Tibetan
ར། །སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་རབ་ཏུ་དང་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ན་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་ལ། སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཤུགས་གང་གིས་གསོད་པ་དང་འཆིང་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ན་དེ་དག་ཇི་སྲིད་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དེ་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཡང་ངོ༌། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་སྐབས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྣམ་རིག་བྱེད་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །བྱེད་པ་དག་ལ་ད་ལྟར་ལྡན། །སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང་བར་མ་ལ་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ད་ལྟར་གྱི་དང་ལྡན་ནོ། །མ་བཏང་བར་དུ་སྐད་ཅིག་མ། །ཕྱིན་ཆད་འདས་ལྡན་མ་འོངས་མེད། །མ་འོངས་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་སུ་དང་ཡང་མི་ལྡན་ནོ། །བསྒྲིབས་པ་དང་ནི་མ་བསྒྲིབས་པ། །འདས་པ་དག་དང་ལྡན་པ་འང་མེད། །ཆོས་ཉམ་ཆུང་བའི་ཐོབ་པ་ཡང་ཉམ་ཆུང་བ་ཡིན་པས་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །སྡོམ་པའི་རྣམ་གྲངས་སྔར་བཤད་ནས། །སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་དེ། །སྡོམ་པ་མིན་དང་ཉེས་སྤྱད་དང༌། །འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་དེའི་ལམ། །སྡོམ་པ་མིན་པའི་རྣམ་གྲངས་ནི་སྡོམ་པའི་ལས་བཟློག་སྟེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་ལྡན་པ་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མུ་བཞི་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ བར་མ་དོར་གནས་སེམས་ཞན་པས། །བྱེད་ན་རྣམ་རིག་ཉིད་དང་ལྡན། །འདི་ནི་རེ་ཞིག་མུ་དང་པོ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་རིག་བཏང་དང་མ་སྐྱེས་པའི། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམ་རིག་མིན། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་གང་ཞིག་ཚེ་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་ནས་ད་དུང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་བྱུང་བའམ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་རྣམ་པར་ཉམས་ན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་དང་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་མུ་གཉིས་པའོ། །གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་ནི་གོ་སླའོ། །ཡང་སྡོམ་པ་འདི་དག་ཇི་ལྟར་འཐོབ་ཅེ་ན། བསམ་གཏན་ལས་སྐྱེས་བསམ་གཏན་གྱི། །ས་ཉིད་ཀྱིས་འཐོབ། གང་གི་ཚེ་བསམ་གཏན་གྱིས་སེམས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དངོས་གཞི་བའམ། ཉེར་བསྡོགས་པ་འཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡང་འཐོབ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་མེད་ནི་འཕགས་དེས། དེ་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང༌། བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དག་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐོབ་པས་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་འཐོབ་བོ། །སོ་སོར་ཐར་ཅེས་པ། གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་བྱེད་སོགས་ཀྱིས། །གལ་ཏེ
Chinese
ར། །不住于律仪者，以极喜之势，于佛塔等处作礼拜等事时，生起善之非表色。住于律仪者，以烦恼力所杀害及系缚等事时，彼等随逐几时，非表色亦尔。非表色之时已说竟。表色于一切，作者皆具有。住于律仪与非律仪及中者，一切于作表色几时，即具有现在。未舍之前刹那，此后过去具，未来则无有。未来之表色，与谁亦不具。有覆与无覆，过去亦不具。法羸劣之获得亦羸劣，故非有随逐者。律仪之名相已先说，说非律仪。非律仪与恶行，及邪淫之律由此道。非律仪之名相，当知即是律仪之反面。具有表色而不具有非表色，是为四句。其中略说，中阴所住心力弱，若作即具有表色。此乃略说第一句。表色已舍及未生之，圣者非表色。何者圣者于他生已转生，然尚未生表色，或表色已坏灭，则唯具有非表色，是为第二句。第三与第四易解。又此等律仪如何获得耶？从禅定生以禅定之，地自体而得。于何时以禅定得有漏心之正行或近行，彼时亦得禅定之律仪，以是俱生之故。无漏则由圣者得。彼有四禅定，及无障碍，与殊胜禅定等是无漏地，得彼即得无漏之律仪。所谓别解脱者，由他之表色等，若
English
Ra. Those who do not abide in discipline, when performing actions such as prostrating to stupas with great joy, generate non-revealing form of virtue. Those who abide in discipline, when performing actions such as killing or binding with the power of afflictions, the non-revealing form also follows them as long as those actions persist. The occasion of non-revealing form has been explained. Revealing form is present in all, those who act. All those who abide in discipline, non-discipline, and the intermediate state possess the present as long as they perform revealing form. Until it is abandoned, for a moment, thereafter the past is possessed, and the future is not. The revealing form of the future is not possessed by anyone. Neither obscured nor unobscured, the past is also not possessed. The attainment of weak dharma is also weak, so it is not something that follows. The categories of discipline have been explained before, now explaining non-discipline. Non-discipline, misconduct, and the path of immoral conduct arise from it. The categories of non-discipline should be understood as the opposite of discipline. Having revealing form and not having non-revealing form is a fourfold distinction. Among them, briefly, those who dwell in the intermediate state with weak minds, if they act, possess revealing form. This is briefly the first category. Noble beings who have abandoned revealing form or have not yet generated it do not possess revealing form. Whichever noble being has completely transformed into another life and has not yet generated revealing form, or whose revealing form has deteriorated, possesses only non-revealing form, which is the second category. The third and fourth are easy to understand. Furthermore, how are these disciplines obtained? Born from meditative concentration, they are obtained by the very ground of meditative concentration. When one obtains the actual basis or approximation of a mind with outflows through meditative concentration, one also obtains the discipline of meditative concentration, because they arise simultaneously. The outflowless is obtained by the noble one. There are the four meditative concentrations, unobstructedness, and special meditative concentrations, which are outflowless grounds; by obtaining them, one obtains the outflowless discipline. The so-called individual liberation, if by the revealing form of others, etc.
Tibetan
་འདི་ལ་གཞན་གྱིས་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་ལ་འདི་ཡང་གཞན་ལས་ཏེ་དེ་ཡང་དགེ་འདུན་ནམ་གང་ཟག་ལས་འཐོབ་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་རང་བྱུང་གིས་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་རྣམས་བསྡུའོ། །དེ་ལ་ཡང༌། ཇི་སྲིད་འཚོ་དང་ཉིན་ཞག་ཏུ། །སྡོམ་པ་ཡང་དག་བླང་བར་བྱ། །བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་ཉིན་ཞག་ཏུའོ། །གཞན་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུའོ། །ཉིན་ཞག་པ་ཡི་སྡོམ་མིན་མེད། །དེ་དེ་ལྟར་ནོད་མེད་ཅེས་གྲག །ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྡིག་པའི་ཁས་བླངས་པ་ལས་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་མི་སྐྱེ་ལ། ཉིན་ཞག་པ་ནི་མེད་དོ། །བསྙེན་གནས་ཉིན་ཞག་ཏུ་མནོད་ན་ཇི་ལྟར་དུ་མནོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། དམའ་བར་འདུག་སྨྲས་བཟླས་པ་ཡིས། །མི་བརྒྱན་ནམ་ནི་ནང་པར་དུ། །བསྙེན་གནས་ཡན་ལག་ཚང་བར་ནི། །ནང་པར་གཞན་ལས་མནོད་པར་བྱ། །དམའ་བར་འདུག་སྨྲས་བཟླས་པ་ནི། །བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་དོན་དུའོ། ། འབོགས་པ་པོའི་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་བཟླས་པར་བྱའི་སྔ་མའམ། མཉམ་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་གཞན་ལས་མནོས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་བརྒྱན་པ་ནི་རྒྱན་ནར་མ་མ་གཏོགས་སོ། །ནང་པར་མནོད་པར་བྱ་སྟེ། ཉིན་ཞག་པའི་སྡོམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་ཆོས་བརྒྱད་ལ་རྟག་ཏུ་བསྙེན་གནས་ལ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྔོན་ཡང་དག་པར་བླངས་པར་བྱས་པ་དེ་ནི་ཟན་ཟོས་ཀྱང་མནོད་པར་བྱའོ། །གཞན་ལས་མནོད་པར་བྱ་སྟེ། རྐྱེན་ཡོད་ཀྱང་མི་འདའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་མནོས་པས་ནི་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི། བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་བརྒྱད་ནོད་ཅེ་ན། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཡན་ལག་བག་ཡོད་པའི། །ཡན་ལག་བརྟུལ་ཞུགས་ཡན་ལག་སྟེ། །བཞི་གཅིག་དེ་བཞིན་གསུམ་རིམ་བཞིན། །ཡང་བག་ཡོད་པའི་ཡན་ལག་དང། །བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་ཡན་ལག་འདི་དག་མནོས་པས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ཡིས་དྲན་ཉམས་དྲེགས་པར་འགྱུར། །མྱོས་པས་འགྱུར་བ་འཐུངས་པས་ནི་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་དྲན་པ་ཉམས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཁྲི་སྟན་མཐོན་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ན་དྲེགས་པར་འགྱུར་རོ། །དུས་སུ་ཟ་ཞིང་ཟས་ནར་མའི་དུས་སུ་ཟབ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ལས་བསྙེན་གནས་ཀྱི་དྲན་པ་དང་སྐྱོ་བའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མེད་ན་གཉིས་ཀ་ཡང་མེད་དོ། །ཡང་ཅི་བསྙེན་གནས་འདི་དག་དགེ་བསྙེན་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་དམ་གཞན་ལའང་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། སྐྱབས་སུ་མ་སོང་བ་ལ་མེད། །དགེ་བསྙེན་མ་ཡིན་པ
Chinese
對於這個，他人可以辨識，而這個也來自他人，也就是從僧團或個人處獲得。等等的「等」字，包括了「自生佛」等等的圓滿比丘。其中，乃至於生命和日夜中，應當如實受持戒律。近住的戒律是在日夜中。其他的是乃至於生命。沒有日夜的戒律。據說那樣是沒有受持。乃至於生命，從罪惡的承諾中不會產生非戒律，而日夜的則沒有。如果近住日夜受持，應當如何受持呢？謙卑而坐，口誦，不裝飾，或者在黎明時。近住的支分圓滿，在黎明時從他人處受持。謙卑而坐，口誦，是為了近住的戒律生起。應當在給予者說話之後覆誦，不是之前或同時。那樣，這個是從他人處受持的。不裝飾，除了常規的裝飾品之外。應當在黎明時受持，因為是日夜的戒律。如果有人先前已經正確地受持了，說要恆常安住在八齋戒中，那麼即使吃了食物也應當受持。應當從他人處受持，因為即使有障礙也不應當違越。如果從其他地方受持，只會變成善行而已，不是近住的戒律。為什麼要受持八支呢？戒律支分，謹慎的支分，苦行的支分，四一，同樣三依次。還有，謹慎的支分和苦行的支分，受持這些會變成什麼呢？那會導致失念和傲慢。喝了令人陶醉的飲料，會失去對應做和不應做之事的記憶。如果展示高高的床座等等，會變得傲慢。在適當的時間吃東西，完全捨棄非時食，會使近住的記憶和厭離的記憶安住，如果沒有那些，兩者都沒有。還有，這些近住只有居士才有嗎？其他人也有近住的戒律，但是沒有皈依者則沒有。非居士
English
Regarding this, it can be discerned by others, and this also comes from others, that is, obtained from the Sangha or an individual. The word "etc." includes the fully ordained monks such as "Self-born Buddha." Among them, one should truly take vows as long as life lasts and during the day and night. The vows of the Upavāsa are for the day and night. Others are for as long as life lasts. There is no vow for the day and night. It is said that it is not taken in that way. As long as life lasts, a non-vow will not arise from the commitment of sins, but there is none for the day and night. If one takes the Upavāsa for the day and night, how should one take it? By sitting humbly, reciting, not adorning, or in the morning. The complete limbs of the Upavāsa should be taken from others in the morning. Sitting humbly and reciting is for the purpose of the Upavāsa vows arising. One should repeat after the words of the giver, not before or at the same time. In that way, this is taken from others. Not adorning, except for regular ornaments. It should be taken in the morning, because it is a vow for the day and night. If someone has previously taken it correctly, saying that they will always abide in the eight precepts, then even if they have eaten food, they should take it. It should be taken from others, because even if there are obstacles, one should not transgress. If taken from other places, it will only become a virtuous act, not the vows of the Upavāsa. Why take the eight limbs? The limb of morality, the limb of mindfulness, the limb of asceticism, four, one, and similarly three in order. Also, what will happen if one takes these limbs of mindfulness and asceticism? That will lead to loss of memory and arrogance. Drinking intoxicating beverages will lead to loss of memory of what should and should not be done. If one shows high seats and so on, one will become arrogant. Eating at the proper time and completely abandoning untimely food will cause the memory of the Upavāsa and the memory of renunciation to abide closely, and if those are not there, neither will be there. Also, are these Upavāsa only for lay practitioners? Others also have the vows of the Upavāsa, but not those who have not taken refuge. Non-lay practitioners