Tibetan
མེད་ཁམས་གསུམ་མཐའ་གསུམ་དང༌། །ཟག་པ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཆོས་ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་ནི་སེམས་བཅུའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འགོག་པ་དང༌། ལམ་མཐོང་བ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་དམིགས་ པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བཅུ་དྲུག་པོ་དེ་དག་གིས་དམིགས་པ་ཆོས་བཅུ་དྲུག་རྣམ་པར་གཞག་པར་རིག་ནས། གང་ལ་ཇི་ཙམ་དུ་ཕྲ་རྒྱས་དག་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་མངོན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང༌། ཉོན་མོངས་ཕྲ་རྒྱས་བཅས་རྣམས་གཉིས། །ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་རྒྱས་འགྱུར་གྱིས། །སེམས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནི་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། དེ་ལ་དམིགས་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྲ་རྒྱས་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་དང༌། དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སྤངས་པ་རྒྱས་པར་མི་འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ།། སེམས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པ་མ་སྤངས་པ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བ་དག་ཁོ་ནས་ཕྲ་རྒྱས་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྲ་རྒྱས་བཅུ་པོའི་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་དང་པོ་ཁོ་ནར་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ལས་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། རྨོངས་ལ་ཐེ་ཚོམ། རྨོངས་པར་གྱུར་པ་ཕྱོགས་གཉིས་ཐོས་ནས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ནི། ལོག་ལྟ། རབ་ཏུ་འཇུག་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནས་འཇིག་ཚོགས་ལྟ། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཕུང་པོ་བསལ་ནས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་མཐར་འཛིན། བདག་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་མཆོག་འཛིན། གང་ཁོ་ན་ལ་མཐར་འཛིན་པ་དེས་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ལྟ། མཆོག་ཏུ་འཛིན་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། གང་གིས་དག་པར་ཡིད་ཆེས་པ་དེ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི། རང་གི་ལྟ་ལ་ང་རྒྱལ་ཆགས། །དེ་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེས་ཁེངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལ་ཞེ་སྡང༌། རང་གི་ལྟ་བ་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པར་གྱུར་པས་དེའི་དགྲ་བོར་གྱུར་པ་གཞན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་ཞེ་སྡང་འཇུག་གོ །གཞན་དག་ནི་རང་གི་ལྟ་ལ་བླངས་ནས་བོར་བ་གཞན་ལ་ཞེ་སྡང་བར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་རིམ། དེ་དག་གི་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་སྐྱེ་ན་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་སྐྱེ་སྟེ། ཕྲ་རྒྱས་སྤངས་པ་མ་ཡིན་དང༌། །ཡུལ་ནི་ཉེ་བར་གནས་པ་དང༌། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་ ལས། །རྒྱུ་དང༌། ཡུལ་དང
Chinese
无有三界边际三，是无漏之行境。无漏之法是心十之所缘，三界之相有三：断除，见道，修所断，是无漏之所缘。如是了知彼十六心之所缘为十六法，于何者以何等之微细增长而增长，应现证彼等。又，烦恼随眠俱者二，非烦恼者增长故。心烦恼者，谓与彼相应，及于彼所缘未断之随眠增长者，与彼相应已断者不增长，是随眠俱，以与彼俱故。心非烦恼者，唯于彼所缘未断增长者乃有随眠俱。当显示十随眠之生起次第，略言之，初唯与无明相应故，于诸谛遍愚昧，是故，愚昧而犹豫。既愚昧，闻二边已，生犹豫。其后乃邪见，极生起，谓无苦等。其后坏聚见，由苦蕴除已，显现执我故。其后边执，由执我常断之边故。其后戒禁取，由唯于何者执边，彼信为清净故。其后见，合言执为殊胜，由信何者为清净，彼执为殊胜故。由此于自见生慢着，由着彼故，及由此而生骄慢故。于他生嗔，由于自见特执已，于彼之敌者，生起于他见之嗔。其他则谓于自见已取已舍，于他生嗔。如是次第，彼等之生起次第即是彼。烦恼生起有三因：随眠未舍，境乃近住，及不如理作意故。因及境
English
Without the three realms and three limits, it is the realm of the unpolluted. The unpolluted dharmas are the objects of the ten minds, and the three aspects of the three realms are: cessation, seeing the path, and what is to be abandoned by meditation, which are the objects of the unpolluted. Thus, knowing that the objects of those sixteen minds are the sixteen dharmas, one should realize those that grow and increase in subtlety. Furthermore, there are two kinds of afflictions with subtle attachments: those that are afflicted and those that are not afflicted by growth. An afflicted mind is one that is in accordance with it, and those subtle attachments that have not abandoned their objects grow, and those that have abandoned what is in accordance with it do not grow, and are accompanied by subtle attachments, because they are together with it. A non-afflicted mind is only accompanied by subtle attachments that grow without abandoning their objects. The order of entry of the ten subtle attachments should be shown. For a while, only the first is associated with ignorance, and one becomes completely ignorant of the truths. Therefore, ignorance leads to doubt. Having become ignorant, doubt arises after hearing both sides. Then there is wrong view, which arises greatly, such as saying that there is no suffering. Then there is the view of the aggregates of destruction, because after removing the aggregates from suffering, one manifestly clings to self. Then there is clinging to extremes, because one clings to the extremes of self being permanent and impermanent. Then there is clinging to the best of ethics, because one believes that only what one clings to is pure. Then there is the view, combined with clinging to the best, because one clings to what one believes to be pure as the best. Therefore, one becomes attached to pride in one's own view, because one is attached to it, and because one becomes arrogant because of it. One becomes angry with others, because having become particularly attached to one's own view, one becomes angry with the views of others who have become enemies of it. Others think that one becomes angry with others by taking and abandoning one's own view. Thus, the order of their entry is that. Afflictions arise from three causes: subtle attachments that have not been abandoned, objects that are close by, and improper attention. Cause and object
Tibetan
༌། སྦྱོར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས། ཉོན་མོངས། སྐྱེ་སྟེ་གང༌། རྒྱུ་ནི་ཚང་བ་ཡིན། རེས་འགའ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྟོབས་ཁོ་ནས་སྐྱེ་སྟེ། དཔེར་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ཕྲ་རྒྱས་དེ་དག་ཉིད་ཟག་པ་དང༌། ཆུ་བོ་དང༌། སྦྱོར་བ་དང༌། ཉེ་བར་ལེན་པའི་དབྱེ་བས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག །འདོད་ན་གཏི་མུག་མ་གཏོགས་པའི། །ཉོན་མོངས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་བཅས་ཟག །མ་རིག་པ་མ་གཏོགས་པ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང་བཅས་པ་འདོད་པའི་ཟག་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་ནི་མེད་པ་ན། །ཕྲ་རྒྱས་ཁོ་ན་སྲིད་པའི་ཟག །མ་རིག་པ་མ་གཏོགས་པ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཟག་པ་རྣམས་ནི་སྲིད་པའི་ཟག་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཤེ་ན། དེ་ལུང་མ་བསྟན་ཁ་ནང་བལྟས། །མཉམ་གཞག་ས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་བྱས། །འདི་དག་རྒྱུ་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་བྱས་སོ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་མ་རིག་པ་ནི་མ་རིག་པའི་ཟག་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །ཟག་པ་དེ་དག་གི་ཡང༌། རྩ་བ་མ་རིག་ཡིན་པས་ན། །ལོགས་ཤིག་ཏུ་ནི་ཟག་པར་བསྟན། །ཟག་པ་དེ་དག་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ལྟར། ཆུ་བོ་སྦྱོར་བའང་དེ་བཞིན་དུ། །ལྷ་རྣམས་གསལ་ཕྱིར་ལོགས་ཤིག་བསྟན། །འདོད་པའི་ཟག་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཆུ་བོ་དང༌། འདོད་པའི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྲིད་པའི་ཟག་པ་ནི་སྲིད་པའི་ཆུ་བོ་དང༌། སྲིད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་རྣམས་ནི་མ་གཏོགས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཆུ་བོ་དང༌། སྦྱོར་བ་རྣམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཞག་སྟེ། གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་པར་མ་ཡིན་གྲོགས་མིང་རྣམས། །འཇོག་པའི་རྗེས་སུ་མི་མཐུན་ལོ། །ཟག་པ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པའི་ཚིག་ནི་འཇོག་པར་བྱེད་པས་ན་ཞེས་འོག་ནས་འཆད་ན། ལྟ་བ་འབའ་ཞིག་ནི་གསལ་བའི་ཕྱིར་འཇོག་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པས་བསྲེས་ནས་གཞག་གོ །ཇི་སྐད་བཤད་ཉིད་མ་རིག་བཅས། །ཉེར་ལེན་རྣམས་ཏེ་ལྟ་རྣམས་གཉིས། །ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་སྦྱོར་བ་ཉིད་མ་རིག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་འདོད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །སྲིད་པའི་སྦྱོར་བ་ ཉིད་མ་རིག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །ལྟ་བའི་སྦྱོར་བ་དག་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཕྱུང་སྟེ། ལྟ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་བསྲེས་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པར་བཤད་ཅེ་ན། སྲིད་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ད
Chinese
依靠加行的力量，烦恼产生，原因是具足的。有时仅仅依靠对境的力量而产生，例如阿罗汉退转者的情形。而且，这些细微的烦恼，又以漏、瀑流、轭、取这四种差别来解说。其中，就某一方面来说，欲界中除了愚痴之外，所有烦恼都是具有遍缠的漏。除了无明之外，在欲界中行使的烦恼都是具有遍缠的欲漏。色界和无色界中，只有细微的烦恼是存在的有漏。为什么将它们归为一类呢？因为它们是不被记别的，是内向的，是等持的处所，所以归为一类。这三种是原因。三界的无明被认为是无明漏。这些漏的根本是无明，所以单独显示为漏。正如所说的那样，瀑流和轭也是如此。为了使诸神清楚，所以单独显示。欲漏本身就是欲瀑流和欲轭。同样，有漏就是有瀑流和有轭。见解除外，因为它们与瀑流和轭分开，是为了清楚。不是漏的同伴名称，安立的次第不一致。如果从下面解释说，漏的决定词是安立，那么仅仅是见解，为了清楚，与安立的次第不一致，所以混合安立。正如所说，与无明一起，是取，见解是两种，是为了区分。欲轭本身与无明一起就是欲取。有轭本身与无明一起就是我语取。从见轭中去除戒律和苦行，就是见取。戒律和苦行就是戒律和苦行取。为什么混合无明而说为取呢？因为取是为了执持有。
English
Through the power of application, afflictions arise, and the cause is complete. Sometimes they arise solely through the power of the object, such as in the case of an Arhat who is subject to decline. Moreover, these subtle afflictions are explained with the distinctions of outflows, currents, yokes, and grasping. Among these, in one respect, in the desire realm, all afflictions except ignorance are outflows with pervasive entanglement. Except for ignorance, the afflictions that operate in the desire realm are outflows of desire with pervasive entanglement. In the form and formless realms, only subtle afflictions are outflows of existence. Why are they made into one? Because they are unlabelled, inward-looking, and the place of meditative stabilization, they are made into one. These three are the cause. The ignorance of the three realms is established as the outflow of ignorance. Since the root of these outflows is ignorance, it is shown separately as an outflow. Just as it is said, the currents and yokes are also the same. To make it clear to the gods, it is shown separately. The outflow of desire itself is the current of desire and the yoke of desire. Similarly, the outflow of existence is the current of existence and the yoke of existence. Views are excluded because they are separated from the currents and yokes for clarity. The names of companions that are not outflows do not agree with the order of establishment. If the definitive word of outflows is established, as will be explained below, then only views, for the sake of clarity, do not agree with the order of establishment, so they are mixed and established. As it is said, together with ignorance, they are grasping, and views are two, for the sake of distinction. The yoke of desire itself, together with ignorance, is the grasping of desire. The yoke of existence itself, together with ignorance, is the grasping of self-assertion. Removing discipline and asceticism from the yoke of views is the grasping of views. Discipline and asceticism are the grasping of discipline and asceticism. Why is it said that ignorance is mixed and called grasping? Because grasping is for holding onto existence.