Tibetan
སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་ཏེ་སྲོག་ལས་ཐར་བར་བྱས་སོ། །ཇི་ཙམ་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོའི་གསད་པར་བྱ་བ་ཞིག་ཉེ་བར་གནས་པ་ན། དེས་སྨྲས་པ། མདུན་ན་འདོན་ཁྲིད་ལ་ཤོག་ཅིག་དང་དེ་ལ་སྨྲས་ཤིང་བལྟར་གཞུག་གོ །ཇི་ཙམ་ན་རྒྱལ་པོ་སྐྱེས་བུ་དེའི་ཁང་པར་ཞུགས་ཏེ། མདུན་ན་འདོན་གང་ན་འདུག་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་དུ་བྱུང་སྟེ་སོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཇི་ཙམ་ན་རྒྱལ་པོས་གསད་པར་བྱ་བ་མདུན་ན་འདོན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ལ་ཞུས་པ་དང༌། རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ་ཁྱོད་ལ་བྱིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྒྱས་པར་དེ་སྐྱོ་བ་སྐྱེས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །མདུན་ན་འདོན་གྱིས་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཉེ་བར་སྤྱད་པ་ཀུན་གྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པའི་མདུན་ན་འདོན་དེ་ནི་རྒྱལ་བས་བསྟན་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །ལས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་གནོད་པའི་རྒྱུ་རྣམ་པ་དུ་མ་ལས་གྲོལ་ཞིང་གཞན་གྱི་ཉེ་བར་གནོད་པས་མ་གནོད་དོ། །ཕྱུག་པོའི་མཆོག་གི་བུ་ལས་ཅི་ཞིག་བྱས་ནས་གཅིག་ནི་རྫ་མཁན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་བསྲེགས། གཉིས་པ་ནི་ར་བའི་ནང་དུ་ཁྱིས་ཟོས། གསུམ་པ་ནི་བྱ་བས་བསྲེགས། དགེ་སློང་དག་དེའི་ཕྱིར་ཉོན་ཅིག་སྔོན་བྱུང་བ་འདས་པའི་དུས་ན་ཁུར་བུས་ཚོང་བྱེད་པ་གཉིས་ཤིག་བཱ་རཱ་ཎཱ་སཱིར་འོངས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་གཉིས་འོངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྒྱས་པར་མིང་རུས་དྲིས་ཏེ་མཐུན་ཞིང་ནོར་གཅིག་པར་གྱུར་ཏོ། །གཅིག་ནི་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་སོང་ནས་ ཟས་ཀྱིས་འཚོ་བར་བྱེད་ལ། གསུམ་ནི་ཚོང་བྱེད་དོ། །ཇི་ཙམ་ན་དེས་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བསོད་སྙོམས་གཅིག་ཕུལ་བ་དེ་དག་གིས་ཐོས་ཏེ་ཁྲོས་ནས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་ངའི་དབང་དུ་གྱུར་ན་རྫ་མཁན་གྱི་རྫ་མའི་གནས་སུ་བསྲེག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་ངའི་དབང་དུ་གྱུར་ན་གསོན་བཞིན་ར་བར་ཁྱི་ལ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །གསུམ་པས་སྨྲས་པ། ངས་བྱ་བའི་ཐབ་ཏུ་བསྲེག་པར་བྱའོ་ཞེས་གང་གིས་ཚིག་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཏོ། །གང་གིས་རང་སངས་རྒྱས་ལ་བསོད་སྙོམས་འབུལ་བ་དེ་ནི་རྒྱལ་བས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ལེན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ལེན་པ་ཡང་རྒྱལ་བས་བསྟན་པ་ལྟར་མས་དུར་ཁྲོད་དུ་བསྐྱུར་ཡང་བདེན་པ་མཐོང་བར་འོས་པ་ཡིན་པས་མ་ཤི་བ་ལྟ་བུའོ། །མཆོག་ཅན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་མཆོག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལྷན་ཅིག་གནས་སོ། །དེ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་ཕྱུག་པོའི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་ལ་འབངས་པོ་ཡིད་ཆེས་པ་རྐུན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དེ་ཕྱུག་པོ་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་སོང་སྟེ་འབངས་པོ་ཡིད་ཆེས་པ་རྐུན་མ་ལ་བསྐུལ་ཞིང་སྨྲས་པ། སོང་ལ་ཁྱིམ་ནས་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཁྱེར་ལ་ཤོག་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དེ་སྨད་འཚོང་མས་བསླུས་ཏེ་ཕྱུག་པོའི་ཆུང་མའི་དཔུང་པ་གཉིས་གདུ་བུའི་ཕྱིར་བཅད་དོ། །དེ་མི་རྣམས་ཀྱིས་བདས་པ་དང་དེའི་ལྷུང་བཟེད་དུ་དཔུང་པ་གཉིས་པོ་དེ་བཅུག་གོ །དེ་ཇི་སྲིད་དུ་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་མཆོག་ཅན་གསལ་ཤིང་ལ་བསྐྱོན་པའི་བར་དུའོ། །ཇི་ཙམ་ན་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་གསལ་ཤིང་ལ་གནས་བཞིན་དུ་གདམས་ངག་ཕོག་སྟེ་ཡང་དག་པར་སྐྱོ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་སྟེ། གསལ་ཤིང་ཁྱེར་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་མངོན་པར་འཕགས་སོ་ཞེས་རྒྱས་པར་བྱུང་བ་དང༌། འདམ་བུ་ཅན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་ན་ཕྱུག་པོ་ཞིག་ལ་བུ་གཅིག་དང་བུ་མོ་ཞིག་དང་གཉིས་སྐྱེས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་དུ་ཤིན་ཏུ་མཐུན་ནོ། །ཇི་ཙམ་ན་དེ་གཉིས་རྩེ་བ་ལས་ལྟོགས་ཏེ་མའི་དྲུང་དུ་སོང་ནས་ སྨྲས་པ། མ་བདག་ཅག་བཀྲེས་ཀྱིས་ཟན་བྱིན་ཅིག །དེ་གཉེན་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིམ་པས་ངལ་བས་ཁྱོད་ཅག་རང་གཉིས་ལོང་ལ་ཟོ་ཞིག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །བུས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་གསལ་ཤིང་ལ་བསྐྱོན་ནམ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །བུ་མོས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་དཔུང་པ་གཉིས་བཅད་དམ། བདག་ཅག་གཉིས་ལ་ཟན་མི་སྦྱིན་པ་ཅི་སྟེ་ཞེས་སྨྲས་སོ་ཞེས་རྒྱས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་སྲུངས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་མཆོག་ཅན་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །གངྒཱ་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་གངྒཱ་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱུག་པོའི་བུ་ནོར་གྱིས་ཕྱུག་ཅིང་ཡངས་པར་གྱུར་པ། སྐྱེ་བོ་མངོན་པར་དགའ་བ་དཔལ་དང༌། གྲགས་པ་དང༌། སྙན་པ་དང༌། བློ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། མི་དང༌། གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང༌། རང་གི་མི་དང༌། ལྷ་དང༌། དགེ་སྦྱོང་དང༌། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ཀྱིས་མིང་ཐོས་པ་ཞིག་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དུས་རེས་འགའ་ཞིག་ན་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་དགའ་བ་ཡིད་ཀྱིས་མྱོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་སོང་སྟེ། ཕྱི་རོལ་ན་ཀུན་དུ་འཁྱམས་པ་ལས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་གནས་དགའ་ཞིང་རབ་ཏུ་ཉམས་དགའ་བ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ཞེས་བྱ་བར་ཕྱིན་ནོ། །དེ་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་ཞིང་རྨད་དུ་བྱུང་བས་དགའ་བ
Chinese
成百上千的众生向国王求情，得以从死亡中解脱。过了一段时间，国王要处决一个人，那人快要被处决时，他说：“把引路人带过来，我要对他说些话，让他看看。”过了一会儿，国王进入那个人的房间，问道：“引路人在哪里？”那人回答说：“他已经出去了。”过了一会儿，国王要处决的人向引路人求情，国王说：“我把他给你了。”从那以后，他感到厌倦，于是出家，证悟了独觉佛的菩提。引路人在有生之年一直受到所有人的尊敬和供养，并祈祷，这位引路人就是胜者所教导的。由于业的成熟，他从各种各样的伤害之因中解脱出来，也不受他人近身的伤害。富翁的殊胜之子做了什么呢？一个在陶工的家中被烧死，第二个在畜栏里被狗吃掉，第三个被鸟烧死。比丘们，为此听着，过去在过去的时候，有两个搬运工在瓦拉纳西做生意。在那之后，又有两个人来了，详细询问了姓名和种姓，他们变得一致，财产也一样了。一个去了瓦拉纳西，靠食物为生，三个做生意。过了一会儿，他们听到他向独觉佛供养了一份食物，他们生气地说：“如果那个出家人归我管，我就把他烧在陶工的陶器里。”第二个人说：“如果那个出家人归我管，我就把他活生生地喂给畜栏里的狗。”第三个人说：“我要把他烧在鸟的炉子里。”无论谁说了什么话，其果报都完全成熟了。向独觉佛供养食物的人，就是胜者所教导的。所谓接受正法，也如胜者所教导的那样，即使母亲将他遗弃在坟墓里，也因为他是适合见到真理的人，所以就像没死一样。所谓殊胜者，在王舍城有一位名叫殊胜者的具寿，还有具寿...
English
Hundreds of thousands of beings pleaded with the king and were freed from death. After some time, when someone was about to be executed by the king, he said, "Bring the guide here, I want to speak to him and have him see." After a while, the king entered that man's room and asked, "Where is the guide?" The man replied, "He has already gone out." After a while, the person about to be executed by the king pleaded with the guide, and the king said, "I give him to you." From then on, he became weary and renounced, realizing the Bodhi of a Pratyekabuddha. The guide was revered and honored by all as long as he lived, and prayed. This guide is what the Victorious One taught. Due to the ripening of that karma, he was freed from various causes of harm and was not harmed by others' proximity. What did the excellent son of the wealthy man do? One was burned in the potter's house, the second was eaten by dogs in the enclosure, and the third was burned by birds. Monks, listen to this, in the past, in a past time, two porters came to Varanasi to do business. After that, two more came, and after inquiring about their names and clans in detail, they became united and had the same property. One went to Varanasi and lived on food, and three did business. After a while, they heard that he had offered a meal to a Pratyekabuddha, and they became angry and said, "If that renunciate were under my control, I would burn him in the potter's kiln." The second one said, "If that renunciate were under my control, I would give him alive to the dogs in the enclosure." The third one said, "I will burn him in the bird's oven." Whatever words were spoken, their results fully ripened. The one who offered food to the Pratyekabuddha is what the Victorious One taught. As for taking the Dharma, as the Victorious One taught, even if the mother abandoned him in the cemetery, because he was worthy of seeing the truth, it was as if he had not died. As for the excellent one, in Rajagriha there was a venerable one named Excellent One, and the venerable...
Chinese
舍利子一同住下。他为了乞食而进入王舍城，那里有一个名叫富豪之首的人。他有一个名叫可信赖的盗贼的仆人，富豪去了花园，吩咐可信赖的盗贼仆人并说道：你去，从家里拿一点东西来。他被妓女欺骗，为了手镯砍掉了富豪妻子的两只手臂。人们追赶他，并将那两只手臂放进了他的钵里。直到国王阿阇世将最胜明灯放好为止。当圣舍利子住在明灯上时，受到了教诲，真正地厌倦了，获得了阿罗汉果位。拿着明灯在空中显现腾飞，事情就是这样详细发生的。在芦苇城里，一个富豪生了一个儿子和一个女儿。他们两个彼此非常和睦。当他们两个玩耍时感到饥饿，走到母亲面前说：妈妈，我们饿了，请给我们食物。母亲因为向亲戚们到处询问而疲惫，说道：你们自己去拿来吃吧。儿子说：你把明灯放好了吗？女儿说：你砍掉了两只手臂吗？为什么不给我们食物呢？事情就是这样详细发生的，直到世尊迦叶佛的教法中最胜出家为止。名叫恒河施者，在波罗奈斯，名叫恒河施者的富豪之子，财富充裕而宽广，众人明显欢喜，拥有光辉、名声、美誉、智慧完全清净，人和突然到来的人，自己的亲人，天神，沙门，婆罗门等都听说了他的名字。那时，有一次为了用心体验花园的快乐，去了波罗奈斯。在外四处游荡时，去了佛陀世尊转法轮的地方，那是一个令人愉快和非常愉悦的地方，被称为大仙人集会转法轮之处。他感到非常惊奇和惊叹，感到高兴。
English
Shariputra stayed together. He entered the royal palace for alms, where there was a man named the best of the wealthy. He had a servant named the trustworthy thief. The wealthy man went to the garden and instructed the trustworthy thief servant, saying, "Go and bring something from the house." He was deceived by a prostitute and cut off the two arms of the wealthy man's wife for bracelets. People chased him and put the two arms in his bowl. Until King Ajatasatru placed the supreme lamp. When the holy Shariputra was dwelling on the lamp, he received instruction, became truly weary, and attained the state of Arhat. Carrying the lamp, he visibly soared into the sky. This is how the story unfolded in detail. In the city of Reeds, a wealthy man had a son and a daughter. The two of them were very harmonious with each other. When the two of them were playing, they became hungry and went to their mother, saying, "Mother, we are hungry, please give us food." The mother, tired from asking relatives everywhere, said, "Go and take it yourselves." The son said, "Have you placed the lamp?" The daughter said, "Have you cut off two arms? Why don't you give us food?" This is how the story unfolded in detail, up to the best ordination in the teachings of the Blessed One Kashyapa. Named Ganga-datta, in Varanasi, the son of a wealthy man named Ganga-datta, abundant and vast in wealth, people were clearly delighted, possessing splendor, fame, renown, completely pure wisdom, and people, sudden arrivals, one's own relatives, gods, ascetics, Brahmins, etc., had heard his name. At that time, once, in order to experience the joy of the garden, he went to Varanasi. While wandering around outside, he went to the place where the Buddha, the Blessed One, turned the wheel of Dharma, a pleasant and very delightful place, known as the place where the great sage assembly turned the wheel of Dharma. He was very amazed and astonished, and felt joy.