Tibetan
་པའི་ཚིག་གི་རིགས་པའོ། །སེམས་ཀྱི་ཀུན་དུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་འཛིན་པས་ཀུན་དུ་འཛིན་པ་སྟེ། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་དང་མཁས་པ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཆོས་ལ་སོགས་པ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་ལ། སྦྱིན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་སྲེད་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ནི་སེར་སྣའོ། །ཀུན་དུ་སྦྱོར་བའི་དོན་ནི་འཆིང་བའི་དོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་འདྲེ་བར་བྱེད་པས་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་རྣམས་སོ། །མིག་གཟུགས་རྣམས་ལ་ཀུན་དུ་མི་སྦྱོར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆིང་ཞེས་བྱ་ བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདུན་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའོ། །འདོད་ཆགས་ནི་མངོན་པར་ཆགས་པའོ། །མངོན་པར་འདོད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་མངོན་པར་ཆགས་པ་ནི་འདུན་པའི་འདོད་ཆགས་སོ། །དཀར་པོ་ཡང་ནག་པོ་ལ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་གང་དེ་ན་འབྲེང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་དེ་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་འདུལ་བའི་དབང་གི་ཕྱིར་མདོ་ལས་འཆིང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འདི་དག་གིས་སྲིད་པའི་བཙོན་རར་བཅིངས་པས་འཆིང་བ་རྣམས་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་གགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་འཆིང་བ་གསུམ་བསྟན་པས་ནི་དགའ་བ་དང་དམའ་བའི་རྣམ་པ་དང༌། གཉི་ག་ལས་བཟློག་པར་ཞུགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་དགའ་བའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏོ། །དམའ་བའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཞེ་སྡང་གིས་སྟོན་ཏོ། །གཉི་ག་ལས་བཟློག་པ་ནི་རྨུགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཏི་མུག་གིས་སྟོན་ཏོ། །འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་པས་འདོད་ཆགས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཡུལ་ལམ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པར་མཐོང་བས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བའོ། །དེ་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་སྤོང་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱའོ། །སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྒྱུད་ལས་སེལ་བ་སྟེ། རྙེད་པའི་རྒྱུན་གཅོད་པ་དང༌། དེ་ལ་བྲལ་བའི་རྙེད་པ་བསྐྱེད་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བར་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་བར་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །བསྒོམ་པ་ནི་དམིགས་པ་མ་ངེས་ཤིང་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་ཤེས་པ་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་སྤང་བར་བྱ་བའི་འདོད་ཆགས་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱའོ
Chinese
是词的理路。名为心的遍取是说以遍取而遍取，对法与利养及智者现前贪著，想要不离于先行的法等。与布施相违，是贪爱的同类因之法，即是悭吝。名为遍系之义是束缚之义，名为遍系者，即是能遍系者们。名为于眼色等不遍系，是束缚之异名。名为欲之贪，欲者是现前欲求。贪者是现前贪著。以现前欲求为先导的现前贪著，即是欲之贪。白色虽非黑色，然于彼处有依附等，即名为遍系。世尊亦为调伏之故，于经中说三缚。彼等以此等系缚于有之牢狱，故为诸缚。是说离贪之相续的间断之异名。彼处所示之三缚，是喜乐与低劣之相，及从二者之违品而趣入，极显一切烦恼。彼处趣入喜乐之相者，是慢等，以贪而显示。趣入低劣之相者，是疑等，以嗔而显示。从二者之违品而趣入者，是惛沉等，以痴而显示。名为于诸欲者，是对色等贪著而贪著。名为见苦者，是见苦之境或苦之相而为见苦者。彼等是于苦有法知及随证知之忍。以彼二者而断者，是见苦所断。名为断者，是从彼相续中去除，是断绝所得之流，及生起离彼之所得。如见苦所断，乃至见道所断之间亦如是。修习是所缘不决定，且观待殊胜果而使知识串习，由此所断之贪，是修习所断
English
It is the logic of words. What is called the mind's clinging is clinging by clinging, being attached to the Dharma, gain, and the wise, wanting not to be separated from the preceding Dharma and so on. What is incompatible with generosity, the Dharma that is the similar cause of craving, is stinginess. The meaning of what is called pervasive connection is the meaning of bondage, and those called pervasive connections are those that pervasively connect. What is called not pervasively connecting to eye-forms and so on is another name for bondage. What is called desire's attachment, desire is manifest desire. Attachment is manifest attachment. Manifest attachment preceded by manifest desire is desire's attachment. Although white is not black, what has dependence and so on in that place is called pervasive connection. The Blessed One also spoke of the three bonds in the sutras for the sake of taming. Because they are bound in the prison of existence by these, they are the bonds. It is another name for the interruption of the continuum of detachment from desire. The three bonds shown there are the aspects of joy and inferiority, and entering from the opposite of the two, all afflictions are greatly shown. Those who enter into the aspect of joy are pride and so on, shown by desire. Those who enter into the aspect of inferiority are doubt and so on, shown by hatred. Those who enter from the opposite of the two are lethargy and so on, shown by ignorance. What is called in desires is being attached by being attached to forms and so on. What is called seeing suffering is seeing the object of suffering or the aspect of suffering. These are the Dharma-knowledge of suffering and the forbearance of subsequent knowledge. What is abandoned by those two is what is to be abandoned by seeing suffering. What is called abandoning is removing it from that continuum, cutting off the stream of gain, and generating gain apart from it. Just as what is to be abandoned by seeing suffering is the same up to what is to be abandoned by seeing the path. Cultivation is making knowledge familiar by relying on an unspecified object and a special result, and the desire to be abandoned by it is to be abandoned by cultivation.