Tibetan
་བརྒྱ། །ལུས་པ་དག་ཏུ་འཕེན་པར་བྱེད། །འཛམ་བུའི་གླིང་ཁོ་ནར་འཕེན་གྱི་དེ་དག་བློ་རྣོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕོ་ཁོ་ནས་ཡིན་གྱིས་མོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོན་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཁོ་ནས་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ལུས་པའི་ཚེ་འཕེན་གྱི་བསྐལ་པ་མང་པོ་ལུས་པའི་ཚེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལས་དེ་ཡང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །མཚན་དེ་དག་ཀྱང༌། རེ་རེའང་བསོད་ནམས་བརྒྱ་ལས་སྐྱེས། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ལ་ཉེ་བ་མ་གཏོགས་པ་ སེམས་ཅན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་ཙམ་མོ། །ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ན་སངས་རྒྱས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཤེ་ན། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་དང་པོ་ལ་བདུན་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་ལ། གཉིས་པ་ལ་བདུན་ཁྲི་དྲུག་སྟོང་ལ། གསུམ་པ་ལ་བདུན་ཁྲི་བདུན་སྟོང་ལའོ། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གང་གི་ཐ་མར་སངས་རྒྱས་གང་ཞིག་བྱུང་བར་གྱུར་ཅེ་ན། རྣམ་གཟིགས་མར་མེ་རིན་ཆེན་གཙུག །གྲངས་མེད་གསུམ་གྱི་ཐ་མར་བྱུང༌། །རིན་ཆེན་གཙུག་ཏོར་ཅན་གྱི་ཚེ་ནི་གྲངས་མེད་པ་དང་པོ་རྫོགས་སོ། །མང་མེ་མཛད་ཀྱི་ཚེ་གཉིས་པའོ། །རྣམ་པར་གཟིགས་ཀྱི་ཚེ་གསུམ་པའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི། དང་པོ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཡིན། དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདག་ཀྱང་འདི་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་ཁོ་ནར་ཤོག་ཤིག་ཅེས་དང་པོར་སྨོན་ལམ་བཏབ་བོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནས་སྐབས་གང་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། ཀུན་ལ་ཐམས་ཅད་སྙིང་རྗེ་ཡིས། །སྦྱིན་པར་བྱེད་པས་སྦྱིན་པ་རྫོགས། །གང་གིས་ཀུན་ལ་མིག་གི་བར་དང་རྐང་པའི་བར་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་མི་རེ་བར་སྙིང་རྗེས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ན་དེ་ཙམ་གྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་བཅས་ཡན་ལག་བཅད་ཀྱང་ནི། །མི་འཁྲུག་བཟོད་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི། །གང་གི་ཚེ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་བཞིན་དུ་ཡན་ལག་བཅད་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འཁྲུག་པ་དེའི་ཚེ་འདིའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐར་རྒྱལ་བསྟོད་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐར་རྒྱལ་ལ་རྐང་པ་གཅིག་གིས་འགྲེང་སྟེ། ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་བསྟོད་པ་དེའི་ཚེ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ལ་བསྐལ་པ་དགུ་ཡང་བསྡུམས་སོ། །དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བློའི། །བྱང་ཆུབ་པའི་སྔོན་རོལ་གྱི་དེ་མ་ཐག་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚེ་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་སོ། །མདོ་ལས་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་གསུམ་གསུངས་པ་དེ་ནི་ཇི་ ལྟར་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་གསུམ་ཡིན་ཞེ་ན། གསུམ་པོ་བསོད་ནམས་བྱ་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་དཔེར་ན་ལས་ལམ་བཞིན། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་ལ་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་ཡིན་ནོ། །དེ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཡང་ཡིན་ལ་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་བསོད་ནམས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཁོ་ན་ཡིན་པས་གསུམ་ཆར་ཡིན་ནོ། །བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་བྱམས་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཡིན་ལ་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་གཞི་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་སེམས་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཡིན་ལ་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་གཞན་དག་ནི་བསོད་ནམས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞེ་ན། གང་གིས་སྦྱིན་བྱེད་དེ་སྦྱིན་པ། མཆོད་དང་ཕན་འདོགས་འདོད་པ་ཡིས། །གང་གིས་གཞན་དག་ལ་མཆོད་པ་དང་ཕན་གདགས་པར་འདོད་པ་དག་གིས་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དེ་སྦྱིན་པའོ། །གང་གིས་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་གང་ཞིག་ཅེ་ན། ལུས་དང་ངག་ལ་སློང་དང་བཅས། །སློང་བ་ཡང་གང་ཞིག་ཅེ་ན། ཚོགས་པ་གང་གིས་དེ་སློང་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་འབྲས་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཅན། །སྦྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཅན་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ན་ཡང༌། བདག་གཞན་དོན་ཕྱིར་གཉིས་དོན་ཕྱིར། །གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་མིན་ཕྱིར་སྦྱིན། །དེ་ལ་གང་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བས་མཆོད་རྟེན་ལ་སྦྱིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཁོ་ནའི་དོན་དུའོ། །གང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཕ་རོལ་ལ་སྦྱིན་པ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱོང་བ་མ་གཏོགས་པ་དེ་ནི་གཞན་ཁོ་ནའི་དོན་དུའོ། །འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བས་ཕ་རོལ་ལ་སྦྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཉིས་ཀའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་གང་མཆོད་རྟེན་ལ་འབུལ་བ་དེ་ནི་གཉིས་ཀའི་དོན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་བཀུར་སྟི་དང་བྱས་པ་གཟོ་བ་འགའ་ཞིག་གིས་ འབུལ་བར་ཟད་དོ། །སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ཅན་ཞེས་སྤྱིར་བསྟན་པ། དེ་ཡིས་ཁྱད་པར་སྦྱིན་བདག་དང༌། །དངོས་དང་ཞིང་གི་ཁྱད་པར་ལས། །དེ་ལ་རེ་ཞིག །སྦྱིན་བདག
Chinese
百。投生于身体之中。只投生于赡部洲，因为他们智慧敏锐。只能是男性，不能是女性。当导师显现，并且只有以佛为目标的意念，才能在经历一百劫时投生，经历许多劫时则不然。那个业也是从思虑中产生的。那些名称也是，每一个都从百种福德中产生。福德的程度，除了接近菩提的菩萨之外，与有情众生的受用果报一样多。再问，世尊成为菩萨时，对多少佛作过承侍恭敬呢？第一个无数劫有七万五千位，第二个有七万六千位，第三个有七万七千位。在哪个无数劫的末尾，哪位佛出现呢？南瞻部洲的燃灯佛，宝髻佛。在三个无数劫的末尾出现。宝髻佛的时期，第一个无数劫圆满。燃灯佛的时期，第二个无数劫圆满。南瞻部洲佛的时期，第三个无数劫圆满。在所有这些之中，第一位是释迦牟尼佛。世尊对他首先发愿说，愿我也成为像他一样的形态。再问，菩萨在哪个阶段圆满哪个波罗蜜多呢？以慈悲心对一切众生，施舍，从而圆满布施。无论对谁，即使是眼睛和脚，都以慈悲心施舍，不求回报，这样就圆满了布施波罗蜜多。即使被欲望束缚而肢解，也不动摇，这就是忍辱和持戒。当一个人即使没有脱离欲望，肢体被切割也毫不动摇时，此时他的持戒和忍辱波罗蜜多就圆满了。以赞颂星宿王，精进。世尊如来以一只脚站立，七日之中以一个偈颂赞颂星宿王，此时精进波罗蜜多也圆满，并且缩短了九劫。紧接着那个三摩地
English
Hundred. They are cast into bodies. They are only cast into Jambudvipa because they are sharp-witted. It can only be male, not female. When the teacher manifests, and only with the mind focused on the Buddha, one is born when experiencing a hundred kalpas, but not when experiencing many kalpas. That karma also arises from thought. Those names also, each one arises from a hundred merits. The measure of merit is as much as the enjoyment of sentient beings, except for bodhisattvas who are close to enlightenment. Again, when the Bhagavan became a bodhisattva, how many Buddhas did he attend and honor? In the first countless kalpa, there were seventy-five thousand, in the second, seventy-six thousand, and in the third, seventy-seven thousand. At the end of which countless kalpa did which Buddha appear? The Namzigs Marme Rinchen Tsug (Nāma-darśana-dīpa-ratna-śikhin)。Appeared at the end of three countless kalpas. In the time of Rinchen Tsugtorchen (Ratna-śikhin), the first countless kalpa was completed. In the time of Mang Meme (Bahulam-dīpa), the second. In the time of Nampar Zigs (Vipaśyin), the third. Among all of these, the first was Shakyamuni. The Bhagavan first made the aspiration to him, saying, "May I also become like him." Again, in which stage does a bodhisattva perfect which pāramitā? With compassion for all beings, giving, thereby perfecting generosity. Whoever gives with compassion to all, even eyes and feet, without expecting anything in return, in that way the pāramitā of giving is completely perfected. Even if limbs are cut off while still attached to desire, one does not become agitated, that is patience and discipline. When one is not separated from desire, even if limbs are cut off, one does not become agitated at all, at that time, his discipline and patience pāramitās are perfected. By praising the Star King, diligence. The Bhagavan Tathagata stood on one foot and praised the Star King with one verse for seven days, at that time the diligence pāramitā was also perfected, and nine kalpas were shortened. Immediately following that samadhi.
Chinese
是心的。 菩提之前的紧接着的金刚般的等持之时，禅定和智慧的波罗蜜多都圆满了。 经中说布施有三种所依，那么什么是布施的三种所依呢？ 三者是布施， 就像业道一样。 其中，布施所生的福德之基，身语之业是三种形态。 发起这一切的心是福德也是行为。 与之同时产生的法是纯粹的福德。 戒律所生的身语之业是三种形态。 从修习中产生的慈爱既是福德也是福德之基。 与之同时产生的心和戒律既是福德也是行为。 与之相似的其他则是纯粹的福德。 所谓布施是什么呢？ 谁布施就是布施， 以供养和饶益的意愿。 谁以供养和饶益他人的意愿来行布施，那就是布施。 谁行布施，那又是谁呢？ 身语带着乞求。 乞求又是什么呢？ 任何僧团因此而乞求。 它是具有巨大果报受用的。 布施时也， 为了自他之利，为了二者之利， 为了非二者之利而布施。 其中，以不离贪欲之心向佛塔布施，那是为了自己一个人的利益。 以远离贪欲之心向他人布施，除了在现世感受之外，那是为了他人一个人的利益。 以不离贪欲之心向他人布施，那是为了二者的利益。 圣者以远离贪欲之心向佛塔供养，那不是为了二者的利益。 那仅仅是以恭敬和报恩之心来供养罢了。 布施的果报是具有巨大受用，这是总的说明。 由此区分布施者， 物和福田的差别。 那么，首先，布施者。
English
Is the mind. At the time of the immediately preceding vajra-like samadhi before enlightenment, the perfections of meditation and wisdom are all complete. The sutra speaks of three bases for the act of merit, so what are the three bases for the act of merit? The three are the act of merit, Just like the paths of action. Among them, the basis of merit arising from generosity, the actions of body and speech are all three aspects. The mind that arouses all of this is both merit and action. The dharmas that arise together with it are purely merit. The actions of body and speech arising from discipline are all three aspects. Compassion arising from meditation is both merit and the basis of merit. The mind and discipline that arise together with it are both merit and action. Other things that are similar to it are purely merit. What is called generosity? Whoever gives is generosity, With the desire to offer and benefit. Whoever gives with the desire to offer and benefit others, that is generosity. Who gives, and who is it? Body and speech with solicitation. What is solicitation? Whatever assembly solicits it. It has great fruition and enjoyment. Also in giving, For the sake of self and others, for the sake of both, Giving not for the sake of both. Among them, giving to a stupa with attachment is for one's own benefit alone. Giving to others without attachment, except for experiencing it in this life, is for the benefit of others alone. Giving to others with attachment is for the sake of both. Offering to a stupa by a noble one without attachment is not for the sake of both. It is merely offered with respect and gratitude. The fruit of generosity is great enjoyment, which is a general statement. This distinguishes the giver, The difference between the object and the field of merit. So, first of all, the giver.