Tibetan
ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སའི་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་ངོ༌། །སྡེ་པ་གཞན་གང་དག་ན་རེ། མགོ་མཉམ་ཞེས་བྱ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི། རས་ཀྱི་མཐའ་ལ་མེ་ཞེན་ནས་ཚིག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་ནི། དགེ་སློང་དག་ཇི་ཙམ་དུ་འདུ་ཤེས་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཀུན་ཤེས་པར་རབ་ཏུ་རྟོགས་སོ། །གང་ཡང་འདི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལྷག་མ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་དེ་ལ་ནི་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཤིང་ལངས་ནས་རབ་ཏུ་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་སྨྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དང་འགལ་ལོ། སྐབས་སུ་བཤད་པ་རྫོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ནས་བྱུང་བ་ལ་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྫོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་ཕྱིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འཁོར་དུ་ཉེ་བར་བསྡོགས་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །དངོས་གཞི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང༌། གཉིས་པ་ལ་ནི་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོའོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་བདེ་བའོ། །བཞི་པ་ལ་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་རྣམས་པས་ཤེས་པ་རྣམས་སྔར་བསྟན་ཅེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟོད་པ་རྣམས་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་རྫས་སུ་ན་ཤེས་པ་གཉིས་ཏེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའོ། །རྣམ་པ་བདུན་གྱི་ན་བཅུར་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའོ། །གཉེན་པོས་ནི་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་མཐའ་དག་གི་གཉེན་པོའོ། །རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་ གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་གཉེན་པོའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་དང་དམིགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ། །གཞན་གྱི་སེམས་ལ་སྦྱོར་བས་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བས་བྱ་བ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཟད་པ་ཤེས་པའོ། །སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རྒྱུས་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསགས་པའི་ཕྱིར་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་ཤེས་པ་སྔར་བཤད་ཅེ་ན། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྔར་སྤོང་ཞེ་ན། དེ་ནི་མངོན་སུམ་གཉིས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཟིན་པ་མངོན་སུམ་དང་རྫས་མངོན་སུམ་གྱིས་སོ། །ཁམས་གཞན་གྱི་ནི་རྫས་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཡང་འགོག་པ་དང༌། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་ཅར་གྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཁམས་གསུམ་ཅར་གྱི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གཞན་དུ་ཡིད་འབྱུང་ལ་གཞན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་དུ་འོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པར་གཏོགས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐད་དུ་འབྲས་བུར་གྱུར་བ་ཉེ་བར་ལན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པའོ། །དེ་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པའོ། །དེ་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་བརྗོད་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྡུད་དེ། གཙོ་བོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོ་གཤེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་རྣམས་སོ། །སྔར་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པའོ། །ད་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་མ་ཕྱེ་བའོ། །ཡང་ན་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གཞན་དུ་བཤད་དེ། སྦྱོར་བ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྡུད་པའོ། དེ་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ནི་གང་གི་འོག་ཏུ་སྤོང་བའི་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་ པའོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ནི་གང་གིས་བྲལ་བའི་རྙེད་པ་སྐྱེད་པའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ནི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ལམ་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་མོ། །དེ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གིས་དབང་པོ་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཆོས་ཤེས་པའི་ས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་དྲུག་ཏུ་སྟོན་ཏེ་དེ་ནི་ཆོས་ཤེས་པའོ། །གང་དག་འདུ་བྱེད་སྨོས་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་བརྩལ་བར་འདོད་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་དོན་འདི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། ཟག་པ་མེད་པ་ནི་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤང་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ཆོས་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དོན་དང་མཐུན་པའི་མིང་དུ་སྟོན་ཏོ། །ཐོག་མ་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་ཐོག་མ་མེད་པ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་འཁོར་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུའོ། །བདག་གི་ཆུ་སྲིན་གྱི་ཆུ་སྲིན་འཛིན་ཁྲི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ། བདག་དང་བ
Chinese
通过显现一无所有的生处之道来断除烦恼。其他一些部派说：名为“头平等”的阿罗汉，就像布的边缘被火烧着一样。那些人说：比丘们进入正念的程度有多深，就能完全理解一切。还有，这与“禅定者比丘们在有余依处，即有顶天中入定和出定后进行观察”的说法相违背。名为“随所说尽”是指从因缘而产生的就叫做随所说。所谓“尽”就是“究竟”的同义词。对于所有与轮涅相关的，都是舍。正行初禅和二禅是乐受根。三禅是乐。四禅是舍。为什么忍辱先于智慧被宣说呢？因为它们是所有烦恼的对治。忍辱是见道所断烦恼的对治。就其体性而言，智慧有两种：有漏和无漏。就其七种分类而言，可以分为十种。自性上是世俗智。对治上是法智和类智。法智是欲界一切的对治。类智是色界和无色界的对治。苦和集智是就相的差别而言。灭和道智是就相和所缘的差别而言。通过与他人的心相连结而知晓他人的心。在断除烦恼的相续中产生，因为已经完成了任务，所以是尽智。因为以同等因缘积累了所有智慧，所以是不生智。为什么先说的是法智呢？因为它是欲界的对治。为什么先断除欲界呢？因为它是通过两种现量而显现的，即执受现量和自性现量。其他的界则仅仅通过自性现量显现。还有，灭和道上的法智是三个界的
English
By manifesting the path of the place of nothingness, afflictions are abandoned. Some other schools say: The Arhat named "Head Equality" is like the edge of cloth being burned by fire. Those people say: To the extent that monks enter into mindfulness, they fully understand everything. Also, this contradicts the statement that "Meditative monks enter and arise from samadhi in the remaining dependent place, the peak of existence, and then observe." The term "completely explained as appropriate" means that what arises from conditions is called "explained as appropriate." The term "completely" is synonymous with "ultimate." For all that is related to samsara and nirvana, it is equanimity. The actual first dhyana and second dhyana are the faculty of pleasant feeling. The third dhyana is pleasure. The fourth dhyana is equanimity. Why are the kshanti (patience/forbearance) spoken of before the jnana (knowledge/wisdom)? Because they are the antidote to all afflictions. Kshanti is the antidote to the afflictions to be abandoned by the path of seeing. In terms of substance, there are two kinds of jnana: contaminated and uncontaminated. In terms of its seven divisions, it can be divided into ten. By nature, it is conventional wisdom. As an antidote, it is dharma-jnana and subsequent-jnana. Dharma-jnana is the antidote to all of the desire realm. Subsequent-jnana is the antidote to the form and formless realms. Knowledge of suffering and origin is in terms of the difference of aspects. Knowledge of cessation and path is in terms of the difference of aspects and objects. Knowing the minds of others by connecting with their minds. Arising in the continuum of having abandoned afflictions, because the task has been completed, it is the knowledge of exhaustion. Because all knowledge has been accumulated by equal causes, it is the knowledge of non-arising. Why is dharma-jnana spoken of first? Because it is the antidote to the desire realm. Why is the desire realm abandoned first? Because it is manifested by two kinds of direct perception, namely, apprehended direct perception and substantial direct perception. The other realms are manifested only by substantial direct perception. Furthermore, dharma-jnana on cessation and path is of the three realms.
Chinese
是解脱的对治品。为什么说对于痛苦和集起，法智不是三界一切的对治品呢？因为对于其他，生起厌离，对于其他，将会变得无有贪欲。名为属于欲望的行，是指宣说成为果的，接近成熟的五蕴。对于它，什么是无常、痛苦、空性、无我的行相的认识。其中，因是指集起的谛实。其中，灭除是指灭谛。其中，舍弃是指道谛。像这样，以十六种行相来认识，就是法智。像这样，法智是指宣说五蕴。名为法智的这个词语，是完全包含了一切言说，因为是主要宣说，就像说国王驾崩了一样。地是指谛实。先前是分别开来宣说的，现在是没有分别开来的。或者，法是指在其他意义上宣说，是完全包含加行、解脱和殊胜的道。其中，加行道是指在其下显现舍弃的道。解脱道是指凭借它生起远离的获得。殊胜道是指因为是获得殊胜的道，所以是殊胜道。那就是念住等等，凭借它能够现前成就像调伏根等功德。在名为法智的地中，地是指宣说六地，那就是法智。有些人说行，是想要计算非复合的，按照那些人的观点，这个意义会成为对治品，因为无漏没有过失，所以不应该舍弃。为什么称它为法智呢？因此，是为了显示符合意义的名称。名为具有无始的轮回，如何具有无始呢？因为经中说：比丘们，轮回是没有开始的。恒常是指一切时候。名为我的鳄鱼的鳄鱼执持，是指对于我和我所的显现执著，我和我
English
is the antidote to liberation. Why is it said that Dharma-knowledge is not the antidote to all three realms for suffering and arising? Because for others, aversion arises, and for others, there will be no desire. The term "actions belonging to desire" refers to the declaration of the five aggregates that have become the fruit and are close to ripening. For it, what is the knowledge of the aspects of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness? Among them, the cause refers to the truth of arising. Among them, cessation refers to the truth of cessation. Among them, abandonment refers to the truth of the path. In this way, knowing with sixteen aspects is Dharma-knowledge. In this way, Dharma-knowledge refers to the declaration of the five aggregates. This term called Dharma-knowledge completely encompasses all speech, because it is the main declaration, just like saying that the king has passed away. The ground refers to the truths. Previously, it was explained separately, but now it is not explained separately. Or, Dharma is explained in another sense, it completely includes the paths of application, liberation, and distinction. Among them, the path of application refers to the path under which the path of abandonment is manifested. The path of liberation refers to the attainment of separation that arises through it. The path of distinction refers to the path of distinction because it is the path to attain distinction. That is mindfulness and so on, through which one can manifest and accomplish qualities such as taming the senses. In the ground called the ground of Dharma-knowledge, the ground refers to the declaration of the six grounds, which is Dharma-knowledge. Some people say that actions are mentioned because they want to calculate the uncompounded, according to those people's view, this meaning will become an antidote, because the uncontaminated has no faults, so it should not be abandoned. Why is it called Dharma-knowledge? Therefore, it is to show the name that corresponds to the meaning. The term "samsara with no beginning" how does it have no beginning? Because it is said in the sutras: Bhikshus, samsara has no beginning. Constant means at all times. The term "my crocodile's crocodile grasping" refers to the manifest attachment to me and mine, me and mine.