Tibetan
ཉེ་བར་ཞི་ནས་ནང་ཡོངས་སུ་དང་སྟེ། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ནས་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཤིང་གནས་ཏེ། འདི་ནི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གཉིས་པའོ། །དེ་དགའ་བ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ནས་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་ཏེ། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཅན་བདེ་པ་ལུས་ཀྱིས་སོ་སོར་མྱོང་ལ་གང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཏང་སྙོམས་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དྲན་པ་ཅན་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཤིང་གནས་ཏེ། འདི་ནི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གསུམ་པའོ། །དེ་བདེ་བ་ཡང་སྤངས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་སྤངས་ཤིང་ ཡིད་བདེ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྔར་ཉིད་དུ་ནུབ་ཅིང་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །འདི་ནི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་པའོ། །དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། ཐོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ནུབ་ཅིང་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སོ་ཞེས་ནམ་མཁའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པ་འདི་ནི་ལྔ་པའོ། །དེ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སོ་ཞེས་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པ་འདི་ནི་དྲུག་པའོ། །དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། ཅི་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པ་འདི་ནི་བདུན་པའོ། །དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པ་འདི་ནི་བརྒྱད་པའོ། །དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཤིང་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པ་འདི་ནི་དགུ་པ་སྟེ། །འདི་ནི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་པའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གསུམ་འདུས་པའི་རེག་པ་དང༌། རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཇི་ལྟར་རེ་ཞིག་མཛོད་ཀྱི་གནས་དང་པོར་ལག་པ་བརྡབས་པའི་དཔེའི་མདོ་དེ་དང་དེ་ལས་འདོན་པ་བཞིན་ནོ། །མ་རིག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔ་དྲོ་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ་མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུགས་ཏེ། མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་སྲུང་ནས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་མཛད་ནས། གསོལ་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་ལྷུང་བཟེད་གྱུ་སྟེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མ་མཐོང་ཞིང་ཉེ་ བར་གནས་པའི་དགེ་སློང་ལ་མ་སྦྲན་པར་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ཏེ། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་ཨནདའི་ཚལ་གང་ན་བ་དེར་གཤེགས་སོ། །དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་ཨནདའི་ཚལ་ན་གནས་ཤིང་འགྲོ་བ་ན་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཅིག་པུ་གཉིས་སུ་མེད་བ་ཉེ་བར་གནས་པ་མེད་པར་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ཏེ། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་ཨནདའི་ཚལ་དུ་བྱོན་ཏེ་ཨ་མྲའི་ཚལ་དུ་བཞུགས་པ་མཐོང་ངོ༌། མཐོང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་སམ་འདི་ནི་བདག་ཨནདའི་ཚལ་ན་གནས་ཤིང་འགྲོ་བ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཅིག་པུ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་མེད་པར་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ཏེ། ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་ཨནདའི་ཚལ་དུ་བྱོན་ཏེ་ཨ་མྲའི་ཚལ་དུ་བཞུགས་པ་མཐོང་ངོ༌། །དགེ་སློང་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱིས་མ་མཐོང་ཞིང་ཉེ་བར་གནས་པའི་དགེ་སློང་ལ་མ་སྦྲན་པར་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་བསྣམས་ཏེ་གཤེགས་པ་དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་སུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ནས་མི་འབྲང་བ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་དུས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་ལས་ཆུང་ངུར་བཞུགས་ཤིང་ཐུགས་ལས་བསྐྱུངས་ཏེ་བཞུགས་པས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྔ་ལེན་དུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ། ཤིང་སཱ་ལ་བཟང་པོ་གཞན་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་བརྟེན་ཏེ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བཞུགས་པ་ཐོས་སམ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤིང་སཱ་ལ་བཟང་པོའི་དྲུང་ན་བཞུགས་སོ་ཞེས་ཐོས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་མི་ཤེས་སམ། བདག་ཅག་ཡུན་རིང་པོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཐོ
Chinese
平息而内心完全澄净，心专注一境，没有分别和思索，亲近并安住于由禅定所生的喜乐的二禅。这是次第安住的第二种等持。他从喜中离贪，安住于舍，有正念和正知，身体个别体验快乐，圣者们称之为舍，具有正念，与快乐相应，亲近并安住于三禅。这是次第安住的第三种等持。他舍弃快乐，也舍弃痛苦， 先前的心乐和不乐都已止息，亲近并安住于非乐非苦的舍清净圆满的四禅。这是次第安住的第四种等持。他完全超越一切色想，灭除有对想，不思惟种种想，认为虚空无边，亲近并安住于虚空无边处，这是第五种。之后，他完全超越一切虚空无边处，认为识无边，亲近并安住于识无边处，这是第六种。他完全超越一切识无边处，认为一无所有，亲近并安住于无所有处，这是第七种。他完全超越一切无所有处，亲近并安住于非想非非想处，这是第八种。他完全超越一切非想非非想处，以身体现证并亲近安住于灭尽想受，这是第九种。这是次第安住的第九种等持。如是宣说。三者聚合的触，以及触所生的受等，如同暂时在《俱舍论》第一品中，击掌之喻的经中那样引出。无明聚集而依赖于触，生...
English
Having calmed down and completely purified the inner mind, with the mind focused on one point, without discrimination or thought, one cultivates and abides in the second dhyana, which is characterized by joy and happiness born of samadhi. This is the second successive abiding absorption. He, detached from desire for joy, abides in equanimity, possessing mindfulness and awareness, experiencing happiness individually with the body, which the noble ones call equanimity, possessing mindfulness, and endowed with happiness, cultivates and abides in the third dhyana. This is the third successive abiding absorption. He abandons happiness and also abandons suffering, With the previous mental pleasure and displeasure having ceased, he cultivates and abides in the fourth dhyana, which is characterized by pure equanimity that is neither pleasure nor pain. This is the fourth successive abiding absorption. He completely transcends all perceptions of form, eliminates perceptions of resistance, does not contemplate various perceptions, and thinking "space is infinite," cultivates and abides in the sphere of infinite space, this is the fifth. Then, completely transcending all the sphere of infinite space, thinking "consciousness is infinite," he cultivates and abides in the sphere of infinite consciousness, this is the sixth. He completely transcends all the sphere of infinite consciousness, thinking "there is nothing at all," he cultivates and abides in the sphere of nothingness, this is the seventh. He completely transcends all the sphere of nothingness, and cultivates and abides in the sphere of neither perception nor non-perception, this is the eighth. He completely transcends all the sphere of neither perception nor non-perception, and having physically realized and cultivated the cessation of perception and feeling, he abides, this is the ninth. This is the ninth successive abiding absorption. Thus it was taught. The contact of the three combined, and the feeling arising from contact, and so forth, are drawn out as in the example of clapping hands in the first chapter of the Abhidharmakosha. Ignorance gathers and relies on contact, giving rise to...
Chinese
《生》等（经）。开端是在舍卫城。之后，世尊早上穿好法衣，拿着钵，进入舍卫城乞食。在舍卫城乞食完毕，用完斋饭后，收好钵。在比丘僧团没有看见，也没有告知侍者的比丘的情况下，拿着法衣和钵，向西方游行，前往安达林园。另一位比丘住在安达林园，当他行走时，看见世尊独自一人，没有侍者，拿着法衣和钵，向西方游行，来到安达林园，坐在芒果树林中。看见后，他前往具寿阿难陀所在的地方，到达后，对具寿阿难陀说了这样的话：具寿阿难陀，你知道吗？我住在安达林园，当行走时，看见世尊独自一人，没有侍者，拿着法衣和钵，向西方游行，来到安达林园，坐在芒果树林中。当世尊没有被比丘僧团看见，也没有告知侍者的比丘，拿着法衣和钵离开时，没有任何比丘跟随世尊的脚步。为什么呢？因为那时世尊住在寂静处，住在远离处。之后，世尊向北方游行到五取，依靠另一棵好的娑罗树而住。之后，许多比丘前往具寿阿难陀所在的地方，到达后，对具寿阿难陀说了这样的话：具寿阿难陀，听说世尊住在哪里了吗？具寿们，我听说世尊向西方游行，如前所说，住在好的娑罗树旁。具寿阿难陀，你不知道吗？我们很久没有见到世尊了。
English
Regarding the [sutra] beginning with "Jyestha," the setting is in Shravasti. Then, the Blessed One, in the morning, having put on his robes and taken his bowl, entered Shravasti for alms. Having kept alms in Shravasti, and having finished the meal, he put away the bowl. Without being seen by the community of monks, and without informing the attendant monk, he took his robes and bowl and traveled west, going to wherever the Andavana grove was. Another monk, dwelling in the Andavana grove, as he was walking, saw the Blessed One alone, without a companion, without an attendant, carrying his robes and bowl. He traveled west and came to the Andavana grove and saw him sitting in the mango grove. Having seen him, he went to where the venerable Ananda was. Having gone there, he said this to the venerable Ananda: "Venerable Ananda, do you know? I was dwelling in the Andavana grove, and as I was walking, I saw the Blessed One alone, without a companion, without an attendant, carrying his robes and bowl. He traveled west and came to the Andavana grove and was sitting in the mango grove." When the Blessed One was not seen by the community of monks, and without informing the attendant monk, he departed with his robes and bowl, at that time no monk followed in the footsteps of the Blessed One. Why is that? Because at that time the Blessed One dwelt in solitude, dwelling in seclusion. Then, the Blessed One traveled north to Panchanada and stayed, relying on another good sala tree. Then, many monks went to where the venerable Ananda was. Having gone there, they said this to the venerable Ananda: "Venerable Ananda, have you heard where the Blessed One is staying?" "Venerable ones, I have heard that the Blessed One is traveling west," and as before, "he is staying near a good sala tree." "Venerable Ananda, don't you know? We have not seen the Blessed One for a long time."