Tibetan
་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་བར་དུ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་དང༌། ལྷའི་རྣ་བ་དང༌། སྔོན་གྱི་ གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། འཆི་འཕོ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དང༌། དགེ་སློང་དག་ཀྱེ་མ་བདག་ཟག་པ་རྣམས་ལས་ཟག་པ་མེད་པར་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་མཐོང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། རིག་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད་དོ། །ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན་ཏོ། །བྱ་བ་བྱས་སོ། །སྲིད་པ་འདི་ལས་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། མ་བཅོས་པའི་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། རང་གི་དོན་དང་འབྲེལ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཐོབ་བ་དང༌། མཁས་པས་མ་སྨད་པའི་དཔྱོད་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བར་སྡོམ་ལ། སྟོན་དང་ཤེས་རབ་བསོད་སྙོམས་དང༌། །མི་དགའ་བ་དང་འཇིགས་ང་དང༌། །རྟོག་དང་བཟོད་དང་བསམ་གཏན་དང༌། །རྣམ་ཐར་འབྲས་བུ་མངོན་ཤེས་དྲུག །ཤིང་གི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་ཁམས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ནའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དགེ་སློང་མང་པོ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་སྔ་དྲོ་ཆོས་གོས་བགོས་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ། བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལས་བབས་ནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་དང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ལམ་གྱི་བར་དུ་ཤིང་གི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་མཐོང་ངོ༌། །མཐོང་ནས་ལམ་ནས་འདས་ཏེ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་མདུན་དུ་ཇི་ལྟར་འཚམ་པར་སྟན་བཏིང་བ་ལ་འདུག་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བོས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་དག་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ། སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དེ་གལ་ཏེ་ཤིང་གི་ཕུང་པོ་འདི་སར་མོས་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤིང་གི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་སའི་ཁམས་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ། སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དེ་གལ་ཏེ་ཤིང་གི་ཕུང་པོ་འདི་སར་མོས་ན་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གང་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པ་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དེ་གལ་ཏེ་ཤིང་གི་ཕུང་པོ་ནི་ཆུ་དང༌། མེ་དང༌། རླུ་དང༌། གསེར་དུ་མོས་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤིང་གི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་གསེར་གྱི་ཁམས་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པ་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དེ་གལ་ཏེ་ཤིང་གི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་གསེར་དུ་མོས་ན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་གད་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་པ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ། སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དེ་གལ་ཏེ་ཤིང་གི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་གང་དང་གང་དུ་མོས་པ་དེ་དང་དེར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤིང་གི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་ཁམས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པ་རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ་སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དེ་གལ་ཏེ་ཤིང་གི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་ཁམས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་གང་དང་གད་མོས་ན་ཡང་དེ་དང་དེར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བསམ་གཏན་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་གྱི་ཡུལ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་ནི་འདི་ལྟར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཡང་བསམ་གཏན་དང་ལྡན་པ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །མདོ་ལས་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་བ་ནའོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་སྔ་དྲོ་ཆོས་གོས་བགོས། ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་མཉན་ཡོད་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། དེ་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་གྱུར་ཏེ། ནམ་ལངས་པ་དང་བདག་ཅག་མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་རྒྱུ་ཡིས། བདེ་བར་བདག་ཅག་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཀུན་དགའ་རབ་གང་ན་བདེར་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དེ་དག་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཀུན་དགའ་ར་བ་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་ གྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཡང་དག་པར་བདེ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་མགུ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་གཏམ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དག་བྱས་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ན
Chinese
都圆满完成，和前面一样。同样，证得入流果，一来果，不来果，神通境界，天耳，宿命随念，知生死，比丘们，哎呀，我从诸漏中解脱，无漏，心解脱，智慧解脱，于现法中自己证知，现前显现，智慧圆满，我的生已尽，梵行已立，应作已作，更无后有，以及圆满诸戒，具有无伪的禅定和智慧，增长空性之住，与自义相关联而随之获得，即使具有智者不呵责的观察，也觉得没有什么不合适的，这样说道。中间偈颂：示现和智慧，乞食和，不喜和恐惧，寻思和忍耐和禅定，解脱果和六神通。这个木堆中有各种各样的界，等等。故事的缘起是在王舍城（Rājagṛha，今比哈尔邦拉杰吉尔）。之后，具寿舍利子与众多比丘一起，早上穿好法衣，拿着钵，从鹫峰山下来，进入王舍城乞食。具寿舍利子在路中间看到一个巨大的木堆。看到后，他离开道路，在比丘僧团前，如法铺设座位而坐。具寿舍利子对比丘们说：诸位具寿，如果哪位比丘具有禅定，具有神通，获得自在，那么如果他想让这个木堆变成土，它也会变成那样。否则就不会。为什么呢？因为这个木堆有地界。因此，如果哪位比丘具有禅定，具有神通，获得自在，那么如果他想让这个木堆变成土，它也会变成那样，否则就不会。 诸位具寿，哪位比丘
English
are completely fulfilled, just like before. Similarly, the fruit of entering the stream, the fruit of once returning, the fruit of not returning, the realm of magical powers, the divine ear, the recollection of past lives, knowing death and birth, monks, alas, I am liberated from the defilements, without defilements, mind liberated, wisdom liberated, having realized it myself in the present dharma, manifestly appearing, wisdom complete, my birth is exhausted, the pure conduct is established, what should be done is done, there is no more future existence, and completely fulfilling all the precepts, possessing unfeigned meditation and wisdom, increasing the dwelling of emptiness, being related to one's own benefit and subsequently attaining it, even if possessing the discernment that the wise do not despise, one might think, what could be wrong, thus he spoke. Intermediate verses: Showing and wisdom, alms and, displeasure and fear, contemplation and patience and meditation, liberation fruit and six superknowledges. This woodpile has various elements, and so on. The origin of the story is in Rājagṛha (present-day Rajgir, Bihar). Then, the Venerable Śāriputra, together with many monks, in the morning, having put on his robes and holding his bowl, descended from Vulture Peak Mountain and entered Rājagṛha for alms. The Venerable Śāriputra saw a large woodpile in the middle of the road. Having seen it, he left the road and sat down in front of the monastic community of monks, spreading out a seat as appropriate. The Venerable Śāriputra called out to the monks: Venerable ones, if any monk possesses meditation, possesses magical powers, and has attained mastery over the mind, then if he wishes this woodpile to become earth, it will become so. Otherwise, it will not. Why is that? Because this woodpile has the earth element. Therefore, if any monk possesses meditation, possesses magical powers, and has attained mastery over the mind, then if he wishes this woodpile to become earth, it will become so, otherwise it will not. Venerable ones, which monk
Chinese
如果具有禅定、具有神通、获得心的自在的比丘，如果想把木块变成水、火、风、金，也能如其所愿，否则不能。为什么呢？因为这木块里有金的成分。因此，具有禅定、具有神通、获得心的自在的比丘，如果想把这木块变成金，也能如其所愿，否则不能。诸位有寿命者，如果具有禅定的比丘，具有神通，获得心的自在，如果想把这木块变成什么，就能变成什么，否则不能。为什么呢？因为这木块里有各种成分。因此，具有禅定、具有神通、获得心的自在的比丘，如果想把这木块变成各种成分中的任何一种，就能变成那种，否则不能。诸位有寿命者，禅定者的禅定境界，神通者的神通境界，是不可思议的。诸位有寿命者，因此应当这样学习：无论谁，要成为具有禅定、具有神通、获得心的自在的人，就应当这样学习。经中不是说身体非常调柔吗？等等。故事的起因是在舍卫城。当时，许多比丘早上穿好法衣，拿着钵，为了乞食进入舍卫城。然后，许多比丘这样想：天亮后，我们将在舍卫城乞食，之后我们应该去哪里，才能舒服地去其他外道出家人的精舍呢？然后，许多比丘去了其他外道出家人的精舍。去了之后，与外道
English
If a monk who possesses meditative concentration, possesses miraculous powers, and has gained mastery over his mind, wishes to transform a piece of wood into water, fire, wind, or gold, it can be so; otherwise, it cannot. Why is that? Because this piece of wood contains the element of gold. Therefore, if a monk who possesses meditative concentration, possesses miraculous powers, and has gained mastery over his mind, wishes to transform this piece of wood into gold, it can be so; otherwise, it cannot. O you who are endowed with life, if a monk who possesses meditative concentration, possesses miraculous powers, and has gained mastery over his mind, wishes to transform this piece of wood into anything, it can be transformed into that; otherwise, it cannot. Why is that? Because this piece of wood contains various elements. Therefore, if a monk who possesses meditative concentration, possesses miraculous powers, and has gained mastery over his mind, wishes to transform this piece of wood into any of the various elements, it can be transformed into that; otherwise, it cannot. O you who are endowed with life, the realm of meditative concentration for those who possess meditative concentration, and the realm of miraculous powers for those who possess miraculous powers, are inconceivable in this way. O you who are endowed with life, therefore, you should train yourselves in this way: "Whoever will become one who possesses meditative concentration, possesses miraculous powers, and has gained mastery over his mind, should train in this way." Thus he spoke. Didn't the sutra say, "The body is extremely pliable"? And so forth. The basis of the story is in Shravasti. Then, many monks dressed in their robes in the morning, took their bowls, and entered Shravasti for alms. Then, many monks thought to themselves: "After dawn, we will go for alms in Shravasti. Where should we go comfortably to the hermitage of other non-Buddhist ascetics?" Then, many monks went near to where the hermitage of other non-Buddhist ascetics was. Having gone near, they, together with the non-Buddhist ascetics,
Tibetan
ས། དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དེ་དག་ལ་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱེད་ཅག་གི་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཅག་ཚུར་ཤོག །སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ། ཤེས་རབ་ཉམ་ཆུང་བར་བྱེད་པ། གེགས་ཀྱི་ཕྱོགས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཡིན་པ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་སྤོངས་ལ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་སེམས་ལེགས་པར་གནས་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ངེད་ཅག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ཁྱེད་ཚུར་ཤོག་ཅིག །སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་ཤེས་རབ་ཉམ་ཆུང་བར་བྱེད་པ། གེགས་ཀྱི་ཕྱོགས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་སྤོངས་ལ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་སེམས་ལེགས་པར་གནས་པར་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡིད་ལག་བདུན་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་ཆོས་བཤད་པ་དང༌། བདག་ཅག་གིས་ཆོས་བཤད་པ་ཁྱེད་ཅག་དང་འདི་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅིང་བསམ་པ་ཐ་དད་པ་དང་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ཅི་ཡོད། དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་བོ་དེ་དག་ཅང་མི་སྨྲ་བར་འདུག་གོ །དེ་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དེ་དག་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བཤད་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་ཡང་མི་བྱེད། ཁྲོ་བར་ཡང་མི་བྱེད་དེ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཁྲོ་བར་མི་བྱེད་བཞིན་དུ་སྟན་ལས་ལངས་ཏེ་སོང་ངོ༌། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དེ་དག་མཉན་ཡོད་དུ་བསོད་སྙོམས་སྤྱད་ཅིང་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ཏེ་ཟོས་པའི་འོག་ཏུ་ལྷུང་བཟེད་གྱུ་ནས་ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས་རྐང་པ་བཀྲུས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་འོངས་ཏེ། ཉེ་བར་འོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་མགོ་བོས་ཕྱག་བྱས་ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས། དགེ་སློང་མང་པོ་དེ་དག་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་གཏམ་ཡང་དག་པར་བརྗོད་ཅིང་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་རྒྱས་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་ཏོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དགེ་སློང་དག་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་མ་བཤད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་
Chinese
萨。 那些众多的比丘们，其他的外道出家人们这样说道： 你们的沙门乔达摩（释迦牟尼佛）的声闻们，比丘们，你们过来！ 舍弃那使心烦恼的五盖，使智慧衰弱，障碍趋向非涅槃之道的五盖，应使心安住于四念住。 应修习七菩提分。 我们也对声闻们说： 你们过来！ 舍弃那使心烦恼的五盖，使智慧衰弱，障碍趋向涅槃之道的五盖，应使心安住于四念住。 应修习七菩提分。 就像沙门乔达摩所说的法，以及我们所说的法，你们与这之间有什么差别？有什么不同的想法和不同的原因？ 这样说的时候，那些众多的比丘们都沉默不语。 之后，那些众多的比丘们既不随喜其他外道出家人们所说的话，也不嗔怒，在不随喜也不嗔怒的情况下，从座位上站起来离开了。 之后，那些众多的比丘们在舍卫城乞食，做完饮食的事情吃完饭后，收拾好钵，将法衣和钵放在一边，洗了脚，来到世尊所在的地方。 到了之后，用头顶礼世尊的脚，然后坐在一旁。 坐在一旁后，那些众多的比丘们与那些其他外道出家人们一起说了如法的言谈，并将所发生的事情详细地禀告了世尊。 这样禀告之后，世尊对比丘们说道： 比丘们，应该对那些其他外道出家人们这样说： 世尊没有说五盖，而是说了五盖……
English
Sa. Those many monks, the renunciates of other non-Buddhist sects, said this: "Your ascetic Gautama's (Shakyamuni Buddha) disciples, monks, come here! Abandon the five hindrances that afflict the mind, weaken wisdom, and obstruct the path to non-Nirvana, and let the mind dwell well on the four mindfulnesses. Practice the seven branches of enlightenment." We also say to the disciples: "Come here! Abandon the five hindrances that afflict the mind, weaken wisdom, and obstruct the path to Nirvana, and let the mind dwell well on the four mindfulnesses. Practice the seven branches of enlightenment." Like the Dharma taught by the ascetic Gautama, and the Dharma taught by us, what is the difference between you and this? What different thoughts and different reasons are there?" When they said this, those many monks remained silent. Then, those many monks neither rejoiced in what the renunciates of other non-Buddhist sects said, nor were they angry. Without rejoicing or being angry, they rose from their seats and left. Then, those many monks begged for alms in Shravasti, finished their meal, put away their bowls, placed their robes and bowls to one side, washed their feet, and came to where the Blessed One was. Having arrived, they bowed their heads at the feet of the Blessed One and sat to one side. Having sat to one side, those many monks spoke righteous words together with those other non-Buddhist renunciates, and in detail told the Blessed One what had happened. After they had reported this, the Blessed One said to the monks: "Monks, you should say this to those other non-Buddhist renunciates: The Blessed One did not speak of the five hindrances, but rather of the five hindrances..."