Tibetan
་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་བྱས་པའི་ལས་ནི་མ་བསགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པས་མཆོད་རྟེན་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་ནི་བདག་གི་དོན་དུའོ་ཞེས་བཤད་པ་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་ལེན་པ་པོ་མེད་ན་བསོད་ནམས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། མཆོད་རྟེན་ལ་བཏང་རྒྱུས་བྱུང་བའི། །བསོད་ནམས་ལེན་མེད་བྱམས་སོགས་བཞིན། །ཇི་ལྟར་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལེན་པར་བྱེད་པའམ་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མེད་ཀྱང་རང་གི་སེམས་ཀྱི་མཐུས་བསོད་ནམས་སུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་འདས་ཀྱང་དེ་ལ་དད་པར་བྱས་པས་རང་གི་སེམས་ལ་བསོད་ནམས་སུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཞིང་བཟང་པོ་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ས་བོན་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཅན་ཡིན་ན། འོ་ན་ནི་ཞིང་ངན་པ་ལ་བྱིན་ན་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྒྱུན་ལས་འབྲས་བུ་མི་འཁྲུལ་ཕྱིར། །ངན་པའི་ཞིང་ལའང་འབྲས་ཡིད་འོང༌། །ཞིང་ ངན་པ་ལ་ཡང་ས་བོན་ལས་འབྲས་བུ་མི་འཁྲུལ་བ་མཐོང་སྟེ། རྒྱུན་གྱི་ས་བོན་ལས་ནི་རྒྱུན་གྱི་འབྲས་བུ་མངར་བ་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཞིང་ངན་པ་ལ་ཡང་གཞན་ལ་ཕན་པའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ལ་ཞུགས་པའི་སྦྱིན་པའི་ས་བོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཁོ་ན་འགྲུབ་ཀྱི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་བཤད་ནས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་དགེའི་གཟུགས། །དེ་སྤོང་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་གཉིས་སོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་གང་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པས་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཁོ་ན་སྤོང་བ་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་བཅད་པ་ཡང༌། རང་བཞིན་གྱི་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཡིན་པ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཅད་པ་དུས་མ་ཡིན་པའི་ཟས་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་སྤོང་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་མདོར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྣམ་དག་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དེའི་རྒྱུས་འཕེན་མ་བྱུང༌། །དེའི་གཉེན་པོ་དང་བཞི་ལ་བརྟེན། །འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕན་མ་བྱུང་བའོ། །འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱུས་ཕན་མ་བྱུང་བ་ནི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་ཕན་མ་བྱུང་བས་སོ། །འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་མྱ་ངན་
Chinese
诺。同样地，善业也应如此运用。除此之外所做的业则未积累。如果有人说，怀着贪欲向佛塔布施是为了自己，那么如果没有享受者和接受者，福德如何产生呢？向佛塔布施所产生的，福德无取如慈等四者。如同慈爱等没有接受者或利益他人，但凭借自心的力量转化为福德一样。即使具功德者已逝，对其生起信心也能使自心转化为福德。如果说，在良田中布施的果实是令人满意的种子，那么在劣田中布施，果实岂不是会变得不令人满意吗？因果相续故，劣田亦生妙果。即使在劣田中，也能看到种子不会产生错误的果实。如同从普通的种子中，会生长出普通的甜美果实一样，即使在劣田中，以利益他人的殊胜发心所播下的布施种子，也只会结出令人满意的果实，而不会是不令人满意的。在讲述了布施所生的果报后，接下来要讲述持戒所生的果报：破戒之戒是不善之形，舍弃彼戒是二种戒律。即舍弃的能表和无能表所舍弃的。戒律不仅仅是舍弃破戒之戒，而且佛陀所遮止的，以及非自性的破戒之戒，也就是世尊所遮止的非时食等，舍弃这两种也是戒律。戒律简略地讲完了。具足清净四功德。该戒律之因未带来利益，依赖其对治及四者。破戒之戒如前所说未带来利益。破戒之戒的因未带来利益，是因为贪着等烦恼和近烦恼未带来利益。依赖破戒之戒的对治，是因为依赖正念的缘故。依赖寂止是因为悲伤
English
No. Similarly, virtue should also be applied in the same way. Actions done differently from that are not accumulated. If it is said that giving to a stupa with attachment is for oneself, then how can merit arise if there is no enjoyer or receiver? The merit arising from giving to a stupa is like the four immeasurables, such as loving-kindness, without a receiver. Just as loving-kindness and the like have no receiver or benefit to others, but are transformed into merit by the power of one's own mind, so too, even if a virtuous person has passed away, having faith in them will transform one's own mind into merit. If it is said that the fruit of giving in a good field is a satisfactory seed, then if one gives in a bad field, will the fruit not become unsatisfactory? Because the cause and effect continue without error, even a bad field produces excellent fruit. Even in a bad field, it is seen that the seed does not produce an erroneous fruit. Just as from an ordinary seed, an ordinary sweet fruit will grow, so too, even in a bad field, the fruit of the seed of giving planted with the excellent intention of benefiting others will only produce a satisfactory fruit, and not an unsatisfactory one. Having spoken of the fruit arising from giving, next we will speak of the fruit arising from discipline: immoral discipline is the form of non-virtue, abandoning that is the two kinds of discipline. That is, what is abandoned by the representational and what is abandoned by the non-representational. Discipline is not merely abandoning immoral discipline, but also what the Buddha has prohibited, and what is not the nature of immoral discipline, that is, what the Bhagavan has prohibited, such as untimely food, abandoning these two is also discipline. Discipline has been briefly explained. It possesses four pure qualities. The cause of that discipline did not bring benefit, relying on its antidote and the four. Immoral discipline, as previously said, did not bring benefit. The cause of immoral discipline did not bring benefit because attachment and other afflictions and near afflictions did not bring benefit. Relying on the antidote to immoral discipline is because of relying on mindfulness. Relying on tranquility is because of sorrow.