染，另一些则说他有罪业。因此，为了对治他们，需要了解因、集起、生起和缘起的方式。或者，能投生的是与业和烦恼一同流转的，这被称为因和集起。能产生的是生起和缘起。同样，为了对治那些认为诸佛没有止息的人，需要了解止息即是止息。如果一个根停止了，尚且感到痛苦，何况所有根都停止呢？为了对治这种想法，需要了解寂静，因为三火已经熄灭。因为总是善良的，所以是富饶的。因为一切痛苦都已消失，所以是决定出离的，如果具有它，一切有为法都会空虚。完全从寂灭中解脱之时，甚至连道路也像船筏一样被舍弃。知识就是这样。ུ་就是阻碍的意思。认为成佛者没有道，为了对治这种想法，道就是道。道不是理智，因为像不净的烦恼那些，是用道来摧毁的。例如，用器具划破的伤口，也像被不净的东西污染一样，为了对治这种想法，就是理智。像这样，道生起显现时，烦恼的获得就会止息显现，例如，灯火出现显现时，黑暗就会止息显现一样。如果黑暗和灯火两者在一刹那间同时存在，那么即使一百个刹那也会存在。修行是为了如实地修行。如果问：如何才是如实地修行，才是圣道呢？答：没有处所，没有机会。例如，对于那些观点圆满的人，特意思考后，从违背戒律，堕入恶趣，变成太监，直到第八有显现成就之间，没有处所等等。这使得诸佛和佛的声闻弟子们必定会解脱，因此是必定解脱。像那样的无漏智慧就是道智。其中，智慧是思考、被思考和具有相状的。如果问：这样智慧会具有相状，因为智慧会与其他智慧相结合吗？答：因为进入了执持对境的缘故。心和心所是具有相状和被思考的，但不是思考，因为感受等等与黑暗相似。色法和不相应行是仅仅被思考的。因此，智慧是现观和三种相状，即见现观、境现观和作用现观。与此相应的，是境现观和作用现观，与此不相应的，仅仅是作用现观。“我已完全了知痛苦”的意思是，以无常和痛苦的相状。说“我已”是因为随后安立了名称的缘故。不是空性和无我的相状。断除
English
It is said here that it is suffering. In order to ascertain its meaning, one should not admit that self-nature is suffering. Ananda, what I have said refers to the impermanence of conditioned phenomena and the impermanence of change. Because it says in the scriptures: All conditioned things and changes, Knowing them all to be impermanent, The perfectly enlightened Buddha, Fully declared feeling to be suffering. Knowing the arising is, refers to the five aggregates that are the basis of clinging, which flow together with karma and afflictions, those things that are mixed together. For example, because existence arises from both karma and afflictions. For example, afflictions are like husks, and karma is like fruit. For example, if a fruit has husks, it can produce sprouts, similarly, having afflictions can produce the sprouts of existence. There are two kinds of people who say there is no cause: some people understand that everything is without cause, such as the materialists. Others say that some things have causes and some do not, for example, the Great Brahma is without cause, while those that he emanates are with cause. Similarly, there are two kinds of people who say there is no agent: some say that some things have agents and some do not, for example, Ishvara is not tainted by any sins, while others say that he has sins. Therefore, in order to counteract them, one needs to understand the manner of cause, arising, origination, and condition. Alternatively, what causes projection is what flows together with karma and afflictions, which is called cause and arising. What produces is called origination and condition. Similarly, in order to counteract those who think that there is no cessation for the Buddhas, one needs to understand that cessation is cessation. If even one faculty ceases, there is suffering, what need is there to mention when all faculties cease? To counteract this thought, one needs to understand peace, because the three fires have been extinguished. Because it is always virtuous, it is abundant. Because all suffering has disappeared, it is definitely liberation, if one possesses it, all conditioned phenomena will be empty. At the time of complete liberation from suffering, even the path is abandoned like a raft. Knowledge is like that.
English
U means cessation. To counter the thought that there is no path for those who attain Buddhahood, the path is indeed the path. The path is not reason, because like impure afflictions, those are destroyed by the path. For example, a wound torn by an instrument is also like being contaminated by impure things, to counter this thought, it is reason. Like this, when the path arises and manifests, the acquisition of afflictions will cease and manifest, just as when a lamp appears and manifests, darkness will cease and manifest. If darkness and light were to exist together for a single moment, then they would exist for even a hundred moments. Practice is for practicing correctly. If asked, how is it that practicing correctly is the noble path? Answer: There is no place, there is no opportunity. For example, for those who have perfect views, after deliberately contemplating, from transgressing precepts, falling into evil destinies, becoming eunuchs, until the eighth existence is manifestly accomplished, there is no place, etc. This ensures that the Buddhas and the Buddha's Shravaka disciples will definitely be liberated, therefore it is definitely liberating. Such undefiled wisdom is the wisdom of the path. Among them, wisdom is thinking, being thought about, and having aspects. If asked, will wisdom thus have aspects, because wisdom will combine with other wisdoms? Answer: Because it has entered into grasping objects. Mind and mental factors have aspects and are to be thought about, but are not thinking, because feelings and so on are similar to darkness. Forms and non-associated formations are merely to be thought about. Therefore, wisdom is manifest realization and three aspects, namely, seeing manifest realization, object manifest realization, and action manifest realization. Those that correspond to this are object manifest realization and action manifest realization, and those that do not correspond to this are merely action manifest realization. "I have completely known suffering" means, in the aspect of impermanence and suffering. Saying "I have" is because the name is subsequently established. It is not the aspect of emptiness and selflessness. Cutting off
Tibetan
ངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དག་གིས་སོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཅུ་བཞི་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཟད་པ་ལ་ཟད་པར་ཤེས་པས་ཟད་པ་ཤེས་པའོ། །མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །བདག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཏེ། ཡང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ཤེས་པ་འདི་དག་ཉིད་ནི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་བསམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ལྷག་མ་བརྒྱད་ནི་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ཡིན་ལ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ཟད་པ་ཤེས་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་པོ། །ལྟ་བ་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི་བཟོད་པ་རྣམས་སོ། །ལྟ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། དེ་ཤེས་རབ་བདུན་དང་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། ལྟ་བ་ལྔའི་རང་བཞིན་ནོ། །ལྟ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། གཟུགས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ། །ཟད་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་འདི་དག་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང༌། བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་གསུམ་པོ་དག་ན་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ནི་དཀའ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ བུལ་བའི་ལམ་མོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོ་ནི་དཀའ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་བའི་ལམ་མོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང༌། བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཤས་ཆེ་ལ་ཞི་གནས་ཆུང་ངོ༌། །གཟུགས་མེད་པ་གསུམ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཤས་ཆེ་ལ་ཤེས་རབ་ཆུང་ངོ༌། །དངོས་གཞི་བསམ་གཏན་བཞི་པོ་དག་ལ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ནི་སླ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་བུལ་བའི་ལམ་མོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོ་སླ་ལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་བའི་ལམ་སྟེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་གཞི་བསམ་གཏན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ལམ་ནི་སླ་བའི་སྒྲར་བསྟན་ཏོ། །དབང་པོ་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་བུལ་བ་དང་མགྱོགས་པའི་སྒྲ་སྨོས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་འཁོར་བའི་མཐར་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །ཆོས་དང་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའོ། །ལྷག་མ་ཆོས་ཤེས་པ་དང
Chinese
我说是指同样以那四种方式。对于灭和道也是一样。这样十四种行相是尽智，于尽知尽是尽智。无生智也是一样。我已遍知痛苦，无需再次遍知。同样，也无需再次修习，直到这里。这些智慧本身不是见之自性，因为不是完全寻求的意乐。剩余的八种智慧是见之自性。有是智慧但不是见的情况，即尽智和无生智，以及具有怀疑等集合的智慧。有是见但不是智慧的情况，即从现观边际生起的忍。有既是见又是智慧的情况，即那七种智慧和世俗智的一方，是五见的自性。有既不是见也不是智慧的情况，即色、受、想和不相应的行。这些无尽的智慧，在无碍解和殊胜禅定以及三个无色定中，根器迟钝者是困难且现证缓慢的道路。根器敏锐者是困难但现证快速的道路。为什么呢？因为无碍解和殊胜禅定是智慧的成分多而止的成分少。三个无色定是止的成分多而智慧少。对于四种正行禅定，根器迟钝者是容易且现证缓慢的道路。根器敏锐者是容易且现证快速的道路，因为止和观是双运而行的。以正行禅定所摄持的道被显示为容易之声。以根器差别则说了缓慢和快速之声。世俗智由于堕入轮回的边际，所以唯一是有漏的。他心智是有漏和无漏的，世俗智的自性是属于有漏的。法和随顺通达智的自性是属于无漏的。剩余的法智和
English
I say that is the same with those four aspects. It is the same for cessation and path as well. Thus, the fourteen aspects are the knowledge of exhaustion, the knowledge of exhaustion in the exhaustion is the knowledge of exhaustion. The knowledge of non-arising is also the same. I have fully known suffering, there is no need to fully know it again. Similarly, there is no need to practice again, up to here. These knowledges themselves are not the nature of view, because they are not the intention of completely seeking. The remaining eight knowledges are the nature of view. There are cases where it is knowledge but not view, that is, the knowledge of exhaustion and the knowledge of non-arising, and the wisdom that possesses the collection of doubt and so on. There are cases where it is view but not knowledge, that is, the acceptances that arise from the edge of realization. There are cases where it is both view and knowledge, that is, those seven wisdoms and the side of conventional knowledge, which are the nature of the five views. There are cases where it is neither view nor knowledge, that is, form, feeling, perception, and non-associated formations. These inexhaustible knowledges, in the unobstructed liberation and the special concentration and the three formless absorptions, for those with dull faculties, it is a difficult and slow path to manifest realization. For those with sharp faculties, it is a difficult but quick path to manifest realization. Why? Because unobstructed liberation and special concentration have more wisdom and less calm abiding. The three formless absorptions have more calm abiding and less wisdom. For the four actual concentrations, for those with dull faculties, it is an easy and slow path to manifest realization. For those with sharp faculties, it is an easy and quick path to manifest realization, because calm abiding and insight are practiced in union. The path that is included by the actual concentration is shown as the sound of easy. By the difference of faculties, the sound of slow and fast is spoken. Conventional knowledge, because it falls into the edge of samsara, is solely with outflows. The knowledge of the minds of others is with outflows and without outflows, the nature of conventional knowledge is with outflows. The nature of the knowledge of dharma and subsequent understanding is without outflows. The remaining knowledge of dharma and