Tibetan
ཚོགས་དང༌། །ལོག་དང་མཐར་འཛིན་ལྟ་བ་དང༌། །ལྟ་བ་དང་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། །བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་དང་བཅུ། །ཕྲ་རྒྱས་དྲུག་ལས་ལྟ་བ་རྣམ་པ་ལྔར་བྱས་ནས་བཅུར་འགྱུར་རོ། །ཡང་འདི་དག་བཅུ་པོ་ལས་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འཆད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་དག་བཅུ་དང་བདུན་བདུན་བརྒྱད། །ལྟ་བ་གསུམ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ། །འདོད་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ། །མཐོང་བས་རིམ་བཞིན་སྤོང་བར་བྱེད། །ཕྲ་རྒྱས་བཅུར་བཤད་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་འདོད་པའི་ཁམས་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་བཅུར་ཡོད་དོ། །དེ་དག་ཉིད་ལས་ཀུན་འབྱུང་བ་མཐོང་བས་སྤོང་བར་བྱ་བ་བདུན་དང༌། འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤོང་བར་བྱ་བ་བདུན་ཏེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དད་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མ་གཏོགས་སོ། །ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་བརྒྱད་དེ། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་མ་གཏོགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཕྲ་རྒྱས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ཡིན་ནོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ན་མཐོང་བས་སྤོང་བར་བྱ་བ་སོ་གཉིས་ཡིན་ལ། བཞི་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བྱ་ཡིན། །འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། ང་རྒྱལ་ཏོ། དེ་དག་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཁོང་ཁྲོ་མ་ གཏོགས་དེ་དག་ཉིད། །གཟུགས་ཁམས། ཁོང་ཁྲོ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་བོར་ནས་གཟུགས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྲ་རྒྱས་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་དེ་དང་འདྲ། སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་དགུ་བཅུ་བརྒྱད་དུ་འདོད། །དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་རྣམ་པ་དང་བྱེ་བྲག་དང་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འདོད་དོ། །དེ་བས་ན། སྲིད་རྩེ་ལས་སྐྱེས་བཟོད་པ་ཡིས། །གཞོམ་བྱ་མཐོང་བས་སྤང་བྱ་ཉིད། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་སྐྱེས་མཐོང་དང་བསྒོམ་གཉིས་ཀྱིས། །བཟོད་པས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། ས་ལྷག་མ་དག་གི་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ནི་ཅི་རིགས་པར་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་གོ །བཟོད་པས་གཞོམ་མིན་བསྒོམ་ཁོ་ནས། །ས་གང་དག་ཕྲ་རྒྱས་གང་དག་ཤེས་པས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པས་དེ་དག་ནི་གཉིས་ཀའི་ཡང་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་
Chinese
集合，邪见和边执见，见和戒律，以及持戒为胜这十种。由六种随眠，将见分为五种，就变成了十种。又，这十种被解释为九十八种，如下所示：那十种和七七八，除了三种两种见，如果欲界苦等，通过见而逐渐断除。所说的十种随眠，在欲界中，通过见苦而断除的有十种。从那十种中，通过见集而断除的有七种，通过见灭而断除的有七种，即除了坏聚见和持戒为胜。通过见道而断除的有八种，即除了坏聚见和边执见。这样，在欲界中行持的随眠有三十二种。同样，在色界中有二十八种，在无色界中有二十八种。在欲界中，通过见而断除的有三十二种，四种是通过修而断除的。如下所示：贪欲，愤怒，无明，和我慢。这些就变成了在欲界中行持的三十六种。除了愤怒，那些本身，色界。愤怒变为五种，属于色界的随眠有三十一种。无色界与此相同，只有三十一种。因此，认为是九十八种。这样，通过种类、差别和界的区分，认为是九十八种。因此，从有顶产生的忍，所摧毁的是通过见而断除的，不是通过修而断除的。剩余产生的通过见和修两种。将“通过忍而摧毁”连接起来，与剩余地的法相符顺的忍所断除的，根据情况，圣者们是通过见而断除的，而凡夫们是通过修而断除的。不是通过忍而摧毁，仅仅通过修。哪些地，哪些随眠通过知而摧毁，因此，那些两者也是恒常通过修而断除的
English
Aggregation, wrong view and extreme view, view and discipline, and holding precepts as supreme, these ten. From the six predispositions, dividing view into five types, it becomes ten. Again, these ten are explained as ninety-eight, as follows: those ten and seven, seven, eight, except for three, two views, if the desire realm, suffering, etc., are gradually abandoned through seeing. The ten predispositions that are spoken of, in the desire realm, there are ten that are abandoned by seeing suffering. From those ten, there are seven that are abandoned by seeing the origin, and seven that are abandoned by seeing cessation, namely, except for the view of the perishable collection and holding precepts as supreme. There are eight that are abandoned by seeing the path, namely, except for the view of the perishable collection and the extreme view. Thus, the predispositions that are practiced in the desire realm are thirty-two. Similarly, in the form realm there are twenty-eight, and in the formless realm there are twenty-eight. In the desire realm, there are thirty-two that are abandoned by seeing, and four are abandoned by cultivation. As follows: desire, anger, ignorance, and pride. These become thirty-six that are practiced in the desire realm. Except for anger, those themselves, the form realm. Anger becomes five types, and the predispositions belonging to the form realm are thirty-one. The formless realm is the same as this, only thirty-one. Therefore, it is considered ninety-eight. Thus, through the distinction of types, differences, and realms, it is considered ninety-eight. Therefore, the forbearance born from the peak of existence, what is destroyed is what is abandoned by seeing, not what is abandoned by cultivation. The remaining born through both seeing and cultivation. Connecting "destroyed by forbearance," the forbearances that conform to the laws of the remaining grounds are abandoned, according to the circumstances, the noble ones abandon them by seeing, while ordinary people abandon them by cultivation. Not destroyed by forbearance, only by cultivation. Which grounds, which predispositions are destroyed by knowing, therefore, those two are also always abandoned by cultivation.
Tibetan
ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་ལྔ་མིང་གི་སྒོ་ནས་བསྟན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་མ་བསྟན་པས་དེའི་ཕྱིར་དེའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བདག་དང་བདག་གི་རྟག་ཆད་དང༌། །མེད་དང་དམན་ལ་མཆོག་ལྟ་དང༌། །རྒྱུ་མིན་ལམ་མིན་དེར་ལྟ་བ། །དེ་དག་ལྟ་བ་ལྔ་ཡིན་ནོ། །བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའོ། །བདག་ཏུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་ལ་རྟག་པར་ལྟ་བའམ་ཆད་པར་ལྟ་བ་ནི་མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ཡོད་ན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྟ་བ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བའོ། །དམན་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྒྱུར་ལྟ་བ་དང༌། ལམ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལམ་དུ་ལྟ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་མི་མངོན་པར་བྱས་སོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་རྒྱུར་ལྟ་བ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤོང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ལས་དབང་ཕྱུག་གམ་སྐྱེ་དགུའི་བདག་པོ་ལ་རྒྱུར་ལྟ་བ་དེ་ནི་དེ་ལ་རྟག་པ་དང་གཅིག་ བུ་དང་བདག་བྱེད་པ་པོར་མངོན་པར་ཞེན་ནས་ལྟ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ལྟར། དབང་ཕྱུག་སོགས་རྒྱུར་མངོན་ཞེན་པ། དེ་ནི། རྟག་བདག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིས། །རབ་ཏུ་འཇུག་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ། །སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བྱ་ཉིད། །དེ་ལ་རྟག་པ་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དེ་གཉིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བ་ཁོ་ནས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་བྱས་པ་རྒྱུར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །རྟག་བདག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིས། །ཞེས་གང་བཤད་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དེ་གཉིས་ཁོ་ནར་ཟད་དམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་བཞི་སྟེ། དེ་ནི། ལྟ་བ་གསུམ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག །བཞི་ཚན། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་ལས་རྟག་པར་ལྟ་བ་ནི་རྟག་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ །ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་ནི་བདེ་བ་དང་གཙང་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཕྱིར་དང༌། ངེས་རྟོག་ཕྱིར་དང་སྒྲོ་འདོགས་ཕྱིར། །ཆད་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དག་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་ཕྱི
Chinese
是的。五种见解从名称的角度进行了阐述，但没有从其自身本质的角度进行阐述，因此，有必要阐述其本质。我与我的常断，无与劣视为胜，非因非道视为道，这些就是五种见解。我与我所的见解是坏聚见。对于想要显现为我的事物，视其为常或断，是边执见。对于痛苦等真谛，认为有即是没有的见解，是邪见。将低劣的、有染污的事物视为殊胜，是见取见。视非因为因为，视非道为道，是戒禁取见。对于两者，也等词语没有明显地使用。如果视非因为因，并且是戒禁取见。为什么不是通过见道所断呢？因为将自在天或生主视为因，那是执着于其为常、为一、为作者而产生的见解。因此，就像这样：执著自在天等为因，那是，以常我颠倒，完全进入，因此，那是，苦谛见所断。其中，执著常与我，那两者仅仅是通过苦谛见才能断除的。因此，对于将彼等视为因的执着，也将通过同样的方式断除。以常我颠倒，所说的那两个颠倒就完了吗？不是的。然而，颠倒有四种，那就是：从三种见解中产生颠倒，四种一组。从边执见中，视常为常颠倒。从见取见中，视乐与净为颠倒。从坏聚见中，视我为我颠倒。为什么其他的烦恼不是颠倒呢？像这样，以三种原因来区分颠倒，就像这样：为了颠倒，为了确定，为了增益。断见和邪见不是增益。戒禁取见是唯一
English
Yes. The five views have been explained from the perspective of names, but not from the perspective of their own essence. Therefore, it is necessary to explain their essence. The self and what belongs to the self, permanence and annihilation, non-existence and considering the inferior as superior, considering the non-cause as the cause and the non-path as the path, these are the five views. The view of self and what belongs to the self is the view of the aggregates of destruction. Considering as permanent or annihilating the very object that one wants to manifest as the self is the view of holding to extremes. The view that says that if there is truth such as suffering, then it does not exist, is a wrong view. Considering the inferior, which is contaminated, as superior is the view of holding to the supreme view. Considering what is not a cause as a cause and what is not a path as a path is the view of holding to the supreme morality and asceticism. In both cases, the word 'also' and so on are not explicitly used. If considering what is not a cause as a cause and holding morality and asceticism as supreme. Why is it not to be abandoned by seeing the origin? Because considering Ishvara or the lord of beings as the cause is to view it with attachment to it as permanent, one, and the agent. Therefore, like this: Attachment to Ishvara etc. as the cause, that is, with the perversion of permanence and self, completely enters, therefore, that is, to be abandoned by seeing suffering. Among them, holding to permanence and self, those two are only abandoned by seeing suffering. Therefore, the attachment to considering those as the cause will also be abandoned in the same way. With the perversion of permanence and self, is what was said about those two perversions finished? No. However, there are four perversions, that is: Perversion arises from three views, a set of four. From the view of holding to extremes, considering permanence as the perversion of permanence. From the view of holding to the supreme view, considering happiness and purity as perversions. From the view of the aggregates of destruction, considering self as the perversion of self. Why are other afflictions not perverted? Like this, distinguishing perversion by three causes, like this: For the sake of perversion, for the sake of certainty, and for the sake of imputation. The view of annihilation and wrong view are not imputations. The view of holding morality and asceticism as supreme is solely