Tibetan
འོ་ཞེས་གསུངས་ནས་སྟོན་པས་གཞན་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཆོས་མཆོག་རྣམ་ པར་ཤེས་ནས་ནི། །ཡོན་གནས་བླ་ན་མེད་པའོ། །སངས་རྒྱས་མཆོག་ལ་རབ་དང་བ། །འཇིག་རྟེན་མཆོག་ལ་རབ་ཏུ་དང༌། ཉེར་ཞི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི། །ཆོས་མཆོག་ལ་ནི་རབ་དད་དང༌། །བསོད་ནམས་ཞིང་མཆོག་བླ་མེད་པའི། །དགེ་འདུན་མཆོག་ལ་རབ་དད་ཅིང༌། མཆོག་གི་སྦྱིན་པ་རབ་བྱེད་པ། །བསོད་ནམས་མཆོག་ནི་རབ་ཏུ་འཛིན། །ཚེ་དང་ཁ་དོག་མཆོག་དང་ནི། །གྲགས་དང་སྟོབས་དང་བདེ་བ་དང༌། །མལ་སྟན་མཆོག་དག་ཐོབ་གྱུར་ཅིང༌། །ལོངས་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གནས་མཆོག་ལ་ནི་གནས་པ་དང༌། །མཛེས་པའི་མཆོག་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །སྦྱིན་པ་མཆོག་ལ་སྦྱིན་པ་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་དང༌། །ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་བྱས་ནས། །མྱ་ངན་འདས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །མདོ་ལས་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལས་ལངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། བཙུན་པ་དགེ་སློང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་དགེ་སློང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཙུན་པ་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་དགེ་སློང་དུ་འགྱུར། ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པས་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་དགེ་སློང་ཞེས་ཐ་སྙད་གདགས་པས་བཏགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དགེ་སློང་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །དགེ་སློང་ཁྱོད་འདི་ལྟ་བུའི་དྲི་བ་འདྲི་བ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་བཏགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དགེ་སློང་ཁྱོད་འདི་ལྟ་བུ་འདྲི་འམ། བཙུན་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་ལེགས་པར་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིང་དང་བཤད་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་གཟུགས་ལ་སྐྱོ་བ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འགོག་པ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པར་ཟག་པ་དག་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གནས་ན་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་དགེ་སློང་ཞེས་བརྗོད་པར་ནུས་སོ། །ཚོར་
Chinese
如是说后，导师又如是开示道：通达殊胜之法后，乃无上之供养处。于殊胜佛陀极信奉，于世间殊胜极诚敬，于寂灭离贪之殊胜法极信奉，于福田殊胜无上之僧伽极信奉，极作殊胜之布施，极积殊胜之福德。获得寿命与美色殊胜，名声与力量及安乐，以及殊胜之卧具，受用即成受用。于殊胜处安住，亦得殊胜之美貌。布施殊胜之布施，且具足殊胜之法，圆满智慧后，将趋入涅槃。如是开示。经中云：名为于现法中获得涅槃之比丘。故事之起因为在舍卫城。其后，另一比丘从禅定中起身，前往世尊所在之处。抵达后，以头顶礼拜世尊之足，然后坐于一旁。坐于一旁后，向世尊请教道：尊者，名为于现法中获得涅槃之比丘，名为于现法中获得涅槃之比丘。尊者，以何等因缘，可成为于现法中获得涅槃之比丘？以何等因缘，善逝以“于现法中获得涅槃之比丘”之名号安立？如是请教后，世尊对比丘如是开示道：比丘，善哉！善哉！比丘，汝能询问如此之问题，即从名为于现法中获得涅槃者，乃至如前般安立名号。比丘，汝能如是询问吗？ 尊者，正是如此。因此，比丘，善听谛听，且善持于心，我将宣说。比丘，若于色厌离、离贪、止息，且无执取，心从诸漏中解脱而住，则能称之为于现法中获得涅槃之比丘。受
English
Having spoken thus, the Teacher further declared: Having understood the supreme Dharma, it is the unsurpassed place of offering. Utmost faith in the supreme Buddha, utmost sincerity in the supreme world, utmost faith in the supreme Dharma that is peaceful and free from attachment, utmost faith in the supreme Sangha, the unsurpassed field of merit, performing supreme giving, accumulating supreme merit. May one obtain supreme life and complexion, fame and power, and happiness, as well as supreme bedding, and enjoyment becomes enjoyment itself. Abiding in the supreme place, one will also obtain supreme beauty. Giving supreme giving, possessing the supreme Dharma, and having perfected wisdom, one will go to Nirvana. Thus he declared. In the Sutra, it is said: A monk who has attained Nirvana in this very life. The origin of the story is in Shravasti. Then, another monk arose from meditation and went to where the Blessed One was. Having arrived, he bowed his head at the feet of the Blessed One and sat to one side. Having sat to one side, he asked the Blessed One: Venerable one, a monk who has attained Nirvana in this very life, a monk who has attained Nirvana in this very life, by what means does one become a monk who has attained Nirvana in this very life? By what means does the Sugata establish the designation 'a monk who has attained Nirvana in this very life'? Having asked thus, the Blessed One said to the monk: Monk, well done! Well done! Monk, you ask such a question, from one called having attained Nirvana in this very life, up to the establishment of the name as before. Monk, can you ask like this? Venerable one, it is so. Therefore, monk, listen well and keep it in mind, and I will explain. Monk, if one is disgusted with form, free from attachment, ceases, and without grasping, the mind is completely liberated from the defilements and abides, then one can be called a monk who has attained Nirvana in this very life. Feeling
Tibetan
བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྐྱོ་བ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ཉེ་བར་ལེན་པར་དག་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གནས་ན་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་དགེ་སློང་ཞེས་བརྗོད་པར་ནུས་ཏོ། །དགེ་སློང་འདི་ཙམ་གྱིས་ན་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་འདི་ཙམ་གྱིས་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པས་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་དགེ་སློང་ཞེས་ཐ་སྙད་བཏགས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་བྱས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་དྲུང་ནས་སོང་ངོ༌། །འདི་སྐད་དུ་སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་གཅིག་པུ་དབེན་པ་ན་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་གནས་པ་ན་སེམས་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ། ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་ཇི་ལྟར་མཐོང་ན་ཆོས་མཐོང་བར་འགྱུར་ཞེས་འདི་ལྟ་བུ་སྐྱེས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལས་ལངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །བཙུན་པ་བདག་འདི་ན་གཅིག་པུ་དབེན་པ་ན་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་གནས་པ་ན་སེམས་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ། ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་ཇི་ལྟར་མཐོང་ན་ཆོས་མཐོང་བར་འགྱུར་ཞེས་འདི་ལྟ་བུ་སྐྱེས་སོ། །དགེ་སློང་དེའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་ཉིན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཞིག་དང་གཉིས་ཤིག་བཤད་པར་བྱའོ། །གཉིས་ གང་ཞེ་ན། མིག་དང༌། གཟུགས་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྒྲ་ནས། ཡིད་དང་ཆོས་ཀྱི་བར་དུ་སྟེ། འདི་ནི་གཉིས་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་སློང་གང་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་དུ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་བཏགས་པ་འདི་ནི་གཉིས་མ་ཡིན་གྱིས། བདག་གི་འདི་ལྟར་གཉིས་པོ་དེ་ལས་བཟློག་པ་གཞན་གཉིས་གདགས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་འདི་ནི་ཚིག་ཙམ་དང༌། དྲིས་པའི་ལན་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་ཤིང་མགོ་རྨོངས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། གསུམ་འདུས་པའི་རེག་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དགེ་སློང་བདག་གི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་བཞི་དང༌
Chinese
比丘如果对色、受、想、行、识生起厌离、离贪、灭尽，以及舍弃，那么他的心就能从这些法中解脱而安住，可以称他为证得现法涅槃的比丘。比丘仅仅做到这样，就能成为证得现法涅槃的比丘。比丘仅仅做到这样，如来就称他为证得现法涅槃的比丘。之后，那位比丘对比丘世尊所说的话感到欢喜和随喜，用头顶礼拜世尊的双足，然后从世尊的脚下离开了。像这样，“彻底舍弃痛苦”等等。故事的起因是在舍卫城。之后，另一位比丘独自一人在僻静处，安住在内心的正定中，心中生起这样的念头：如果能知道和看到什么，就能证得法？之后，那位比丘从内心的正定中起身，前往世尊所在的地方，到达后，像之前一样，一直到对比丘世尊这样禀告。尊者，我独自一人在僻静处，安住在内心的正定中，心中生起这样的念头：如果能知道和看到什么，就能证得法？比丘，因此，你应该好好地在白天记住一双，也就是二。什么是二呢？就是眼和色，耳和声，一直到意和法。这被称为二。比丘，如果有人这样说：沙门乔达摩所安立的这二不是二，我应该从这二中颠倒过来，安立其他的二，那么这仅仅是言辞，不能正确回答问题，只会让人迷惑，因为这并非他的境界。那是什么原因呢？比丘，依靠眼和色而生起的眼识，以及三者聚合的触，以及同时生起的受、想和思，这些就是比丘我的非色蕴四者，以及
English
If a monk feels revulsion, detachment, cessation, and relinquishment towards form, feeling, perception, mental formations, and consciousness, then his mind, being liberated from these dharmas and abiding, can be called a monk who has attained Nirvana in this very life. A monk who has merely done this becomes a monk who has attained Nirvana in this very life. A monk who has merely done this is designated by the Tathagata as a monk who has attained Nirvana in this very life. Then, that monk rejoiced and was delighted at what the Blessed One had said, bowed his head at the feet of the Blessed One, and departed from the presence of the Blessed One. Thus, "completely abandoning suffering," and so on. The origin of the story is in Shravasti. Then, another monk, alone in a secluded place, abiding in perfect inner concentration, had this thought arise in his mind: How should one know and how should one see in order to realize the Dharma? Then, that monk arose from his perfect inner concentration and went to where the Blessed One was, and having approached, as before, up to the point of saying to the Blessed One, "Venerable One, I, being alone in a secluded place, abiding in perfect inner concentration, had this thought arise in my mind: How should one know and how should one see in order to realize the Dharma?" Therefore, monk, you should well remember and speak of a pair, or two, during the day. What are the two? They are the eye and form, the ear and sound, up to the mind and dharmas. This is called two. Monk, if some were to say, "This pair established by the ascetic Gautama is not two, but I should reverse it from these two and establish other two," this is merely words, not knowing the correct answer to the question, and causing confusion, because this is not his realm. Why is that? Monk, the eye-consciousness that arises dependent on the eye and form, and the contact of the three together, and the feeling, perception, and thought that arise simultaneously, these are the four non-material aggregates of me, monk, and
Tibetan
། གཟུགས་ཅན་མིག་གི་དབང་པོ་སྟེ། འདི་ཙམ་ལ་མི་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་དང་མི་དང་ཤེད་ལས་སྐྱེས་དང་ཤེད་བུ་དང་གང་ཟག་དང་སྲོག་དང་གསོ་བ་ཞེས་འདོགས་སོ། དགེ་སློང་དེ་ལ་བདག་གི་མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཉེ་བར་འདོགས་སོ། །དེ་ལ་འདི་དག་ཀྱང་ཐ་སྙད་དེ་ཚེ་དང་ལྡན་པའི་མིང་ནི་འདི་ཞེས་བྱ། རུས་ནི་འདི་ལྟ་བུ། རིགས་ནི་འདི་ལྟ་བུ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་མྱོང༌། ཚེ་རིང་ཞིང་ཡུན་རིང་པོ་འདི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་གནས། ཚེའི་མཐའ་ནི་འདི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དགེ་སློང་གང་འདུ་ཤེས་ཙམ་འདི་ནི་དམ་བཅས་པ་ཙམ་མོ། །ཇི་ལྟར་འདི་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡིན་ཞེ་ན། དགེ་སློང་ཆོས་དཱི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པ་དང་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་དང༌། སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བརྟེན་ཏེ་སྐྱེས་པའོ། །གང་མི་རྟག་པ། མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ། དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ། སྡུག་བསྔལ་གནས་པ་དང༌། མངོན་པར་འཕེལ་བ་དང༌། གང་སྡུག་བསྔལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའོ། །གང་སྡུག་བསྔལ་འདི་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ། བྱང་བར་གྱུར་པ། ཟད་པ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། འགོག་པ། རྣམ་པར་ཞི་བ། ནུབ་པ། སྡུག་བསྔལ་གཞན་དང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པ། ལེན་པ་མེད་པ་འབྱུང་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་སྤངས་པ། སྲིད་པ་ཟད་པ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། འགོག་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དགེ་སློང་གང་འགའ་ཞིག་ཆོས་འདི་རྣམས་ལ་སེམས་ཤིང་འཇལ་བ་དང་གནས་པ་འདི་ནི་ཕྱིས་ཡིད་ལ་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མི་འཇུག་ཅིང་ལེན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་སློང་ཅི་སྟེ་གང་བདག་གིས་བདག་འདི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་འདི་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ཆོས་མངོན་པར་འགྱུར་རོ། །རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང་རེག་བྱ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། གསུམ་འདུས་པའི་རེག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བདག་གི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་བཞི་དང༌། གཟུགས་ཅན་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་སྟེ་འདི་ཙམ་ལ་མི་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་དང་མི་དང་ཤེད་ལས་སྐྱེས་པ་དང་ཤེས་དབུ་དང་སྐྱེས་བུ་དང་གང་ཟག་དང་སྲོག་དང་གསོ་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ་།། དགེ་སློང་དེ་ལ་བདག་གི་མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་
Chinese
具有形体的眼睛的官能，仅此而已就叫做人。对此，施加有情、人、势力所生、势力之子、士夫、补特伽罗、命、养育等名称。比丘，对此，从我的眼睛看见诸色开始，直到以意了知诸法为止，都近似地施加。对此，这些也只是名称，即有寿者的名字叫做这个，种姓是这样，族是这样，感受这样的乐和苦，长寿且久远地住于这么长的时间，寿命的终结变成这么长的时间，比丘，这仅仅是某种认识，这仅仅是某种誓言。如果这一切都仅仅是名称，那又如何呢？比丘，这些法全部都是无常的、显现聚合的、心所生的、依赖而生的。凡是无常的、显现聚合的、心所生的、依赖而生的，那些就是痛苦的。那就是痛苦的生起，痛苦的住留，以及显现增长，以及凡是痛苦一再地显现。凡是这个痛苦完全断绝的、清净的、灭尽的、离欲的、止息的、寂静的、止灭的、没有与其他痛苦相续的、没有取受的、没有产生的，就像这样，所有蕴都必定断绝的、有灭的、离欲的、止息的、涅槃。比丘，凡是有人对这些法作意、衡量和安住，这之后就不会让内心的忧恼完全进入，并且是无取的。比丘，如果我以这种方式知晓和见到，那么法就会显现。依靠耳、鼻、舌、身和所触而生的身体的识，以及三者聚合的触所生的感受，以及认识和思，这些就是我的非色蕴四者，以及有色身的官能，仅此而已就叫做人。对此，施加有情、人、势力所生、智者、士夫、补特伽罗、命、养育等名称。比丘，对此，我的眼睛看见诸色
English
The faculty of the eye with form, just this is called a person. To this, are applied the names sentient being, person, born of power, son of power, individual, person, life, and nourishment. Bhikshu, to this, from 'my eye sees forms' up to 'the mind knows dharmas,' is applied approximately. To this, these are also just names, that the name of the one with life is called this, the lineage is like this, the clan is like this, experiences such happiness and suffering, lives long and for a long time for such a period, the end of life becomes such a period, bhikshu, this is just some perception, this is just some vow. How is it that all of this is just a name? Bhikshu, all these dharmas are impermanent, manifestly compounded, mind-born, and dependently arisen. Whatever is impermanent, manifestly compounded, mind-born, and dependently arisen, those are suffering. That is the arising of suffering, the abiding of suffering, and manifest increase, and whatever suffering repeatedly arises. Whatever suffering is completely abandoned, purified, exhausted, free from desire, ceased, pacified, extinguished, without connection to other suffering, without taking, without arising, like this, all aggregates are certainly abandoned, existence is exhausted, free from desire, ceased, nirvana. Bhikshu, whoever thinks about, measures, and abides in these dharmas, afterwards will not allow mental distress to fully enter, and is without taking. Bhikshu, if I know and see in this way, then the dharma will become manifest. The consciousness of the body arising from dependence on the ear, nose, tongue, body, and touch, and the feeling born together with the touch of the three combined, and perception and thought, these are my four non-form aggregates, and the faculty of the body with form, just this is called a person. To this, are applied the names sentient being, person, born of power, intelligent one, individual, person, life, and nourishment. Bhikshu, to this, my eye sees forms