Tibetan
་དགེ་བ། ཐ་མར་དགེ་བ། དོན་བཟང་པོ། ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ། ཞེས་སྔར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་ངས་བསྟན་པ་དེ་རྒྱས་པར་རབ་ཏུ་བཤད་དོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །བྲམ་ཟེ་མིག་ནི་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བར་བྱ་བ་ལ། སྒོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཚོགས་ལས་བསྡུས་པའི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པའི་དང་པོའི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས། བརྩོན་དང་གཞན་དང་ཡང་དག་ལྡན། །མ་རིག་སྤྲུལ་གྱི་སོ་དག་དང༌། །ཐོས་དང་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་དང༌། །སྣ་ཚོགས་དགའ་བའི་དབང་པོའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ནའི་མདོ་འདི་ལྟར་འདོན་ཏེ། དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་དམར་པོ་ཡུད་ཙམ་མི་སྨྲ་བར་འདུག་ནས་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཆེན་པོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་སྒོ་སྒོ་ཞེས་བརྗོད་པ། ཅི་སྟེ་སྒོ་སྒོ་ཞེས་བརྗོད། སྨྲས་པ། བྲམ་ཟེ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། སྒོ་སྒོ་ཞེས་བྱ་བའི་དྲི་བ་དྲི་བར་རིགས་སོ། །ངས་ཁྱོད་སྒོའི་དྲི་བ་ལུང་བསྟན་པར་བྱའོ། །བྲམ་ཟེ་མིག་ནི་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བར་བྱ་བ་ལ་སྒོ་ཡིན་ནོ། །རྣ་བ་ནི་སྒྲ། སྣ་ནི་དྲི། ལྕེ་ནི་རོ། ལུས་ནི་རེག་བྱ། ཡིད་ནི་ཆོས་རྣམས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་སྒོ་ཡིན་ནོ། །སྨྲས་པ། ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་སྒོ་སྒོ་ཞེས་དྲི་བ་དྲིས་པ་ལ་སྒོ་སྒོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་ནི་ངོ་མཚར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ལྗོངས་ཀྱི་མིའི་ཚིག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་པོའི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པར་ཁམས་དྲུག་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འཆི་བར་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་གསུམ་ལས་བཤད་དེ། ལྗོངས་ཀྱི་མིའི་ཚིག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་མིང་ལ་རྒྱུག་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་ངས་བཤད་པ་དེ་རྒྱས་པར་ཅུང་ཟད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་ལྗོངས་ཀྱི་མིའི་ཚིག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་ཞིང་ཇི་ཙམ་གྱིས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་མིང་ལ་རབ་ཏུ་རྒྱུག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། དངོས་པོ་གཅིག་པོ་འདི་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བོ་ཁ་ཅིག་ཀ་སི་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་ཤིང་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ལྷུང་བཟེད་ཅེས་བྱ་བའམ། ཤི་ཤི་ལ་ཞེས་བྱ་བའམ། རྩ་བ་ཞེས་བྱ་བའམ། ཙི་ཏ་ཞེས་བྱ་ བའམ། སྣོད་ཅེས་བྱ་བའམ། ཁམ་ཕོར་ཞེས་བྱ་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བོས་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་བསྟན་ཅིང་སྤྱོད་པ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་དེ་འདི་ཉིད་བདེན་གྱི། གཞན་ནི་རྨོངས་པའོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་དེ། ཇི
Chinese
初善，中善，末善。义善，词句善。如是如前所说之法，应宣说，如是我所说之法，当广为宣说。如是世尊开示。婆罗门，眼为见诸色之门。就此而言，出自六处集合所摄之偈颂二之第一偈颂：精进与他者，及正知具足，无明幻化之，利牙悉清净，听闻与迦旃延，及种种喜乐之自在。如是说，则应如是念诵迦旃延之经。其后，红衣婆罗门默然片刻，向大迦旃延如是请教：迦旃延，说门门，何故说门门？答曰：婆罗门，善哉善哉！门门之问，是应被问的。我将为你阐释门之提问。婆罗门，眼为见诸色之门。耳为声，鼻为香，舌为味，身为触，意为了知诸法之门。答曰：迦旃延，你以门门之问而提问，以门门而作答，真是稀有！世尊亦云，不应执着于地域之语。就此而言，于分别第一之偈颂中，从六界及六处之灭亡等三经中宣说：不应执着于地域之语。不应逐于世间之名，我所说之此，略作广说。若如是，则如何执着于地域之语，又如何极度逐于世间之名耶？诸比丘，譬如，对此同一事物，某些人知晓并极为了解其名为“卡斯”。或称之为“钵”，或称之为“希希拉”，或称之为“根”，或称之为“兹达”，或称之为“容器”，或称之为“卡姆波尔”。无论人们如何理解，都如实地宣示和使用，并执着和命名，认为唯有此是真理，其他皆是愚昧，如是命名。如
English
Initially virtuous, virtuous in the middle, virtuous in the end. Good in meaning, good in wording. As previously stated, the Dharma should be taught, and as I have said, it should be extensively explained. Thus spoke the Blessed One. Brahmin, the eye is the door for seeing forms. Regarding this, from the second verse of the collection of verses gathered from the six sources, the first verse of the collection: Diligence and others, and endowed with correct knowledge, the teeth of ignorance's illusion are completely purified, listening and Katyayana, and the power of various joys. Thus it is said, then the Katyayana Sutra should be recited as follows. Thereafter, the red-robed Brahmin remained silent for a moment and asked the great Katyayana: Katyayana, saying door, door, why say door, door? He replied: Brahmin, well done, well done! The question of door, door, is worthy of being asked. I shall explain the question of the door to you. Brahmin, the eye is the door for seeing forms. The ear is for sound, the nose for smell, the tongue for taste, the body for touch, and the mind is the door for knowing all phenomena. He replied: Katyayana, it is wonderful that you asked the question of door, door, and answered with door, door! The Blessed One also said that one should not be attached to the language of a region. Regarding this, in the first verse of the differentiation, it is explained from three sutras, such as the destruction of the six realms and the six sources: One should not be attached to the language of a region. One should not chase after worldly names. I will briefly explain what I have said. If so, how does one become attached to the language of a region, and how does one chase after worldly names to the extreme? Monks, for example, some people know and understand very well that this same thing is called "Kas". Or it is called "bowl", or it is called "Hishila", or it is called "root", or it is called "Zida", or it is called "container", or it is called "Khambor". However people understand it, they declare and use it truthfully, and they cling to it and name it, believing that only this is the truth, and all others are foolish, thus naming it. Like
Tibetan
་ལྟར་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་ཚིག་གི་དོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་མི་བྱེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་གིས་བདག་ཏུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ལ། སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའམ། གསོ་བ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་བའམ། གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བའམ། ཤེད་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བའམ། ཤེད་བུ་ཞེས་བྱ་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་བསྟན་ཅིང་དཔྱོད་པ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པས་འདི་ཉིད་བདེན་གྱི། གཞན་ནི་གཏི་མུག་གོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱས་སོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་མི་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ལྗོངས་ཀྱི་མི་ངེས་པའི་ཚིག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་མིང་ལ་རབ་ཏུ་རྒྱུག་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ལྗོངས་ཀྱི་མིའི་ངེས་པའི་ཚིག་ལ་མངོན་པར་མི་ཞེན་ཅིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་མིང་ལ་རབ་ཏུ་རྒྱུག་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། དངོས་པོ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བོ་ཁ་ཅིག་གིས་ཀ་སི་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་ཤིང་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ལྷུང་བཟེད་ཅེས་བྱ་བའམ། ཤེ་ཤི་ལ་ཞེས་བྱ་བའམ། རྩ་བ་ཞེས་བྱ་བའམ། ཙི་ཏ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྣོད་ཅེས་བྱ་བའམ། ཁམ་ཕོར་ཞེས་བྱ་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བོས་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་བསྟན་ཅིང་དཔྱོད་པ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པས་འདི་ཉིད་བདེན་གྱི་གཞན་ནི་གཏི་མུག་པའོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་མོད་ཀྱི། སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པའི་ཚིག་གི་དོན་དུ་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་བདག་ཅེས་རབ་ཏུ་ཤེས་ཤིང་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའམ། གསོ་བ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྐྱེ་བུ་ཞེས་བྱ་བའམ། གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བའམ། ཤེད་བུ་ཞེས་བྱ་བའམ། ཤེད་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་བསྟན་ཅིང་དཔྱོད་པ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པས་འདི་ཉིད་བདེན་གྱི། གཞན་ནི་གཏི་མུག་པའོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་མོད་ཀྱི། དོན་སྟོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱས་སོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་དེ། འདི་ཙམ་གྱིས་ན་ལྗོངས་ཀྱི་མིའི་ངེས་པའི་ ཚིག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་འགྱུར་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་མིང་ལ་རབ་ཏུ་རྒྱུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ལྗོངས་ཀྱི་མིའི་ངེས་པའི་ཚིག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་མིང་ལ་རྒྱུག་པར་མི་བྱའོ་ཞེས། ངས་བསྟན་པ་དེ་རྒྱས་པར་རབ་ཏུ་བཤད་དོ། །མདོ་ལས་དབང་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རང་བཞིན་ཉན་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང
Chinese
不应如此说，为了众生的定义之义而作此称谓。同样，有些人认为我是最了解的，称之为有情、滋养、士夫、补特伽罗、势力生、势力子。他们如此这般地宣说和思辨，并且执着地说：‘唯有此是真实的，其他都是愚痴。’他们如此称谓。不应如此说，为了陈述意义而作此称谓。如果这样，就会执着于地域之人不确定的词语，并且会广泛流传于世间的名称。那么，怎样才能不执着于地域之人确定的词语，并且不广泛流传于世间的名称呢？诸比丘，譬如，对于同一个事物，有些人认为并最为了解地称之为卡斯、钵、谢希拉、根、齐塔、容器、卡姆波尔。无论人们如何最为了解，他们都如此这般地宣说和思辨，并且执着地说：‘唯有此是真实的，其他都是愚痴。’他们虽然如此称谓，但为了众生的定义之义而作此称谓。同样，有些人最为了解地称之为我、有情、滋养、生、士夫、补特伽罗、势力子、势力生、生。他们如此这般地宣说和思辨，并且执着地说：‘唯有此是真实的，其他都是愚痴。’他们虽然如此称谓，但为了显示意义而作此称谓。仅凭这些，就不会执着于地域之人的确定词语，也不会广泛流传于世间的名称。不应执着于地域之人的确定词语，不应流传于世间的名称。我所宣说的这些，已经广为阐述了。经中说二十二根等，故事的开端是在舍卫城。之后，婆罗门自性听闻世尊。
English
It should not be said that this designation is made for the sake of the definition of beings. Similarly, some people think that I am the most knowledgeable, and call it sentient being, nourishment, man, person, power-born, power-son. They declare and speculate in this way, and cling to it, saying, 'Only this is true, and others are foolish.' They call it that way. It should not be said that this designation is made for the purpose of stating the meaning. If so, one will cling to the uncertain words of the people of the region, and it will widely spread in the names of the world. Then, how can one not cling to the definite words of the people of the region, and not widely spread in the names of the world? Monks, for example, for the same thing, some people think and know best to call it Kasi, bowl, Sheshila, root, Chita, container, Khambor. No matter how people know best, they declare and speculate in this way, and cling to it, saying, 'Only this is true, and others are foolish.' Although they call it that way, they make this designation for the sake of the definition of beings. Similarly, some people know best to call it I, sentient being, nourishment, birth, man, person, power-son, power-born, birth. They declare and speculate in this way, and cling to it, saying, 'Only this is true, and others are foolish.' Although they call it that way, they make this designation for the purpose of showing the meaning. Only by these, one will not cling to the definite words of the people of the region, and it will not widely spread in the names of the world. One should not cling to the definite words of the people of the region, and one should not spread in the names of the world. What I have declared has been widely explained. In the sutra, it is said that there are twenty-two roots, etc. The beginning of the story is in Shravasti. Then, the Brahmin Nature heard the Blessed One.
Tibetan
་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་འོངས་ཏེ། ཉེ་བར་འོངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང༌། ལྷན་ཅིག་ཡང་དག་པར་དགའ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་མགུ་བ་དང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་གཏམ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱས་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་བྲམ་ཟེ་རང་བཞིན་ཉན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །གཽ་ཏ་མ་དྲི་བ་ལུང་སྟོན་པ་ལ་སྐབས་འབྱེད་ན། བདག་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ཡོངས་སུ་འདྲིའོ། །བྲམ་ཟེ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་དྲིས་ཤིག །གཽ་ཏ་མ་དབང་པོ་དབང་པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དབང་པོ་རྣམས་ནི་དུ་ཞིག །དབང་པོ་རྣམས་དབང་པོ་དུ་ཞིག་གིས་བསྡུས་པར་གྱུར། བྲམ་ཟེ་དབང་པོ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སོ། །ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་གི་དབང་པོ་དང༌། རྣ་བའི་དབང་པོ་དང༌། སྣའི་དབང་པོ་དང༌། ལྕེའི་དབང་པོ་དང༌། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། མོའི་དབང་པོ་དང༌། ཕོའི་དབང་པོ་དང༌། རོག་གི་དབང་པོ་དང༌། བདེ་བའི་དབང་པོ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་པོ་དང༌། ཡིད་བདེ་བའི་དབང་པོ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བའི་དབང་པོ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། དད་པའི་དབང་པོ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། དྲན་པའི་དབང་པོ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་དང༌། མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་པོ་དང་ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོ་དང༌། ཀུན་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །བྲམ་ཟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པོ་འདི་དག་ནི་དབང་པོ་རྣམས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་ན་དབང་པོ་རྣམས་བསྡུས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བྲམ་ཟེ་རང་བཞིན་ཉན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་དྲུང་ནས་སོང་ངོ༌། །ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་ཀྱི་མདོ་དང་སྦྱར་བའི་ཊཱི་ཀ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། གནས་དང་པོ་ཕལ་ཆེར་མདོ་དང་སྦྱར་བའོ།། །།མཐོང་བ་དང་ཐོས་ནས་ཡང་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། མིག་དང་ལྡན་པ་དཀའ་བའི་གནས། །རྣམ་པར་གནོན་པར་བྱེད་པ་ལྟར། མཁས་པས་འཚོ་བའི་འཇིག་རྟེན་འདིར། །སྡིག་པ་དག་ནི་ཡོངས་སུ་སྤངས། །ཐོས་ནས་ཆོས་ཀུན་རྣམས་པར་ཤེས། །ཐོས་ནས་སྡིག་ལས་འདའ་བར་བྱེད། །ཐོས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཇི་སྐད་དུ། དེའི་ཚེ་དྲི་ཟ་དེ་སེམས་གཉིས་པོ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཕྲ་རྒྱས་བཏགས་པའི་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲུག་པ་ལས་མི་འག
Chinese
在那裡靠近，靠近之後，與薄伽梵一起，完全地歡喜，完全地喜悅，以極度的歡喜交談各種各樣的話語，然後坐在一旁。坐在一旁。坐在一旁之後，婆羅門自性聽對薄伽梵說了這樣的話：如果喬達摩允許提問，我想問一些問題。婆羅門，隨你所願提問吧。喬達摩所說的「根、根」，根有多少？諸根被多少根所包含？婆羅門，有二十二根。二十二根是什麼呢？即：眼根、耳根、鼻根、舌根、身根、意根、女根、男根、命根、樂根、苦根、意樂根、意不樂根、捨根、信根、精進根、念根、定根、慧根、未知當知根、已知根、已知具知根。婆羅門，這二十二者被稱為諸根。僅僅這些就包含了諸根。之後，婆羅門自性聽對薄伽梵所說的話感到非常歡喜並隨喜，然後從薄伽梵的腳下離開了。《法句經藏論》與經藏相結合的注釋名為《近需》，其中第一品大部分與經藏相結合。 從見聞中捨棄重複，等等。如云：具眼者難得之處，如能調伏者。智者於此有生之世，當盡捨諸惡業。聞已能遍知諸法，聞已能超脫諸惡，聞已能得涅槃。如是說。如所說：彼時乾闥婆彼二心隨後貪著等。微細增廣假立之出入息第六不超。
English
Having approached there, and having approached, together with the Blessed One, having perfectly rejoiced, perfectly delighted, and having spoken various kinds of words that would cause extreme joy, they sat down on one side. They sat down on one side. Having sat down on one side, the Brahmin Svanu-shravana said this to the Blessed One: "If Gautama allows questions, I would like to ask some questions." "Brahmin, ask as you wish." "Gautama, what are the roots, the roots that are spoken of? How many roots are there? How many roots are included by the roots?" "Brahmin, there are twenty-two roots. What are the twenty-two? They are: the root of the eye, the root of the ear, the root of the nose, the root of the tongue, the root of the body, the root of the mind, the root of the female, the root of the male, the root of life, the root of pleasure, the root of pain, the root of mental pleasure, the root of mental displeasure, the root of equanimity, the root of faith, the root of diligence, the root of mindfulness, the root of concentration, the root of wisdom, the root of the faculty of 'I shall know the unknown,' the root of knowledge, and the root of the knower. Brahmin, these twenty-two are called the roots. Only these include the roots." Then, the Brahmin Svanu-shravana was greatly pleased and rejoiced in what the Blessed One had said, and then departed from the feet of the Blessed One. The commentary on the Abhidharma-kosa-sutra, called "Near Need," mostly combines the first chapter with the sutra. From seeing and hearing, abandoning repetition, and so on. As it is said: "A place difficult for those with eyes, like those who can subdue. In this world where the wise live, one should completely abandon all evil deeds. Having heard, one knows all dharmas. Having heard, one transcends all evils. Having heard, one attains nirvana." Thus it is said. As it is said: "At that time, the Gandharva, those two minds subsequently attached," and so on. The subtle, expanded, imputed sixth breath of inhalation and exhalation does not exceed.