Tibetan
ང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དག་གི་དམིགས་པ་ནི་ཆོས་དགུ་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་མ་གཏོགས་སོ། །ཤེས་པ་གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། མེད་དོ། །འོན་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་གཅིག་པུས་རང་ཚོགས་ལས། །གཞན་ནི་བདག་མེད་ཉིད་རིག་འགྱུར། །ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པས་ནི་རང་གི་ཚོགས་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་རྫོགས་སོ། །གང་ཞིག་ཤེས་པ་དུ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་དང་ལྡན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་ཡང་ངོ༌། །འཕགས་པ་ནི། ཟག་མེད་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ། །ཆགས་བཅས་ཤེས་པ་གཅིག་དང་ལྡན། །འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་གཅིག་ཁོ་ན་དང་ལྡན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་སྟེ་གསུམ་དང་ངོ༌། །ཡན་ཆད་ནི། བཞི་ལ་རེ་རེ་འཕེལ་དང་ལྡན། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་འཕེལ་ལ། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ནི་དེ་དག་ཁོ་ན་འཕེལ་ལོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ལྷག་པར་ལྡན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་གནས་སྐབས་གང་དུ་ཤེས་པ་དུ་ཞིག་འཐོབ་ཅེ་ན། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བཟོད་པ་དང༌། །ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་པ་རྣམས། །མ་འོངས་པ་འཐོབ། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བཟོད་པའམ་ཤེས་པ་གང་དང་གང་སྐྱེས་པ་དང་འདྲ་བ་མ་འོངས་པ་དེའི་རྣམ་པ་བཞི་ཁོ་ན་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ། རྗེས་གསུམ་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང༌། །མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ཉིད་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་གསུམ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ཡང་འཐོབ་བོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་ཟད་པར་མངོན་པར་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་རྟོགས་མཐའ་ཞེས་བྱ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐའ་ལས་འབྱུང་བའོ། །དེ་རེས་འགའ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དམ་ཞེ་ན། ནམ་ཡང་མི་བྱེད། དེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ། དེ་ནི་མི་སྐྱེའི་ཆོས་ཅན་ཡིན། །ས་དུ་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་དེ་འཐོབ་ཅེ་ན། མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། རང་དང་འོག་ས། མཐོང་བའི་ལམ་ས་གང་ཡིན་པའི་ས་དེ་བ་དང༌། འོག་མའི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་འཐོབ་སྟེ། གལ་ཏེ་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་ས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་ས་པ་དང༌། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་འཐོབ་བོ། །གཞན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དུ་དག་གཅིག་ཡིན་ཞེ་ན། འགོག་པའི་མཐའ། འགོག་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །ལྷག་མ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ཆར་རོ། །དེ་ཡང་འདི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བ་ནི། རང་བདེན་རྣམ་ཅན་འབད་ལས་བྱུང༌། །བདེན་པ་གང་ཞིག་མངོན་པར་རྟོགས་པས་ཐོབ་པ་དེ་ནི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཁོ་ནའོ། །མཐོང་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ ཚིག་གོ །ཆགས་བཅས་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་དྲུག །འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ལ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་ཤེས་པ་གཉིས་པ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ལམ་ཤེས་པ་དང༌། ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའོ། །མ་འོངས་པ་དྲུག་འཐོབ་སྟེ། ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང། ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །འདོད་ལ་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བདུན། །བདུན་པ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པའོ། །དེ་ཡི་གོང་མ་ཆགས་བཅས་ཀྱིས། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བདུན་ཐོབ་བོ། །སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་གོང་མ་ཇི་སྲིད་དུ་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་སྦྱོར་བ་དང་བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པ་བདུན་འཐོབ་སྟེ། དྲུག་པོ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པ་བདུན་པ་ཡིན་ནོ། །ས་བདུན་ལས་རྒྱལ་མངོན་ཤེས་དང༌། མི་གཡོ་འཐོབ་དང་སྤེལ་བསྒོམ་པའི། །བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དག་དང༌། །གོང་མའི་གྲོལ་བའི་ལམ་བརྒྱད་ལའང༌། །ས་བདུན་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་གསུམ་མོ། །དེ་དག་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང༌། མི་གཡོ་བ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། བསམ་གཏན་སྤེལ་མར་བསྒོམ་པ་སློབ་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པ་བདུན་འཐོབ་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་དོ། །མི་གཡོ་བ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ནི་མི་འཐོབ་སྟེ། དེར་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་བདུན་པ་ཡིན་ནོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་བརྒྱད་ལ་ཡང་ཤེས་པ་བདུན་པོ་ཁོ་ན་འཐོབ་སྟེ། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ནི་བདུན་པ་ཡིན་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར
Chinese
我知不生者之对境乃九法，除无为及不授记外。若问一识能知一切否？曰：不能。然，唯世俗一者，从自聚，他则能知无我性。以世俗识，则能知自聚以外之诸法皆为无我，如是能知无我性。此即圆满。当说何者具足几识，略言之，异生唯具足一世俗识。若离贪者，亦具他心智。圣者，于无漏第一刹那，具足有染一识。若于欲未离贪者，于苦法 智忍，唯具足一世俗识。于第二者，具三。于苦法智，则具足世俗识、法智、苦智三者。以上者，于四各增一。于苦法随智，则增随智。于集、灭、道法智者，则唯增彼等。若离贪者，当知于一切时，更具足他心智。又问于何位获得几识耶？于见道之忍与，识如何生者等，当来获得。于见道之忍或识，与何者生起相同，当来唯获得彼之四相。于彼，后三者亦世俗。于彼见道，于苦、集、灭之随智三者，亦获得世俗识。于法智则非，以证真谛尽故。是故名为了悟边际。是故彼世俗识，乃从了悟之边际所生。彼有时现证耶？曰：永不现证。彼唯一边。彼乃不生之法性。当云何获得几地之世俗识耶？以见道，自及下地。见道为几地之
English
The objects of those who know non-arising are nine dharmas, except for the unconditioned and the unindicated. If asked whether one consciousness can know everything, the answer is no. However, the conventional alone, from its own aggregate, can know the selflessness of others. With conventional consciousness, one can know that all dharmas other than one's own aggregate are selfless, thus knowing the nature of selflessness. This is complete. It should be stated how many consciousnesses one possesses. Briefly, ordinary beings possess only one conventional consciousness. If one is free from attachment, one also possesses knowledge of others' minds. Noble ones, in the first moment of the uncontaminated, possess one contaminated consciousness. If one has not yet separated from attachment to desire, then in the forbearance of the dharma-knowledge of suffering, one possesses only one conventional consciousness. In the second, there are three. In the dharma-knowledge of suffering, one possesses three: conventional consciousness, dharma-knowledge, and suffering-knowledge. Above that, each of the four increases by one. In the subsequent knowledge of suffering, subsequent knowledge increases. In the dharma-knowledge of the origin, cessation, and path, only those increase. If one is free from attachment, one should know that one possesses additional knowledge of others' minds at all times. Furthermore, in what state does one obtain how many consciousnesses? In the path of seeing, the forbearance and the consciousness, how they arise, etc., are obtained in the future. In the path of seeing, the forbearance or consciousness, whichever arises similarly, in the future, only those four aspects are obtained. In that, the latter three also have the conventional. In that path of seeing, in the three subsequent knowledges of suffering, origin, and cessation, one also obtains conventional consciousness. It is not in dharma-knowledge, because the truth is exhausted. Therefore, it is called the limit of realization. Therefore, that conventional consciousness arises from the limit of realization. Does it sometimes directly realize? No, it never directly realizes. It is only one side. It is the nature of non-arising. How does one obtain the conventional consciousness of how many grounds? Through the path of seeing, oneself and the lower grounds. The path of seeing is of how many grounds?
Chinese
并且，获得下位的世俗智。如果是不退转的补特伽罗，则获得其自身的地位和欲界中的行持。对于其他人也是如此。那么，多少个近念住是一个呢？灭尽边际，从现证灭尽中产生法近念住。其余全部是四种近念住。那么，这从现证边际中产生的，是自性真实的行相，从精勤中产生。哪一个真理通过现证而获得，那仅仅是真理的行相。因为是通过见道获得，所以是说从加行中产生。这是词句。对于具有贪欲的十六个刹那，有六个。对于没有离开贪欲的，在道上随顺了知的刹那，第二个智慧是现在产生的，即道智和道上随顺了知。未来获得六个，即法智、随顺智、苦、集、灭、道智。对于欲界离开贪欲的有七个。第七个是他心智。其上的具有贪欲者，在修道上获得七个。十六个刹那之上的，只要没有从欲界离开贪欲，那么在加行道、无间道、解脱道和殊胜道上，都获得七个智慧，即六个和世俗智是第七个。从七地中，获得殊胜现观智和不动，以及串习修习的无间道，以及上位的解脱道八个，七地是四禅定和三无色定。从这些中，离开贪欲，以及五神通，以及证得不动，以及串习禅定，所有这些修习无间道的学道者，都获得七个智慧，即那些本身。对于证得不动者，则不获得世俗智，在那里，尽智是第七个。在有顶的离开贪欲的解脱道八个上，也仅仅获得七个智慧，他心智是第七个，而不是世俗智，因为不是有顶的对治品。
English
And, one obtains the mundane knowledge of the lower realms. If one is a non-regressing individual, then one obtains one's own position and conduct in the desire realm. It is the same for others. So, how many close placements of mindfulness are one? The limit of cessation, from the realization of cessation arises the Dharma close placement of mindfulness. The rest are all four close placements of mindfulness. So, this arising from the limit of realization is the aspect of self-nature truth, arising from diligence. Whichever truth is obtained through realization, that is only the aspect of truth. Because it is obtained through the path of seeing, it is said to arise from application. This is the phrase. For the sixteen moments with attachment, there are six. For those who have not separated from attachment, in the moment of subsequent knowledge on the path, the second wisdom is now arising, namely path knowledge and subsequent knowledge on the path. In the future, six are obtained, namely Dharma knowledge, subsequent knowledge, suffering, origin, cessation, and path knowledge. For those who have separated from attachment in the desire realm, there are seven. The seventh is the knowledge of others' minds. Those above with attachment, on the path of cultivation, obtain seven. Above the sixteen moments, as long as one has not separated from attachment from the desire realm, then on the path of application, the path of no interruption, the path of liberation, and the special path, one obtains seven wisdoms, namely the six and mundane wisdom is the seventh. From the seven grounds, one obtains the excellent realization knowledge and the immovable, and the uninterrupted path of practice and cultivation, and the eight paths of liberation of the higher realms, the seven grounds are the four dhyanas and the three formless absorptions. From these, separation from attachment, and the five superknowledges, and realizing the immovable, and practicing meditation in succession, all those learners on the uninterrupted path of cultivation obtain seven wisdoms, namely those themselves. For those who realize the immovable, mundane wisdom is not obtained, there, the knowledge of exhaustion is the seventh. On the eight paths of liberation of the peak of existence, which are separated from attachment, one also obtains only the seven wisdoms, the knowledge of others' minds is the seventh, but not mundane wisdom, because it is not the antidote to the peak of existence.