Tibetan
་པ་གཅིག་ཏུ་གཟར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་མཐོ་རིས་ཅི་ཙམ་དུ་བདེ། དགེ་སློང་ངས་ཁྱོད་ཀྱིས་སླ་བར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བཤད་པར་བྱའོ། །བཙུན་པ་དཔེ་ཅུང་ཞིག་མཆིས་སམ། དགེ་སློང་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དགེ་སློང་འདི་ལྟ་སྟེ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པ། མི་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་པ། གླིང་བཞིའི་རྒྱལ་པོ་དང༌། དབང་ཕྱུག་དང༌། བདག་པོ་བྱེད་པ་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་དང་ལྡན་ནམ། ཡིད་བདེ་བ་དང་ལྡན་ནམ། བཙུན་པ་རེ་ཞིག་རིན་པོ་ཆེ་གཅིག་དང་ལྡན་པ་དང༌། མི་གཅིག་ལ་དབང་བ་དང༌། གླིང་གཅིག་གི་རྒྱལ་པོ་དང༌། དབང་ཕྱུག་དང༌། བདག་པོ་བྱེད་པ་ཡང་མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་དང་ལྡན་ན། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེན་མོའི་རྩེ་མོར་རྡུལ་གཅིག་བསྣམས་ཏེ། དགེ་སློང་དེ་ལ་བོས་ཏེ་དགེ་སློང་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ངའི་སེན་མོའི་རྩེ་མོ་ལ་ཡོད་པའི་རྡུལ་འདི་མང་ངམ། ས་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པའི་རྡུལ་གང་མང༌། བཙུན་པ་སེན་མོའི་རྩེ་མོ་ལ་ཡོད་པའི་རྡུལ་འདི་ཉུང་ཞིང་རབ་ཏུ་ཉུང་ལ་ཤིན་ཏུ་རབ་ཏུ་ཉུང་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ས་ཆེན་པོའི་རྡུལ་གྱི་དཔེར་ཡང་མི་འགྲོ་ལ། བརྒྱའི་ཆར་ཡང༌། སྟོང་གི་ཆར་ཡང༌། བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆར་ཡན། གྲངས་སུ་ཡང༌། བགྲང་བར་ཡང༌། དཔེར་ཡང༌། རྒྱུར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ། །དགེ་སློང་ཇི་ལྟར་སེན་མོའི་རྩེ་མོ་ལ་བརྟེན་པའི་རྡུལ་ས་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་རྡུལ་གྱི་དཔེར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་ལ། བརྒྱའི་ཆར་ཡང༌། སྟོང་གི་ཆར་ཡང༌། བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆར་ཡང༌། གྲངས་སུ་ཡང༌། བགྲང་བར་ཡང༌། དཔེར་ཡང༌། རྒྱུར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ་བ་དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པ། གླིང་བཞིའི་དབང་ཕྱུག་དང༌། རྒྱལ་པོ་དང༌། བདག་པོ་བྱེད་པའི་བདེ་བ་དེ་ལྷའི་བདེ་བའི་དཔེར་ཡང་མི་འགྲོ་ལ། བརྒྱའི་ཆར་ཡང༌། སྟོང་གི་ཆར་ཡང༌། བརྒྱ་སྟོང་གི་ཆར་ཡང༌། གྲངས་སུ་ཡང༌། བགྲང་ བར་ཡང༌། དཔེར་ཡང༌། རྒྱུར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཅེས་བྱ་བའི་མཐོ་རིས་ཡོད་དེ། དེར་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་མིག་གིས་གཟུགས་གང་མཐོང་བ་ཡིད་དུ་འོང་བ་མཐོང་བར་འགྱུར་གྱི། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་མ
Chinese
然后他单膝跪地，朝着世尊所在的方向合掌，对世尊说道： “尊者，天界有多么快乐？” 比丘，我将为你讲述，以便你容易理解。 “尊者，是否有少许比喻？” 比丘，有的。 然后，世尊对比丘说道： “比丘，例如，拥有七宝的转轮王，获得统治所有四个种姓的权力，成为四大部洲的国王、权力和主宰，他非常快乐，内心快乐吗？” “尊者，仅仅拥有一宝，统治一个人，成为一个部洲的国王、权力和主宰，就已经非常快乐和内心快乐了，更何况是转轮王呢？” 然后，世尊用指甲尖拿起一粒尘土，对比丘说：“比丘，你怎么看？我指甲尖上的这粒尘土多，还是大地上的尘土多？” “尊者，指甲尖上的这粒尘土很少，非常少，极其少。世尊，它甚至不能与大地上的尘土相比，不能与百分之一相比，不能与千分之一相比，不能与十万分之一相比，不能计数，不能衡量，不能比喻，也不能作为原因来比较。” “比丘，正如指甲尖上的尘土不能与大地上的尘土相比，不能与百分之一相比，不能与千分之一相比，不能与十万分之一相比，不能计数，不能衡量，不能比喻，也不能作为原因来比较一样，拥有七宝的转轮王，统治四大部洲，拥有权力和成为国王和主宰的快乐，也不能与天界的快乐相比，不能与百分之一相比，不能与千分之一相比，不能与十万分之一相比，不能计数，不能衡量，不能比喻，也不能作为原因来比较。” “那是什么原因呢？因为有一个名为六触处的天界，在那里出生的众生，眼睛所见的一切景象都是令人愉悦的，不会看到不令人愉悦的景象。
English
Then he knelt on one knee, folded his palms towards where the Blessed One was, and said to the Blessed One: "Venerable, how happy is the heavenly realm?" "Bhikkhu, I will tell you so that you can understand it easily." "Venerable, is there a little simile?" "Bhikkhu, there is." Then the Blessed One said to the bhikkhu: "Bhikkhu, for example, a wheel-turning king who possesses the seven precious things, who has obtained the power to rule all four castes, who is the king, power, and master of the four continents, is he very happy and content?" "Venerable, even possessing one precious thing, ruling one person, being the king, power, and master of one continent, is already very happy and content, let alone a wheel-turning king?" Then the Blessed One picked up a speck of dust on the tip of his fingernail and said to the bhikkhu: "Bhikkhu, what do you think? Is this speck of dust on the tip of my fingernail more, or is the dust on the great earth more?" "Venerable, this speck of dust on the tip of the fingernail is little, very little, extremely little. Blessed One, it cannot even be compared to the dust of the great earth, not to one in a hundred, not to one in a thousand, not to one in a hundred thousand, it cannot be counted, it cannot be measured, it cannot be compared, nor can it be compared as a cause." "Bhikkhu, just as the dust on the tip of the fingernail cannot be compared to the dust on the great earth, not to one in a hundred, not to one in a thousand, not to one in a hundred thousand, it cannot be counted, it cannot be measured, it cannot be compared, nor can it be compared as a cause, so too, the happiness of a wheel-turning king who possesses the seven precious things, who rules the four continents, who has power and becomes king and master, cannot be compared to the happiness of the gods, not to one in a hundred, not to one in a thousand, not to one in a hundred thousand, it cannot be counted, it cannot be measured, it cannot be compared, nor can it be compared as a cause." "What is the reason for that? Because there is a heavenly realm called the six sense spheres, and the beings born there, whatever sights they see with their eyes are pleasing, and they do not see unpleasant sights.
Tibetan
ཐོང་བར་མི་འགྱུར་ལ། ཡིད་དགའ་བར་འགྱུར་གྱི་མི་དགའ་བར་མི་འགྱུར། དགའ་བའི་གཟུགས་སུ་འགྱུར་གྱི། མི་དགའ་བའི་གཟུགས་སུ་མི་འགྱུར། རབ་ཏུ་དགའ་བའི་གཟུགས་སུ་འགྱུར་གྱི་མི་དགའ་བའི་གཟུགས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྒྱུས་གཅིག་ཏུ་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་སོ་སོར་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །རྣ་བས་སྒྲ་དང༌། སྣས་དྲི་དང༌། ལྕེས་རོ་དང༌། ལུས་ཀྱིས་རེག་བྱ་དང༌། ཡིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམ་པར་ཤེས་ན་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཤེས་པར་འགྱུར་གྱི། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་མ་ཡིན་ལ། དགའ་བའི་གཟུགས་སུ་འགྱུར་གྱི། མི་དགའ་བའི་གཟུགས་མ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་གཟུགས་སུ་འགྱུར་གྱི། རབ་ཏུ་མི་དགའ་བའི་གཟུགས་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུས་གཅིག་ཏུ་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གལ་ཏེ་མཁས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་གནས་དེ་ལས་གལ་ཏེ། འཆི་འཕོ་ཞིང་འདིར་མི་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་འོང་ན་ཡང་རིགས་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་དང་དེར་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་དང༌། བདོག་པ་མང་བ་དང༌། རང་དབང་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ནོར་དང་འབྲུ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་དང༌། གསེར་གྱི་མཛོད་གང་བ་དང༌། བྲན་ཕོ་དང་བྲན་མོ་དང་ལས་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་མང་བ་དང༌། གྲོགས་པོ་དང་མཛའ་བོ་དང་གཉེན་བཤེས་དང༌། སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་མང་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཐོབ་པ་རྙེད་དང་ལྡན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དགེ་སློང་དག་ཆོས་གཅིག་དང་ལྡན་ན་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་སྒོམ་པའི་སྐལ་བ་མེད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་མ་རྙེད་པའོ། །དགེ་སློང་དག་མ་རྙེད་པ་དང་ལྡན་ན་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བསྟེན་པའི་སྐལ་བ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་ཆོས་གཅིག་དང་ལྡན་ན་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་སྒོམ་པའི་སྐལ་པ་ཡོད་དེ་རྙེད་པའོ། །རྙེད་པ་དང་ལྡན་ན་དྲན་པ་ཉེ་ བར་བཞག་པ་བཞི་བསྟེན་པའི་སྐལ་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྒྱ་ལ་མི་རྣམས་དང་སྐལ་པ་མཉམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་འོང་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཇི་ལྟར་རེ་ཞིག་བྱིས་པ་དང་མཁས་པའི་མདོ་ལས་གོ་རིམས་ལས་བཟློག་སྟེ་གཉིས་པར་བཤད་པ་ལྟ་བུ་དང༌། དེའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་ཚངས་པའི་དྲ་བའི་མདོ་དེ་དང་དེ་ལས་འདོན་པ་ལྟ་བུའོ། །མདོ་ལས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཡུན་རིང་པོར་འདུག་སྟེ་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཞབས་སུ་ཚངས་པའི་དྲ་བ་ལས་བཤད་པ་དང༌། མཛོད་ཀྱི་གནས་གསུམ་པར་ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཇི་ལྟར་ཚངས་པའི་དྲ་བ་ལས་བཤད་པ་དེར་འདོན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་སྔོན་གྱི་མཐའི་སྐལ་པར་འདི་ལྟ་སྟེ་དངོས་པོ་གཉིས་པོ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་ཞིང་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེས་པར་སྨྲ་ཞིང་མངོན་པར་སྨྲ་ད་དག་ཡོད་དེ། དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་དེ་དག་གང་ཞིག་རྟོགས་ཤིང་གང་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་ལྟ་སྟེ། དངོས་པོ་གཉིས་པོ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་ཞིང་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བར་མངོན་པར་སྨྲ་ཞིང་སྨྲ་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷ་ཡོད་དེ། ཡང་སེམས་ཅན་དེ་དག་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་ནས་གནས་དེ་ནས་འཆི་འཕོ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་ཞིག་ཚེ་ཟད་དེ་ལས་ཟད་དེ་གནས་དེ་ནས་འཆི་འཕོས་ཏེ་བརྒྱལ་མི་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་འོངས་ཏེ། ཆེར་སྐྱེས་ཤིང༌། དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་ནས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ་ཆོས་གོས་བགོས་ཤིང་དད་པས་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་དེ་དགོན་པའམ་ཤིང་དྲུང་ངམ། ཁང་པ་སྟོང་པར་ཡོངས་སུ་གདུང་བའི་རྒྱུ་དང༌། སྤངས་པའི་རྒྱུ་དང༌། ལན་མང་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུ་དང་ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་རྒྱུས་ཇི་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་སྔོན་གྱི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སེམས་དེ་ལྟ་བུར་ཞི་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་མཐོང་སྟེ། དེ་འདི་སྙམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེས་སོ། །བདག་སྔོན་མ་བྱུང་ ལ་ད་ལྟར་ཡང་དག་པར་བྱུང་ཞིས་དགེ་སློང་དང་པོའི་དངོས་པོ་གང་རྟོགས་ཤིང་གང་ལ་བརྟེན་ཞིང་གང་ཞིག་དམིགས་ནས་སྔོན་གྱི་མཐའི་བསྐལ་པར་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་ཞིང་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེས་སོ་ཞེས་མངོན་པར་སྨྲ་ཞིང་མངོན་པར་སྨྲའོ། །རེ་ཞིག་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་མི་བཤིག་གོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་འདི་མི་ལྡང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དགེ་འདུན་དབྱེན་གྱི་གཞིའི་མདོ་དྲུག་པའི་གཞི་ལས་འདི་ལྟར་འདོན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ནག་པོ་ཡང་དག་པར་བསྟོད་ནས་རྡོ་རྗེའི་གདན་དུ་མངོན་པར་ཕྱོགས་ཏེ་བཞུགས་ནས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། རྩྭ་བཏིང་བ་ལ་འདུག་པར་བྱའོ
Chinese
不变成愚昧，而变成心喜悦，不变成不喜悦。变成喜悦之相，不变成不喜悦之相。变成极喜悦之相，不变成不喜悦之相。因此，完全的乐和心乐能够分别了知。用耳朵听声音，用鼻子嗅气味，用舌头尝味道，用身体接触所触，用心分别了知法，就能了知合意，不是不如意，变成喜悦之相，不是不喜悦之相。变成极喜悦之相，不是极不喜悦之相。因此，完全的乐和心乐能够分别体验。比丘，如果那有智慧的自性者从那处所如果死亡转移，来到这里和人们有共同的命运，那么无论生于何种姓氏，在那之中，变得富有且财富众多，享受丰厚，拥有众多财产，具有自主权，充满财富、谷物、珍宝和黄金的宝库，拥有众多的男仆、女仆和劳作之人，朋友、亲人和亲戚众多，以及姻亲关系众多，像这样与具有共同命运的种姓中出生。所谓“获得”就是具有“得到”。故事的开端是在舍卫城。比丘们，如果具有一种法，就没有修习四念住的机缘，即没有得到。比丘们，如果具有没有得到，就没有修习四念住的机缘。比丘们，如果具有一种法，就有修习四念住的机缘，即得到。如果具有得到，就有修习四念住的
English
It does not become ignorance, but it becomes joyful, it does not become unpleasant. It becomes the form of joy, it does not become the form of displeasure. It becomes the form of extreme joy, it does not become the form of displeasure. Therefore, complete happiness and mental happiness can be distinguished and known. With the ear, sound; with the nose, smell; with the tongue, taste; with the body, touch; with the mind, if one discerns phenomena, one will know what is pleasing, not what is displeasing, it becomes the form of joy, it is not the form of displeasure. It becomes the form of extreme joy, it is not the form of extreme displeasure. Therefore, complete happiness and mental happiness will be experienced separately. Bhikshus, if that wise one, from that place, if he dies and transmigrates, and comes here to share the same fate as humans, then in whatever family he is born, he will become rich and wealthy, with great enjoyment, possessing much property, with independence, filled with treasures of wealth, grain, jewels, and gold, with many male and female servants and laborers, many friends, loved ones, and relatives, and many marriage alliances, he will be born into a family with such a shared destiny. What is called "attainment" is having "obtained." The beginning of the story is in Shravasti. Bhikshus, if one possesses one dharma, there is no opportunity to cultivate the four mindfulnesses, that is, not having obtained. Bhikshus, if one possesses not having obtained, there is no opportunity to practice the four mindfulnesses. Bhikshus, if one possesses one dharma, there is an opportunity to cultivate the four mindfulnesses, that is, having obtained. If one possesses having obtained, there is the opportunity to practice the four mindfulnesses.
Chinese
如经网所说，以及《俱舍论》第三品中六十二见如何如梵网经所说那样引出，例如：比丘们，一些沙门和婆罗门在前际劫中这样说，即我和世界这二者是无因而生，是无因而生的，他们这样宣称。那些沙门和婆罗门依靠什么而觉悟，又依靠什么而宣称我和世界这二者是无因而生，是无因而生的呢？比丘们，在色界中，有称为无想有情的诸天。当那些有情生起意识后，便从该处死亡并转生。之后，另一个有情寿命耗尽，业力耗尽，从该处死亡并转生，来到与昏厥之人相同的境地。他长大成人，诸根成熟，剃除须发，穿上法衣，以信心从家庭出家成为无家之人。之后，他在寂静处或树下或空屋中，通过彻底的渴望之因，舍弃之因，多次串习之因和如理作意之因，如何使心平静下来，回忆起先前生起的意识，以如此寂静的等持而见到，他便这样想：我和这个世界是无因而生的，同样，我和这个世界是无因而生的。我先前未生，而现在真实地生了。比丘们，第一种情况是，他觉悟了什么，依靠什么，又以什么为对境，而在前际劫中宣称我和世界是无因而生，我和世界是无因而生的。暂时，不破坏跏趺坐的念头不会生起，因为这个缘故等等。从《毗奈耶事》第六根本事中这样引出：菩萨赞叹黑龙王后，面向金刚座而坐，他这样想到：应当坐在铺设的草上。
English
As explained in the Net Sutra, and how the sixty-two views in the third chapter of the Abhidharmakosha are derived from the Brahma Net Sutra, for example: Monks, some ascetics and Brahmins in the past aeon say that these two things, self and world, arose without cause and were born without cause, and they proclaim this. What do those ascetics and Brahmins realize and rely on to proclaim that these two things, self and world, arose without cause and were born without cause? Monks, in the realm of form, there are gods called non-perceiving beings. When those beings arise consciousness, they die from that place and are reborn. Then, another being exhausts his life and karma, dies from that place and is reborn, coming to the same state as those who are unconscious. He grows up, his senses mature, he shaves his hair and beard, puts on Dharma robes, and with faith, he goes forth from home to homelessness. Then, in a solitary place, under a tree, or in an empty house, through the cause of complete longing, the cause of abandonment, the cause of repeated practice, and the cause of proper attention, how does he calm his mind, remember the consciousness that arose earlier, and see with such a peaceful samadhi? He thinks like this: I and this world arose without cause, and likewise, I and this world were born without cause. I was not born before, but now I am truly born. Monks, the first case is, what did he realize, rely on, and take as an object, and in the past aeon proclaim that I and the world arose without cause, and I and the world were born without cause. For a while, the thought of not breaking the lotus posture will not arise, because of this reason, etc. From the sixth root of the Vinaya Matters, it is derived like this: After the Bodhisattva praised the black dragon king, he faced the Vajra Throne and sat down, and he thought like this: I should sit on the laid grass.