Tibetan
ང༌། གསུམ་པ་དག་མེ་དང་ཆུ་དང་རླུང་དག་གིས་འཇིག་ཅེ་ན། དེ་ཡི་སྐྱོན་དང་ཆོས་མཐུན་ཕྱིར། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ན་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དག་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཡིད་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་བྱེད་པ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེ་ལྟ་བུ་དག་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ན་ནི་དགའ་བ་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ལྡན་པས་ལུས་མཉེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆུ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ན་ནི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་རླུང་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བསམ་གཏན་གང་ན་ནང་གི་སྐྱོན་ཇི་ལྟ་བར་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་དེ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ན་མེད་མི་གཡོའི་ཕྱིར། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ནི་ནང་གི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་མི་གཡོ་བ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་ ཕྱིར་འདིར་ཕྱིའི་སྐྱོན་ཡང་མི་འཇུག་གོ །འོ་ན་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་སྣོད་རྟག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་རྟག་དེ་ཡི་གཞལ་མེད་ཁང༌། །སེམས་ཅན་བཅས་ཏེ་འབྱུང་འཇིག་ཕྱིར། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ན་ནི་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་འམ་འཆི་འཕོ་བའང་རུང་སྟེ། དེ་ནི་གཞལ་མེད་ཁང་དང་བཅས་ཏེ་ཡིན་པས་དེ་ལ་རྟག་པ་མེད་དོ། །ཡང་འཇིག་པ་དེ་དག་གོ་རིམས་གང་གིས་འབྱུང་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་བར་ཆད་མེད་པར་ནི། །མེ་ཡིས་བདུན་ནོ། །མེས་འཇིག་པ་བདུན་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་འོག་ཏུ་ནི་ཆུ་ཡིས་གཅིག །མེས་འཇིག་པ་བདུན་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཆུ་ཡིས་གཅིག་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ཆུ་བདུན་ཐལ་ནས་ཀྱང༌། །མེ་ཡིས་བདུན་ནོ། །རིམ་པ་དེས་ན་ཆུས་འཇིག་པ་བདུན་ཐལ་ནས་ཡང་མེས་འཇིག་པ་བདུན་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ནས་ནི། མཇུག་ཏུ་རླུང་གིས་འཇིག་པ་ཡིན། །དེ་ནས་རླུང་གིས་འཇིག་པ་གཅིག་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་འཇིག་པ་ནི་དེ་དག་གི་རིམ་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མཛོད་ཀྱི་གནས་གསུམ་པའོ།། །།ཡང་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་སུས་བྱས་ཤེ་ན། སུས་ཀྱང་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱས་པ་ནི་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི། ལས་ལས་འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །ལས་ལས་དེ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། །དེ་ནི་སེམས་པ་དང་དེས་བྱས། །སེམས་པ་དང་བསམས་པའི་ལས་སོ་ཞེས་གསུངས་ལ། བསམས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་པས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་གཉིས་པོ་དེ་དག་ནི་གསུམ་ཡིན་ཏེ། ལུས་དང༌། ངག་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ལས་སོ། །དེ་ལ་ཡང༌། སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ། །དེས་བསྐྱེད་
Chinese
第三，如果说世界被火、水、风摧毁，那是因为它们与过患和法则相符。初禅中的寻和伺是过患，因为它们使内心完全苦恼，所以像火一样。二禅中的喜是过患，因为它与极度轻安相连，使身体柔软，所以像水一样。三禅中的呼吸，它们本身就是风，因此，无论何种等持中内在的过患如何产生，外在的也同样如此。仅仅因为这个原因，第四禅中没有动摇。第四禅被称为不动摇，因为它远离内在的过患，因此外在的过患也不会侵入。那么，第四禅的容器会是永恒的吗？并不永恒，因为它的无量宫殿与有情众生一起产生和毁灭。第四禅中，有情众生的出生或死亡迁移都是可能的，因为它与无量宫殿相连，所以它不是永恒的。那么，这些毁灭以什么顺序发生呢？暂时没有间隔地，火毁灭七次。火毁灭发生七次。在那之后，水毁灭一次。在火毁灭七次之后，水毁灭一次。像这样，在水毁灭七次之后，火又毁灭七次。在那之后，最终是风毁灭。在那之后，风毁灭一次。因此，毁灭就是这样的顺序。《世间品》是《俱舍论》第三品。此外，有情和器世间的各种形态的描述是谁创造的呢？没有任何人预先思考而创造。然而，有情众生的业创造了各种各样的世界。业是什么呢？就是思和思所造。思和思所造的业。而思所造的就是由思所造的。这两种业是三种，即身、语、意的业。其中，思是意的业。它产生
English
Third, if it is said that the world is destroyed by fire, water, and wind, it is because they are in accordance with faults and laws. In the first dhyana, conceptualization and analysis are faults, because they cause the mind to be completely distressed, so they are like fire. In the second dhyana, joy is a fault, because it is connected with extreme pliancy and makes the body soft, so it is like water. In the third dhyana, breathing in and breathing out, they are only wind, therefore, in whatever samadhi the internal faults arise, the external is also the same. For this reason alone, there is no unsteadiness in the fourth dhyana. The fourth dhyana is called unmoving because it is free from internal faults, therefore external faults do not enter here either. Then, will the vessel of the fourth dhyana be eternal? It is not eternal, because its immeasurable palace arises and is destroyed together with sentient beings. In the fourth dhyana, the birth or death transference of sentient beings is possible, because it is connected with the immeasurable palace, so it is not eternal. Then, in what order do these destructions occur? For a while, without interruption, fire destroys seven times. Fire destruction occurs seven times. After that, water destroys once. After seven fire destructions, water destroys once. Like that, after seven water destructions, fire destroys seven times again. After that, finally, wind destroys. After that, wind destroys once. Therefore, destruction is in that order. The chapter on the world is the third chapter of the Abhidharmakośa. Furthermore, who created the various forms of sentient beings and the vessel world? No one created it by thinking beforehand. However, the karma of sentient beings creates various worlds. What is karma? It is thought and what is made by it. Thought and karma made by thought. And what is made by thought is made by thought. These two karmas are three, namely the karma of body, speech, and mind. Among them, thought is the karma of mind. It produces
Tibetan
ལུས་དང་ངག་གི་ལས། །སེམས་པས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ། །བསམས་པའི་ལས་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་དག་རྣམ་རིག་རྣམ་རིག་མིན། །དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ། ལུས་རྣམ་རིག་བྱེད་དབྱིབས་སུ་ འདོད། །སེམས་ཀྱི་དབང་གིས་ལུས་དེ་ལྟར་གནས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གི་སྟེ། དེ་བརྗོད་པ། འགྲོ་མིན་གང་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ནི། །སྐད་ཅིག་པ་ཡིན། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་སྐད་ཅིག་ལས་ཕན་ཆད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཡུལ་གཞན་དུ་འཕོ་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདུས་བྱས་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འཇིག་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་རྣམས་འཇིག་པ་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གལ་ཏེ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ལ་མ་ཡིན་ན་ཕྱིས་ཀྱང་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མཐོང་སྟེ་གལ་ཏེ་འཇིག་པ་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ན། བློ་རང་སྒྲ་དང་མེ་ལྕེ་དག་འཇིག་པ་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཡང་མཐོང་བས་འདི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་ཞིག་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེ་དང་འབྲེལ་པས་འཇིག་པར་འདོད་པ་དེ་དག་གི་ལན་ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་འགའ་མི་འབྱུང༌། །གཞན་ཡང༌། རྒྱུ་ཡང་འཇིག་པ་པོར་འགྱུར་རོ། །མེ་དང་འབྲེལ་པ་གང་ལས་ཚོས་བྱེད་ལས་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་དེ་དང་འདྲ་བར་ཚོས་པ་དང༌། ཆེས་ཚོས་པ་དང༌། ཆེས་ཆེར་ཚོས་པ་བྱུང་ན་དེ་དག་འཇིག་པས་རྒྱུ་དེ་དག་གི་འཇིག་པ་པོར་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་མེད་ན་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དབྱིབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་པོ། །མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ན་རེ་དབྱིབས་ནི་རྫས་སུ་མེད་དེ། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ནི། གཉིས་གཟུང་འགྱུར། མིག་གིས་མཐོང་ན་ཡང་རིང་པོའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ལ། ལུས་ཀྱིས་རེག་ནའང་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་འཛིན་པ་མེད་དོ། །གང་ཡང་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ན། དེ་རྡུལ་ལ་མེད། རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མང་པོ་གནས་པ་ཁོ་ན་ལ་རིང་པོ་ལ་སོགས་པར་འདོགས་པར་ཟད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ ན་རེ། དབྱིབས་ཀྱང་རྫས་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ལུས
Chinese
身体和语言的业，凡是由心所产生的，凡是被称为“思业”的那些，都应被理解为身体和语言的业。那些是能辨识和不能辨识的。那些也是能辨识和不能辨识的自性。其中，身体的能辨识被认为是形状。由于心的作用，身体保持那样，这就是身体的能辨识。有些人说“行走”，对此进行辩驳：为什么行走不是已合成的事物？因为它是刹那性的。一切已合成的事物都是刹那性的，因此它不可能转移到其他地方，所以不是行走。应当知道它是刹那性的，因为已合成的事物必然会坏灭。事物的坏灭是从无因中产生的。如果仅仅是产生时没有，那么之后也不会产生。这也是显而易见的，如果坏灭是具有原因的，那么智慧、声音和火焰等从不坏灭中产生也是可以见到的，因此这不依赖于原因。还有，那些认为色等与火接触而坏灭的人，对他们的回答也是如此：从无因中什么也不会产生。另外，原因也会变成坏灭者。从与火接触而产生颜色的行为中，如果产生与此相同颜色的，更颜色的，最颜色的，那么那些坏灭会变成那些原因的坏灭者，或者没有差别。那也是不合理的。因此，如果没有行走，那么身体的能辨识就是形状的说法就成立了。经部师们说，形状不是实体，如果存在，就会有二取。即使用眼睛看到，也会认为它是长的，即使用身体接触也会知道，因此色的生处是没有二取的。凡是存在一些有阻碍的色，那必然存在于极微中，但极微中没有。长等形状在极微中是没有的。因此，仅仅在许多聚集的地方才被认为是长等。毗婆沙师们说，形状也是实体，身体……
English
Actions of body and speech, whatever arises from the mind, those that are called "intentional actions," should be understood as actions of body and speech. Those are discernible and non-discernible. Those are also of the nature of discernible and non-discernible. Among them, the discernible of the body is considered shape. Because of the influence of the mind, the body remains as it is, and that is the discernible of the body. Some say "going," to refute that: Why is going not a compounded thing? Because it is momentary. All compounded things are momentary, therefore it is impossible to move to another place, so it is not going. It should be known as momentary, because compounded things inevitably perish. The perishing of things arises from no cause. If it is not just at the moment of arising, then it will not arise later either. This is also evident, if perishing has a cause, then it is also seen that wisdom, sound, and flames arise from non-perishing, therefore this does not depend on a cause. Furthermore, those who think that form and so on perish by contact with fire, the answer to them is also this: nothing arises from no cause. Also, the cause will also become the destroyer. From the action of coloring arising from contact with fire, if the same color, more color, and most color arise, then those perishing will become the destroyers of those causes, or there will be no difference. That is also unreasonable. Therefore, if there is no going, then the statement that the discernible of the body is shape is established. The Sutra school says that shape is not a substance, if it exists, there will be dual grasping. Even if seen with the eyes, it will be thought to be long, and even if touched with the body, it will be known, therefore there is no dual grasping in the sense base of form. Whatever form with obstruction exists, it must exist in atoms, but it does not exist in atoms. Shapes such as long do not exist in atoms. Therefore, it is only in many places of aggregation that it is considered long and so on. The Vaibhashikas say that shape is also a substance, the body...
Tibetan
་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱང་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ངག་རྣམ་རིག་བྱེད་ནི་ངག་སྒྲ། །ངག་གི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ན་རེ། དེ་ཡང་རྫས་སུ་མེད་དེ། ཁས་བླངས་ནས་མི་བྱེད་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། རྣམ་གསུམ་དྲི་མེད་གཟུགས་གསུངས་དང༌། །འཕེལ་དང་མ་བྱས་ལམ་སོགས་ཕྱིར། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གསུངས་ཏེ། བསྟན་དུ་ཡོད་ལ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། བསྟན་དུ་མེད་ལ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། བསྟན་དུ་ཡང་མེད་ལ་ཐོགས་པ་ཡང་མེད་པའོ་ཞེས་སོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་གཟུགས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་གང་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་འམ། ཁོང་ཁྲོ་བ་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མ་གཏོགས་པ་ནི་བསྟན་དུ་ཡང་མེད་ལ། ཐོགས་པ་ཡང་མེད་པའི་གཟུགས་ཀྱང་མེད་ལ། ཟག་པ་མེད་པ་ཡང་མེད་དོ། །འཕེལ་བར་ཡང་གསུངས་ཏེ། རྫས་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་པ་ནི་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མ་གཏོགས་པ་ནི་ཡིད་གཞན་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱང་མངོན་པར་འཕེལ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མེད་ན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མ་བྱས་ལ་གཞན་བྱེད་དུ་བཅུག་པའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དག་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་མེད་ན་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པར་མི་འགྱུར་ལ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་འོག་ཏུ་གང་གིས་ན་ཡིད་གཞན་དང་ལྡན་པ་འདི་ཡང་དགེ་སློང་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ནི་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཡང་ཅི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ ཡིན་པ་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ་ཡོད་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་དག་ཁོ་ན་རྒྱུར་བྱས་ནས་འབྱུང་ངམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་རྟོགས་རྣམ་རིག་མིན་སྐད་ཅིག །ཕྱིན་ཆད་འདས་པའི་འབྱུང་ལས་སྐྱེས། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཕྱིན་ཆད་འདས་པའི་འབྱུང་བ་རྒྱུར་བྱས་ནས་སྐྱེའོ། །དེ་དག་ནི་འདིའི་བཞིའི་དོན་དུ་འགྱུར་ལ། ལུས་ཀྱི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་རྟེན་དུ་འགྱུ
Chinese
也说，表色也是形状的自性。语表是语声。凡是语的自性的声音，那就是语的表色。非表色就是前面所说的那些。经部师说：那也是没有实体的，因为仅仅是承诺了而不去做罢了。毗婆沙师说：有。怎么知道呢？因为说了三种无垢色，增长和未作道等。薄伽梵说了色有三种，即：可见有对的，不可见有对的，不可见无对的。也说了无漏色，即：对于哪个色，随顺贪著或嗔恚不生起，那是不可计量的。除了非表色之外，既没有不可见无对的色，也没有无漏色。也说了增长，即：与这些从物质产生的物体相结合，就恒常不断地使福德增长。除了非表色之外，与他心相应的福德也不能增长。如果没有非表色，那么自己没有做而让别人做的业道也不能成就。如果没有非表色，那么就不能成为八支道，别解脱戒也没有了，在如法受戒之后，凭借什么使这个与他心相应的人也成为比丘呢？那是不可能的。因此，非表色是确实存在的。又，如果非表色存在，那么是有实体的四大种作为原因而产生的吗？不是的，恒常如此，例如：欲解非表一刹那，此后生于已逝大种。在欲界中行事的非表色，从第一刹那以后，就从已逝的大种产生。那些就成为这四者的意义，而身体的现在产生的大种则成为所依。