Tibetan
ར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཅིག་སྟེ། བདག་པོའི་འབྲས་བུའོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་ལས་ཀྱི། །དེ་དག་གཉིས་དང་བཞི་དང་གསུམ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། སྐྱེས་ བུ་བྱེད་པ་དང༌། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་དག་གོ །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་བཞི་སྟེ། བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་མ་གཏོགས་པའོ། །སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་དག་མ་གཏོགས་སོ། །སྤང་བྱ་མིན་པའི་དེ་དག་གཅིག ། གཉིས་དང་བཞི་སྟེ་གོ་རིམས་བཞིན། །སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་གཅིག་སྟེ། བདག་པོས་འབྲས་བུའོ། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པ་དང༌། བདག་པོའི་འབྲས་བུའོ། །སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་བཞི་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་མ་གཏོགས་པའོ། །ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་གསུམ་གསུངས་པ་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རིགས་མིན་བསྐྱེད་པ་ཉོན་མོངས་ཅན། །ཁ་ཅིག་ཆོ་ག་ཉམས་པའང་ཞེའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོ་ག་ཉམས་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པའོ། །བཟློག་པ་ནི་རིགས་པས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་གཉིས་མ་ཡིན་པ་ནི་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པའོ། །ཅི་ལས་གཅིག་གིས་སྐྱེ་བ་གཅིག་ཁོ་ན་འཕེན་ནམ། འོན་ཏེ་དུ་མ་ཡང་འཕེན། དེ་བཞིན་དུ་ལས་དུ་མས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་གཅིག་ཁོ་ན་འཕེན་ནམ། འོན་ཏེ་དུ་མ་ཁོ་ན་ཞིག་འཕེན་ཅེ་ན། འདི་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་གིས་སྐྱེ་བ་གཅིག་འཕེན་ན། །ལས་གཅིག་ཁོ་ནས་སྐྱེ་བ་གཅིག་ཁོ་ན་འཕེན་ཏོ། །ལས་གཅིག་གིས་འཕངས་པའི་ལས་ནི། ཡོངས་རྫོགས་བྱེད་པ་དུ་མ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། དཔེར་ན་རི་མོ་མཁན་གྱི་རི་མོ་གཅིག་གིས་གཟུགས་ཀྱིས་བཅད་ནས་མང་པོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་འདྲའོ། །ལས་འབའ་ཞིག་སྐྱེ་བ་འཕེན་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་བཅས་པ་གཞན་ཡང་ངོ༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། སེམས་མེད་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག །འཕེན་བྱེད་མ་ཡིན་འཐོབ་པའང་མིན། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག་གིས་ཀྱང་རིས་མཐུན་པ་འཕེན་པར་བྱེད་དེ། ལས་ དང་ལྷན་ཅིག་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་འབྲས་བུ་མི་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲིབ་པ་གསུམ་གསུངས་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཅི
Chinese
此外，非所断者为一个，即士夫果。以修所断之业，彼等为二、四、三。以修所断之业之果，见所断者为二，即士夫作用和士夫果。以修所断者为四，除了离系果。非所断者为三，除了异熟和等流果。非所断之彼等，一、二和四，次第如是。非所断之见所断者为一个，即士夫果。以修所断者为二，即士夫作用和士夫果。非所断者为四，除了异熟果。又，应说所说的非理所生等三种业，非理所生为烦恼性。有些说是仪轨衰损。非烦恼性也作非理，因此仪轨衰损为非理所生。相反的是，以理所生。非此二者，既非以理，亦非非理所生。从何而生，一个生只投一个生吗？或者也投多个？同样，多个业也只投一个生吗？或者只投多个呢？此乃成立之宗，一个投一个生，一个业只投一个生。一个业所投之业，认为是多个圆满作者，譬如画师的一幅画，以形色分割，由众多使其圆满一样。并非唯业能投生，然而还有异熟等其他。一切情况下，无心等持，非为能投，亦非能得。具有异熟的无心等持，也能投同类，因为不与业同时生起。获得者也不能，因为业和果不同一。所说的三种障，彼等的自性为何？
English
Furthermore, that which is not to be abandoned is one, namely the Puruṣārtha-fruit. Of the actions to be abandoned by meditation, those are two, four, and three. Of the fruits of actions to be abandoned by meditation, that which is to be abandoned by seeing is two, namely the Puruṣakāra and the Puruṣārtha-fruits. That which is to be abandoned by meditation is four, except for the Viśleṣa-fruit. That which is not to be abandoned is three, except for the Vipāka and the Niṣyanda-fruits. Those which are not to be abandoned, one, two, and four, are in that order. That which is not to be abandoned, and is to be abandoned by seeing, is one, namely the Puruṣārtha-fruit. That which is to be abandoned by meditation is two, namely the Puruṣakāra and the Puruṣārtha-fruits. That which is not to be abandoned is four, except for the Vipāka-fruit. Again, it should be said that the three actions, such as those born from non-reason, are said to be: born from non-reason, of the nature of afflictions. Some say that it is also the decline of ritual. That which is not of the nature of afflictions also acts non-reasonably, therefore the decline of ritual is born from non-reason. The opposite is born from reason. That which is not either of these is born from neither reason nor non-reason. From what does one birth throw only one birth? Or does it also throw many? Similarly, do many actions also throw only one birth? Or do they throw only many? This is the established tenet, that one throws one birth, one action throws only one birth. The action thrown by one action is considered to be many complete makers, just as one painting of a painter is divided by form and color, and is completed by many. It is not only action that throws birth, but there are also other things such as Vipāka. In all cases, mindless Samāpattis are neither able to throw nor able to obtain. Mindless Samāpattis with Vipāka also throw similar kinds, because they do not arise simultaneously with action. Those who have obtained cannot either, because action and fruit are not the same. What is the nature of the three obscurations that are said?
Tibetan
་ཞེ་ན། མཚམས་མེད་པ་ཡི་ལས་རྣམས་དང༌། །ཉོན་མོངས་ཤས་ཆེ་ངན་འགྲོ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དང༌། །སྒྲ་མི་སྙན་སྒྲིབ་གསུམ་དུ་འདོད། །མཚམས་མེད་པ་ལྔ་ནི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཤས་ཆེ་བ་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའོ། །ངན་སོང་རྣམ་པ་གསུམ་དང་མི་དང་ལྷའི་ཕྱོགས་གཅིག་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲིབ་པའོ། །ཡང་སྒྲིབ་པ་འདི་དག་པས་གང་ཞིག་འགྲོ་བ་གང་དག་ན་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་གཅིག་ཏུ། མཚམས་མེད་གླིང་གསུམ་དག་ན་ཡོད། །སྒྲ་མི་སྙན་མ་གཏོགས་པའོ། །དེ་དག་ན་ཡང་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་སྟེ། ཟ་མ་སོགས་ལ་མི་འདོད་དོ། །ཕན་དང་ངོ་ཚ་ཆུང་བའི་ཕྱིར། །དེ་དག་གི་ཕ་མ་ཕན་ཆུང་བ་སྟེ། ལུས་མ་ཚང་བའི་བདག་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཕ་མ་ལ་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ཤས་ཆེན་པོས་ཉེ་བར་མི་གནས་པས་སོ། །ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ལྷག་མ་འགྲོ་བ་ལྔ་དག་ན། །ཉོན་མོངས་པའི་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲིབ་པ་ནི་ལྷག་མ་དག་གོ །མི་དག་གི་ནང་ན་ནི་སྒྲ་མི་སྙན་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷ་དག་གི་ནང་ན་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སོ། །མཚམས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་གསུམ་ནི་སྲོག་གཅོད་པའོ། །གཅིག་ནི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །གཅིག་ནི་སྲོག་གཅོད་པའི་སྦྱོར་བའོ། །དགེ་འདུན་དབྱེན་ནི་མི་འཕྲོད་པའི། །རང་བཞིན་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཆོས། །ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་ལུང་བསྟན་མིན། །དེ་དང་དགེ་འདུན་ཡང་དག་ལྡན། །དེ་ཡི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བརྫུན།། དེ་དང་འབྱེད་པོ་ཡང་དག་ལྡན། །དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འཕྲོད་པ་སྟེ། ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་མཚམས་མེད་པར་འགྱུར། གང་གིས་དེ་འབྱེད་པར་བྱེད་པའི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ནི་མཚམས་མེད་པ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། དེ་དང་ཡང་འབྱེད་པ་པོ་ཡང་དག་པར་ལྡན་ནོ། །བསྐལ་པར་མནར་མེད་པར་སྨིན་འགྱུར། །གཞན་དག་གིས་ནི་བར་གྱི་བསྐལ་པར་ནི་མ་ངེས་སོ། །ཡང་གང་ཞིག་གིས་མཚམས་མེད་པ་མང་པོ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་བར་ཆད་མེད་པ་ཁོ་ནར་སྨིན་པར་གྱུར་ན་དེ་ལ་དེ་དག་ཅི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཞེ་ན། ལྷག་པས་གནོད་པ་ལྷག་པར་འགྱུར། །དེ་མཚམས་མེད་པ་མང་པོས་མནར་མེད་པ་དེར་གང་གིས་ན་གཉིས་དང༌། གསུམ་དང༌། བཞི་དང༌། ལྔ་འགྱུར་གྱི་ཚོར་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལུས་ཆེན་པོ་གཞོན་ཤ་ཅན་གྱི་ལུས་ཐོབ་ཅིང༌།
Chinese
如果这样，五无间罪业，以及烦恼深重、恶趣，无想有情，和不悦耳之声，认为是三种障碍。五无间罪是业障。烦恼深重持续不断是烦恼障。三种恶趣以及人和天界一方是异熟障。那么，要知道这些障碍在哪些有情众生中存在，暂时来说，总的来说，五无间罪在地狱三处存在，除了不悦耳之声。在这些地方，也只有男人和女人，不包括食物等，因为利益和羞耻心很小。他们的父母利益也很小，因为他们变成了身体不全的主人。即使这样，他们也大多不靠近父母，因为他们知道羞耻和惭愧。业障已经讲完。剩下的五道众生中，烦恼障和异熟障是剩下的。在人中，不悦耳之声是异熟障。在天人中，是无想有情。在五无间罪中，三种是杀生。一种是虚妄语的自性。一种是杀生的行为。僧团分裂是不和合的，具有自性的非法，不是烦恼性的，也不是授记。它与僧团真实相应，它的罪过是虚妄。它与分裂者真实相应。所谓僧团分裂是不和合，是不相应的法，不是烦恼性的，怎么会成为无间罪？以什么分裂它的虚妄语，那是无间罪的自性。 它也与分裂者真实相应。在劫中于无间地狱成熟。其他的则在中劫中不确定。如果有人造了很多无间罪，它们都成熟为无间果报，那么对于他来说，这些会变成什么呢？以更甚的痛苦而更加痛苦。他以众多的无间罪在地狱中，以什么方式获得感受二、三、四、五倍感受的巨大而年轻的身体呢？
English
If so, the five inexpiable karmas, as well as intense afflictions, evil destinies, unconscious beings, and unpleasant sounds, are considered the three obscurations. The five inexpiable karmas are karmic obscurations. Intense and continuous afflictions are afflictive obscurations. The three evil destinies, as well as one side of humans and gods, are the obscurations of fruition. Furthermore, to know in which sentient beings these obscurations exist, for the time being, generally speaking, the five inexpiable karmas exist in the three realms of hell, except for unpleasant sounds. In those places, it is only men and women, not including food, etc., because the benefit and shame are very small. Their parents' benefit is also very small, because they have become the masters of incomplete bodies. Even so, they mostly do not approach their parents, because they know shame and embarrassment. The karmic obscuration has been explained. In the remaining five realms of beings, afflictive obscurations and obscurations of fruition are the remaining ones. Among humans, unpleasant sounds are the obscuration of fruition. Among the gods, they are unconscious beings. Among the five inexpiable karmas, three are killing. One is the nature of false speech. One is the act of killing. Schism in the Sangha is discord, a non-dharmic quality with inherent nature, not afflictive, nor prophetic. It is truly associated with the Sangha, its fault is falsehood. It is truly associated with the divider. What is called schism in the Sangha is discord, a non-corresponding dharma, not afflictive, how could it become an inexpiable crime? With what falsehood does one divide it, that is the nature of an inexpiable crime. It is also truly associated with the divider. It matures in Avici hell for a kalpa. Others are uncertain in the intermediate kalpa. Furthermore, if someone has committed many inexpiable crimes, and they all mature into uninterrupted results, then what will these become for him? It becomes even more painful with greater suffering. With what means does he, with numerous inexpiable crimes in hell, obtain a huge and youthful body that experiences two, three, four, or five times the sensations?