Tibetan
གྱི་རྫས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གསེར་གྱི་སྣོད་བཅོམ་ནས་གཞན་དུ་བྱེད་པ་ནི་དབྱིབས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་བཙུན་པ་དབྱངས་སྒྲོགས་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་རེ་ཆོས་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ན་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་ལ་གཉིས་དང་ནི་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་ངོ༌། །གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་བཙུན་པ་དབྱིག་བཤེས་ཡིན་ཏེ། དེ་ན་རེ་ཆོས་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ན་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཕྱིན་ནས་གཞན་དང་གཞན་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་བཙུན་པ་སངས་རྒྱས་ལྷ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ན་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་ནས་གཞན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་དག་ལས། གསུམ་པ་བཟང་སྟེ། གནས་སྐབས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེའི་ནི། བྱ་བ་ཡིས། དུས་རྣམས་རྣམ་གཞག །གང་གི་ཚེ་ཆོས་དེ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་མ་ འོངས་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་བྱ་བ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན་ཞིང༌། གང་གིས་བྱས་ནས་འགགས་པ་དེའི་ཚེ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཡང་ཆོས་དེའི་བདག་ཉིད་དེ་ཁོ་ནར་ཡོད་ལ་རྟག་ཏུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་གེགས་སུ་བྱེད། གང་གིས་ན་རེས་འགའ་ནི་བྱ་བ་བྱེད་ལ་རེས་འགའ་ནི་མ་ཡིན། བྱ་བ་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར། ཅི་བྱ་བ་ལ་ཡང་བྱ་བ་གཞན་ཞིག་ཡོད་དམ། གལ་ཏེ་ཆོས་ལས་བྱ་བ་གཞན་ཞིག་ཡིན་ན་སྐྱོན་དེར་ཡང་འགྱུར་བ་ཞིག་ཡིན་ན་དེ་ནི་གཞན་མ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དེར་མི་འགྱུར་རོ། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ནི། དེ་ཉིད་དུས་སུ་མི་རུང༌། གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ་ཁོ་ནར་བྱ་བ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ད་ལྟར་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡང་ཡོད་ན། དེ་བཞིན་དུ། ཡོད་ན་ཅི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་ཞིག །ཆོས་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནར་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་ན་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བའམ་ཞིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ན་རེ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །གང་ཞིག་བྲང་བར་མི་ནུས་པ་དེ་ལ་ནི་བདག་ལ་ཕན་པར་འདོད་པས་འདི་ལྟར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་དག་ནི་ཟབ་པ་ཡིན། །དེ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྟོགས་པས་བསྒྲུབས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་གང་ཞིག་སྤངས་ན་དངོས་པོ་དེ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པ་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། སྤངས་ལ་དངོས་པོ་དེ་དང་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། སྡུག
Chinese
事物的改变不是变成其他的物质，例如金器被破坏后变成其他的，就像形状改变一样。性质的改变是尊者扬声，他说法在各个时期出现时，具有过去的性质，而不是不具有两者。其他也是如此。状态的改变是尊者益友，他说法在各个时期出现时，到达过去等状态，并显示不同和不同。不同和不同的改变是尊者佛天，法在各个时期出现时，依赖于先前和之后而被称为不同。这些之中，第三个是好的，即状态的改变。它的作用是：通过作用来区分时间。当法不产生作用时，那时是未来；当产生作用时，那时是现在；当作用完成后停止时，那时是过去。它的法性存在于自身之中，并阻碍持续产生作用。因为有时产生作用，有时不产生。过去、未来和现在的作用是什么？又是如何呢？难道作用还有其他的作用吗？如果作用与法不同，那么那个过失也会变成一种改变，但那不是其他的。因此，那个过失不会改变。如果是这样，那么它就不能成为时间。当法存在时，作用也必然存在。如果像现在一样，过去和未来也存在，那么，如果存在，为什么不产生呢？如果法仅仅存在于自身的本性中，那么如何能成立未生或已灭呢？分别说者说，过去和未来仅仅作为物质存在。对于无法驳斥的，因为想要利益自己，所以应该这样理解：法的本性是深奥的，不能通过不怀疑地理解来证实。应该考察抛弃了什么事物，就与该事物分离，但抛弃了也并不与该事物分离。例如，痛苦。
English
The change of things is not to become other substances, for example, when a gold vessel is broken and made into something else, it is like a change in shape. The change of characteristics is the venerable Yangsgrong, who said that when the Dharma appears in various periods, it has the characteristics of the past, and it is not that it does not have both. Others are also like that. The change of state is the venerable Yigshé, who said that when the Dharma appears in various periods, it reaches the state of the past and so on, and shows different and different. The change of different and different is the venerable Sangye Lha, who said that when the Dharma appears in various periods, it is called different in relation to the previous and the later. Among these, the third is good, which is the change of state. Its function is: to distinguish time through action. When the Dharma does not produce action, then it is the future; when it produces action, then it is the present; when the action is completed and ceases, then it is the past. Its Dharma nature exists in itself and hinders the continuous production of action. Because sometimes it produces action and sometimes it does not. What are the actions of the past, future, and present? And how is it? Does action have other actions? If action is different from Dharma, then that fault will also become a change, but that is not other. Therefore, that fault will not change. If that is the case, then it cannot become time. When Dharma exists, action must also exist. If, like now, the past and the future also exist, then, if it exists, why does it not arise? If Dharma only exists in its own nature, then how can it be established as unborn or extinguished? The Vaibhashikas say that the past and the future only exist as substances. For what cannot be refuted, because one wants to benefit oneself, one should understand it in this way: the nature of Dharma is profound, and it cannot be proven by understanding without doubt. It should be examined what thing is abandoned and separated from that thing, but even if it is abandoned, it is not separated from that thing. For example, suffering.
Tibetan
་བསྔལ་མཐོང་སྤང་བྱ་སྤངས་ཀྱང༌། །ཀུན་འགྲོ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ལྡན། །དང་པོའི་རྣམ་པ་སྤངས་ཀྱང་དེའི། །ཡུལ་ཅན་དྲི་མ་ལྷག་རྣམས་ཀྱིས། །སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རིས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྤངས་ཀྱང་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལྡན་ནོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རིས་ལ་ཡང་རྣམ་པ་དགུ་ལས་དང་པོའི་རྣམ་པ་སྤངས་ནས་དེ་སྤངས་ཀྱང་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ལྡན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དངོས་པོ་གང་ལ་ཕྲ་རྒྱས་དུ་ཞིག་རྒྱས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་རེ་རེ་ནས་བཤད་ན་ ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་པོར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་མདོར་བསྡུ་ན་ཆོས་ནི་བཅུ་དྲུག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། སེམས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་རྣམ་པར་བཞག་ནས་ཡུལ་ཅན་གྱི་ངེས་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མཐོང་གོམས་པ་ཡིས། །སྤང་བྱ་འདོད་ཁམས་ལས་སྐྱེས་པ། །རང་གི་གསུམ་དང་གཟུགས་གཏོགས་གཅིག །དྲི་མེད་རྣམ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །རེ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་སེམས་ལྔའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཁམས་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་དང༌། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་སྟེ། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་མས་ལས་སྐྱེས་རང་གི་དང༌། །འོག་གསུམ་གོང་གཅིག་དྲི་མེད་ཀྱིའང༌། །ཆོས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཉིད་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ན་སེམས་བརྒྱད་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ས་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་དང༌། ཁམས་འོག་མ་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་དང༌། ཁམས་གོང་མ་པ་གཅིག་སྟེ། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་ལས་སྐྱེས་ཁམས་གསུམ་གཏོགས། །གསུམ་དང་ཟག་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཆོས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཉིད་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ནི་སེམས་བཅུའི་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་དང༌། ཟག་པ་མེད་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་དང་ལམ་མཐོང་སྤང་བྱ་ཀུན། །རང་གིས་གླགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །འགོག་པ་དང༌། ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་སེམས་ནི་འགོག་པ་དང་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དེ་དག་ནི་དེས་གླགས་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཟག་
Chinese
即使断除了见苦所断，仍然具有周遍行等剩余部分。即使断除了最初的行相，仍然具有它的有境垢染剩余部分。当苦的知识尚未生起时，就是断除了见苦所断的品类。即使断除了它，仍然具有缘于它的周遍行，即见集所断的品类。在修所断的品类中，从九种行相中，即使断除了最初的行相，断除它之后，仍然要了知具有缘于它的剩余烦恼。如果一个事物，有多少微细增长会增长呢？如果一句一句地解释这句话，那就要说很多了。因此，如果简略地说，就是将法安立为十六种，将心安立为十六种，然后要极善地显示有境的决定。由苦集见修习，所断欲界所生，自之三与色界一，无垢识之行境也。略而言之，苦和集见所断，以及修所断的法，在欲界行境中，是五种心的对境，即自己的界三，也就是它们本身，以及色界行境，即唯有修所断，以及无漏的对境。色界下地所生自之，下三上一致无垢之。法三种，它们本身在色界行境中，是八种心的对境，即自己的地三，也就是它们本身，以及下三界，也就是它们本身，以及上界一，即唯有修所断，以及无漏的对境。无色界所生三界属，三与无漏行境也。法三种，它们本身在无色界行境中，是十种心的对境，即三界的三种，也就是它们本身，以及无漏的对境。灭与道见所断一切，自所及之行境也。灭和道见所断的法，自己的心就是灭和道见所断本身，这些法就是它所及的对境。漏
English
Even if the object to be abandoned by seeing suffering is abandoned, it still possesses the remaining parts such as pervasive conduct. Even if the first aspect is abandoned, it still possesses the remaining defilements of its object. When the knowledge of suffering has not yet arisen, it is the abandonment of the category to be abandoned by seeing suffering. Even if it is abandoned, it still possesses the pervasive conduct that is related to it, that is, the category to be abandoned by seeing the origin. In the category to be abandoned by meditation, from the nine aspects, even if the first aspect is abandoned, after abandoning it, it is still to be known that it possesses the remaining afflictions related to it. If a thing, how many subtle increases will increase? If this sentence is explained sentence by sentence, then there will be a lot to say. Therefore, if it is briefly said, it is to establish the Dharma as sixteen kinds, to establish the mind as sixteen kinds, and then to show the determination of the object very well. By seeing suffering and accumulation, what is to be abandoned is born from the desire realm, one's own three and the form realm one, also the object of the undefiled consciousness. Briefly speaking, what is to be abandoned by seeing suffering and accumulation, and the Dharma to be abandoned by meditation, in the realm of desire, are the objects of the five minds, that is, one's own three realms, that is, themselves, and the realm of form, that is, only what is to be abandoned by meditation, and the object of the undefiled. The three kinds of Dharma, they themselves in the realm of form, are the objects of the eight minds, that is, one's own three grounds, that is, themselves, and the lower three realms, that is, themselves, and the upper realm one, that is, only what is to be abandoned by meditation, and the object of the undefiled. The three realms belonging to the formless realm, three and the undefiled object also. The three kinds of Dharma, they themselves in the realm of the formless, are the objects of the ten minds, that is, the three kinds of the three realms, that is, themselves, and the object of the undefiled. All that is to be abandoned by seeing cessation and the path, also the object of what is reached by oneself. The Dharma to be abandoned by seeing cessation and the path, one's own mind is only what is to be abandoned by seeing cessation and the path, these Dharmas are the objects reached by it. Leakage