Tibetan
་ཞེས་རྟོག་ཅིང་རྩྭ་དགོས་པ་ན་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐུགས་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་ནས་སྤོས་ཀྱི་རི་ལས་རེག་ན་འཇམ་པའི་རྩྭ་ཁུར་དུ་བླངས་ཏེ་བདག་ཉིད་རྩྭ་འཚོང་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདུན་དུ་འདུག་གོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྨྲས་པ། རབ་ཏུ་བཟང་པོའི་གདོང་པ་བདག་ལ་རྩྭ་བྱིན་ཅིག །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཞབས་ལ་གཏུགས་ཏེ་གུས་པ་དང་བཅས་པས་ཕུལ་ལོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རྩྭ་འཚོང་བཀྲ་ཤིས་ལས་རྩྭ་བླངས་ནས་ལྷས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལམ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་གཤེགས་སོ། །ཉེ་བར་གཤེགས་ནས་མ་འདྲེས་ཤིང་མ་འདྲེས་པའི་རྩྭའི་སྟན་འདིང་བར་རྩོམ་པ་ན། དེ་ནས་རྩྭ་དེ་དག་མ་འདྲེས་པར་ལྷུང་བར་གྱུར་པ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་སྙམ་དུ། ཇི་ལྟར་རྩྭ་འདི་དག་ལྷུང་བ་ལས་ན་བདག་ངེས་པར་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་གདན་ན་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ལྟར་སྐུ་བསྐྱིལ་ཏེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་སྐུ་དྲང་པོར་བསྲངས་ནས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཤིང་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་ཚིག་ཏུ་ཡང་བརྗོད་པ། ཇི་སྲིད་དུ་ཟག་པ་མེད་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་འདི་མི་བཤིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཅིའི་འདི་དག་ལ་སྐྱེས་ནས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཡོད་དམ་མ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ལུང་བར་མ་འཆར་བྱེད་ཀྱི་མདོ་བདུན་པའི་མཐའི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དང་པོར་ འདི་ལྟར་འདོན་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་ནི་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་ཡིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་ཡིན་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པའི་གནས་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་མཐོང་བའི་ཆོས་ཁོ་ན་ལ་དང་པོ་ཉིད་དུ་ཀུན་ཤེས་པ་ཡང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་ཅིང༌། འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ལུས་ཞིག་ནས་ཀྱང་ཁམ་གྱི་ཟས་ཟ་བའི་ལྷ་ལས་འདས་ཏེ། ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་ལྷའི་ལུས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེར་སྐྱེས་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ལྡང་བའི་གནས་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་བྱེད་འཁོར་འདུས་པ་དེའི་ནང་ན་འདུག
Chinese
想到这里，当需要草时，天神帝释天以菩萨的心识得知，从香山上取来触感柔软的草，自己显现化身为卖草人吉祥的形象，坐在菩萨面前。菩萨说道：面容极好的人，请给我草。然后，天神帝释天以恭敬之心，将草献于菩萨足下。之后，菩萨从卖草人吉祥处取草，从诸神加持的道路走向菩提树下。走近之后，正要铺设未混合且纯净的草垫时，那些草未混合地落了下来。菩萨心想：既然这些草落下来了，我必定会证得无上智慧。然后，在金刚座上如龙王般盘腿而坐，身躯正直，忆念近住，显现于前，发起菩提心，口中也说道：直至未获得无漏之前，绝不松开此跏趺坐。如果问，这些是否生起后完全消退呢？等等。在《中阿含经》第七的结尾总结偈颂的第一句中，这样念诵：具寿们，这位比丘既是戒律圆满，也是禅定圆满，也是智慧圆满。他又再三地进入并安住于灭尽想受的境界，如实了知。他不只在现法中获得一切智，也不是在临终之时，也不是在身坏之后，他超越了食用粗食的天人，将生于任何一种意生天之身。在那里出生后，他又再三地进入并安住于灭尽想受的境界，如实了知。那时，具寿生起者就坐在那个集会之中。
English
Thinking thus, when grass was needed, the Lord of the Gods, Indra, knowing with the mind of a Bodhisattva, took a load of grass that was soft to the touch from the Fragrant Mountain, and manifested himself as the auspicious grass seller, sitting in front of the Bodhisattva. The Bodhisattva said: O, you with the most excellent face, please give me grass. Then, the Lord of the Gods, Indra, touched the feet of the Bodhisattva and offered the grass with reverence. Then, the Bodhisattva took the grass from the auspicious grass seller and approached the Bodhi tree by the path blessed by the gods. Having approached, as he was about to spread the unmixed and pure grass mat, those grasses fell unmixed. The Bodhisattva thought to himself: Since these grasses have fallen, I will surely realize the unsurpassed wisdom. Then, on the Vajra Seat, like a Naga king, he sat cross-legged, straightened his body, focused his mindfulness, directed his mind, generated the mind of enlightenment, and also spoke the words: Until I have attained the unconditioned, I shall not break this cross-legged posture. If one asks, do these arise and then completely perish? etc. In the first verse of the concluding summary of the seventh Madhyama Agama Sutra, it is recited thus: Venerable ones, this is a Bhikshu who is perfect in morality, perfect in samadhi, and perfect in wisdom. He also repeatedly enters and abides in the state of cessation of perception and feeling, knowing it as it truly is. He does not attain omniscience in this very life, nor at the time of death, nor after the destruction of the body, he transcends the gods who eat coarse food, and will be born in any mind-made divine body. Having been born there, he again and again enters and abides in the state of cessation of perception and feeling, knowing it as it truly is. At that time, the venerable Utpadaka was sitting in that assembly.
Tibetan
་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་བྱེད་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་གནས་མ་ཡིན་ཞིང་གོ་སྐབས་མེད་དེ། ཡིད་ལས་བྱུང་བ་ལྷའི་ལུས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ལྡང་བ་འདི་ནི་གནས་མེད་ཅིང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པ་འདི་ནི་གནས་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་སྨྲའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་བཤད་པ་ལ་དགེ་སློང་འདི་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་ཁྲོ་བར་བྱེད་ཅིང་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་བདག་གིས་བཤད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མི་བྱེད་པས་ན། བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་འགྲོ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་དགེ་སློང་ཞེས་བོས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་ན་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་ཡིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་ཡིན། ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ པ་ཡང་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ལྡང་བའི་གནས་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཡང་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དེ་ནས་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་བྱེད་འཁོར་དེའི་ནང་ན་འདུག་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་བྱེད་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །དགེ་སློང་གནས་མ་ཡིན་ཞིང་གོ་སྐབས་མེད་དེ་ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་ལྷའི་ལུས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ལྡང་བ་འདི་ནི་གནས་མེད་ཅིང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པ་འདི་ནི་གནས་མེད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་དུ་སྨྲས་སོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་སྙམ་དུ་སྟོན་པའི་མདུན་དུ་ཡང་བདག་གིས་བཤད་པ་ལ་དགེ་སློང་འདི་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་ཁོང་ཁྲོ་བར་བྱེད་ཅིང་ཚངས་པར་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱང་བདག་གིས་བཤད་པ་ལ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མི་བྱེད་པས་བདག་ཅང་མི་སྨྲ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས། དེ་ནས་ཚེ་དང
Chinese
变成了。然后，具寿照耀对具寿舍利子这样说道：‘比丘，这不可能，也没有机会，任何由意所生的天身，生于其中，并再三地入于和出离于灭尽想受，这是不可能的，如实了知也是不可能的。’ 这样说了两次、三次。然后，具寿舍利子心想：‘我所说的话，这位比丘三次反驳、生气，而且梵行者们也不随喜我所说的话，我应该去往世尊所在之处。’ 于是，具寿舍利子前往世尊所在之处，到达后，以头顶礼世尊的双足，然后在一旁坐下。在一旁坐下后，具寿舍利子对比丘说：‘具寿们，这里有比丘戒律圆满，禅定圆满，智慧圆满，而且他如实了知再三地入于和出离于灭尽想受之处。’ 从如实了知到如实了知之间。然后，在那时，在那一刻，具寿照耀坐在那个集会中。然后，具寿照耀对具寿舍利子这样说道：‘比丘，这不可能，也没有机会，任何由意所生的天身，生于其中，并再三地入于和出离于灭尽想受，这是不可能的，如实了知也是不可能的。’ 这样说了两次、三次。然后，具寿舍利子心想：‘在导师面前，我所说的话，这位比丘反驳、生气，而且梵行者们也不随喜我所说的话，我应该什么也不说。’ 于是，具
English
became. Then, the Venerable Shining said this to the Venerable Shariputra: 'Bhikkhu, it is impossible and there is no opportunity that any mind-born divine body, having been born in it, again and again enters into and arises from the cessation of perception and feeling, this is impossible, and knowing it as it really is is impossible.' He said this twice, three times. Then, the Venerable Shariputra thought: 'What I have said, this bhikkhu refutes and gets angry three times, and the ব্রহ্মচারী (brahmacārī, celibate practitioners) also do not rejoice in what I have said, I should go to where the Blessed One is.' Then, the Venerable Shariputra went to where the Blessed One was, and having arrived, he bowed his head at the feet of the Blessed One, and then sat down on one side. Having sat down on one side, the Venerable Shariputra said to the bhikkhu: 'Venerable ones, here is a bhikkhu who is perfect in morality, perfect in concentration, perfect in wisdom, and he truly knows the place of entering into and arising from the cessation of perception and feeling again and again.' From truly knowing to truly knowing. Then, at that time, at that moment, the Venerable Shining was sitting in that assembly. Then, the Venerable Shining said this to the Venerable Shariputra: 'Bhikkhu, it is impossible and there is no opportunity that any mind-born divine body, having been born in it, again and again enters into and arises from the cessation of perception and feeling, this is impossible, and knowing it as it really is is impossible.' He said this twice, three times. Then, the Venerable Shariputra thought: 'In front of the Teacher, what I have said, this bhikkhu refutes and gets angry, and the ব্রহ্মচারী (brahmacārī, celibate practitioners) also do not rejoice in what I have said, I should say nothing.' Then, the
Tibetan
་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་བྱེད་ལ་བོས་ཏེ། འཆར་བྱེད་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་ལྷའི་ལུས་གང་ཡང་རུང་བ་གང་ཡིན་པར་ཤེས། བཙུན་པ་ཇི་སྲིད་དུ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལྷ་འདུ་ཤེས་ཅན་དེ་དག་མ་ལགས་སམ། སྐྱེས་བུ་རྨོངས་པ་ལོང་བ་ཁྱོད་མིག་དང་ལྡན་པ་དགེ་སློང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་ལྷན་ཅིག་ཆོས་མངོན་པ་དང་འདུལ་བའི་གཏམ་བྱ་བར་སེམས་སམ་ཞེས་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་བྱེད་ལ་མངོན་སུམ་དུ་སྤྱོས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བོས་ཏེ། ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱང་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་གཙེས་པ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་དམ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་གཙེས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཡང་མ་སྐྱེས་སམ་ཞེས་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་བྱེད་དང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་སྤྱོས་ནས། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བོས་ཏེ། འདི་ན་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་ཡིན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་ཡིན། ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ལྡང་བའི་གནས་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་མཐོང་བའི་ཆོས་ཁོ་ན་ལ་དང་པོ་ཉིད་དུ་ཀུན་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་ཡང་མི་བྱེད་ཅིང་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཡང་ཡིན་ལ། ལུས་ཞིག་ནས་ཀྱང་ཁམ་གྱི་ཟས་ཟ་བའི་ལྷ་ལས་འདས་ཏེ་ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་ལྷའི་ལུས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེར་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་ལྡང་བའི་གནས་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇིག་གི་ཕྱིར་གདན་ལས་བཞེངས་ཏེ་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཞུགས་སོ། །མདོ་ལས་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དགེ་སློང་དག་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་དགུ་པོ་འདི་རྣམས་ཏེ། འདོད་པ་ལས་དབེན་པ་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ལས་དབེན་པ། རྟོག་པ་དང་བཅས་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དང་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཤིང་གནས་ཏེ། འདི་ནི་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་པོའོ། །དེ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་
Chinese
具寿舍利子变得沉默不语。然后，世尊召唤具寿电光说：电光，你知道任何由意所生的天身是什么吗？尊者，难道不是那些无色有识之天吗？愚昧盲目的男子，你认为能与有眼的比丘舍利子一起谈论法句和律藏吗？然后，世尊当面呵斥了具寿电光，又召唤具寿阿难陀说：阿难陀，你也对长老比丘们加以责难，置之不理吗？大士，难道你对责难长老比丘们没有生起慈悲心吗？然后，世尊当面呵斥了具寿电光和具寿阿难陀，又召唤比丘们说：在此，比丘们，也有戒律圆满者，也有禅定圆满者，也有智慧圆满者，而且他也一次又一次地进入和出离于灭尽想受的境界，如实了知。他不仅在现法中获得一切智，而且在临终之时，身体坏灭后，超越了食用段食之天，将转生为任何由意所生的天身。在那里出生后，他也一次又一次地进入和出离于灭尽想受的境界，如实了知。说完这些，世尊为了进入内室而从座位上起身，进入精舍。经中说，有九种渐次安住的等至等等，其缘起是在舍卫城。比丘们，渐次安住的等至就是这九种，即远离欲，远离罪恶不善法，有寻有伺，由远离所生的喜乐，证得并安住于初禅。这就是第一种渐次安住的等至。那寻和伺
English
The venerable Shariputra became silent. Then, the Blessed One called to the venerable Lighting, saying: Lighting, do you know what any mind-made divine body is? Venerable, are they not those formless conscious gods? Foolish, blind man, do you think you can discuss the Dharma Abhidhamma and the Vinaya with the sighted monk Shariputra? Then, the Blessed One openly rebuked the venerable Lighting, and then called to the venerable Ananda, saying: Ananda, do you also treat the elder monks with contempt and indifference? Great man, do you not feel compassion for those who rebuke the elder monks? Then, the Blessed One openly rebuked the venerable Lighting and the venerable Ananda, and then called to the monks, saying: Here, monks, there are also those who are perfect in morality, perfect in samadhi, and perfect in wisdom, and they also repeatedly enter into and arise from the state of cessation of perception and feeling, knowing it as it truly is. He does not attain omniscience in this very life, and even at the time of death, after the body is destroyed, he transcends the gods who eat coarse food and will be born into any mind-made divine body. Having been born there, he also repeatedly enters into and arises from the state of cessation of perception and feeling, knowing it as it truly is. Having said this, the Blessed One rose from his seat in order to enter the inner chamber and entered the monastery. The sutra says that there are nine successive abidings of meditative absorption, etc., the origin of which is in Shravasti. Monks, the successive abidings of meditative absorption are these nine: having become secluded from desires, secluded from sinful and unwholesome dharmas, with initial and sustained thought, with joy and pleasure born of seclusion, one attains and abides in the first dhyana. This is the first successive abiding of meditative absorption. That initial and sustained thought