Tibetan
༌། འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་མེད་པས་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། ན་བ་དང༌། འཆི་བ་དང༌། མྱ་ངན་དང༌། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། འཁྲུག་པ་རྣམས་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འདི་འབའ་ཞིག་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་གང་གི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་འཇིག་རྟེན་འབྱུང་བ་དང་བཅས་པ་འཇིག་རྟེན་འགོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རབ་ཏུ་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིང་རབ་ཏུ་རིག་པ་དང༌། རབ་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བསྟེན་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དམ་པའི་ཆོས་འདི་རྟོགས་ཤིང་མཐོང་བ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་འདི་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་དང༌། འདི་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བར་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་དང༌། སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། སློབ་པའི་མཐོང་བས་འཇིག་རྟེན་འདི་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། རབ་ཏུ་ངེས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྡུག་བསྔལ་ ཟད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་མཐར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟར་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་རྟེན་འགོག་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རབ་ཏུ་མཐོང་བ་དང༌། རབ་ཏུ་རིག་པ་དང། རབ་ཏུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བསྟེན་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སེམས་ནི་ངར་འཛིན་པའི་རྟེན་ཡིན་པས། བདག་ཅེས་ཉེ་བར་འདོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བདག་ཉིད་བདག་གི་མགོན་ཡིན་ཏེ། །གཞན་ནི་སུ་ཞིག་མགོན་དུ་གྱུར། །བདག་ཉིད་ལེགས་པར་དུལ་ན་ནི། །མཁས་པས་མཐོ་རིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །གཟུང་བར་དཀའ་ཞིང་མྱུར་བར་འཇུག །གང་དུ་འདོད་པ་དེར་འཇུག་བྱེད། །སེམས་དུལ་བ་ནི་ལེགས་པ་སྟེ། །སེམས་དུལ་བ་ནི་བདེ་བར་འདྲེན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་མང་པོ་ལས་འདོན་ཏེ། ཇི་ལྟར་རེ་ཞིག་གླང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དགེ་སློང་དག་དྲུག་པོ་འདི་དག་ལ་རྟག་ཏུ་གནས་པར་བྱ་སྟེ་དྲུག་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་འདི་ལ་དགེ་སློང་མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་ནས་ཡིད་བདེ་བར་མི་འགྱུར། ཡིད་མི་བདེ་བར་མི་འགྱུར། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པས་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་སོ། །རྣ་བས་སྒྲ་དང༌། སྣས་དྲི་དང༌། ལྕེས་དྲི་དང༌།
Chinese
如此，此无故生，老、病、死、忧愁、悲叹、痛苦、不悦、扰乱等皆灭。如是，此大苦蕴唯灭。诸比丘，何以故，圣声闻具足听闻，以如实现量之智慧，善见、善知、善作意、善修习、善了知有生世间及灭世间。是故名为圣声闻。圣声闻通达、见此圣法，近通达此圣法，善能了知此是圣法，具足无有世间想之智慧与学见，是圣出离，善出离，极善出离，正尽诸苦，作苦边际。何以故？诸比丘，如是圣声闻具足听闻，以如实现量之智慧，善见、善知、善作意、善修习、善了知有生世间及灭世间。佛如是说。心是执我的所依，故名为我，如云：自身乃自之怙主，谁复为他作怙主？自身善调伏，智者得升天。难取且速行，随欲而游行，调伏心是善，调伏心能引安乐。如是说。眼见诸色，此出于众多经部，如一时世尊住舍卫城祇陀林给孤独园时。诸比丘，于此六者当常安住，何等为六？诸比丘，于此，比丘眼见诸色，不生喜悦，不生不喜悦，具足正念与正知，安住于舍。耳闻声，鼻闻香，舌尝味。
English
Thus, because this does not exist, birth, aging, sickness, death, sorrow, lamentation, suffering, displeasure, and disturbance all cease. In this way, this great mass of suffering alone will cease. Monks, for what reason is it said that the noble disciple who possesses learning has thoroughly seen, thoroughly understood, thoroughly contemplated, thoroughly cultivated, and thoroughly known with wisdom, just as it is, the world with its origin and the world with its cessation? The noble disciple understands and sees this holy Dharma, closely understands this holy Dharma, thoroughly understands that this is the holy Dharma, and possesses the wisdom without the perception of this world with the knowledge of learning and the vision of learning, and is the noble renunciation, the thorough renunciation, the most thorough renunciation, and will become the one who has truly exhausted suffering and made an end to suffering. Why is that? Monks, in this way, the noble disciple who possesses learning has thoroughly seen, thoroughly understood, thoroughly contemplated, thoroughly cultivated, and thoroughly known with wisdom, just as it is, the world with its origin and the world with its cessation. Thus, the Buddha spoke. The mind is the basis for grasping at self, therefore it is closely labeled as "I," as it is said: "Oneself is one's own protector, who else will be a protector? If oneself is well tamed, the wise will attain high status. Difficult to grasp and quick to move, it acts wherever it desires. Taming the mind is good, taming the mind leads to happiness." Thus it was said. "The eye sees forms" is quoted from many sutras, such as when the Buddha was once dwelling in Jeta's Grove in Shravasti. Monks, you should always abide in these six things. Which six? Monks, in this case, a monk, having seen forms with the eye, does not become pleased, does not become displeased, and abides in equanimity with mindfulness and awareness. With the ear, sounds; with the nose, smells; with the tongue, tastes.
Tibetan
ལུས་ཀྱིས་རེག་བྱ་དང༌། ཡིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་ཤེས་ནས་ཡིད་བདེ་བར་མི་འགྱུར། ཡིད་མི་བདེ་བར་མི་འགྱུར། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པས་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་ཏེ། དྲུག་པོ་འདི་དག་གིས་རྟག་ཏུ་གནས་པ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་ནི་རིམ་གྲོར་བྱ་བ། བཀུར་སྟིར་བྱ་བ། ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་བྱ་བ། རབ་ཏུ་རྗེད་པར་བྱ་བ་བླ་ན་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཟུགས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདོད་པ་རྣམས་ཉེས་དམིགས་མང་པོར་འཆད་པའི་མདོ་ལས་འདོན་པ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཚོགས་ཀྱི་མདོ་དེ་དང་དེ་ལས་ གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀོ་རུ་པ་ན་ཀོ་ལ་མ་ཤིའི་གྲོང་ཁྱེར་ན་བཞུགས་ཏེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བོས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ཐོག་མར་དགེ་བ། བར་དུ་དགེ་བ། ཐ་མར་དགེ་བ། དོན་བཟང་པོ། ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ། མ་འདྲེས་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཡོངས་སུ་དག་པ། ཡོངས་སུ་བྱང་བ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ། ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ལེའུ་བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལེགས་པར་རབ་ཏུ་ཉོན་ལ་ཡིད་ལ་ཟུང་ཤིང་དང༌། བཤད་པར་བྱའོ།། ལེའུ་བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་མིག་གིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་འདོད་པ་དང༌། སྡུག་པ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། འདོད་པར་བྱ་བ་དང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་མཐོང་ནས་དགེ་སློང་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། བརྗོད་པ་དང༌། ཞེན་པ་དང༌། ལྷག་པར་ཞེན་ཅིང་གནས་པ་དང༌། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་མི་འདོད་པ་དང༌། མི་སྡུག་པ་དང༌། མི་དགའ་བ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང༌། འདོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ནད་དང༌། རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པ་དང་ཡིད་དང་མི་མཐུན་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་མཐོང་ན་དགེ་སློང་སྡང་བ་དང༌། ཁྲོ་བ་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། མི་མོས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་མི་དགའ་ཞིང་ཁྲོ་བ་སྐྱེད་པ་འདི་ནི་དགེ་སློང་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱི་དབང་དུ་སོང་ཞིང་ལོག་པར་སོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་ཇི་ལྟར་དགའ་མགུར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདུད་ཀྱི་འཆིང་བ་ལས་མ་གྲོལ་ཞིང་བདུད་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་འདོད་པ་དང༌། སྡུག་པ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། འདོད་པར་བྱ་བ་དང༌། དགའ་བར་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་དག་མཐོང་ནས་དགེ་སློང་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། བརྗོད་པ་དང༌། ཞེན་པ་དང༌། ལྷག་པར་ཞེན་ཅིང་གནས་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མི་འདོད་པ་དང༌། མི་དགའ་བ་དང༌། མི་སྡུག་པ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང༌། འདོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ནད་དང༌། རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་མཐོང་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཁྲོ་བ་ནས་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དགེ་སློང་དག་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་འདོད་པ་དང༌། སྡུག་པ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། འདོད་པར་བྱ་བ་དང༌། དགའ་བར་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་དག་མཐོང་ནས་དགེ་སློང་མངོན་པར་མི་དགའ་བ་དང༌། མི་བརྗོད་པ་དང༌། མ་ཞེན་པ་དང༌། ལྷག་པར་མ་ཞེན་ཅིང་གནས་པ་དང༌། དགེ་སློང་དག་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་མི་འདོད་པ་དང༌། མི་སྡུག་པ་དང༌། མི་དགའ་བ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང༌། འདོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ནད་དང༌། རྗེས་སུ་མི་མཐུན་པ་དག་ཡོད་དེ། དེ་དག་མཐོང་ནས་མི་སྡང་བ་དང༌། མི་ཁྲོ་བ་དང༌། གནོད་སེམས་མེད་པ་དང༌། མི་མོས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་མངོན་པར་མི་དགའ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་མི་སྐྱེད་པ་འདི་ནི་དགེ་སློང་བདུད་སྡིག་ཅན་གྱི་དབང་དུ་མ་སོང་ཞིང་ལེགས་པར་མ་སོང་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་གྱི་འདོད་དགུར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། བདུད་ཀྱི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་ཞིང་བདུད་ཀྱི་དབང་དུ་མ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་འདོད་པ་དང༌། སྡུག་པ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། འདོད་པར་བྱ་བ་དང༌། དགའ་བར་བྱ་བ་ཡོད་དེ། དེ་དག་མཐོང་ནས་དགེ་སློང་མངོན་པར་མི་དགའ་བ་དང༌། མི་བརྗོད་པ་དང༌། མ་ཞེན་པ་དང༌། ལྷག་པར་མ་ཞེན་ཅིང་གནས་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མི་འདོད་པ་དང༌། མི་དགའ་བ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བདུད་ཀྱི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་ཞིང་བདུད་ཀྱི་དབང་དུ་མ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །འདི་ནི་ལེའུ་བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དགེ་ སློང་དག་ཐོག་མར་དགེ་བ། བར་དུ
Chinese
身体以所触知，以及意识以诸法进行辨别后，不会变得心安，也不会变得心不安。由于具有正念和正知，安住于舍，因此，对于以这六者恒常安住并具足的比丘，应当恭敬承事，应当尊敬供养，应当合掌，应当作为无上福田和世间的应供处，这样说道。从以眼睛的意识来辨别色等开始，引用《宣说贪欲诸多过患经》以及《六处集合经》等所说。例如，世尊住在俱卢波那拘罗摩尸的城市。之后，世尊对比丘们说道：比丘们，最初是善的，中间是善的，最后是善的，意义美好，词句美好，不杂染，完全圆满，完全清净，完全清白，梵行，完全阐明的法将被宣说。就像这样，名为“四品”的法类，好好地听闻并铭记于心，并且将被宣说。那么，名为“四品”的法类是什么呢？比丘们，眼睛所能识别的色，是可爱的，悦意的，令人愉快的，适意的，想要的，令人非常高兴的。看到这些后，比丘会显现出高兴，表达出来，执着，更加执着地安住。眼睛所能识别的色，是不可爱的，不悦意的，不令人愉快的，不适意的，不想要的，不令人非常高兴的，痛苦的，疾病，不随顺的和不合意的。看到这些后，比丘会憎恨，愤怒，怀有恶意，不乐意，极度不高兴并产生愤怒。这被称为比丘落入了恶魔的掌控并误入歧途。这被称为恶魔如何高兴满足。这被称为没有从恶魔的束缚中解脱出来，并且被恶魔所掌控。耳朵，鼻子，舌头，身体和意识所能识别的法，这
English
Having discerned tangible objects with the body and phenomena with the mind, one does not become mentally comfortable, nor does one become mentally uncomfortable. Abiding in equanimity with mindfulness and awareness, therefore, a bhikṣu who constantly abides and is endowed with these six is to be attended to, to be honored, to be paid homage to with folded palms, and to be regarded as the supreme field of merit and the object of offerings in the world, thus it was said. Starting with the eye's consciousness distinguishing forms, quoting from the Sutra Explaining the Many Faults of Desire and the Sutra of the Collection of Six Sources, and so on. For example, the Blessed One was residing in the city of Kurupana Kolamashi. Then, the Blessed One addressed the bhikṣus, saying: Bhikṣus, the Dharma that is good in the beginning, good in the middle, good in the end, with good meaning, good words, unmixed, completely perfect, completely pure, completely cleansed, brahmacarya, completely clarified, will be taught. Like this, the category of Dharma called "Four Chapters," listen well and keep it in mind, and it will be taught. So, what is the category of Dharma called "Four Chapters"? Bhikṣus, the forms that can be recognized by the eye are desirable, pleasing, delightful, agreeable, wanted, and very pleasing. Having seen these, a bhikṣu manifests joy, expresses it, clings to it, and abides with even greater attachment. The forms that can be recognized by the eye are undesirable, displeasing, unpleasing, disagreeable, unwanted, not very pleasing, painful, a disease, discordant, and disagreeable. Having seen these, a bhikṣu hates, is angry, harbors malice, is displeased, is extremely unhappy, and generates anger. This is called a bhikṣu who has fallen under the control of the evil demon and has gone astray. This is called how the evil demon rejoices and is satisfied. This is said to be not liberated from the bonds of the demon and to be under the control of the demon. The Dharma that can be recognized by the ear, nose, tongue, body, and mind, this
Chinese
存在悦意的、可爱的、欢喜的、适意的、可欲的、可喜的。看到这些，比丘会显现欢喜、言说、执着、更加执着而住，对于意识所要了解的法，不悦意、不欢喜、不可爱、不适意、非可欲、非极喜、痛苦、疾病、不随顺。看到这些，如前一样，从愤怒直到恶魔随其所愿而行。比丘们，对于眼识所要了解的色，存在悦意的、可爱的、欢喜的、适意的、可欲的、可喜的。看到这些，比丘不会显现不欢喜、不言说、不执着、更加不执着而住。比丘们，对于眼识所要了解的色，存在不悦意的、不可爱的、不欢喜的、不适意的、非可欲的、非极喜的、痛苦的、疾病的、不随顺的。看到这些，不嗔恨、不愤怒、没有损害心、不轻蔑、不显现极度不欢喜、不生起愤怒，这被称为比丘未落入恶魔的掌控，未被其征服。被称为不是恶魔随心所欲行事者。被称为从魔的束缚中解脱，未被魔所掌控者。对于耳、鼻、舌、身、意所要了解的法，存在悦意的、可爱的、欢喜的、适意的、可欲的、可喜的。看到这些，比丘不会显现不欢喜、不言说、不执着、更加不执着而住。对于意识所要了解的法，不悦意、不欢喜、不适意，如前一样，直到从魔的束缚中解脱，未被魔所掌控者。这是名为第四品之法类，比丘们，初始是善的，中间是善的。
English
There are things that are pleasing, lovely, joyful, agreeable, desirable, and delightful. Having seen these, a monk manifests joy, speaks, clings, and dwells with further clinging. For the Dharma to be understood by consciousness, there are things that are displeasing, unjoyful, unlovely, disagreeable, undesirable, undelightful, painful, diseased, and uncongenial. Having seen these, as before, from anger until the evil demon acts as he wishes. Monks, for the form to be understood by eye consciousness, there are things that are pleasing, lovely, joyful, agreeable, desirable, and delightful. Having seen these, a monk does not manifest displeasure, does not speak, does not cling, and does not dwell with further clinging. Monks, for the form to be understood by eye consciousness, there are things that are displeasing, unlovely, unjoyful, disagreeable, undesirable, undelightful, painful, diseased, and uncongenial. Having seen these, not hating, not being angry, without malice, not despising, not manifesting extreme displeasure, not generating anger, this is called a monk who has not fallen under the control of the evil demon and has not been well overcome. It is called not acting as the evil demon pleases. It is called liberated from the bonds of Mara and not under the control of Mara. For the Dharma to be understood by ear, nose, tongue, body, and mind consciousness, there are things that are pleasing, lovely, joyful, agreeable, desirable, and delightful. Having seen these, a monk does not manifest displeasure, does not speak, does not cling, and does not dwell with further clinging. For the Dharma to be understood by consciousness, there are things that are displeasing, unjoyful, disagreeable, as before, until liberated from the bonds of Mara and not under the control of Mara. This is called the fourth chapter of the Dharma category, monks, initially good, in the middle good.