Tibetan
་རོ། །རང་དང་མཐུན་པ་ནི་རང་གི་སྤྱིའོ། །ཕྱོགས་གཅིག་དང་མཐུན་པ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྤྱིའོ། །ཟད་པར་དང་མཐུན་པ་ནི་ཟད་པར་གྱི་སྤྱིའོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་སྤྱི་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་འདུས་བྱས་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་དོ། །ཟད་པར་གྱི་སྤྱི་ནི་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ། བདག་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་བདག་གིས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ས་ལ་སོགས་པ་ནས་ཐ་མ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཐུག་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་གཟུགས་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། གཟུགས་སུ་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དག་གཟུགས་པས་གཟུགས་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཅིས་གཟུགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལག་པའི་ཀུན་དུ་རེག་ པས་རེག་ན་གཟུགས་སོ། །བོང་བའི་ཀུན་དུ་རེག་པ་དང༌། དབྱིག་པའི་ཀུན་དུ་རེག་པ་དང༌། མཚོན་ཆའི་ཀུན་དུ་རེག་པ་དང༌། གྲང་བ་དང༌། ཚ་བ་དང༌། བཀྲེས་པ་དང༌། སྐོམ་པ་དང༌། སྦྲང་བུ་དང༌། ཤ་སྦྲང་དང༌། རླུང་དང༌། ཉི་མ་དང༌། གདུག་པའི་ཀུན་དུ་རེག་པ་རྣམས་ཀྱིས་རེག་ན་གཟུགས་པས་གཟུགས་པར་འགྱུར་རོ། །གནོད་པར་འགྱུར། སྣང་པར་འགྱུར་ཏེ། ལག་པ་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་གནོད་པ་ནི་གང༌། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ནི་གང་ཞེ་ན། གང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་གནོད་པ་དང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་མེད་པ་ལ་ནི་སྐྱོན་འདི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལས་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཚད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་རྗེས་སུ་དཔག་ཏུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ནི་དབྱིག་པ་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་སུ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ཞེས་བྱ། དེ་ཡང་གཟུགས་ཡིན་ཏེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པ་ནི་ད་ལྟར་གཟུགས་སུ་མེད་ཀྱང་དེ་གཟུགས་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པ་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་ནི་གཟུགས་སུ་འགྱུར་བའོ། །མི་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཡང་དེའི་རིགས་ཡིན་པས་གཟུགས་ཏེ། བསྲེག་པར་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་མ་ཚིག་པ་ཡང་བསྲེག་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཤིང་ལ་སོགས་པ་བསྲེག་པར་བྱ་བའི་རིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
若。与自性相符的是自性之总。与一方相符的是方之总。与尽所有相符的是尽所有之总。方之总即是无常性与痛苦性。因此，有为法皆是无常性。有漏法皆是痛苦性。尽所有之总即是空性与无我性。因此，无我性即是诸法皆无我。空性即是外道所遍计之我所空等等。为何从地等直至最后的非表色事物都称为色？因为可以被显现为色。如世尊所说：比丘们，因其显现为色，故称其为色蕴。如何显现为色？当手触及时，即显现为色。棍棒触及，土块触及，武器触及，寒冷，炎热，饥饿，干渴，蚊子，牛虻，风，太阳，毒害触及时，因其显现为色，故显现为色。会造成损害，会显现，即是说会在手等处显现。其损害是什么？显现是什么？凡是因缘使其如是转变，那样的就是损害和显现。因此，对于无色法来说，不会产生这种过失，因为无法确定它们转变的程度。因此，它们的转变是可以推断的。过去、未来、极微和非表色，如果不能被棍棒等触及而显现为色，那又如何称之为色？它们也是色，因为它们具备了色的特征。过去虽然现在不显现为色，但它仍然是色。未来具有生起之性的事物，将会显现为色。不具有生起之性的事物，也因属于同类而为色，如同可以被焚烧之物。例如，未被点燃之物也被称为可以被焚烧之物，因为木头等属于可以被焚烧之物的范畴。
English
Ro. That which accords with its own nature is the generality of its own nature. That which accords with one aspect is the generality of that aspect. That which accords with all exhaustiveness is the generality of all exhaustiveness. The generality of aspect is precisely impermanence and suffering. Therefore, all conditioned things are precisely impermanent. All things with outflows are precisely suffering. The generality of all exhaustiveness is precisely emptiness and selflessness. Therefore, selflessness is that all phenomena are selfless. Emptiness is that which is empty of the self conceived by the tirthikas, and so forth. Why are things from earth and so on up to the final non-manifestative objects called form? Because they are capable of being formed. Thus, the Bhagavan said: "Monks, because it is formed by form, therefore it is called the aggregate of grasping at form." How does it become form? When touched by the hand, it is form. And when touched by a stick, and when touched by a clod, and when touched by a weapon, and cold, and heat, and hunger, and thirst, and mosquitoes, and horseflies, and wind, and sun, and poisonous touches, it becomes form because it is formed by form. It becomes harmful. It becomes apparent, that is, it is said to become apparent in the hand and so on. What is its harm? What is its becoming apparent? Whatever is changed in that way by the causes, that is called harm and becoming apparent. Therefore, this fault does not occur for formless things, because the extent of their transformation is not observed. Therefore, their transformation can be inferred. If the past and the future and the infinitesimal and the non-manifestative are not form because they are not formed by sticks and so on, how are they called form? They are also form, because they possess its characteristics. The past, although it is not now form, is still form. The future, which has the nature of arising, will become form. That which does not have the nature of arising is also form because it is of the same kind, like that which is to be burned. For example, that which is not yet burned is also called that which is to be burned, because wood and so on are of the category of that which is to be burned.
Tibetan
།རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གཟུགས་ནི་གཅིག་པུ་སོ་སོ་ནས་མི་འབྱུང་གི་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་འབྱུང་བ་དང༌། འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སོ་སོ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པས་བསགས་པར་གནས་པ་ལ་གཟུགས་པར་འགྱུར། ཐོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པར་གནས་པའི་གཟུགས་ལ་གཟུགས་སོ། །ཐོགས་སོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དབྱིག་པ་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་སུ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་སྐྱེད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་གཟུགས་སོ། །དེ་ལ་བཙུགས་པས་དེ་ལ་ཡང་བཙུགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤིང་འགུལ་ན་གྲིབ་ མ་འགུལ་བ་བཞིན་ནོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་བཙུགས་པས་བཙུགས་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གནས་ནི་འབྱུང་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་དང་རྟག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང༌། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ལ་གནས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་ཆ་མཚུངས་པ་དང༌། དེ་དང་མཚུངས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ལ། མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་མིག་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་གྱི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་དང་འགགས་མ་ཐག་པའི་ཡིད་ཀྱང་དེ་དག་གི་གནས་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་མ་ཡིན་པའི་དབང་པོ་གཉིས་ཀ་གནས་སུ་གྱུར་པས་དེ་དག་གཟུགས་སུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བྱས་པའོ།། །།ཆོས་མངོན་པ་ལ་འཇུག་པ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པའི་སྙིང་པོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། བམ་པོ་གཉིས་པ། འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་དང་གཉི་ག་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། རེག་པའི་སྐྱེ་གནས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ། རེག་པ་ནི་སེམས་ཡུལ་ལ་རེག་པའོ། །འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་རེག་པའོ། །བདེ་བར་ཚོར་བ་དང་མཐུན་པ་ནི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། བདེ་བར་ཚོར་བ་སྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་མི་འདོད་པ་དང་གཉིས་ཀ་ལས་བཟློག་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐྱེ་གནས་དེ་ནི་རྒྱུ་སྟེ། ཚོར་བ་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་རེག་པའི་སྐྱེ་གནས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་སྔ་མ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བའོ། །དོན་དེ་ནི་སིམ་པ་དང༌། གདུང་བ་དང༌།
Chinese
微细的色法不是单独从各自产生，而是由先前的业所推动，成为因和果的诸要素，以及从诸要素产生的微细粒子相互依赖而产生。因此，由于不是各自产生，而是聚集在一起，所以才成为色法，才会有障碍。微细粒子聚集在一起的色法就是色法，就是障碍。非表色法因为没有障碍，即使被认为是虚空等不存在的色法，但它们是产生色法的处所，即四大要素是色法。安立于此，也即安立于彼，犹如树动则影动。眼识等所依的眼等安立于此，不会成为安立的过失，因为非表色法的所依是诸要素，它们总是同时产生，并且非表色法没有其他的所依。眼等的部分相同，以及与此相同的差别，并非总是与识同时产生。眼等诸识的所依并非仅仅是眼等，而是同时产生的眼等以及紧随其后的意也是它们的所依。因此，有色和无色的二者都成为所依，所以不会成为它们变成色法的过失。简略地归纳并分别了色法。 《入阿毗达磨广释精要汇集》第二卷。 远离喜爱、不喜爱和两者，称为触的生处。触是心与境的接触。喜爱是指体验快乐的触。与乐受相应是指体验快乐，是产生乐受的同义词。同样，对于不喜爱和两者之外的情况也应了解。生处是因，属于任何感受的，就称为触的生处。身和心的状态的差别是指从先前的状态转变为其他的状态。其意义是平静和痛苦。
English
Subtle forms do not arise solely from themselves; rather, they arise from the elements that have been propelled by previous actions and have become causes and effects, and from the subtle particles that arise from the elements in dependence upon each other. Therefore, because they do not arise individually but are accumulated together, they become forms and have obstruction. The form in which subtle particles are accumulated is form, and it is obstruction. Non-manifest forms, because they have no obstruction, even though they are considered to be forms that do not exist, such as space, are the places where forms arise, namely, the great elements are forms. To establish it there is to establish it also there, just as when a tree moves, its shadow moves. Establishing the bases of eye consciousness, etc., such as the eye, etc., does not become the fault of establishing, because the bases of non-manifest forms are the elements, and they always arise together with them, and because non-manifest forms have no other bases. The similar parts of the eye, etc., and the distinctions similar to them, do not always arise together with consciousness. The bases of the consciousnesses of the eye, etc., are not only the eye, etc., but also the mind that arises simultaneously with the eye, etc., and immediately after them, are their bases. Therefore, since both form and formless sense faculties become the bases, it does not become the fault that they become forms. Form has been briefly summarized and differentiated. The second fascicle of "Collected Essence of the Extensive Commentary on Entering the Abhidharma." That which is averted from desire, aversion, and both, is called the place of origin of contact. Contact is the mind's touching of an object. Desire is the contact that becomes the experience of pleasure. That which is in accordance with pleasant feeling is that which becomes the experience of pleasure, which is a synonym for generating pleasant feeling. Likewise, one should also understand that which is averted from aversion and both. The place of origin is the cause; that which belongs to any feeling is called the place of origin of contact. The distinction of the state of body and mind is that which changes from the previous state to another state. That meaning is serenity and suffering.