Tibetan
ས་སུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྲགས་པའི་བཙུན་མོ་ཆེན་མོ་དང་མདུན་གནས་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྲགས་པའི་བཙུན་མོ་གཉིས་པོ་ཆེན་མོ་དང་མདུན་གནས་མ་གཉིས་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྒྱས་པར་ཇི་སྲིད་དུ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མངོན་པར་རྟོགས་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྐྱབས་སུ་སོང་ཞིང་སེམས་མངོན་པར་བཏང་བའི་བར་དུའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྲགས་པའི་བཙུན་མོ་ཆེན་མོ་དང་མདུན་གནས་མ་གཉིས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནས་བཙུན་པ་འདིར་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་མཛོད་ཅིག །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྲགས་པའི་བཙུན་མོ་གཉིས་པོ་ཆེན་མོ་དང་མདུན་གནས་མ་གཉིས་ལ་ཅང་མི་གསུང་བར་གནང་ངོ༌། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྲགས་པའི་བཙུན་མོ་གཉིས་པོ་ཆེན་མོ་དང་མདུན་གནས་མ་གཉིས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྲགས་པ་གཉིས་བདེ་བར་ཞུགས་པར་རིག་ནས། གཙང་ཞིང་གྱ་ནོམ་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་རང་གི་ལག་ནས་འདྲི་མ་ཞིང་ཚིམ་པར་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཙང་ཞིང་གྱ་ནོམ་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་རང་གི་ལག་ནས་ཚིམ་པར་བྲིམས་པར་རིག་ཅིང༌། ལྷུང་བཟེད་གྱུ་བ་དང༌། སྟན་དམའ་བ་ཞིག་བླངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་གྲགས་པའི་བཙུན་མོ་གཉིས་པོ་ཆེན་ མོ་དང༌། མདུན་གནས་མ་གཉིས་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་འཇུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་ནས་གདན་ལས་བཞེངས་ཏེ་གཤེགས་སོ། །མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒོ་ཕྱེ་ཞིང་སྒྲ་མི་ཐོས་པར་བྱས་ཏེ། འདི་འགའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་བསད་པར་མ་ནུས་ཏེ། སྐྱེ་བ་ཐ་མ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཚོ་བྱེད་ཀྱང་མས་སྒྲོམ་བུར་བཅུག་སྟེ་རྒྱལ་པོའི་སྒོར་སྐྱུར་བ་ལས་བདེན་པ་མཐོང་བར་རིག་པས་མ་ཤི་ཞེས་གཏམ་རྒྱུད་རྒྱས་པར་འདུལ་བ་ལས་གོས་ཀྱི་གཞིར་བལྟ་བར་བྱའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་བྷ་བ་ལོ་བ་ད་ཀ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་བདེན་པ་མཐོང་བར་རིགས་པ་དག་ལས་གཡང་སར་སྐྱུར་ཡང་མ་ཤི་བར་དཔེར་བྱས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་བའི་དོན་དུ་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་ཞེས་སྨོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡུམ་དེའི་ལྷུམས་ན་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཐུ་དང་ལྷའི་མཐུས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་ཅན་མའི་མངལ་དུ་ཞུགས་པ་ལ་ཇི་སྐད་དུ། མ་ནི་བདེ་ཞིང་སེམས་ལ་སྡིག་བྲལ་དང༌། །སྐྱེས་པ་གཞན་ལ་འདོད་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཁྱིམ་གྱི་ཕྱོགས་བཞིར་ལག་ན་མཚོན་ཐོགས་པའི། །ལྷ་རྣམས་བསྲུང་བའི་དོན་དུ་ཁྱབ་ཅིང་གནས། །ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མདོ་ལས་བཙུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཐོབ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔར་གྱི་སྐབས་སུ་བྲིས་ཟིན་ཏོ། །བདེ་བ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གླིང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །བདེ་བ་སྐྱེ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འདི་དག་གིས་ལུས་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བས་མངོན་པར་ཚིམ་ཞིང་ཡོངས་སུ་དགའ་བས་ཡོངས་སུ་ཁྱབ་སྟེ་གནས་སོ། །དེ་དག་གིས་ལུས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་གསལ་པ་དང་མ་ཁྱབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་ཚེ་རིང་ཞིང་ དུས་རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་གནས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཚངས་རིས་ཀྱི་ལྟ་རྣམས་ཏེ། འདི་ནི་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་དང་པོ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་ལུས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་མངོན་པར་ཚིམ་ཞིང་ཡོངས་སུ་ཚིམ་ལ་ཡོངས་སུ་དགའ་བས་ཡོངས་སུ་ཁྱབ་སྟེ་གནས་སོ། །དེ་དག་གི་ལུས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་གསལ་བ་དང་མ་ཁྱབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་ཚེ་རིང་ཞིང་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་གནས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་འོད་གསལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཏེ། འདི་ནི་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་གཉིས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་ལུས་དགའ་བ་མེད་པའི་བདེ་བས་མངོན་པར་ཚིམ་ཞིང་ཡོངས་སུ་ཚིམ་ལ། ཡོངས་སུ་དགའ་བས་ཡོངས་སུ་ཁྱབ་སྟེ་གནས་སོ། །དེ་དག་གི་ལུས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་གསལ་བ་དང་མ་ཁྱབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དགའ་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་ཚེ་རིང་ཞིང་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ཏུ་གནས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དགེ་རྒྱས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཏེ། འདི་ནི་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སེམས་ཅན་ལུས་ཐ་དད་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་བདུན་དུ་བལྟ་བར་བྱ་ཞིང༌། བཅུ་ལས་འཕྲོས་པ་ལས་འདོན་པ་ལྟ་བུ་དང༌། འདི་ཉིད་དུ་མཛོད་ཀྱི་གནས་དང་པོར། དེ་བཞིན་གཞན་ཡང་ཅི་རིགས་པར།
Chinese
禀告说：“请在地上安坐。”世尊便在铺设好的座位上坐下。之后，具寿名称的两位比丘尼，即大比丘尼和侍女，以头顶礼拜佛足，然后退到一旁坐下。坐在一旁后，具寿名称的两位比丘尼，即大比丘尼和侍女，世尊便以与法相应的言辞开始教诲，直至详细地开示四圣谛，并如先前一样皈依，发起菩提心。之后，具寿名称的大比丘尼和侍女向世尊禀告说：“尊者，请在此处用斋。”之后，世尊默许了具寿名称的两位比丘尼，即大比丘尼和侍女的请求。之后，具寿名称的两位比丘尼，即大比丘尼和侍女，知道世尊和具寿名称已经安乐入座，便亲自以干净丰盛的饮食供养，令其饱足。世尊享用干净丰盛的饮食后，她们取来钵盂和矮凳，坐在世尊面前听法。之后，世尊以与法相应的言辞，为具寿名称的两位比丘尼，即大比丘尼和侍女，做了正确的开示，使她们正确地领悟，正确地赞叹，使她们心生欢喜，然后从座位上起身离去。非人打开门，且没有发出任何声音，因为这是他最后一生，没有人能够加害于他。名医耆婆的母亲将他放在箱子里，丢弃在王宫门口，因为他注定要证悟真理，所以没有死去。这个故事在律藏的衣物篇中有详细记载。等等，像བྷ་བ་ལོ་བ་ད་ཀ་ལ་（藏文）， भवलोवदकल(梵文天城体)，bhavalovadakala(梵文罗马拟音)，有生有死一样，最后一生注定要证悟真理的人，即使被丢弃在悬崖边也不会死去，这只是一个例子。因此，为了总结所有已经说过的内容，才说“最后有者的菩萨们”。菩萨的母亲啊。
English
Having requested, "Please be seated on the ground," the Blessed One sat down on the prepared seat. Then, the two nuns named Endowed with Fame, the great nun and the attendant maiden, bowed their heads at his feet and sat down on one side. Having sat down on one side, the Blessed One, with the two nuns named Endowed with Fame, the great nun and the attendant maiden, began to teach with Dharma-related speech, extensively revealing the Four Noble Truths, and as before, took refuge and generated the mind of enlightenment. Then, the great nun and the attendant maiden named Endowed with Fame said to the Blessed One, "Venerable one, please accept food here." Then, the Blessed One silently accepted the request of the two nuns named Endowed with Fame, the great nun and the attendant maiden. Then, the two nuns named Endowed with Fame, the great nun and the attendant maiden, knowing that the Blessed One and Endowed with Fame were seated comfortably, personally offered clean and abundant food and drink, satisfying them. Knowing that the Blessed One had been satisfied with the clean and abundant food and drink offered from their own hands, they took a begging bowl and a low stool and sat down near the Blessed One to listen to the Dharma. Then, the Blessed One, with Dharma-related speech, correctly taught, correctly guided, correctly praised, and gladdened the two nuns named Endowed with Fame, the great nun and the attendant maiden, and then arose from his seat and departed. The non-humans opened the door without making a sound, because this was his last life, and no one could harm him. Jivaka's mother put him in a box and abandoned him at the gate of the palace, but because he was destined to realize the truth, he did not die. This story is detailed in the chapter on clothing in the Vinaya. And so on, like བྷ་བ་ལོ་བ་ད་ཀ་ལ་ (Tibetan), भवलोवदकल (Sanskrit Devanagari), bhavalovadakala (Sanskrit Romanization), like having birth and death, those destined to realize the truth in their last life, even if thrown off a cliff, would not die, this is just an example. Therefore, to summarize all that has been said, it is said, "The Bodhisattvas of the last existence." O Mother of the Bodhisattvas.
Chinese
在母胎中安住等，是说由菩萨的威力与天神的威力，奇妙地进入有情女的母胎，如经中所说：母亲安乐且心中无罪，对其他男子没有欲望，房屋的四方，手持兵器的诸神，为了守护而遍布安住。如是说。又为何经中说比丘等，获得身体有四种等，已于之前的章节中写完。安乐生起等，处所是在舍卫城。安乐生起有三种，这些以身体远离所生的喜乐而感到满足，以完全的喜悦而完全遍布安住。他们的身体在任何方面都没有不明显和不遍布之处，具有远离所生的喜乐和意乐，长寿且长时间安住的那些有情存在，例如梵众天的天众，这是第一种安乐生起。这些以身体禅定所生的喜乐而感到满足，完全满足且以完全的喜悦而完全遍布安住。他们的身体在任何方面都没有不明显和不遍布之处，具有禅定所生的喜乐和意乐，长寿且长时间安住的那些有情存在，例如光明天，这是第二种安乐生起。这些以身体无喜的安乐而感到满足，完全满足且以完全的喜悦而完全遍布安住。他们的身体在任何方面都没有不明显和不遍布之处，具有无喜的安乐，长寿且长时间安住的那些有情存在，例如善增天，这是第三种安乐生起。如是宣说。有情身体各异等，应视为七种识住，如从十处生出而取出，以及在此《俱舍论》的第一品中，同样其他也应如理。
English
Dwelling in the womb, etc., is said to be a wonderful entry into the womb of a sentient female by the power of the Bodhisattva and the power of the gods, as it is said in the sutra: The mother is happy and her mind is free from sin, and she has no desire for other men. In the four directions of the house, gods holding weapons in their hands are spread out and dwell for the purpose of protection. So it is said. Furthermore, why does the sutra say monks, etc., that there are four kinds of obtaining a body, etc., has already been written in the previous chapter. The arising of happiness, etc., the place is in Shravasti. There are three kinds of arising of happiness. These are satisfied with the joy and happiness arising from the body's seclusion, and they dwell completely pervaded by complete joy. There is nothing indistinct or unpervaded in any way in their bodies, and those sentient beings who possess the joy and happiness and mental happiness arising from seclusion, and who live long and for a long time, exist, such as the gods of the Brahma host. This is the first arising of happiness. These are satisfied with the joy and happiness arising from the body's samadhi, completely satisfied and completely pervaded by complete joy. There is nothing indistinct or unpervaded in any way in their bodies, and those sentient beings who possess the joy and happiness and mental happiness arising from samadhi, and who live long and for a long time, exist, such as the gods of clear light. This is the second arising of happiness. These are satisfied with the happiness of the body without joy, completely satisfied and completely pervaded by complete joy. There is nothing indistinct or unpervaded in any way in their bodies, and those sentient beings who possess the happiness without joy, and who live long and for a long time, exist, such as the gods of increasing virtue. This is the third arising of happiness. Thus it was declared. Sentient beings with different bodies, etc., should be regarded as the seven abodes of consciousness, such as extracting from what arises from the ten places, and also in the first chapter of this Abhidharmakosha, likewise others should also be as appropriate.