Tibetan
། འབྱུང་འདོད་པས། འདི་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་འདོད་ཅིང་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །འདུ་ཤེས་མེད་པ་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུང་མ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །འདི་ནི་དགེ་བའོ། །དགེ་བ་ཡིན་ཡང༌། སྐྱེས་ནས་མྱོང་གྱུར་ཉིད། མཐོང་བའི་ཆོས་དང་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཁོ་ནའི་ཡིན་པར་འདོད་ཀྱི། འཕགས་ པའི་མ་ཡིན། འཕགས་པ་རྣམས་ནི་འདི་ལ་ལྟུང་བའི་གནས་ལྟ་བུར་གཟིགས་པས་སྙོམས་པར་མི་འཇུག་གོ །འདི་ནི་སེམས་མེད་པ་ཡིན་ཡང་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ཆེན་པོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དུས་གཅིག་ཐོབ། ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཁོ་ན་ཐོབ་པོ། །སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པར་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་ཐོབ་པ་འདས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཇི་ལྟ་བར། འགོག་པ་ཞེས་པའང་དེ་བཞིན་ཉིད། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་འགོག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་དུ། འདི་གནས་དོན་དུ། ཞི་བར་གནས་པའི་འདུ་ཤེས་མངོན་དུ་བཏང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འདི་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ཡང་དེ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་བའི་ས་པ་ཡིན་གྱི། འདི་ནི་སྲིད་རྩེར་སྐྱེས། འདི་ནི་དགེ་བའོ། །དགེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བ་ཡིན་ཡང༌། གཉིས་སུ་མྱོང་འགྱུར་དང༌། མ་ངེས། སྐྱེས་ནས་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ལན་གྲངས་གཞན་ལས་མྱང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དུས་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཕགས་པའི། འཕགས་པའི་ཡང་འདི་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྦྱོར་བས་འཐོབ། འདི་ནི་སྦྱོར་བས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འདས་པ་ཡང་མི་ཐོབ་ལ་མ་འོངས་པ་ཡང་མི་ཐོབ་སྟེ། དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡང་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་མ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང༌། ཐུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་ཐོབ་བྱ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འདི་ཟད་པ་མཁྱེན་པ་དང༌། དུས་མཉམ་དུ་བརྙེས་སོ། །ནུབ་ཕྱོགས་པ་དག་ན་རེ་དེ་ནི་དང་པོ་ཁོ་ནར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཆེ་བ་རྣམས་ན་རེ། དང་པོར་མ་ཡིན། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་མ། སུམ་ཅུ་རྩ་བཞིས་ཐོབ་ཕྱིར་རོ།
Chinese
想要生起（此定），就必须想要生起此定并入定。无想有是异熟果，因此成立为无记。这是善的。虽然是善的，但只是生起后才体验。不是在见法和其它次数中体验，也不是不决定的。而且，这被认为是只有凡夫才有的，不是圣者的。圣者们视此为堕落之处，因此不入定。虽然这是无心的，但因为要以极大的精勤来成就，所以一次获得。只有现在这一刻才能获得。至于第二刹那等，只要获得，就与过去相连。无想定如何？灭尽定也是如此。应当将“灭尽心和心所”仅仅与之联系起来。特别地，为了安住，通过显现寂止的作意而入定。而且，那是第四禅的境界，而这是生于有顶天。这是善的。仅仅是善的，不是烦恼性的，也不是无记的。虽然是善的，但有两种体验，不决定。因为是生起后体验，以及从其他次数中体验，所以是两种时间，并且因为是异熟果，所以也不是不决定的。而且，这完全是圣者的。即使是圣者的，也不是通过脱离贪欲而获得的，而是通过加行而获得。这仅仅是通过加行而获得的，所以过去和未来都无法获得，因为这是通过心的力量而获得的。如果说，世尊也是从加行中产生的吗？回答说不是。然而，由能仁的菩提所获得。诸佛世尊们是在证得灭尽智的同时证得此定的。西方人说，那只是在菩萨学习的最初阶段才产生的。克什米尔人说，不是最初。为什么呢？因为是由三十四个刹那获得的。
English
Desiring to arise (in this samadhi), one must desire to arise in it and enter into it. The unconscious realm is a result of maturation, therefore it is established as indeterminate. This is virtuous. Although it is virtuous, it is only experienced after arising. It is not experienced in the present life or in other lifetimes, nor is it undetermined. Moreover, it is considered to be only for ordinary beings, not for noble ones. The noble ones regard it as a place of downfall, therefore they do not enter into it. Although this is without mind, it is to be accomplished with great effort, therefore it is attained at one time. Only the present moment is attained. As for the second moment and so on, as long as it is attained, it is associated with the past. How is the samadhi of unconsciousness? Cessation is also the same. The statement "cessation of mind and mental factors" should be connected only with that. In particular, for the purpose of abiding, one enters into this samadhi through the mental activity of manifesting the perception of peace. Moreover, that is the realm of the fourth dhyana, while this is born in the peak of existence. This is virtuous. It is only virtuous, not afflicted, nor indeterminate. Although it is virtuous, there are two kinds of experience, and it is undetermined. Because it is experienced after arising, and experienced from other lifetimes, therefore it is two times, and because it is a result of maturation, it is also not undetermined. Moreover, this is entirely for noble ones. Even for noble ones, it is not to be attained by detachment from desire, but it is attained by effort. This is only to be attained by effort, so neither the past nor the future can be attained, because it is attained by the power of the mind. If it is said, is the Bhagavan also produced from effort? The answer is no. However, it is attained by the enlightenment of the Sage. The Buddhas, the Bhagavat, attain this at the same time as they attain the knowledge of cessation. The Westerners say that it is only produced in the initial stage when a Bodhisattva is learning. The Kashmiris say that it is not initial. Why? Because it is attained by thirty-four moments.
Tibetan
།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞིས་བྱང་ཆུབ་རྗེས་སུ་ཐོབ་སྟེ། བདེན་པ་མངོན་པར་ རྟོགས་པ་ན་བཅུ་དྲུག་དང༌། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ན་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་དགུ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་བར་ཆད་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དགུ་དགུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་བཅོ་བརྒྱད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བར་སྐབས་འདིར་མི་འདྲ་བའི་སེམས་མི་སྲིད་པས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མི་རུང་ངོ༌། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་མོད་ཀྱི། གཉིས་ཀ་འདོད་དང་གཟུགས་རྟེན་ཅན། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་འདི་གཉིས་ཀ་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་བསྐྱེད་དོ། །ཡང༌། འགོག་པ་དང་པོར་མིའི་ནང་དུ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་དང་པོར་མི་དག་གི་ནང་དུ་སྐྱེད་དོ། །ཕྱིས་ནི་སྔར་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དེ་དག་གིས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་ཡང་སྐྱེད་དོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དག་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྲོག་ནི་ཚེ་ཡིན། ཚེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མི་ཤེས་པས། དྲོད་དང་ནི། རྣམ་ཤེས་རྟེན་གང་ཡིན་པའོ། །གང་དྲོད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་གནས་པའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚེ་ཡིན་ནོ། །སྲོག་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མཚན་ཉིད་དག་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། །རྒ་དང་གནས་དང་མི་རྟག་ཉིད། །བཞི་པོ་འདི་རྣམས་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དག་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་འདི་དག་ཡོད་པའི་ཆོས་དེ་ནི་འདུས་བྱས་སུ་མངོན་ནོ། །བཟློག་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཡོད་པ་དེ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་དག་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་ལ་སོགས། །དེ་དག་ལ་ཡང་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བའི་རྒ་བ་དང༌། གནས་པའི་གནས་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་ཡོད་དོ། །རེ་རེ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་བཞི་པ་དང༌། མཐར་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར། དེ་ཆོས་བརྒྱད་དང་གཅིག་ལ་འཇུག །ཆོས་བདག་ཉིད་གཏོགས་པར་མཚན་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་བརྒྱད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དགུ་སྐྱེ་ལ། དེ་ལ་སྐྱེ་བས་ནི་བདག་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་ཆོས་གཞན་བརྒྱད་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བས་ནི་དེ་ཁོ་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལ་སོགས་པས་གནས་པ་དང༌། སྐྱེད་ པ་དང་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ
Chinese
菩萨以三十四个心刹那证得菩提，证悟真谛时有十六，在脱离有顶的贪欲时，为了舍弃九种烦恼相，生起九九八十一种无间道和解脱道。因此，在此期间，不可能有不同的心，所以止灭的等持是不允许的。这两种等持有很多种差别，但两者都以欲界和色界为所依。又，止灭最初在人中。止灭的等持最初是在人中产生的。后来，那些以前完全退失的人也在色界中产生。等持已经讲完了。命即是寿。因为不知道所谓的寿是什么法，所以暖和识是所依。凡是暖和识所依的法存在的因是什么，那就是寿。命已经讲完了。自性即是生、老、住、无常。这四者都是有为法的自性，凡是有这些的法，就是有为法。相反的是无为法。如果说生等也是有为法，所以会有其他的生等吗？有，那就是生之生等。对于它们也有生之生，老之老，住之住，无常之无常，这叫做随顺的四种自性。如果每一个都有四种自性，岂不是没有穷尽吗？不会没有穷尽的。这样，它与八法合一。法本身属于自性，与随顺的八种自性一起产生九种。其中，生能生起除了自身以外的其他八法。生之生只能生起自身。同样，对于住等，也应说住和生起与衰灭。完毕。
English
A Bodhisattva attains enlightenment with thirty-four moments of mind. When realizing the truth, there are sixteen. When separating from the desire of the peak of existence, in order to abandon the nine aspects of affliction, ninety-nine (eighty-one) uninterrupted paths and liberation paths are generated. Therefore, during this period, different minds are impossible, so the samadhi of cessation is not allowed. These two samadhis have many differences, but both rely on the desire realm and the form realm. Also, cessation first occurs among humans. The samadhi of cessation first arises among humans. Later, those who had previously completely declined also arise in the form realm. The samadhis have been explained. Life is duration. Because it is not known what the dharma called duration is, warmth and consciousness are the basis. Whatever is the cause of the dharma that is the basis of warmth and consciousness, that is life. Life has been explained. Characteristics are birth, aging, abiding, and impermanence. These four are the characteristics of conditioned phenomena. The dharma that possesses these is manifested as conditioned. The opposite is unconditioned. If birth and so on are also conditioned, will there be other births and so on? Yes, there is birth of birth and so on. For them, there is also birth of birth, aging of aging, abiding of abiding, and impermanence of impermanence, which are called the four concordant characteristics. If each has four characteristics, will it not be endless? It will not be endless. In this way, it engages with eight dharmas and one. The dharma itself belongs to the nature, and together with the eight concordant natures, nine are produced. Among them, birth produces eight other dharmas besides itself. Birth of birth only produces itself. Similarly, for abiding and so on, one should also say abiding and arising and decaying. Finished.