Tibetan
དེའི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་སྤངས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མིང་འཐོབ་པོ། །ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་སྤངས་པ་སྟེ། རྒྱུ་གསུམ་པོ་དེ་དང་བཞི་པ། ཁམས་ལས་འདས་པ་ལས། གང་གི་ཚེ་ཁམས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་དེའི་ཚེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མིང་འཐོབ་པོ། །གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དུ་མ་དང་ལྡན་ཞེ་ན། གཅིག་མིན་མཐོང་ལ་གནས་པ་ནི། །ལྔ་ཡི་བར་དང་ཡང་དག་ལྡན། །རེ་ཞིག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་མི་ལྡན་པ་ཁོ་ནའོ། །འཕགས་པ་ཡང་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་གནས་པའི་བར་རོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་གཅིག་དང་ལྡན་ནོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གཉིས་དང་ལྡན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་གསུམ་དང་ལྡན་ནོ། །འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་བཞི་དང་ལྡན་ནོ། །ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་ལྔ་དང་ལྡན་ནོ། །བསྒོམ་ལ་གནས་པ་དྲུག་གམ་ནི། །གཅིག་གམ་ཡང་ན་གཉིས་དང་ངོ༌། །དྲུག་གིས་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཐོབ་པའམ། དེ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའོ། །སྔོན་ནམ་ཕྱིས་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པ་ནི་གཅིག་གིས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ན་ཡང་གཅིག་ཁོ་ན་དང་ངོ༌། །གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ན་དེ་ཡང་གཅིག་གོ །གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པ་ན་གཉིས་དང་ངོ༌། །གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་བའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཡང་གཉིས་ཁོ་ན་དང་ངོ༌། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་གི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གཅིག་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། འདི་ལྟར། ཁམས་ལས་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང༌། ། འབྲས་བུ་ཐོབ་ཕྱིར་དེ་དག་བསྡོམས། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་རྣམས་སྡོམ་ཞིང་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ནི་རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་ཡིན་ལ། ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་ལ་འདི་གཉིས་ཀ་ཡོད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་གཅིག་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་གང་ཞིག་གིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དུ་ཞིག་གིས་གཏོང་ངམ་འཐོབ་ཅེ་ན། ལ་ལ་གཅིག་གཉིས་ལྔ་དང་དྲུག །གཏོང་སྟེ་འཐོབ་པ་ལྔ་ཡིན་ནོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དམ་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པས་ནི་གཅིག་གཏོང་ངོ༌། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གཉིས་གཏོང་ངོ༌། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ལྔ་གཏོང་ངོ༌། །མཐར་གྱིས་པ་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར
Chinese
因此，在那些特定的情况下，可以获得断除的遍知之名。知的果实就是断除。那三个因和第四个因，从界超越中，当从界中完全超越之时，可以获得遍知之名。如果有人问谁具有许多遍知，那么，非一见道者，与五者之间完全具备。暂时来说，异生凡夫是不具备的。圣者也只是到于欲界中具有法智忍位之间。于欲界中具有法智者，具备一个。于欲界中具有类智者，具备两个。于灭界中具有法智者，具备三个。于灭界中具有类智者，具备四个。于道界中具有法智者，具备五个。修道位者，六个或者一个，或者两个。以六个来说，只要没有获得欲界的离欲，或者从中完全退失。先前或之后获得欲界离欲者，以一个来说。即使获得阿罗汉果，也只是一个。如果于色界中行持的随烦恼完全退失，那也是一个。获得色界离欲者，以两个来说。如果于无色界中行持的随烦恼完全退失，也只是两个。又为何将不还者和阿罗汉的遍知安立为一个呢？就像这样：从界中离欲，为了获得果实而将那些总合。将遍知们总合并且安立为一个，是因为两个原因。不还者和阿罗汉都具有这两个原因，因此遍知被称为一个。又如果有人问，谁以多少遍知而舍弃或获得呢？有的人舍弃一个、两个、五个和六个，而获得的是五个。阿罗汉或者从欲界离欲中完全退失，就舍弃一个。不还者，如果一个获得色界离欲者从欲界离欲中完全退失，就舍弃两个遍知。离欲先行的道类智者，舍弃五个。渐次者于欲界离欲中
English
Therefore, in those specific instances, one obtains the name of the all-knowing of abandonment. The fruit of knowledge is abandonment. Those three causes and the fourth, from transcendence of realms, when one has completely transcended the realms, one obtains the name of the all-knowing. If someone asks who possesses many all-knowings, then, the non-one who abides in the path of seeing, is fully endowed with up to five. For the time being, ordinary beings do not possess it at all. Noble ones also only up to the point of abiding in the forbearance of the Dharma-knowledge of arising in the desire realm. One who possesses the Dharma-knowledge of arising in the desire realm possesses one. One who possesses the subsequent knowledge of arising in the desire realm possesses two. One who possesses the Dharma-knowledge of cessation in the realm of cessation possesses three. One who possesses the subsequent knowledge of cessation in the realm of cessation possesses four. One who possesses the Dharma-knowledge of the path in the realm of the path possesses five. One who abides in meditation possesses six, or one, or two. With six, as long as one has not obtained freedom from desire from desire, or has completely degenerated from it. One who obtains freedom from desire in the desire realm, either before or after, is with one. Even if one obtains the state of an Arhat, it is only with one. If one completely degenerates from the afflictions that are practiced in the form realm, that is also one. One who obtains freedom from desire in the form realm is with two. If one completely degenerates from the afflictions that are practiced in the formless realm, it is also only with two. Furthermore, why are the all-knowings of the non-returner and the Arhat established as only one? Like this: Freedom from desire from the realms, those are combined in order to obtain the fruit. Combining the all-knowings and establishing them as one is due to two reasons. The non-returner and the Arhat both possess these two reasons, therefore the all-knowing is called one. Furthermore, if someone asks, who abandons or obtains with how many all-knowings? Some abandon one, two, five, and six, while what is obtained is five. An Arhat or one who has completely degenerated from freedom from desire from desire abandons one. A non-returner, if one who has obtained freedom from desire in the form realm completely degenerates from freedom from desire in the desire realm, abandons two all-knowings. One who has the subsequent knowledge of the path that precedes freedom from desire abandons five. The gradual one in freedom from desire in the desire realm
Tibetan
་བྱེད་པས་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དྲུག་གཏོང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ཐོབ་པ་ཡང་ལ་ལ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་གཅིག་ཐོབ་སྟེ། གང་ལ་ལ་ཞིག་གིས་སྔོན་མེད་པ་ཐོབ་པའོ། །ལ་ལ་ནི་གཉིས་ཏེ། གང་ཞིག་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འབའ་ཞིག་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་དྲུག་སྟེ། གང་ཞིག་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའོ། །ལྔ་ཐོབ་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཕྲ་རྒྱས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མཛོད་ཀྱི་གནས་ལྔ་པའོ།། །།ཇི་སྐད་དུ་སྤངས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མིང་འཐོབ་པོ་ཞེས་བཤད་པ་དེ་ཡང༌། དབེན་པ་མཐོང་བ་བསྒོམས་པ་ལས། །ཉོན་མོངས་སྤངས་པ་ཞེས་བཤད་པ། །དེ་ལ་ཡང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་གཉིས་ཏེ།། མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་ཟག་པ་མེད། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཁོ་ནའོ། །བདེན་པ་མཐོང་བ་ལས་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་དག་ཀྱང༌། བདེན་པ་དག་ནི་བཞིར་བཤད་དོ། །གང་དུ་བཤད་ཅེ་ན། ཆོས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། །ཟག་པ་མེད་པ་བསྟན་པར་རོ། །དེར་གང་བཤད་པའི་རིམ་པ་ཅི་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་མ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་འོན་ཀྱང༌། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དེ་བཞིན་དུ། །འགོག་དང་ལམ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན། །དེ་དག་གི་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ནི་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཁོ་ན་བཞིན་ནོ། །འདི་ཡང༌། དེ་དག་ཇི་ལྟར་མངོན་ རྟོགས་ཀྱིས། །བདེན་པ་གང་ཞིག་སྔར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེ་སྔར་བསྟན་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་ཚོར་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ན་འདུ་བྱེད་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། ཡིད་འོང་ཡིད་དུ་མི་འོང་དང༌། །དེ་ལས་གཞན་ཟག་བཅས་རྣམས་ཉིད། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་གསུམ་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །ཅི་རིགས་མ་ལུས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་ལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དག་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སོ། །དེ་དག་ལས་གཞན་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེན་པ་བཞིར་གསུངས་པ་ལས། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱང་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཅི་ཞེ་ན། གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡིས་གཞན། །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །ཡོད་དེ་དོན་དམ་ཡོད་གཞན་ནོ། །གང་ལ་ཆ་ཤས་སུ་བཅོམ་ན་དེའི་བློ་མི་འཇུག་པ་
Chinese
因此，通过这样做，会舍弃六种遍知。同样，在获得方面，有些人只获得一种遍知，即有些人获得以前没有的东西。有些人获得两种，即那些仅仅从无色界的欲望中完全解脱出来的人。有些人获得六种，即那些从不来果中完全解脱出来的人。实际上，没有人获得五种。名为《微细差别论》的第五品完结。 正如所说，断除也获得遍知的名称。从修习寂静的见道和修道中，宣说断除烦恼。对此，修道有两种：名为见道的无漏道，修道是世间道和出世间道。见道仅仅是出世间道。说从见真谛中。这些也是，真谛宣说了四种。在哪里宣说呢？在宣说有漏法和无漏法中。在那里所说的次第是否就是那样呢？不是的，然而，苦、集，同样，灭和道，像那样，它们的次第是这样的：自性如先前所说的那样。这也是，那些如何现证呢？先前现证的真谛，就先前宣说。当感受的一个方面是痛苦的自性时，那时，如何说一切有漏的行都是痛苦呢？令人愉悦、不悦意，以及，除此之外的有漏法，都具有三种痛苦的自性，因此，所有的一切都是痛苦。其中，令人愉悦的是由变异的痛苦而痛苦。不悦意的是由痛苦的痛苦而痛苦。那些之外的，是由行苦而痛苦。世尊所说的四种真谛中，也有两种真谛：世俗谛和胜义谛。它们的相是什么呢？如果用破坏和智慧来排除其他，那么智慧就不会融入其中，如瓶和水一样，在世俗中存在，胜义的存在则不同。如果破坏为部分，那么智慧就不会融入其中。
English
Therefore, by doing so, six kinds of complete knowledge are abandoned. Similarly, in terms of attainment, some only attain one kind of complete knowledge, that is, some people attain something they did not have before. Some attain two, that is, those who have completely liberated themselves from desire in the formless realm alone. Some attain six, that is, those who have completely liberated themselves from the fruit of non-return. In reality, no one attains five. The fifth chapter, called "Explanation of Subtle Differences," is completed. As it is said, abandonment also obtains the name of complete knowledge. From the practice of solitary seeing and meditation, it is said that afflictions are abandoned. Regarding this, there are two paths of meditation: the path of seeing, which is called unpolluted, and the path of meditation, which is mundane and supramundane. The path of seeing is only supramundane. It is said from seeing the truth. These are also, the truths are taught as four. Where are they taught? In the teaching of defiled and undefiled dharmas. Is the order in which they are taught there the same? No, but nevertheless, suffering, origin, likewise, cessation and path, thus, their order is this: their own nature is just as previously stated. This also, how do they realize them? Whichever truth was previously realized, that was previously taught. When one aspect of feeling is the nature of suffering, then how is it said that all defiled formations are suffering? Pleasant, unpleasant, and, other than those, the defiled ones themselves, because they possess the three natures of suffering, all sufferings are suffering accordingly. Among them, the pleasant ones suffer from the suffering of change. The unpleasant ones suffer from the suffering of suffering. Those other than them suffer from the suffering of formations. Among the four truths spoken by the Bhagavan, there are also two truths: conventional truth and ultimate truth. What are their characteristics? If one destroys and eliminates others with intelligence, then that intelligence will not enter into it, like a vase and water, it exists conventionally, the existence of ultimate truth is different. If one destroys it into parts, then intelligence will not enter into it.