Chinese
尔时世尊说此偈言： 犹如卵生破卵壳， 内在自性平等住， 以异与同之作用， 调伏有情能仁舍。 无论我以神通之四足如此修习等。 其事缘乃在舍卫城。 诸比丘，当说修习神通之四足，谛听谛听等如前。 诸比丘，云何修习神通之四足耶？ 此中，比丘具足欲之等持，勤行精进，住于寂静处，住于离欲，住于止息，以完全舍弃而转变。 欲不退缩亦不散乱，内心专注，不向外散乱，不生起过去与未来之念，上下之念不蒙蔽内心，心生光明且专注，如此思维：愿我心中不生起黑暗。 诸比丘，精进、心、观之等持，具足勤行精进之神通足，住于寂静处，住于离欲，住于止息，以完全舍弃而转变，行不退缩亦不散乱，内心专注，不向外散乱，过去与未来之念，上下之念不蒙蔽内心，心生光明且专注，如此思维：愿我心中不生起黑暗。 诸比丘，如是则修习神通之四足。 诸比丘，又如是修习神通之四足，修习之后，以彼神通之四足，体验种种神通境界，如天眼、天耳、忆念前世、知晓死亡与出生、心之差别、以及如是漏尽。 诸比丘，我神通之
English
Then the Blessed One spoke this verse: Just as an egg-born breaks the eggshell, The inner self dwells in equality, With different and same actions, The Able One relinquished the formations of existence. Whatever I have meditated on these four feet of miraculous power, etc. The context is in Shravasti. Monks, the practice of the four feet of miraculous power will be explained. Listen well, etc., as before. Monks, how does one practice the four feet of miraculous power? Here, a monk possesses the samadhi of desire, engages in diligent effort, dwells in a secluded place, dwells in detachment, dwells in cessation, transforms by completely abandoning. Desire does not shrink nor scatter, the mind is focused, not scattered outward, past and future thoughts do not arise, upper and lower thoughts do not obscure the mind, the mind arises with light and focus, thinking thus: May darkness not arise in my mind. Monks, the samadhi of diligence, mind, and contemplation, possessing the miraculous foot of diligent effort, dwells in a secluded place, dwells in detachment, dwells in cessation, transforms by completely abandoning, acts without shrinking or scattering, the mind is focused, not scattered outward, past and future thoughts, upper and lower thoughts do not obscure the mind, the mind arises with light and focus, thinking thus: May darkness not arise in my mind. Monks, thus one practices the four feet of miraculous power. Monks, and likewise, having practiced the four feet of miraculous power, after practicing, with those four feet of miraculous power, one experiences various miraculous realms, such as the divine eye and ear, remembering past lives, knowing death and birth, the distinctions of mind, and such as the exhaustion of defilements. Monks, my miraculous
Chinese
说如果以这四种足，想要住一劫或超过一劫也可以。所谓的感受安乐之业等等，其事缘是在舍卫城。比丘们，未受教的凡夫俗子，认为四大种所生的身体可以离欲和解脱，但不是从识。为什么呢？因为四大种的身体可以被安置和损毁。然而，对于那些未受教的凡夫俗子来说，他们不会对被称为心和意的，以及被称为识的事物感到厌恶、离欲和止息。为什么呢？比丘们，未受教的凡夫俗子日夜守护、保护、亲近、执取，认为“这是我，这是我的我”，因此他们不会对这些事物感到厌恶、离欲和止息。比丘们，未受教的凡夫俗子认为四大种的身体是殊胜的，而不是识。为什么呢？因为四大种的身体可以被妥善地照料和守护，可以存在十年、二十年、三十年、四十年、五十年、一百年，甚至更久。然而，被称为心、意或识的事物，日夜都在坏灭，在每一个瞬间、刹那、须臾都在坏灭，并且生起和灭去许多不同的形态。例如，当猴子在森林中游荡时，它抓住一根树枝，放开它，又抓住另一根树枝。同样地，被称为心、意或识的事物，日夜都在坏灭，在每一个瞬间、刹那、须臾都在坏灭，并且生起和灭去许多不同的形态。生起和灭去。比丘们，因此，受过教导的圣声闻弟子，会很好地思惟和作意缘起。
English
It is said that if one desires to remain for an eon or more than an eon, it can be done with these four legs. The story of the karma that will experience happiness, etc., is in Shravasti. Monks, uninstructed ordinary people think that the body born of the four great elements can be free from desire and liberated, but not from consciousness. Why is that? Because the body of the four great elements can be placed and destroyed. However, for those uninstructed ordinary people, they do not see disgust, detachment, and cessation in what is called mind and intellect, and what is called consciousness. Why is that? Monks, uninstructed ordinary people constantly guard, protect, approach, and grasp day and night, thinking, "This is me, this is my self." Therefore, they do not see disgust, detachment, and cessation in these things. Monks, uninstructed ordinary people consider the body of the four great elements to be superior, but not consciousness. Why is that? Because the body of the four great elements can be properly cared for and guarded, and can exist for ten years, twenty years, thirty years, forty years, fifty years, a hundred years, or even longer. However, what is called mind, intellect, or consciousness is destroyed day and night, destroyed in every moment, instant, and short time, and many different forms arise and cease. For example, when a monkey wanders in the forest, it grabs one branch, lets go of it, and grabs another branch. Similarly, what is called mind, intellect, or consciousness is destroyed day and night, destroyed in every moment, instant, and short time, and many different forms arise and cease. Arising and ceasing. Monks, therefore, the noble hearers who are taught think well and pay attention to dependent origination.
Tibetan
ཅིང་རྟོག་པར་བྱེད་དེ་འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང༌། འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་རེག་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེས་པ་ཚོར་བ་བདེ་བ་མྱོང་བ་ན་བདེ་བའི་ཚོར་བ་མྱོང་ཞིང་ཚོར་བ་བདེ་བ་རིག་གོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་དེའི་བདེ་བ་མྱོང་པར་རེག་པ་འགགས་ཤིང་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་རེག་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྐྱེས་པ་ཚོར་བ་བདེ་བ་འགགས་པ་དང༌། ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། བསིལ་བར་གྱུར་པ་དང༌། ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །བདེ་བའི་ཚོར་བ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བའི་ཚོར་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་རེག་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། སྐྱེས་པ་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་མྱོང་བ་ན་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་མྱོང་ཞིང་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་རིག་གོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་དེའི་བཏང་སྙོམས་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་རེག་བ་འགགས་ཤིང་བཏང་སྙོམས་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་རེག་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། སྐྱེས་པའི་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་འགགས་ཤིང་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། བསིལ་བར་གྱུར་པ་དང་ནུབ་པར་གྱུར་ཏེ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཚོར་བ་འདི་དག་གི་རྒྱུ་གང༌། གང་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང༌། གང་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང༌། ཡང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཚོར་བ་འདི་དག་ནི་རེག་པའི་ རྒྱུ་ཅན། རེག་པ་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བ། རེག་པ་ལས་སྐྱེས་པ། རེག་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སྟེ། ཚོར་བ་དེ་དང་དེ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་ལས་རེག་པ་དེ་དང་དེ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་ཞིང་རེག་པ་དེ་དང་དེ་འགགས་པས་ཚོར་བ་དེ་དང་དེ་འགགས་པ་དང༌། ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། བསིལ་བ་དང༌། ནུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལུས་ལ་ཡང་སྐྱོ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྐྱོ་བ་སྐྱེ་བ་འམ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞིང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། གྲོལ་ཞིང་གྲོལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད་དོ། །ཚང་པར་སྤྱོད་པ་བསྟེན་ཏོ། །བྱ་བ་བྱས་སོ། །བདག་སྲིད་པ་འདི་ལས་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ད་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་དག་ལ་ཕོ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན། ཁམས་མང་པོ་པ་ལས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བསྡུས་པའི་མཐར་བཤད་དེ། འདི་ནི་མཛོ
Chinese
并且进行观察，就像这样：因为这个存在，所以这个产生；因为这个生起，所以这个也生起。就像这样：依赖于感受快乐的触而生起的感受，在感受快乐时，就感受快乐的感受，并且如实地了知快乐的感受。然后，那感受快乐的触灭尽，依赖于感受快乐的触而生起的感受，快乐也灭尽，并且寂静，变得清凉，消失。就像快乐的感受一样，痛苦的感受，以及怡悦的感受，以及不怡悦的感受，以及不怡悦的感受，以及依赖于感受舍受的触而生起的感受，在感受舍受时，就感受舍受的感受，并且如实地了知舍受的感受。然后，那感受舍受的触灭尽，依赖于感受舍受的触而生起的感受，舍受也灭尽，并且寂静，变得清凉，并且消失。他这样想：这些感受的因是什么？从何处如实地产生？从何处完全地产生？他又这样想：这些感受是触为因的，从触如实地产生，从触生起，从触完全地产生。当这个和这个感受如实地产生时，这个和这个触也如实地产生，并且这个和这个触灭尽时，这个和这个感受也灭尽，并且寂静，清凉，消失。比丘们，像这样看见的圣声闻，甚至对身体也感到厌倦，并且对感受、想、行、识生起厌倦，或者离欲，并且离欲，解脱，并且解脱，证得解脱的智慧，会这样说：我的生已经尽了，已经修习了梵行，已经做了应该做的事，我不再知道有比这个存在更其他的了。世尊这样开示。现在如果问：如何称呼他们为丈夫呢？等等从何处产生呢？在《多界论》中，在《分别论》的结尾处已经阐述了，这就是《俱舍论》。
English
And he contemplates, thus: "Because this exists, this arises; because this is born, this is born." Like this: Dependent on the touch that is felt as pleasure, feeling arises. When feeling pleasure, one feels the feeling of pleasure, and knows the feeling of pleasure as it really is. Then, that touch that is felt as pleasure ceases, and the feeling that arises dependent on the touch that is felt as pleasure, pleasure also ceases, and is pacified, becomes cool, and disappears. Just like the feeling of pleasure, the feeling of pain, and the feeling of joy, and the feeling of displeasure, and the feeling of displeasure, and dependent on the touch that is felt as equanimity, feeling arises. When feeling equanimity, one feels the feeling of equanimity, and knows the feeling of equanimity as it really is. Then, that touch that is felt as equanimity ceases, and the feeling that arises dependent on the touch that is felt as equanimity, equanimity also ceases, and is pacified, becomes cool, and disappears. He thinks thus: "What is the cause of these feelings? From where do they truly arise? From where do they completely arise?" He thinks thus: "These feelings are caused by touch, they truly arise from touch, they arise from touch, they completely arise from touch." When this and this feeling truly arise, this and this touch also truly arise, and when this and this touch cease, this and this feeling also cease, and are pacified, cool, and disappear. Monks, the noble disciple who sees thus, even becomes weary of the body, and weariness arises towards feeling, perception, mental formations, and consciousness, or he becomes dispassionate, and being dispassionate, he is liberated, and being liberated, he sees the wisdom of liberation, and says: "My birth is exhausted, the pure conduct has been practiced, what had to be done has been done, I do not know of anything else beyond this existence." Thus the Blessed One taught. Now, if one asks: "How are they called 'men'?" and so on, from where does it arise? In the *Many Elements Discourse*, it has been explained at the end of the *Condensed Exposition*, this is the *Abhidharmakosha*.