Tibetan
ང་མཚུངས་པར་ལྡན་ནོ། །ཡན་ཆད་ན་ནི་བཏང་སྙོམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ཏེ། འདི་ལྟར་བཏང་སྙོམས་ཀུན་དུ་འགྲོ། །ཐམས་ཅད་བཏང་སྙོམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ཏེ། དེ་ནི་མ་རིག་པ་བཞིན་དུ་གང་ལ་ཡང་དགག་པ་མེད་དོ། །བཞི་པོ་གཞན་ནི་ལྔ་དག་དང༌། ངོ་ཚ་མེད་པ་དང༌། ཁྲེལ་མེད་པ་དང༌། རྨུགས་པ་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། ཀུན་ནས་དཀྲིས་ པ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་དབང་པོ་ལྔ་ཆར་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་ནོ། །མདོ་ལས། འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། རྨུགས་པ་དང༌། གཉིད་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། འགྱོད་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་གསུངས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་ལ་རྨུགས་པ་དང༌། རྒོད་པ་དང། ཐེ་ཚོམ་ཁམས་གསུམ་པ་ཡིན་ཡང་གཅིག་ཏུ་མི་དགེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན་སྒྲིབ་རྣམས། འདོད་པའི་ཁོ་ནར་སྒྲིབ་པའི་མིང་འཐོབ་བོ། །དེ་ལ་ཡང༌། མི་མཐུན་དང༌། ཟད་དང་བྱ་བ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་གཅིག་རྨུགས་གཉིད་དག་དང༌། རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པ་དག་གཅིག་ཡིན་ཏེ། མི་མཐུན་པ་དང༌། ཟས་དང༌། བྱ་བ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིད་དང་རྨུགས་པ་དག་གི་མི་མཐུན་པ་གཅིག་སྟེ། སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ཟས་གཅིག་པ་ནི་ཆོས་ལྔ་སྟེ། རྨྱ་བ་དང༌། མི་དགའ་བ་དང༌། བྱ་རྨྱང་དང༌། ཁ་ཟས་ཀྱི་དྲོད་མི་ཟིན་པ་དང༌། སེམས་ཞུམ་པ་ཉིད་དོ། །འདི་དག་གི་བྱ་བ་ཡང་གཅིག་སྟེ། འདི་གཉིས་ཀས་ཀྱང་སེམས་ཞུམ་པར་བྱེད་དོ། །རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པ་དག་གི་ཡང་མི་མཐུན་པ་གཅིག་སྟེ། ཞི་གནས་སོ། །ཟས་གཅིག་པ་ནི་ཆོས་བཞི་སྟེ། ཉེ་དུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། མི་འཆི་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། སྔོན་རྒོད་པ་དང་རྩེས་པ་དང༌། །དགའ་བ་དང༌། དགའ་མགུར་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་བྱ་བ་ཡང་གཅིག་སྟེ། འདི་གཉིས་ཀས་ཀྱང་སེམས་རྣམ་པར་མ་ཞི་བར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་ལྔ་ཁོ་ནར་བཤད་ཅེ་ན། ཕུང་པོ་གནོད་བྱེད་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ཕྱིར་ན་ལྔ་ཉིད་དོ། །འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང༌། གནོད་སེམས་དག་གིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་དང༌། རྨུགས་པ་དང༌། གཉིད་དག་གིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་དང༌། རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་དག་མེད་ན་བདེན་པ་དག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཁམས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་དང༌། འགོག་པ་དང་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཟག་པ་ དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་གང་གི་ཚེ་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་ལ། གང་གི་ཚེ་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་ནི་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དག་སྤོང་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཟད་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང༌། དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་དག་པར། །ཟད་དང་དམིགས་པ་སྤངས་པས་སོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རང་གི་ས་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཟད་པས་ནི་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པའི་ཁམས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ནི་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་ཁམས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་དག་ཡིན་པས་དེ་སྤང་ན་དེ་དག་ཀྱང་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་སྤངས་པས་ནི་འགོག་པ་དང་ལམ་མ་ཐོབ་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་དེ་དག་ནི་དེ་དག་གིས་དམིགས་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་སྤངས་ན་དེ་དག་ཀྱང་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ནི། གཉེན་པོ་སྐྱེས་པས་ཟད་པར་འགྱུར། །ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་གང་གི་གཉེན་པོ་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་སྐྱེས་པས་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ནི་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉེན་པོ་ཡང་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། གཉེན་པོ་རྣམ་ལ་ཞི་སྤོང་བ་དང༌། །གཞི་དང་སྲིད་ཉིད་རྣམ་པར་ནི། །སུན་འབྱིན་ཞེས་བྱ། །སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་མོ། །གཞིའི་གཉེན་པོ་ནི་དེ་ཡན་ཆད་ཀྱི་གཉེན་པོ་གང་ཡིན་པའོ། །ཐག་བསྲིང་བའི་ངོ་བོའི་གཉེན་པོ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་མན་ཆད་ཀྱི་གཉེན་པོ་གང་ཡིན་པའོ། །སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོ་ནི་ལམ་གང་གིས་ཁམས་དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་མཐོང་ནས་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ན་གང་ལས་སྤང་བར་བྱ་ཞེ་ན། དམིགས་པ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྤང་བྱར་འདོད། །མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་མི་ནུས་ལ། དམིགས་ པ་ལས་ནི་ནུས་སོ། །ཐག་བསྲིང་བའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བར་སྔར་བཤད་པ་དེ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། མཚན་ཉིད་དང་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཡུལ་རྣམས་ཆད་དང་དུས་ཀྱིས་ཏེ།
Chinese
我具有同等性。更进一步说，与舍性具有同等性，如此舍性普遍存在。一切都与舍性具有同等性，那就像无明一样，对任何事物都没有否定。其他四者，即五者（五根）以及无惭、无愧、昏沉、掉举和遍缠这四者，与所有五根都具有同等性。经中说：贪欲、嗔恚、昏沉、睡眠、掉举、后悔和怀疑，以及五盖，其中昏沉、掉举和怀疑虽然属于三界，但因为它们是不善的。如果贪著，则所有盖障，唯独贪著才能获得盖障之名。对此，由于不相符、食和作用相同，所以二者是一，即昏沉和睡眠是一，掉举和后悔是一，因为不相符、食和作用相同。睡眠和昏沉的不相符之处在于光明想。相同的食物是五种法，即愚痴、不悦、庸碌、无法消化食物的热量和心灰意冷。这些的作用也相同，这两者都会使心灰意冷。掉举和后悔的不相符之处在于寂止。相同的食物是四种法，即对亲属的分别念、对地方的分别念、对不死的分别念，以及回忆起以前的掉举、嬉戏、喜悦和享受快乐。这两者的作用也相同，这两者都会使心不得寂静。如果一切烦恼都是盖障，为什么只说五种呢？因为损害蕴和怀疑的缘故，所以只有五种。贪欲和嗔恚会损害戒蕴，昏沉和睡眠会损害慧蕴，掉举和后悔会损害定蕴。如果没有定和慧，就会对真理产生怀疑，因此之前已经说过了。这需要考察，在不平等的界中一切
English
I possess equality. Furthermore, I possess equality with equanimity, thus equanimity is universally present. Everything possesses equality with equanimity, which, like ignorance, has no negation of anything. The other four, namely the five (five senses) and the four of shamelessness, lack of embarrassment, lethargy, excitement, and pervasive entanglement, all possess equality with all five senses. The sutra says: desire, malice, lethargy, sleep, excitement, regret, and doubt, as well as the five obscurations, among which lethargy, excitement, and doubt, although belonging to the three realms, are nevertheless unwholesome. If there is attachment, then all obscurations, only attachment can obtain the name of obscuration. Regarding this, because of incompatibility, food, and the same action, the two are one, that is, lethargy and sleep are one, excitement and regret are one, because incompatibility, food, and action are the same. The incompatibility of sleep and lethargy lies in the perception of light. The same food is the five dharmas, namely foolishness, displeasure, busyness, inability to digest the heat of food, and discouragement. The actions of these are also the same, both of which cause discouragement. The incompatibility of excitement and regret lies in tranquility. The same food is the four dharmas, namely the conceptualization of relatives, the conceptualization of places, the conceptualization of immortality, and the recollection of past excitement, play, joy, and enjoyment of happiness. The actions of these two are also the same, both of which cause the mind to be unpacified. If all afflictions are obscurations, why are only five mentioned? Because of harming the aggregates and doubt, there are only five. Desire and malice harm the aggregate of ethics, lethargy and sleep harm the aggregate of wisdom, and excitement and regret harm the aggregate of concentration. If there is no concentration and wisdom, there will be doubt about the truth, therefore it has been said before. This needs to be examined, in the unequal realm all
Chinese
诸有情以及，以灭和道所见而断除的，以有漏为对境的那些，何时对境完全知晓，彼时不会断除，何时会断除，彼时若不对境完全知晓，如何断除那些呢？烦恼并非一定以完全知晓对境而穷尽。然而，对境完全知晓，以及，于彼对境真实地，穷尽和对境断除故。于彼对境完全知晓，是苦和集所见而断除的，于自地为对境的那些，以及，以无漏为对境的。于彼对境诸真实穷尽，是不平等界的一切趣入者。于彼对境是平等界的一切趣入者，若断除彼，则彼等亦已断除。对境断除，则以灭和道未获得而断除的，以有漏为对境的那些会穷尽。以无漏为对境的那些，是彼等所对境的，若断除彼等，则彼等亦已断除。如是暂且是所见而断除的那些。以修所断的那些是，生起对治而穷尽。任何烦恼的对治道为何，彼生起则断除。彼亦将以“大的大的以小的小的”等来阐述。对治又有多少种呢？答曰：对治有寂灭断除等，地和有性种种是，破斥如是说。断除的对治是无间道。地的对治是彼以上任何对治。相续之自性的对治是解脱道以下任何对治。破斥的对治是任何道以见彼界为过失而种种破斥。断除烦恼时，从何断除呢？从对境。烦恼意欲为所断。从相应者不能分别烦恼，从对境则能。先前所说之相续自性，当示彼，以自性和不合之方，境等断和时。
English
And those beings, and those to be abandoned by seeing cessation and the path, those with tainted objects, when the object is fully known, then it will not be abandoned, and when it will be abandoned, if the object is not fully known at that time, how will those be abandoned? Afflictions are not necessarily exhausted by fully knowing the object. However, fully knowing the object, and, truly aiming at it, by exhaustion and abandonment of the object. Fully knowing the object is those to be abandoned by seeing suffering and its origin, those aiming at their own ground, and those aiming at the untainted. Those objects are truly exhausted by all those who go to the unequal realms. Those objects are all those who go to the equal realms, and if they are abandoned, then they are also abandoned. By abandoning the object, those who are to be abandoned by not attaining cessation and the path, those who aim at the tainted will be exhausted. Those who aim at the untainted are aimed at by them, and if they are abandoned, then they are also abandoned. Thus, for the time being, these are the ones to be abandoned by seeing. Those to be abandoned by meditation are exhausted by the arising of the antidote. Whatever antidote is the path for any aspect of affliction, it is abandoned by its arising. It will also be explained by "the great of the great by the small of the small" and so on. How many kinds of antidotes are there? Answer: There are antidotes such as pacification and abandonment, and the nature of the ground and existence is, refutation is said. The antidote of abandonment is the uninterrupted path. The antidote of the ground is whatever antidote is above it. The antidote of the nature of continuity is whatever antidote is below the path of liberation. The antidote of refutation is whatever path sees that realm as a fault and refutes it in various ways. When abandoning afflictions, from what should they be abandoned? From the object. Afflictions are desired to be abandoned. It is not possible to distinguish afflictions from what is associated, but it is possible from the object. The previously mentioned nature of continuity should be shown, with characteristics and incompatible directions, objects, etc., cessation and time.