Tibetan
མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཤིང་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཤིང་གནས་ཏེ། འདི་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་བརྒྱད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། བརྒྱད་ལས་འཕྲོས་པའི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་པའི་མདོ་བཞི་པ་ལས་འབྱུང་བ། མཛོད་ཀྱི་གནས་དང་པོ་འདི་ཉིད་དུ། དེ་བཞིན་གཞན་ཡང་ཅི་རིགས་པ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག །ཅེས་བྱ་བར་བྲིས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་བཅུ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཅུ་ལས་འཕྲོས་པའི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་འགྲོ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་མདོ་བཅུ་པའི་ཐ་མ་ལས་འབྱུང་བ་འདི་ཉིད་ཀྱི་མཛོད་ཀྱི་གནས་དང་པོར་བསྡུས་པའི་སྐབས་སུ་དེ་བཞིན་དུ་ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བར་བྲིས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། གནས་བརྒྱད་པ་ཕལ་ཆེར་མདོ་དང་སྦྱར་བ་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་མོད་ཀྱི་ཅི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཟུགས་བདག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དགེ་སློང་དག་གཟུགས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་བདག་མ་ཡིན་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་མཐོང་བའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་འདས་པའི་གཟུགས་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་འགྱུར་ཞིང་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་ལ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་གཟུགས་ལ་ཡིད་འབྱུང་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་བདག་མ་ཡིན་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་མཐོང་བའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་འདས་པའི་གཟུགས་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་འགྱུར་ཞིང༌། མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་ལ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་གཟུགས་ལ་ཡིད་འབྱུང་བ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་ ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཚོགས་ལས་འདོན་ཏེ། དེ་ཡང་མཛོད་ཀྱི་གནས་ལྔ་པར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་བཤད་པ་བསྟན་ལ། མཛོད་ཀྱི་གནས་གསུམ་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་སྐབས་སུ་རེག་པའི་ཡན་ལག་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བྲིས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་ད
Chinese
已经现前、亲近、安住，这被称为第八解脱。名为“胜处八”。其中，出自第八品所引申的偈颂，即第七品的第四经。在《俱舍论》的第一品中，也有“同样，其他也应如是”这样的偈颂。同样，也应参考写有“胜处六”的地方。名为“遍处十”，其中，出自第十品所引申的偈颂，即第三品，以及出自《正行品》第十经的末尾。同样，在《俱舍论》第一品的总结中，也应参考写有“同样，遍处诸”的地方。在名为《阿毗达磨俱舍论释·近要》中，第八品大多与经文结合，到此圆满。如是，那么世尊所说的“色非我”是什么意思呢？故事的起因是在舍卫城。诸比丘，如果过去和未来的色不是我，那么现在所生的色更不用说了。诸比丘，如此见道的圣声闻弟子，对过去的色会变得舍弃，对未来的色不会感到欢喜，对现在所生的色会感到厌恶和离欲。诸比丘，受、想、行、识，如果过去和未来的不是我，那么现在所生的更不用说了。诸比丘，如此见道的圣声闻弟子，对过去的色会变得舍弃，对未来的色不会感到欢喜，对现在所生的色会感到厌恶和离欲。如是说。二者所依赖而生起识，出自六处集合，也应在《俱舍论》第五品中思维过去和未来，如此宣说了分别。在《俱舍论》第三品中，在讲述缘起时，应参考所写的触支的分别。同样，诸比丘。
English
Having manifested, approached, and abided closely, this is said to be the eighth liberation. It is called "Eight Overcoming Bases." Among them, it comes from the verses derived from the eighth, which is the fourth sutra of the seventh chapter. In the first chapter of the Abhidharmakośa, there is also a verse that says, "Likewise, others should be as appropriate." Similarly, one should also refer to where it is written as "Six Overcoming Bases." It is called "Ten Exhaustion Bases," among which, it comes from the verses derived from the tenth, which is the third chapter, and from the end of the tenth sutra of the Samyakpatha. Similarly, in the summary of the first chapter of the Abhidharmakośa, one should also refer to where it is written as "Likewise, all Exhaustion Bases." In the commentary on the Abhidharmakośa called "Near Necessity," the eighth chapter is mostly combined with the sutras, and it is complete here. Thus, what does the Blessed One mean by saying that "form is not self"? The origin of the story is in Shravasti. Monks, if past and future forms are not self, then what need is there to mention the present forms? Monks, the noble disciple who has seen the truth in this way becomes indifferent to past forms, does not rejoice in future forms, and becomes disgusted and detached from present forms. Monks, if feelings, perceptions, volitions, and consciousness, past and future, are not self, then what need is there to mention the present ones? Monks, the noble disciple who has seen the truth in this way becomes indifferent to past forms, does not rejoice in future forms, and becomes disgusted and detached from present forms. Thus it was said. Consciousness arises in dependence on two things, which is extracted from the collection of the six sources. Also, in the fifth chapter of the Abhidharmakośa, one should contemplate the past and the future, and thus the distinctions are explained. In the third chapter of the Abhidharmakośa, when discussing dependent origination, one should refer to the written distinctions of the limb of contact. Similarly, monks.
Tibetan
ག་མིག་གི་རྒྱུ་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་དགེ་སློང་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་རྒྱུ་གང་དང་རྐྱེན་གང་གིས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ། བཙུན་པ་རྒྱུ་གང་དང་རྐྱེན་གང་གིས་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། དགེ་སློང་མིག་གི་རྒྱུ་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ཏེ་བྱུང་བའོ། །རྣ་བའི་རྒྱུ་དང་སྒྲའི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣ་བ་དང་སྒྲ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའོ། །དགེ་སློང་དག་སྣའི་རྒྱུ་དང་དྲིའི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་སྣ་དང་དྲི་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའོ། །ལྕེའི་རྒྱུ་དང་རོའི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ལྕེ་དང་རོ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའོ། །ལུས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་རེག་བྱའི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ལུས་དང་རེག་བྱ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་ཆོས་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཅི་ཡང་ རུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཡིད་དང་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལས་འདོན་ཏེ། འདས་པ་ཡིས་ནི་བཞི་དག་དང༌། །སྐྱོ་དང་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བ་དང༌། །རྒྱུ་ཡིས་རྣམ་པ་གཉིས་བྱེད་ཅིང༌། །གཉིས་པོ་གཞན་ནི་རོ་མྱང་བས། །ཞེས་བྱ་བའི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པའི་མདོ་
Chinese
关于“以眼为因，以色为缘”这件事。故事的发生地是在舍卫城。之后，另一位比丘前往世尊所在之处，到达后，以头顶礼拜世尊的双足，然后坐于一旁。坐于一旁后，那位比丘对世尊这样说道：尊者，以何为因，以何为缘，而生起眼识？尊者，以何为因，以何为缘，而生起耳、鼻、舌、身、意的识？比丘，以眼为因，以色为缘，而生起眼识。那是因为什么呢？因为任何眼识，无论是哪一种，都是以眼和色为所依而产生的。以耳为因，以声为缘，而生起耳识。那是因为什么呢？因为任何耳识，无论是哪一种，都是以耳和声为所依而产生的。比丘们，以鼻为因，以香为缘，而生起鼻识。那是因为什么呢？因为任何鼻识，无论是哪一种，都是以鼻和香为所依而产生的。以舌为因，以味为缘，而生起舌识。那是因为什么呢？因为任何舌识，无论是哪一种，都是以舌和味为所依而产生的。以身为因，以触为缘，而生起身识。那是因为什么呢？因为任何身识，无论是哪一种，都是以身和触为所依而产生的。以意为因，以法为缘，而生起意识。那是因为什么呢？因为任何意识，无论是哪一种，都是以意和法为所依而产生的。”世尊如是说。凡是以因和缘为所依而生起的识，也从蕴中提取出来。偈颂说：已逝四者及，忧与全解脱，因作二种相，余二尝其味。这是第二品的经文。
English
Regarding the statement, "depending on the eye as the cause and form as the condition." The setting is in Shravasti. Then, another monk went to where the Blessed One was. Having arrived, he bowed to the Blessed One's feet with his head and sat to one side. Having sat to one side, that monk said this to the Blessed One: Venerable, with what as the cause and what as the condition does eye consciousness arise? Venerable, with what as the cause and what as the condition do ear, nose, tongue, body, and mind consciousness arise? Monk, depending on the eye as the cause and form as the condition, eye consciousness arises. Why is that? Because any eye consciousness, whatever it may be, arises depending on the eye and form. Depending on the ear as the cause and sound as the condition, ear consciousness arises. Why is that? Because any ear consciousness, whatever it may be, arises depending on the ear and sound. Monks, depending on the nose as the cause and smell as the condition, nose consciousness arises. Why is that? Because any nose consciousness, whatever it may be, arises depending on the nose and smell. Depending on the tongue as the cause and taste as the condition, tongue consciousness arises. Why is that? Because any tongue consciousness, whatever it may be, arises depending on the tongue and taste. Depending on the body as the cause and touch as the condition, body consciousness arises. Why is that? Because any body consciousness, whatever it may be, arises depending on the body and touch. Depending on the mind as the cause and phenomena as the condition, mind consciousness arises. Why is that? Because any mind consciousness, whatever it may be,
Tibetan
བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་ལས་འབྱུང་བ་འདི་ཉིད་ཀྱི་མཛོད་ཀྱི་གནས་གཉིས་པར། འདུས་མ་བྱས་ལ་དེ་དག་མེད། །ཅེས་བྱ་བར་བྲིས་པ་བལྟ་བར་བྱའོ། །མདོའི་ཚིག་འདི་སྐད་དུ་བྲམ་ཟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔའ་བོའི་སྡེ་ནས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ་ཏ་ལར་གཤེགས་ནས། ཏ་ལའི་ནགས་ཁྲོད་ན་བཞུགས་སོ། །ཏ་ལའི་བྲམ་ཟེ་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོས་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་དཔའ་བོའི་སྡེ་ནས་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ། ཏ་ལར་གཤེགས་ནས་ཏ་ལའི་ནགས་ཁྲོད་ན་བཞུགས་སོ་ཞེས་ཐོས་ཏེ། ཐོས་ནས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་དཀར་བའི་རྒོད་མའི་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན་ཏེ། གསེར་གྱི་དབྱུག་པ་དང་རིལ་བ་སྤྱི་བླུགས་དག་ཐོགས་ནས། གཞོན་ནུའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཞིང༌། གཞོན་ནུའི་ཚོགས་ཀྱིས་མདུན་དུ་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བལྟ་བ་དང་བསྙེན་བཀུར་བའི་ཕྱིར་ཏ་ལའི་ནགས་ནས་བྱུང་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཤིང་རྟས་བགྲོད་པར་བྱ་བ་དེ་སྲིད་དུ་ཤིང་རྟས་སོང་ཞིང་ཤིང་རྟས་བགྲོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ན་རྐང་གིས་ཀུན་དགའ་ར་བར་ཞུགས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ལྷན་ཅིག་ཡང་དག་པར་དགའ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་བདེ་བར་འགྱུར་བའི་གཏམ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་ཏ་ལའི་བྲམ་ཟེ་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །གཽ་ཏ་མ་དྲིས་པ་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྐབས་འབྱེད་ན་བདག་ཕྱོགས་ཅུང་ཟད་ཅིག་དྲིའོ། །བྲམ་ཟེ་ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་དུ་དྲིས་ཤིག །གཽ་ཏ་མ་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐ་དད་པ། ཡུལ་ཐ་དད་པ། རང་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང༌། གཞན་དང་གཞན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཉམས་སུ་མི་མྱོང་བ་སྟེ། མིག་གི་དབང་པོ་དང༌། རྣ་བའི་དབང་པོ་དང༌། སྣའི་དབང་པོ་དང༌། ལྕེའི་ དབང་པོ་དང༌། ལུས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །འདི་དག་སྤྱོད་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅི་ཞིག་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་འདི་དག་ཅི་ཞིག་ལ་བརྟེན་པ་ལགས། བྲམ་ཟེ་དབང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐ་དད་པ། ཡུལ་ཐ་དད་པ། རང་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང༌། གཞན་དང་གཞན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་མིག་གི་དབང་པོ་དང༌། རྣ་བའི་དབང་པོ་དང༌། སྣའི་དབང་པོ་དང༌། ལྕེའི་དབང་པོ་དང༌། ལུས་ཀྱི་དབང་པོའོ། །འདི་དག་ནི་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང༌། འདི་དག་ནི་ཡིད་
Chinese
第七和第八品所出的，此《俱舍论》的第二处说：“无为法中无彼等。”应看这样写的地方。经部的词句是这样的：名为婆罗门者，世尊从勇士部游行而去，到达塔拉，住在塔拉的森林中。塔拉的婆罗门大娑罗树听到沙门乔达摩从勇士部游行而去，到达塔拉，住在塔拉的森林中。听到后，他乘坐着全身雪白的母马车，拿着金杖和圆钵，被年轻人的队伍团团包围，年轻人的队伍在前面，为了瞻仰和侍奉世尊，从塔拉的森林中出来，只要马车能通行的地方，就一直乘坐马车，马车不能通行的地方，就步行进入欢喜园，走到世尊所在的地方，走到近前后，与世尊一起说了各种令人非常高兴和非常快乐的话，然后坐在一旁。坐在一旁后，塔拉的婆罗门大娑罗树对世尊这样说道：乔达摩，为了回答提问而开辟机会，我想问您一些问题。婆罗门，随你喜欢问吧。乔达摩，这五种根是行境各异，所缘各异，各自体验自己的行境和所缘，不体验其他根的行境和所缘，即眼根、耳根、鼻根、舌根和身根。这些根体验什么样的行境和所缘？这些根依赖于什么？婆罗门，这五种根是行境各异，所缘各异，各自体验自己的行境和所缘，不体验其他根的行境和所缘，即眼根、耳根、鼻根、舌根和身根。这些根体验意的行境，这些根是意。
English
This comes from the seventh and eighth chapters, in the second section of this 'Abhidharmakośa', it says: 'In the unconditioned, there are none of these.' One should look at where it is written like this. The words of the sutra are as follows: A Brahmin by the name of, the Blessed One, having traveled from the land of the heroes, arrived at Tala, and resided in the forest of Tala. The Brahmin of Tala, the great Sala tree, heard that the ascetic Gautama, having traveled from the land of the heroes, arrived at Tala, and resided in the forest of Tala. Having heard this, he rode on a chariot of pure white mares, carrying a golden staff and a round alms bowl, surrounded by a crowd of youths, with the crowd of youths in front, he came out of the forest of Tala to see and attend to the Blessed One. As far as the chariot could go, he went by chariot, and where the chariot could not go, he entered the Joyful Garden on foot, and went near to where the Blessed One was. Having gone near, he spoke with the Blessed One various kinds of words that brought great joy and great happiness, and then sat to one side. Having sat to one side, the Brahmin of Tala, the great Sala tree, said this to the Blessed One: Gautama, in order to create an opportunity to answer questions, I would like to ask you a few questions. Brahmin, ask as you wish. Gautama, these five faculties are different in their objects, different in their spheres, each experiencing their own objects and spheres, and not experiencing the objects and spheres of others, namely the eye faculty, the ear faculty, the nose faculty, the tongue faculty, and the body faculty. What kind of objects and spheres do these faculties experience? And what do these faculties rely on? Brahmin, these five faculties are different in their objects, different in their spheres, each experiencing their own objects and spheres, and not experiencing the objects and spheres of others, namely the eye faculty, the ear faculty, the nose faculty, the tongue faculty, and the body faculty. These faculties experience the objects of the mind, and these faculties are the mind.