Tibetan
་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཡུལ་ལ་མ་ཞུམ་པར་རྒྱུག་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་མོས་པའོ། །དད་པའི་སེམས་དང་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་དད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། དེ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་དགའ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པའོ། །དད་པ་ནི་སེམས་དང་བའོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་འབྲེལ་བའོ། །སེམས་ཀྱི་རྙོག་པ་དེ་སེལ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པས་དཔེ་དེ་བསྟན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དང་སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུམ་དང༌། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །ཆོས་ཀྱི་ལེགས་པར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་སླུ་བ་མེད་པ་སྟེ། འགྲོ་བའི་བླ་མས་ཇི་སྐད་དུ། ངས་ཁྱེད་ལ་གང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་བཤད་པ་དེ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་སྙམ་ཞེས་བྱ་བའི་གནས་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོད་པའོ། །འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པར་བྱེད་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པས་ནི་ངེས་པ་སྟེ། མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལ་མངོན་ པར་དད་ཅིང་ངེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འོ་ན་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲ་རྩ་བ་མེད་པའི་དད་པ་དང་ལྡན་ཞེས་གང་ཡང་གསུངས་པ་ལ། རྩ་བ་མེད་པའི་དད་པ་གང་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང་བྲལ་བའོ། །འོ་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡང་རྩ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དེ། ཁྱད་ཞུགས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་བདེན་པ་མཐོང་བ་དང་མཐུན་པར་བསྟེན་པ་ཉིད་རྩ་བ་མེད་པའོ། །དད་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དགེ་བའི་ཆོས་ལ་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་ནི་དེ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཤིང་མཐོར་འགྲོ་བར་རྩོལ་བ་ནི་སྤྲོ་བའོ། །འདིར་དགེ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་དང་གནས་པར་བྱེད་པ་དང༌། མི་དགེ་བ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པ་དང་འགོག་པར་བྱེད་པ་དང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལྟ་འོ། །འཁོར་བའི་འདམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བར་བྱེད་པས་འཁོར་བ་སྟེ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉི
Chinese
就像那样，内心不畏惧地奔跑，那就是信解。所谓的信心的心是澄净的，信心是对功德的信任，以及先前的喜悦，因此变成了另一种意义。信心是心澄净。三宝是佛、法、僧。所谓与因果相关联，就是与因和果二者相关联。因为具有消除内心污浊的性质，所以显示了这个比喻。诸佛的菩提是知尽和知不生，以及佛陀的十八不共法、十力、四无畏、三念住和大悲。所谓善于修持佛法，就是不欺骗地断除烦恼。如众生之主所说：我所说的声闻乘之道，并非一定是解脱之道，没有这样的地方。如法修持就是具有圣者所喜悦的戒律。所有从这之外转变的，都是迷惑的，是对缘起之法性的迷惑。以及对三宝等存在的真实性，以确信其存在的真实性而确定，对确信的这种状态，显现
English
Like that, running without fear in the realm of the mind, that is conviction. The so-called mind of faith is clear, faith is trust in merits, and the joy that precedes it, therefore it becomes another meaning. Faith is a clear mind. The Three Jewels are the Buddha, Dharma, and Sangha. The so-called connection with cause and effect is the connection with both cause and effect. Because it has the nature of removing the turbidity of the mind, this metaphor is shown. The enlightenment of the Buddhas is the knowledge of exhaustion and the knowledge of non-arising, as well as the eighteen unshared qualities of the Buddha, the ten powers, the four fearlessnesses, the three mindfulnesses, and great compassion. The so-called good practice of the Dharma is the unfailing abandonment of afflictions. As the lord of beings said: What I have explained to you as the path of the Hearers is not necessarily a path to liberation, there is no such place. Practicing correctly is having the discipline that pleases the noble ones. All that is transformed from this is delusion, it is delusion about the nature of dependent arising. And with the certainty of the existence of the Three Jewels and so on, by believing in the reality of their existence, to the state of conviction,
Tibetan
ད་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འཁོར་བ་ཉིད་འདམ་ཡིན་པས་འཁོར་བའི་འདམ་མོ། །འཁོར་བའི་འདམ་ནི་འཁོར་བ་ལས་འབྱུང་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་འདམ་མོ། །དེར་བྱིང་བའི་སེམས་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྱིན་པའོ། །དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ་མངོན་པར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུད་གནས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པར་བྱེད་པས་དྲན་པའོ། །དེ་ནི་སེམས་གསལ་བ་ཉིད་དེ་གསལ་བའི་དངོས་པོ་ནི་གསལ་བ་ཉིད་དོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དོན་དེ་གསལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་མ་བརྗེད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མ་བརྗེད་པ་ལ་གསལ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མྱོང་བའི་དོན་དྲན་པས་གསལ་བར་བྱེད་དེ། སལ་སལ་པོར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མྱོང་བའི་ཡུལ་དྲན་པ་དྲན་པ་གཞན་གྱི་དབང་གིས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་པའོ། །བྱས་པ་དང་བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་ཡུལ་དེ་དག་ཀྱང་དྲན་མོད་ཀྱི་ཕལ་ཆེར་འདས་པའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པས་འདས་པ་ཡུལ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཏིང་ངེ་ འཛིན་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་སྤྲེའུ་དང་འདྲ་བས་ན་སྤྲེའུ་སྨོས་ཏེ། རྒོད་པར་གྲགས་པའི་ཕྱིར་དཔེར་སྨོས་ཀྱི། འདྲ་བ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ནས་ཀྱང་དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་མྱུར་དུ་འགྱུར་བ་ནི་ཆོས་གཅིག་ལས་ངས་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་ནི་སེམས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དམིགས་པ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་གཅིག་ལ་འཛིན་པར་ནུས་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་ཡུལ་གཅིག་ལ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ། །དཔེར་ན་སྤྲུལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྱ་གྱུར་འགྲོ་བ་འོད་མའི་སྦུབས་སུ་བཅུག་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་གྱ་གྱུ་བ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་གིས་དེ་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་གནས་སོ། །གང་དག་གི་ལྟ་བ་ལས་དགེ་སློང་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དང་བ་ཡིན་ན། དེ་གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་ནི་ཐོག་མ་ཡོད་པ་ཅན་གྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །འདིས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་སྙོམས་པར་བྱེད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དམིགས་པ་གཅིག་ལ་འཇོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བས་ན་སེམས་སྤྲེའུ་ལྟ་བུ་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །འདིར་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མཐའ་དག་ལ་སེམས་ཞེས་བྱ
Chinese
现在说“生起”这个词。“轮回本身是泥潭，所以是轮回的泥潭”。轮回的泥潭是因为难以从轮回中生起，所以是泥潭。在那里沉溺的心显现出来，称为“生起”，就是产生的意思。那就是精进，因为能使显现等各种分别念的相续存在。精进已经说完了。所谓“忆念”，就是忆念的作用，所以是忆念。那就是心的明晰性，明晰的事物就是明晰性。色等是应该被了解的，所以那个意义就是明晰性。那也就是不忘记所作等。为什么要说不忘记就是明晰性呢？像这样，忆念所经历的事情能使之明晰，是“清清楚楚”的意思。所经历的境忆念，是认为忆念受到其他忆念的影响，心和心所会变成境的事物。所作、所为和能作的境虽然也忆念，但大多是涉及过去的境，所以显示过去就是境本身。“三摩地，一心”的意思是，因为心像猴子，所以提到了猴子。因为以狂暴著称，所以用作比喻，但不仅仅是因为相似。其他经中也说：“诸比丘，我没有见过比这更快变化的法，那就是心。”所谓“一个所缘”，就是能够专注于一个境，显示那本身就是专注于一个境。例如，像被放入光管中的、自性动摇的幻化，同样，心也是自性动摇的，通过三摩地的力量，它安住于一个所缘。有些人认为，比丘们，识的自性是清净的，但被突如其来的烦恼所染污。如果这样说，就会犯有始有终的过失。因为三摩地能使心和心所平等，是“安住于一个所缘”的意思。因此，才说了心像猴子一样专注于一个所缘。这里，对一切心和心所都称为心。
English
Now, the term 'arising' is explained. Samsara itself is a mire, hence it is the mire of samsara. The mire of samsara is so called because it is difficult to arise from samsara. The mind that sinks there, manifesting, is called 'arising,' which means to produce. That is exertion, because it causes the continuum of various discriminations such as manifestation to remain. Exertion has been explained. 'Mindfulness' is so called because it makes one remember. That is the clarity of mind itself, and the clear object is clarity itself. Forms and so on are to be known, so that meaning is clarity itself. That is also not forgetting what has been done and so on. Why is not forgetting called clarity? Like this, remembering what has been experienced makes it clear, it is the meaning of 'clearly.' Remembering the experienced object, it is considered that mindfulness is influenced by other mindfulness, and mind and mental factors will become the object's entity. Although what has been done, what is to be done, and the object of doing are also remembered, mostly they involve past objects, so showing the past is the object itself. 'Samadhi, one-pointedness of mind' means that because the mind is like a monkey, the monkey is mentioned. It is mentioned as an example because it is known for being wild, but not just because of similarity. In other sutras it is also said, 'Monks, I have not seen a dharma that changes faster than this, that is the mind.' 'One object' means being able to focus on one object, showing that itself is focusing on one object. For example, like an illusion that naturally moves wildly being put into a tube of light, similarly, the mind is also naturally wild, but through the power of samadhi, it abides on one object. Some people think that, monks, the nature of consciousness is pure, but it is defiled by sudden afflictions. If it is said like that, it will become a fault of having a beginning. Because samadhi makes mind and mental factors equal, it means 'abiding on one object.' Therefore, it is said that the mind, like a monkey, focuses on one object. Here, all mind and mental factors are called mind.