Tibetan
བར་མ་གྱུར་ཅིག །འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་པ་འདི་ནི། ཕྱི་རོལ་པའི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མཐའ་གཉིས་ནི་ཆད་པ་དང་རྟག་པའི་མཐའོ། །ལས་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བའི་བདེན་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །ཐར་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའོ། །དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡང་དག་པ་ཆུད་གཟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་ཡོད་ཡང་དག་པའི་དངོས་པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཡོད་ཡང་དག་པར་ཆུད་གཟོན་པའོ། །ལྟ་བ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལོག་པ་ཉིད་ཡིན་མོད་ཀྱི་འདི་ནི་ཡོད་པ་ཡང་དག་པའི་དངོས་པོ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །གཞན་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའོ། །དེ་བས་ན་འདི་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བརྗོད་དེ་ཤིན་ཏུ་ལོག་པར་ཞུགས་པས་གདོལ་པ་སྡིག་ཅན་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟ་བ་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པར་ནི་མཆོག་མ་ཡིན་ཏེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་དངོས་པོ་ངན་པ་སྟེ། སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ལྟ་བའི་གནས་སོ། །ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཞིག་མི་མངོན་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་བསྡུ་བར་བལྟའོ། །དེ་བས་ན་ལྟ་བ་མཆོག་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་དང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་མཆོག་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་རྣམས་ཇི་ལྟར་མཆོག་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྤང་བར་བྱ་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློའི་བྱེ་བྲག་གང་ཡིན་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔྱོད་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་རྒྱུའོ། །བརྟུལ་ཞུགས་ནི་ལམ་མོ། །དེས་ན་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྒྱུར་ལྟ། ལམ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལམ་དུ་ལྟ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་དབང་ཕྱུག་དང་སྐྱེས་བུ་དང༌། གཙོ་བོ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མཐོང་བས་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྒྱུར་ལྟ་བའོ། །ལམ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མངོན་པར་མཐོ་བའི་དང༌། ངེས་པར་ལེགས་པའོ། །དེ་ལ་མེ་དང་ཆུའི་ནང་དུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོ་རིས་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་ལམ་དུ་མཐོང་བ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །རང་བཞིན་དང་སྐྱེས་བུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐར་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་ལམ་དུ་མཐོང་བས་ལམ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལམ་དུ་ལྟའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་བྲམ་ཟེ་ཆོ་ག་ཅན་གཙང་སྦྲ་འདོད་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་ཆོ་ག་ཅན་གཙང་སྦྲ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པས་གཙང་སྦྲ་བྱེད་པ་དག་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དག་པར་སེམས་པ་ ལྟར་ཆོས་དེ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ལྟ་བ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་ལྟ་བའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་གཉིས་ནི་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་གཟུང་བ་ནི་ལྟ་བ་གསུམ་མོ། །འཛིན་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་གཉིས་ཏེ། གཅིག་ནི་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་དག་པར་འཛིན་པའོ། །འབྲས་བུ་རྣམ་པ་དེ་གསུམ་སྤངས་ན་ངེས་པར་ལེགས་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི། ཤེས་རབ་མེད་པར་ནི་ཐར་པ་མེད་དེ། དེ་ནི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་ན་སེམས་ནི་གློག་ལྟ་བུའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འཇིག་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་ཞེས་བྱ་བ་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རེ་རེ་དང་སྦྱར་རོ། །ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ནི་བློ་གྲོས་རྣམ་པ་གཉིས་འབྱུང་བས་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་བདེན་པའི་ཡུལ་ལ་ནི་ཡིན་གྱི་ཡུལ་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྡོང་དུམ་ལ་མི་ལ་སོགས་པར་སོམ་ཉི་ཟ་བས་ཐེ་ཚོམ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ནད་གསོ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཉིད་དེ། གསོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་ནི་ཐེ་ཚོམ་མོ། །ལམ་ཁ་བྲག་དང་རྩྭ་མི་འདྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་ན་ལམ་ཁ་བྲག་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མི་ལམ་འདིར་འགྲོ་འམ། འོན་ཏེ་ལམ་འདིར་འགྲོ་སྙམ་དུ་སོམ་ཉི་ཟ་བ་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྩྭ་མི་རྒྱང་རིང་བ་དང་མུན་པའི་ནང་ན་མཐོང་བ་ལ་གཞག་སྟེ། འདི་ནི་ཐེ་ཚོམ་མོ། །ཁོང་ནས་འཁྲུགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྲོ་བ་ལས་ཆོས་གཞན་དུ་སྟོན་ཏོ། །གཞན་ལ་མི་གཏོང་ངོ་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས
Chinese
不要变成中间状态！认为不会产生，这在外道所持的见解中是最殊胜的，这样说了。两种边是断灭和常恒的边。说没有业，这是对集谛的诽谤。说没有业的果报，这是对苦谛的诽谤。说没有解脱，这是对灭谛的诽谤。说没有获得它的道，这是对道谛的诽谤。事物存在，真实却被贬低，这指的是对真实存在的四谛，说存在真实的事物，却诽谤它，贬低真实的存在。这五种见解 全部都是邪见，但这是对存在真实的事物的诽谤。其他是增益。因此，称此为邪见，因为深入邪道，如同旃陀罗罪人一般。其中，对坏聚见等见解，从究竟意义上来说并非殊胜，因为它们是有漏的。有漏是恶劣的事物，因为它们是应该舍弃的。五取蕴是见解的处所。执持见解为殊胜，这是因为省略了“等”字，应视为包含执持见解等。因此，对于那些非殊胜的见解和非殊胜的五取蕴，才说了执持为殊胜。这些如何不是殊胜的呢？因为它们是被圣者们舍弃的。为何要舍弃呢？因为有三种痛苦。什么是智慧的差别呢？就是智慧的差别，那就是执持见解为殊胜。思虑，指的是考察。戒律是因。苦行是道。因此，视非因为因为，视非道为道，这就是执持戒律和苦行为殊胜。例如，自在天和补特伽罗，以及主物和时间等，那些不是轮回之因的，却也视为因，这就是视非因为因。道
English
Do not become an intermediate state! Thinking that it will not arise, this is said to be the most excellent among the views held by outsiders. The two extremes are the extremes of annihilation and permanence. Saying there is no karma is to slander the truth of the origin. Saying there is no result of karma is to slander the truth of suffering. Saying there is no liberation is to slander the truth of cessation. Saying there is no path to attain it is to slander the truth of the path. Saying that things exist, but are truly diminished, this refers to the four truths that truly exist, saying that things exist truly, but slandering it, diminishing true existence. These five views are all wrong views, but this is to slander the existence of true things. The others are exaggerations. Therefore, this is called a wrong view, because it has deeply entered the wrong path, like a Chandalas sinner. Among them, the views such as the view of the aggregates are not supreme in the ultimate sense, because they are tainted. Tainted is an evil thing, because it should be abandoned. The five aggregates of grasping are the place of views. Holding views as supreme is because the word "etc." is omitted, and it should be regarded as including holding views etc. Therefore, it is said that holding as supreme those views that are not supreme and the five aggregates that are not supreme. How are these not supreme? Because they are abandoned by the noble ones. Why should they be abandoned? Because there are three kinds of suffering. What is the difference of wisdom? It is the difference of wisdom, that is, holding views as supreme. Thinking refers to examination. Discipline is the cause. Asceticism is the path. Therefore, seeing what is not the cause as the cause, and seeing what is not the path as the path, this is holding discipline and asceticism as supreme. For example, Ishvara and Purusha, as well as Pradhana and time, etc., those that are not the cause of samsara are also regarded as the cause, this is seeing what is not the cause as the cause. The path
Chinese
有两种，即显现增上和决定胜。其中，进入火和水等并非是通往高处的道路，却也视其为道路，仅仅是持戒和苦行而已。以自性和补特伽罗的差别来认识等，这些并非是解脱之因，却也视其为道路，这是将非道视为道。将持戒和苦行视为最殊胜，如婆罗门进行仪式、渴望洁净等，例如婆罗门进行仪式、渴望洁净等，以非清净的自性认为自己是清净的，应知此法也与之相似。以所取和能取的差别，将三种见解归纳为一，称为见解的遍计。另一种执为殊胜，称为执为殊胜的遍计。其中，所取是三种见解。能取是两种执为殊胜，一是执为殊胜，另一是执为清净。如果舍弃这三种果，则必定能够很好地领悟，如果没有智慧，则没有解脱。正如经中所说：比丘们，如此说来，心如闪电，三摩地如金刚，智慧能摧毁烦恼。苦、集、灭、道，称为四谛，对于“诸”这个词，要与每一个词相连。犹豫不决，是因为产生两种智慧，所以犹豫不决。对于“诸谛”，这是指在真谛的境上才是，在其他境上则不是。因此，对于树桩是否是人等产生怀疑，称为犹豫。治疗烦恼之病的是智慧本身，所谓治疗，是指其相违品是怀疑。路口与岩石和草不同，例如，走到路口的岩石旁的人会想，是走这条路呢，还是走那条路呢？像这样犹豫不决，也应如是理解。草不长在远处，而是在黑暗中看到，这便是怀疑。所谓内心烦乱，是从愤怒之外的其他法来显示的。认为不给别人等，是决
English
There are two types: apparent superiority and definite goodness. Among them, entering fire and water, etc., are not paths to higher realms, but they are seen as paths, merely involving discipline and asceticism. Understanding through the distinction between nature and person, etc., are not causes of liberation, but they are seen as paths, thus viewing non-paths as paths. Holding discipline and asceticism as supreme is like Brahmins with rituals desiring purity. For example, Brahmins performing rituals, desiring purity, etc., think they are pure with a nature that is not pure. It should be understood that this dharma is similar to that. Combining the three views through the distinction between what is grasped and what grasps, it is called the all-pervasive application of views. The other two that are held as supreme are called the all-pervasive application of holding as supreme. Among them, what is grasped are the three views. What grasps are the two holdings as supreme: one is holding as supreme, and the other is holding as pure. If these three kinds of results are abandoned, then one will definitely be able to realize well. Without wisdom, there is no liberation. As it is said in the sutra: Bhikshus, thus, the mind is like lightning, samadhi is like a vajra, and wisdom destroys the afflictions. Suffering, origin, cessation, and path are called the truths. The word "all" should be connected with each word individually. Doubting is because two kinds of intelligence arise, so one doubts. Regarding "the truths," this refers to being on the object of truth, not on other objects. Therefore, doubting whether a tree stump is a person, etc., is called hesitation. Healing the disease of afflictions is wisdom itself. What is called healing refers to its opposing factor, which is doubt. The crossroads are different from rocks and grass. For example, a person who goes to a rock at a crossroads will think, should I go this way, or should I go that way? Just like that hesitation, doubt should also be understood in the same way. Grass does not grow far away, but is seen in the darkness, this is doubt. What is called inner turmoil is shown as a different dharma from anger. Thinking of not giving to others, etc., is certain.