Tibetan
ང་སྤངས་ཏེ་སྔ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤངས་ཤིང་ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡང་ནུབ་ཅེས་ཀྱང་གསུངས་པས་དེའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ན་ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དགའ་བ་ཁོ་ན་ཡིད་བདེ་བ་ཡིན་གྱི་བདེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བསམ་གཏན་དག་ན་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཡན་ལག་དེ་དག་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། མེད་དོ།། དེ་དག་ན་ཅི་ཞིག་མེད་ཅེ་ན། ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་དགའ་བདེ་དང༌། །རབ་དང་ཤེས་བཞིན་དྲན་པ་དང༌། །བཏང་སྙོམས་དྲན་པ་དག་པ་མེད། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ན་ནི་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་མེད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ལས་དབེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ན་ནི་རབ་ཏུ་དང་བ་མེད་དེ། ཉོན་མོངས་པས་རྙོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ན་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་མེད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བདེ་བས་ཀུན་དུ་རྨོངས་པར་བྱེད་དོ། །བཞི་པ་ལ་ནི་བཏང་སྙོམས་དང༌། །དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་མེད་དེ། ཉོན་མོངས་པས་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་བཏང་སྙོམས། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་དག་ན་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མེད་ལ། གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དག་ན་ནི་བཏང་སྙོམས་མེད་དེ། དེ་གཉིས་ནི་དགེ་བའི་ས་མང་པོ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་གསུམ་ནི་སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་གཡོ་བ་དང་བཅས་པ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སྐྱོན་བརྒྱད་ལས་ནི་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། །བཞི་པ་གཡོ་བ་མེད་པ་ཡིན། །སྐྱོན་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། རྟོག་དང་དཔྱོད་དང་དབུགས་དག་དང༌། བདེ་བ་ལ་སོགས་བཞི་ཡིན་ནོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་སྐྱོན་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཀྱང་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མི་གཡོ་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཅི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བསམ་གཏན་དག་ན་ཡོད་པའི་ཚོར་བ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཉིད་སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་དག་ན་ཡང་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང༌། སྐྱེ་བའི་བསམ་གཏན་དག་ན་ནི། །ཡིད་བདེ་བདེ་དང་བཏང་སྙོམས་དང༌། །བཏང་སྙོམས་ཡིད་བདེ་བདེ་བ་དང༌། །བཏང་སྙོམས་བཏང་སྙོམས་ཚོར་བ་ཡོད། །འདི་ནི་བསམ་གཏན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་མམ་བཞིའི་ཚོགས་ཅི་རིགས་པ་དང་ཡིད་ཀྱིས་པའི་ཚོར་བ་དག་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་གསུམ་རྟོག་པ་དད་དཔྱོད་པ་རྣམས་མེད་ཀྱང༌། གཉིས་པ་སོགས་ན་ལུས་མིག་དང༌། །རྣ་བའི་རྣམ་ཤེས་རྣམ་རིག་སློང༌། །གང་ཡིན་དེ་ནི་དང་པོར་གཏོགས། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ན་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ
Chinese
因为（佛）说，舍弃我之后，先前之苦也已舍弃，悦意和不悦意也已止息，因此，第三禅中没有悦意的感觉。（既然如此，）那么只有喜才是悦意，而乐则不是。（问：）在有烦恼的禅定中，也有如前所说的那些支分吗？（答：）没有。那些之中缺少什么呢？（答：）对于有烦恼者来说，喜乐，胜解和正知，忆念，以及舍念清净都不存在。在初禅中，没有由远离所生的喜和乐，因为不是远离烦恼的缘故。在二禅中，没有胜解，因为被烦恼所染污的缘故。在三禅中，没有忆念和正知，因为被有烦恼的乐所普遍迷惑的缘故。在四禅中，没有舍和忆念完全清净，因为被烦恼所染污的缘故。有些人说，极调柔和舍，有些人说，在初禅和二禅中没有极调柔，在三禅和四禅中没有舍，因为这两者是善的众多地之故。世尊说，第三禅因为具有过失的缘故，是具有动摇的。（问：）因为从八种过失中解脱的缘故，第四禅是无动摇的。（问：）那些过失是什么呢？（答：）寻和伺，以及呼吸等，和乐等四种。第四禅没有那八种过失，因此说它是无动摇的。（问：）在等持的禅定中存在的那些感受，在生起的禅定中也有吗？（答：）不是的，然而，在生起的禅定中，有悦意、乐和舍，以及舍、悦意、乐，和舍、舍的感受。这些是禅定中的三或四种识聚，以及随意的感受。识聚的三种，寻和伺虽然没有，但在二禅等中，身体、眼睛和耳朵的识，会生起识别。凡是存在的，都属于初禅。在二禅等中是初禅
English
Because (the Buddha) said that after abandoning me, the previous suffering has also been abandoned, and pleasant and unpleasant feelings have also ceased, therefore, there is no pleasant feeling in the third dhyana. (Since this is the case,) then only joy is pleasant, but pleasure is not. (Question:) In the dhyanas with afflictions, are there also those limbs as mentioned before? (Answer:) No. What is missing in those? (Answer:) For those with afflictions, joy and pleasure, superior understanding and correct knowledge, mindfulness, and equanimity and pure mindfulness do not exist. In the first dhyana, there is no joy and pleasure born from detachment, because it is not detached from afflictions. In the second dhyana, there is no superior understanding, because it is defiled by afflictions. In the third dhyana, there is no mindfulness and correct knowledge, because it is completely confused by the pleasure of having afflictions. In the fourth dhyana, there is no equanimity and completely pure mindfulness, because it is defiled by afflictions. Some say, extreme pliancy and equanimity. Some say that there is no extreme pliancy in the first and second dhyanas, and there is no equanimity in the third and fourth dhyanas, because these two are the grounds of many virtues. The World Honored One said that the third dhyana is with movement because it has faults. (Question:) Because of being liberated from the eight faults, the fourth dhyana is without movement. (Question:) What are those faults? (Answer:) Investigation and analysis, and breaths, etc., and the four such as pleasure. The fourth dhyana does not have those eight faults, therefore it is said to be without movement. (Question:) Are the feelings that exist in the dhyana of meditative absorption also present in the dhyana of arising? (Answer:) No, however, in the dhyana of arising, there are pleasant, pleasurable, and neutral feelings, as well as neutral, pleasant, and pleasurable feelings, and neutral, neutral feelings. These are the three or four aggregates of consciousness in the dhyanas, as well as the feelings of the mind. Although the three aggregates of consciousness, investigation and analysis, are not present, in the second dhyana and so on, the consciousness of the body, eyes, and ears will arise to recognize. Whatever exists belongs to the first dhyana. In the second dhyana and so on, it is the first dhyana.
Tibetan
འི་ས་པའི་མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་ལུང་མ་བསྟན་ཉོན་མོངས་མིན། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་འཐོབ་ཅེ་ན། དེ་དང་མི་ལྡན་འདོད་ཆགས་བྲལ། །སྐྱེ་བ་ལས་ནི་དག་པ་འཐོབ། །ས་འོག་མ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའམ། ས་འོག་མར་སྐྱེ་བ་ལས་ལས་དག་པ་འཐོབ་པོ། །ཟག་མེད་འདོད་ཆགས་ བྲལ་བ་ཡིས། །དེ་དང་མི་ལྡན་པ་ལས་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་ཉམས་སྐྱེ་བ་ཡིས། །གལ་ཏེ་དེ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ན་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ལས་འཐོབ་པོ། གལ་ཏེ་ས་འོག་མར་སྐྱེ་བ་ལས་འཐོབ་པོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྫས་གང་ཞིག་ལས་ཅི་ཞིག་སྐྱེ་ཞེ་ན། ཟག་པ་མེད་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ། །ལྟག་འོག་གསུམ་པའི་བར་དགེ་བ་སྐྱེའོ། །དགེ་བ་སྨོས་པས་ནི་དག་པ་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་གཟུང་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྫས་ཀྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རང་གི་ས་པའི་དག་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། ས་གོང་མ་དང་འོག་མའི་ས་པ་གཉིས་གཉིས་སྐྱེའོ། །ཇི་ལྟར་ཟག་པ་མེད་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་བཤད་པ་ལྟར། དག་པ་ལས་དེ་བཞིན། རང་གི་ས་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱང༌། །དག་པ་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ལྷག་པར་རང་གི་ས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་སྐྱེའོ། །ལྷག་མ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ལས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་ལས་རང་དག་དང༌། །ཉོན་མོངས། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ནི་རང་གི་ས་པའི་དག་པ་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དག་སྐྱེའོ། །འོག་མའི་དག་གཅིག་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་པས་གཟིར་བའི་ས་འོག་མ་པའི་དག་པ་ལ་ཡང་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་དུས་ལ་ལྟོས་ནས་དག་པ་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལས་རང་གི་ས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཁོ་ན་སྐྱེའོ། །འཆི་འཕོའི་དག་ལས་ཉོན་མོངས་ཀུན། །འཆི་འཕོ་བའི་ཚེ་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པའི་དག་པ་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ས་ཐམས་ཅད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་སྐྱེའོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་ལས་གོང་མ་མིན། །འཆི་འཕོ་བའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་རང་གི་ས་པ་དང་ས་འོག་མའི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་སྐྱེའི་ས་གོང་མ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དག་པ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཟག་པ་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རྫས་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར། དག་པ་ཉམས་པའི་ཆ་
Chinese
各自地界的眼、耳、身的识，以及所有能引发识别的现象都会显现。那不是未被预言的烦恼，因为不是具有烦恼的，因为已脱离欲望。因为低劣，所以也不是善。如何获得正等禅定和无色界呢？不与之相应，脱离欲望，从生起中获得清净。从下层地界脱离欲望，或者从下层地界的生起中获得清净。通过无漏的脱离欲望，从不与之相应的状态中获得。应如此结合。通过具有烦恼的衰退生起。如果从那之中仅仅脱离欲望，就能从完全衰退中获得。如果从下层地界的生起中获得。从进入禅定的物质中会生起什么呢？在无漏的后续中，上下三者之间会生起善。提到善，就包括清净者和无漏者。在无漏的进入禅定的物质的后续中，会生起自己地界的清净和无漏，以及上下地界的各自两个地界。正如在无漏的后续中所说的那样，从清净中也是如此。自己地界的烦恼也是如此。在清净者的后续中，特别是会生起自己地界的具有烦恼者。剩余的就像从无漏中一样。从具有烦恼者中生起自身清净，以及烦恼。在具有烦恼者的后续中，会生起自己地界的清净者和具有烦恼者。下界的唯一清净，也会对被烦恼所困扰的下界清净感到高兴。考虑到进入禅定的时间，从清净者和具有烦恼者中只会生起自己地界的具有烦恼者。从死亡转移的清净中生起所有烦恼。在死亡转移时，从生起所获得的清净者的后续中，会生起所有地界的具有烦恼者。从具有烦恼者中不会生起上界。在死亡转移时，从具有烦恼者的禅定和无色界的后续中，会生起自己地界和下界的具有烦恼者，但不会生起上界。从所有清净者中也不会生起无漏的进入禅定的物质。就像这样，清净衰退的部分。
English
The consciousness of the eye, ear, and body of their respective realms, and all phenomena that give rise to recognition, become manifest. That is not an unpredicted affliction, because it is not afflicted, because it is free from desire. Because it is inferior, it is also not virtuous. How are right concentration and the formless realms attained? Not associated with it, free from desire, purity is attained from arising. From the lower realm, being free from desire, or from arising in the lower realm, purity is attained. Through the uncontaminated freedom from desire, it is attained from the state of not being associated with it. It should be combined in this way. Through the arising of afflicted decay. If from that, only freedom from desire, it can be obtained from complete decay. If it is obtained from arising in the lower realm. From what substance of absorption does what arise? In the sequel of the uncontaminated, between the three above and below, virtue arises. By mentioning virtue, it includes the pure and the uncontaminated. In the sequel of the substance of uncontaminated absorption, the purity and uncontamination of one's own realm arise, as well as the two realms each of the upper and lower realms. Just as it is said in the sequel of the uncontaminated, it is the same from purity. The afflictions of one's own realm are also the same. In the sequel of the pure, especially the afflicted of one's own realm arise. The remainder is the same as from the uncontaminated. From the afflicted arises self-purity, and affliction. In the sequel of the afflicted, the pure and the afflicted of one's own realm arise. The only purity of the lower realm will also be pleased with the purity of the lower realm afflicted by afflictions. Considering the time of entering absorption, only the afflicted of one's own realm arise from the pure and the afflicted. From the purity of death transference, all afflictions arise. At the time of death transference, in the sequel of the pure obtained from arising, the afflicted of all realms arise. From the afflicted, the upper realm does not arise. At the time of death transference, in the sequel of the concentration and formless realms of the afflicted, the afflicted of one's own realm and the lower realm arise, but the upper realm does not. From all the pure, the substance of uncontaminated absorption does not arise either. Like this, the part of pure decay.