Tibetan
་མེད་ཀྱི། ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཁོ་ནའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ན་འཕགས་པའི་ལམ་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔར་བཤད་པ་གང་དག་ཡིན་པ། དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དེ་དག་ཏུ། །དད་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་ག །ཡིན་པར་ རིག་པར་བྱ་བ་སྟེ། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ནི་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བྱ་མ་སྤངས་ནས། །འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ། །དད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དེ་དག་ཁོ་ན་འཆིང་བ་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡིན་ན་དེ་གཉིས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་ལྔའི་བར་བཅོམ། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་བསྒོམས་ཏེ་སྤང་བར་བྱ་བ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལས་རྣམ་པ་ལྔའི་བར་དུ་སྤངས་ནའོ། །གཉིས་པ་ལ། དགུ་པ་ཚུན་ཆད་ཟད་པ་ཡིན། །གང་གི་ཚེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཡན་ཆད་རྣམ་པ་དྲུག་གམ་བདུན་ནམ་བརྒྱད་གཅིག་སྔོན་སྤངས་པ་དེའི་ཚེ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དག་ཏུ་བརྗོད་དེ། འདོད་པའམ་ཡང་ན་གོང་མ་ལས། །ཆགས་བྲལ་གསུམ་པ་ལ་ཞུགས་པ། །གལ་ཏེ་འདོད་པའི་ཁམས་སམ་གོང་མ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དག་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་ཞུགས་པ་ནི། །བཅུ་དྲུག་པ་ལ་དེ་འབྲས་གནས། །སེམས་བཅུ་དྲུག་པ་སྐྱེས་ན་འབྲས་བུ་གང་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུ་དེ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཚེ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དག །དད་པས་མོས་དང་མཐོང་བས་ཐོབ། །དེའི་ཚེ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ནི་དད་པས་མོས་པའོ། །དབང་པོ་རྣོན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བས་ཐོབ་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ལྔ་སྤངས་ཀྱང་སེམས་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་ལ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་མི་བྱ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། འབྲས་ཐོབ་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་གྱི། །ལམ་ཐོབ་མེད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །མི་བརྩོན་པ་ནི་ཞུགས་མ་ཡིན། །འབྲས་བུ་ཐོབ་ན་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་མི་ཐོབ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འབྲས་བུ་ལ་གནས་བ་ཇི་སྲིད་དུ་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་བརྩོན་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཞུགས་ཕ་ཞེས་མི་བྱའོ།
Chinese
无有也。 如何见解串习之故，唯是修道也。 见道与修道如何生起已说竟。 如何圣道生起之补特伽罗等如是分别当说，见道之自性刹那十五所说为何等耶？ 根器利钝彼等中， 信与法之随行者， 是应知晓之。 根器钝者是信之随行者。 根器利者是法之随行者。 彼等亦， 修断未断已， 入于初果。 若信与法之随行者彼等唯是具有一切结缚者，则彼二者名为入于预流果。 五种之间摧毁。 以世间道修习而当断者，若欲界之行持等中于五种之间断除也。 第二者， 九品乃至尽者是。 何时彼二者之彼以上六种或七种或八种一种先前断除之时，则说为入于一来果者等。 欲界或亦或以上界， 离贪第三入果者。 若欲界或以上界无所有生处之间离贪者，则是不还果之入者等也。 何者入于何者耶？ 十六者彼果位住。 若十六心生起，则入于何果者，彼乃彼时安住于彼果位也。 彼时根器利钝者， 信解与见得。 彼时根器钝者是信解者。 何者根器利者，彼是见所得者。 何故断除五种亦说为于十六心入于预流者，而不说为入于一来果耶？ 何之故耶？ 果得果位有差别， 道得无有是之故。 果位差别当为故， 不勤奋者非入者。 若得果，则不得果位差别之道，是故果位安住乃至当为差别之故，不勤奋者彼乃至不名为入者也。
English
There is none. How to familiarize oneself with seeing, it is only the path of meditation. How the path of seeing and the path of meditation arise has been explained. How the individuals who have arisen on the noble path are to be distinguished should be stated as follows: What are the fifteen moments of the nature of the path of seeing that have been explained? Among those with sharp or dull faculties, those who follow faith and dharma should be known. Those with dull faculties are followers of faith. Those with sharp faculties are followers of dharma. Also, without abandoning what is to be abandoned through meditation, entering the first fruit, if those followers of faith and dharma are only those who possess all the bonds, then those two are called entering the fruit of stream-entry. Destroying between five types. If one desires to abandon what is to be abandoned by cultivating the worldly path, then one has abandoned between five types of conduct in the desire realm. In the second, up to the ninth are exhausted. When those two, or six, seven, or eight types above that, have been previously abandoned, then they are said to be those who have entered the fruit of once-returner. If one is free from desire from the desire realm or even from the realm of no-thingness above, then they are those who have entered the fruit of non-returner. Whoever enters into what? At the sixteenth, that fruit abides. If the sixteenth mind arises, then whoever has entered into whatever fruit, then at that time, they abide in that fruit. At that time, the sharp and dull faculties, are attained through faith and seeing. At that time, those with dull faculties are those who are convinced by faith. Whoever has sharp faculties is the one who has attained through seeing. Why is it that even though one has abandoned five types, one is only called a stream-enterer in the sixteenth mind, and not called an enterer into the fruit of once-returner? Why? Because if one attains the fruit, one does not attain the path of a special fruit, therefore, as long as one abides in the fruit, one is not called an enterer as long as one does not strive for distinction.