Tibetan
ནགས་ཚལ་གང་ན་བ་དེར་སོང་ངོ༌། །དེ་དེར་སྔོན་གྱི་དུས་སུ་བྱས་པའི་རྒྱུས་བར་ཆད་ཐམས་ཅད་ཟད་ཅིང་ཉེ་བར་གྲོལ་ཏེ། ཐོབ་པར་རིགས་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་བོ། །དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྟོག་པའི་རིམ་གྱིས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང༌། འཆིང་བ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང། ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྕགས་སྒྲོག་གི་འཆིང་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རལ་གྲིས་ཡང་དག་པར་བཅད་ནས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཆེ་བར་མཆོད་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུའི་མཆོག་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ། །འདིར་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་ཀྱི། རྒྱས་པར་ནི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་བརྒྱའི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་པའི་བརྒྱད་པ་ལས་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཚང་དཔོན་གྱི་བུ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་ཆུ་བོ་སྒྲིབ་མེད་ཀྱི་འགྲམ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་བཱ་ར་ཎ་སཱི་ན་གྲགས་པ་མཆོག་གི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཞིག་ཡོད་དེ། ཉིན་པར་བུད་མེད་ཀྱི་རོལ་མོ་རྩེ་ཞིང་དགའ་ལ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ལུས་ཆད་ཅིང་ལུས་ངལ་ཏེ་ལུས་ལྕི་བར་གྱུར་པས་གཉིད་ལོག་པར་གྱུར་ཏོ། །བུད་མེད་དེ་དག་ཀྱང་ལུས་ཆད་ཅིང་ལུས་ངལ་ཏེ་ལུས་ལྕི་བར་གྱུར་པས་གཉིད་ལོག་པར་གྱུར་ཏོ། །གྲགས་པ་མཆོག་གི་ རིགས་ཀྱི་བུས་བུད་མེད་དེ་དག་སྒྲེན་མོར་ཁ་ཆུ་འཛག་པ་སྐྲ་གྲོལ་བ་ལག་པ་དག་གཡེངས་པ་གཞན་དང་གཞན་གྱི་བརྡོལ་སྨྲས་བྱེད་པ་དག་མཐོང་ནས། བཙུན་མོའི་འཁོར་དེ་དག་ལ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནས་རིགས་ཀྱི་བུ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་མལ་སྟན་ཆེན་པོ་ལས་བབས་ཏེ། བརྒྱ་སྟོང་རི་བའི་མཆིལ་ལྷམ་གཉིས་གོན་ནས་བཙུན་མོའི་གྲོང་གི་སྒོ་ཁང་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས། ཀྱེ་གྲོགས་པོ་དག་བདག་ནི་རབ་ཏུ་གཙེས་སོ། །བདག་ནི་ཉེ་བར་གཙེས་སོ་ཞེས་འོ་དོད་བོས་པས་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒོ་ཕྱེ་ནས་སྒྲ་མི་ཐོས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རིགས་ཀྱི་བུ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་ཚོང་དུས་ཀྱི་སྒོ་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ་ཉེ་བར་སོང་ནས་ཀྱེ་གྲོགས་པོ་དག་བདག་ནི་རབ་ཏུ་གཙེས་སོ་བདག་ནི་ཉེ་བར་གཙེས་སོ་ཞེས་འོ་དོད་བོས་པས་དེ་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒོ་ཕྱེ་སྟེ་སྒྲ་མི་གྲགས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རིགས་ཀྱི་བུ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་སྒོ་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས། ཀྱེ་གྲོགས་པོ་དག་བདག་ནི་རབ་ཏུ་གཙེས་སོ། །བདག་ནི་ཉེ་བར་གཙེས་སོ་ཞེས་འོ་དོད་བོས་པ་དེ་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒོ་ཕྱེ་སྟེ་སྒྲ་མི་ཐོས་པར་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རིགས་ཀྱི་བུ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་ཆུ་བོ་སྒྲིབ་མེད་ཀྱི་འགྲམ་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་ངོ༌། །དེའི་ཚེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆུ་བོ་སྒྲིབ་མེད་ཀྱི་འགྲམ། ཕྱི་རོལ་བླ་གབ་མེད་པ་ན་འཆག་ཅིང་འཆག་ནས་བཞུགས་པས་རིགས་ཀྱི་བུ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་འོང་བ་གཟིགས་ཤིང་རིགས་ཀྱི་བུ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆུ་བོ་སྒྲིབ་མེད་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་བླ་གབ་མེད་པ་ན་འཆག་ཅིང་འཆག་པར་མཐོང་ནས་དགེ་སྦྱོང་བདག་ནི་གཙེས་སོ། །ཀྱེ་དགེ་སྦྱོང་བདག་ནི་རབ་ཏུ་གཙེས་སོ་ཞེས་འོ་དོད་བོས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རིགས་ཀྱི་བུ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཀྱེ་གཞོན་ནུ་ཚུར་ཤོག །འདི་ན་ཉེ་བར་འཚེ་བ་མེད་པ་དང་ཉེ་བར་འཚེ་བ་མེད་པའི་གནས་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་རིགས་ཀྱི་བུ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུས་བརྒྱ་སྟོང་རི་བའི་མཆིལ་ལྷམ་ཟུང་དག་ཆུ་བོ་སྒྲིབ་མེད་ཀྱི་ངོས་སུ་བོར་ནས་ ཆུ་བོ་རྒལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་བྱས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་ཀྱི་བུ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་གཤེགས་ཏེ། ཉེ་བར་གཤེགས་ནས་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་རིགས་ཀྱི་བུ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་རིགས་ཀྱི་བུ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྟན། ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་མཛད་ནས་གང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་དུས་ཀྱི་རྒྱུ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྦྱིན་པའི་གཏམ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་གཏམ་དང༌། མཐོ་རིས་ཀྱི་གཏམ་དང༌། འདོད་པ་རྣམས་རོ་ཆུང་ཞིང་ཉེས་དམིགས་མང་བ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང༌། ཐར་པ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། བསྔགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་རྒྱས་པར་ཡང་དག་པར་གསལ་བར་མཛད་དོ། །གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་དང༌། དགེ་བའི་སེམས་དང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་དང༌། སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དང༌། འཁོར་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ
Chinese
去了森林所在的地方。在那里，由于过去所造的业，一切障碍都已消除并接近解脱，获得了殊胜的出家功德。他获得殊胜的出家功德后，以作意蕴和界，通过分别的次第，完全结合，束缚，近分的烦恼，一切缠缚的铁锁束缚，以智慧的宝剑彻底斩断，成为一切世间最伟大的应供处，现证了最胜的果位——阿罗汉。这里简略地说，详细的可以从《一百本生传》的总结偈颂第十之第八中查阅。有一个名叫ཚང་དཔོན་གྱི་བུ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་（贵族之子名称为童授）的人，世尊住在བཱ་རཱ་ཎ་སཱིའི་（瓦拉纳西）无垢河边。当时，在瓦拉纳西有一个名门望族之子，白天玩弄女乐，享受快乐，身体疲惫，身体劳累，身体沉重，就睡着了。那些女子也身体疲惫，身体劳累，身体沉重，就睡着了。名门望族之子看到那些女子裸体，流着口水，头发散乱，手臂摇摆，互相胡言乱语，对那些妃嫔的眷属生起了如同坟场的想法。之后，贵族之子童授从大床上下来，穿上价值百万的鞋子，去了妃嫔之城的门房所在的地方，走近后，呼喊道："朋友们，我非常痛苦！我非常难受！"非人打开门，让他听不到声音。之后，贵族之子童授去了集市的门所在的地方，走近后，呼喊道："朋友们，我非常痛苦！我非常难受！"那些非人打开门，让他听不到声音。之后，贵族之子童授去了城市的门所在的地方，走近后，呼喊道："朋友们，我
English
He went to where the forest was. There, due to the deeds done in the past, all obstacles were eliminated and he was close to liberation, and he obtained the excellent ordination that is worthy of attainment. Having obtained that excellent ordination, by attending to the aggregates and elements, through the order of discernment, he completely combined, bound, and the near afflictions, and with the sword of wisdom, he completely cut through the iron fetters of all entanglements, and became the greatest of all worlds, worthy of offering, and directly realized the supreme fruit, the Arhat. Here it is said in brief, but for details, one should look at the eighth of the tenth chapter of the summary verses of the Hundred Jataka Tales. There was a person named Tsangpon's son Drakpa Shyonnu (a noble son named Youthful Fame). The Blessed One was dwelling on the bank of the Nirmala River in Varanasi. At that time, in Varanasi, there was a son of a noble family, who spent his days playing with female musicians, enjoying pleasure, becoming physically exhausted, physically tired, and physically heavy, and he fell asleep. Those women also became physically exhausted, physically tired, and physically heavy, and they fell asleep. The son of the noble family saw those women naked, drooling, with disheveled hair, waving their arms, and babbling to each other, and he developed the perception of a charnel ground towards those entourages of consorts. Then, the noble son Drakpa Shyonnu descended from the great bed, put on shoes worth a hundred thousand, and went near the gatehouse of the city of consorts. Having approached, he cried out, "Friends, I am greatly tormented! I am greatly distressed!" The non-humans opened the gate and made it so that he could not hear the sound. Then, the noble son Drakpa Shyonnu went near the gate of the marketplace, and having approached, he cried out, "Friends, I am greatly tormented! I am greatly distressed!" Those non-humans opened the gate and made it so that he could not hear the sound. Then, the noble son Drakpa Shyonnu went near the city gate, and having approached, he cried out, "Friends, I am
Chinese
极度恼害。我被逼迫，我被极度恼害啊！这样呼喊时，非人众关闭门，使声音无法听到。之后，种姓之子名声童子前往无垢河的岸边。那时，世尊在无垢河的岸边，无遮蔽的空地上来回经行。种姓之子名声童子从远处看见他走来，种姓之子名声童子也看见世尊在无垢河的无遮蔽的空地上来回经行，于是呼喊道：沙门，我被恼害了！沙门，我被极度恼害了！之后，世尊对种姓之子名声童子说道：童子，过来吧！这里有无恼害，有无恼害之处。之后，种姓之子名声童子将价值百千的鞋子丢在无垢河的河面上，渡过河，前往世尊所在之处，到达后，以头顶礼世尊之足，然后坐于一旁。之后，世尊前往种姓之子名声童子和精舍所在之处，到达后，在铺设好的座位上坐下。之后，种姓之子名声童子以头顶礼世尊之足，然后坐于一旁。坐于一旁后，种姓之子名声童子以与佛法相应的言谈开示世尊，使他领悟，使他欢喜，使他喜悦。即如来世尊过去世的因缘法谈，如布施之谈，持戒之谈，生天之谈，以及欲乐之小味、多过患、普遍烦恼、清净、解脱、寂静、赞叹、清净之道的增长，都如实地开示。当如来世尊对他生起欢喜心、善心、极喜心、离垢心、以及从轮回中解脱的心时，
English
was extremely tormented. "I am being harassed, I am being extremely tormented!" As he cried out, the non-human beings closed the door, making the sound inaudible. Then, the son of good family, Young Fame, went to the bank of the Nirmala River, wherever it was. At that time, the Blessed One was pacing back and forth on the bank of the Nirmala River, in an open space without any cover. The son of good family, Young Fame, saw him coming from afar, and the son of good family, Young Fame, also saw the Blessed One pacing back and forth in the open space without any cover on the Nirmala River, and he cried out, "Ascetic, I am being harassed! O Ascetic, I am being extremely tormented!" Then, the Blessed One said to the son of good family, Young Fame, "Young man, come here! Here there is no harassment, and there is a place of no harassment." Then, the son of good family, Young Fame, threw the pair of shoes worth a hundred thousand on the surface of the Nirmala River, crossed the river, and went to where the Blessed One was. Having arrived, he bowed his head to the feet of the Blessed One and sat to one side. Then, the Blessed One went to where the son of good family, Young Fame, and the monastery were. Having arrived, he sat on the prepared seat. Then, the son of good family, Young Fame, bowed his head to the feet of the Blessed One and sat to one side. Having sat to one side, the son of good family, Young Fame, instructed the Blessed One with Dharma-related speech, caused him to understand, caused him to rejoice, and made him happy. That is, the Buddha, the Blessed One, spoke of the causes and conditions of the past, such as the talk of generosity, the talk of morality, the talk of higher realms, and the small taste and many faults of desires, universal afflictions, purification, liberation, solitude, praise, and the expansion of the path of purification, all of which were clearly explained. When the Buddha, the Blessed One, arose in him a joyful mind, a virtuous mind, an exceedingly joyful mind, a mind free from obscurations, and a mind that truly transcends from samsara,
Tibetan
འི་ཆོས་བསྟན་པ་ཤེས་པར་ནུས་ཤིང་རིག་པ་དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང་ལམ་སྟེ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྒྱས་པར་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མཛད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། གོས་དྲི་མ་དང་བྲལ་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་གཙོ་བླག་མཁན་གྱི་ལག་ཏུ་གཏད་ན་ཡང་དག་པར་ཚོན་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་རིགས་ཀྱི་བུ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་སྟན་ལ་འདུག་བཞིན་དུ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མངོན་པར་རྟོགས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་མོ། དེ་ནས་རིགས་ཀྱི་བུ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་ཆོས་མཐོང་བ་དང༌། ཆོས་ཐོབ་པ་དང༌། ཆོས་རིག་པ་དང༌། ཆོས་རྟོགས་པ་དང༌། ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་དང་ཡིད་གཉིས་དང་བྲལ་བ། གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་བཀྲི་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ། སྟོན་པ་གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་དྲིང་མི་འཇོག་པ། ཆོས་ལ་མི་འཇིགས་པ་ཐོབ་ནས་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེ་ལོགས་སུ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་ནི་མངོན་པར་འཕགས་སོ། །རབ་ཏུ་འཕགས་སོ། །དེས་ན་བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །དགེ་བསྙེན་དུ་གཟུང་དུ་གསོལ། དེང་ནས་གཟུང་སྟེ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྲོག་དང་བསྔོས་ཏེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང་མངོན་པར་དང་ངོ༌། །དེ་ནས་བཙུན་མོའི་འཁོར་གྱི་ནང་ནས་གཞན་ཞིག་གཉིད་སད་དེ་བལྟས་པ་ན་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་རང་གི་མལ་སྟན་ཆེན་པོ་ལ་མི་སྣང་བ་མཐོང་ནས་ཁྱིམ་བདག་རིགས་མཆོག་གི་ཁང་པ་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས་ཁྱིམ་བདག་རིགས་མཆོག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ཀྱེ་ཇོ་བོ་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་རང་གི་མལ་སྟན་ཆེན་པོ་ལ་མི་སྣང་བ་མཁྱེན་པར་མཛོད་ཅིག །ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ཁྱིམ་བདག་རིགས་མཆོག་འདི་སྙམ་དུ་ཅི་གྲགས་པ་གཞོན་ནུ་རྐུན་མའམ་གཡོན་ཅན་གྱིས་ནོར་གྱི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་དུ་ཁྱེར་བར་མ་གྱུར་རམ་སྙམ་དུ་རིག་པར་བྱས་ནས། ཕོ་ཉ་རྟ་པ་བཞི་བརྫངས་སོ། །རང་ཉིད་ལག་ན་མར་མེ་ཐོགས་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་ལྷན་ཅིག་ཆུ་བོ་སྒྲིབ་མེད་གང་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་ནས། ཁྱིམ་བདག་རིགས་མཆོག་གི་ཆུ་བོ་སྒྲིབ་མེད་ཀྱི་འགྲམ་དུ་བརྒྱ་སྟོང་རི་བའི་མཆིལ་ལྷམ་ཟུང་ཅིག་བཞག་པ་མཐོང་ནས་དེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་ཅི་གཞོན་ནུ་འདི་རྐུན་མའམ་གཡོན་ཅན་གྱིས་ནོར་གྱི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་དུ་ཁྱེར་བར་མ
Chinese
能够知晓佛陀的教法，并且明白那个道理的时候，诸佛世尊开示了从轮回中彻底解脱的教法，就像这样：苦，集，灭，道，这四圣谛被详尽而清晰地阐明。就像这样，如果将洁净无瑕的布匹交给精通染色的人，就能很好地染上颜色一样，善男子格拉巴琼努坐在座位上，现证了四圣谛，就像这样：苦，集，灭，道。之后，善男子格拉巴琼努见法，得法，知法，证法，对法不再有怀疑和犹豫，不受他人引导，不依赖其他导师的教导，对佛法获得无畏，然后从座位上站起来，向世尊所在的方向合掌，对世尊这样说道：尊者，我已证悟，已彻底证悟。因此，我皈依世尊，皈依佛法和僧伽，请接受我为居士，从今天起直到生命终结，我将献出生命皈依，并完全信服。然后，一位妃子的侍从中醒来，看到格拉巴琼努不在自己的大床上，就去了富家子弟的住所，走近后对富家子弟说：老爷，请知晓格拉巴琼努不在自己的大床上。说完就走了。然后，富家子弟心想，难道格拉巴琼努被盗贼或骗子为了财物带到外面去了吗？这样想着，就派出了四名骑马的信使。自己则与手持火把的人一同前往水流湍急的无遮河。富家子弟在无遮河边看到了一双价值百千的鞋子，心想，难道这个年轻人被盗贼或骗子为了财物带到外面去了吗？
English
Being able to know the Buddha's teachings, and understanding that reason, the Buddhas, the Bhagavat, taught the Dharma of complete liberation from samsara, like this: suffering, origin, cessation, and path, these four noble truths were explained in detail and clearly. Just as if a clean and spotless cloth is given to a dyer who is skilled, it will be well dyed, so the son of good family, Grakpa Jungnu, while sitting on the seat, realized the four noble truths, like this: suffering, origin, cessation, and path. Then, the son of good family, Grakpa Jungnu, saw the Dharma, attained the Dharma, knew the Dharma, realized the Dharma, was free from doubt and hesitation about the Dharma, was not to be led by others, did not rely on the teachings of other teachers, obtained fearlessness in the Dharma, and then stood up from the seat, folded his palms towards where the Bhagavat was, and said to the Bhagavat: Venerable one, I have attained, I have completely attained. Therefore, I take refuge in the Bhagavat, I take refuge in the Dharma and the Sangha, please accept me as a layperson, from today until the end of my life, I will dedicate my life to taking refuge, and I am completely convinced. Then, one of the attendants of the queen woke up and saw that Grakpa Jungnu was not on his big bed, so he went to the residence of the wealthy householder, approached and said to the wealthy householder: Master, please know that Grakpa Jungnu is not on his big bed. Having said that, he left. Then, the wealthy householder thought, could it be that Grakpa Jungnu was taken outside by thieves or swindlers for the sake of wealth? Thinking this, he sent out four mounted messengers. He himself, together with a man holding a torch, went to the overflowing, unobstructed river. The wealthy householder saw a pair of shoes worth a hundred thousand at the bank of the unobstructed river, and thought, could it be that this young man was taken outside by thieves or swindlers for the sake of wealth?