Tibetan
སྤྱི་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལན་གསུམ་བསྐོར་བ་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱི་ཞབས་དྲུང་ནས་ལོག་སྟེ། རིང་པོ་མ་ལོན་པར་བ་བེའུ་གཞོན་ནུ་མ་ཡོད་པ་ཞིག་གིས་འཚོ་བ་དང་ཕྲལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་འཆི་བའི་དུས་ན་དབང་པོ་རྣམས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་གྱུར། བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པར་གྱུར། པགས་པའི་མདོག་དཀར་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཉིན་ཞག་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྔ་དྲོ་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཆོས་གོས་བགོས་ཁར་གསིལ་ཐོགས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབས་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བའི་དགེ་སློང་མང་པོ་དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་དུ་ཐོས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྫ་མཁན་བྷརྒའི་ཁང་པ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཕུ་སྐར་ས་རི་ཁམས་དྲུག་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བཏུལ་ཅིང་བཀོད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་དྲུང་ནས་ལོག་སྟེ་རིང་པོ་མ་ལོན་པར་པ་བེའུ་གཞོན་ནུ་འབྲངས་པ་ཞིག་གིས་འཚོ་བ་དང་ཕྲལ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་འཆི་བའི་དུས་ན་དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་འགྱུར། བཞིན་གྱི་མདོག་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར། པགས་པ་ཡོངས་སུ་དཀར་བར་གྱུར་ཞེས་རྒྱལ་པོའི་ཁབས་ཀྱི་བསོད་སྙོམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་ཏེ། ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ནས། དེ་འོག་ཏུ་ལྷུང་བཟེད་གྱུར་སྟེ། ལྷུང་བཟེད་དང༌། ཆོས་གོས་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས་རྐང་པ་བཀྲུས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་འདི་ན་བདག་ཅག་སྔ་དྲོ་ཆོས་གོས་བགོས་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ཏེ་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན། བཙུན་པ་བདག་ཅག་དགེ་སློང་མང་པོ་བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་གིས་འདི་སྐད་ཐོས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཕུ་སྐར་ས་རི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྫས་མཁན་བྷརྒའི་ཁང་པ་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཕུ་སྐར་ས་རི་ཁམས་དྲུག་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བརྟུལ་ཅིང་བཀོད་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་དྲུང་ནས་ལོག་སྟེ། རིང་པོ་མ་ལོན་པར་བ་བེའུ་གཞོན་ནུ་འབྲངས་བ་ཞིག་གིས་འཚོ་བ་དང་ ཕྲལ་བར་གྱུར་ཏེ། དེ་འཆི་བའི་དུས་ན་དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་གྱུར། བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པར་གྱུར། པགས་པའི་མདོག་ཡོངས་སུ་དཀར་བར་གྱུར། ཅེས་ཐོས་སོ། །བཙུན་པ་དེའི་འགྲོ་བ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན། དགེ་སློ
Chinese
以头顶礼拜，向薄伽梵（梵文：Bhagavan，梵文罗马拟音：Bhagavān，汉语字面意思：世尊）绕三匝，从薄伽梵的脚下退回。不久，一只幼小的母牛犊便与生命分离了。它临终时，诸根变得非常清晰，容貌完全洁净，皮肤的颜色也变得白皙。之后，就在那天的早晨，许多比丘身着法衣，手持钵盂，进入王舍城（今比哈尔邦拉杰吉尔）乞食。在王舍城乞食的众多比丘听到了这样的话语：‘具寿富楼那·弥多罗尼子在薄伽梵陶师婆罗迦的住所，以六界分别的法门调伏和安排，从薄伽梵的脚下退回后不久，一只跟随的幼小牛犊便与生命分离了。它临终时，诸根变得完全清晰，容貌的颜色变得完全洁净，皮肤变得完全白皙。’王舍城的乞食者们听到了这些话，做完饮食的事情后，收起钵盂，将钵盂和法衣放在一边，洗净双脚，前往薄伽梵所在的地方，走近后，以头顶礼拜薄伽梵的脚，然后坐在一旁。坐在一旁后，向薄伽梵禀告说：‘尊者，我们今天早上身着法衣，手持钵盂，进入王舍城乞食时，尊者，我们众多乞食的比丘听到了这样的话：具寿富楼那·弥多罗尼子在薄伽梵陶师婆罗迦的住所，以六界分别的法门调伏和安排，从薄伽梵的脚下退回后不久，一只跟随的幼小牛犊便与生命分离了。它临终时，诸根变得完全清晰，容貌完全洁净，皮肤的颜色完全白皙。’尊者，我们听到了这些。尊者，它的去处是什么？它的来世是什么？比丘……’
English
Having bowed with their heads, circumambulated the Blessed One three times, and retreated from the feet of the Blessed One, before long, a young female calf was separated from its life. At the time of its death, its senses became very clear, its face completely pure, and the color of its skin became white. Then, on that very day in the morning, many monks, having put on their robes and carrying their alms bowls, entered Rajagriha (present-day Rajgir, Bihar) for alms. Many monks who were wandering for alms in Rajagriha heard these words: 'The venerable Purna Maitrayani-putra, at the residence of the potter Bharga, having subdued and arranged with the Dharma discourse of the six elements' distinction, and having retreated from the feet of the Blessed One, before long, a young calf that followed was separated from its life. At the time of its death, its senses became completely clear, the color of its face became completely pure, and its skin became completely white.' The alms-goers of Rajagriha heard these words, and after finishing their meal, they put away their alms bowls, placed their alms bowls and robes aside, washed their feet, and went to where the Blessed One was. Having approached, they bowed with their heads at the feet of the Blessed One and sat to one side. Having sat to one side, they said to the Blessed One: 'Venerable One, this morning we put on our robes and carried our alms bowls and entered Rajagriha for alms. Venerable One, we, many monks who were going for alms, heard these words: The venerable Purna Maitrayani-putra, at the residence of the potter Bharga, having subdued and arranged with the Dharma discourse of the six elements' distinction, and having retreated from the feet of the Blessed One, before long, a young calf that followed was separated from its life. At the time of its death, its senses became completely clear, its face became completely pure, and the color of its skin became completely white.' Venerable One, we heard these things. Venerable One, what is its destination? What is its next life? Monk...'
Tibetan
ང་དག་རིགས་ཀྱི་བུ་དེའི་སྐྱེ་བ་ནི་འགག་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ལ་ཆོས་རྣམས་རྗེས་སུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ང་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་མ་བྱས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་མཆོད་པ་གྱིས་ཤིག །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཕུ་སྐར་ས་རི་ལུང་བསྟན་ནས་དགེ་སློང་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ༌། །འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་མ་ཆོས་སྦྱིན་གྱི་མདོ་སྔར་བྲིས་པ་བཞིན་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གསུམ་པའི་མདོ་ལས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་བདེ་བྱེད་ཀྱི་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་ཏེ། གཞན་ཡང་མདོ་དེ་དང་དེ་ལས་འདོན་པ་ལྟ་བུའོ། །སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་མང་པོ་ལས་འབྱུང་སྟེ། ཅི་ལྟ་རེ་ཞིག་རྣམ་གྲངས་རྣམ་པར་བཤད་པའི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་པོའི་མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་ཤེ་ན། དགེ་སློང་འདི་ལ་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལས་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་སོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ལོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བ་དང༌། གཏི་མུག་དང་བཅས་པ་དང༌། གཏི་མུག་དང་བྲལ་བ་དང༌། བསྡུས་པ་དང་རྣམ་པར་ གཡེངས་པ་དང༌། ཞུམ་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བསྡུས་པ་དང༌། མཐོ་བ་དང༌། དམའ་བ་དང༌། ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། ཉེ་བར་མ་ཞི་བ་དང༌། མཉམ་པར་བཞག་པ་དང༌། མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་དང༌། བསྒོམས་པ་དང༌། མ་བསྒོམས་པ་དང༌། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། སེམས་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བའོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ནང་གི་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་སོ། །ཕྱིའི་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་སོ། །ནང་དང་ཕྱིའི་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་སོ། །འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་སོ། །སེམས་སོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པར་གྱུར་པ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དང་མཐོང་བ་ཙམ་དང༌། རབ་ཏུ་དྲན་པ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་རྟེན་ཅིང་གནས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཅུང་ཟད་ཉེ་བར་མི་ལེན་ཏེ། འདི་ལྟར་དགེ་སློང་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ལྟ་ཞིང་གནས་སོ། །རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་འདི་དག་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཕུང་པོ་མ་ཡིན་ཞིང་གཞན་གྱི་ཡང་མ་ཡིན་གྱི་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་སྟེ། དགེ་སློང་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་འདི་དག་ནི་སྔོན་གྱི་ལས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ། མངོན་པར་དགའ་བ་སྔོན་གྱི་ལས་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ང་སྨྲའོ། །རིག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གང་ཞེ་ན། མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་ཚུལ་བཞིན་དཔྱོད་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང༌། འདི་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱེ་སྟེ་འདི་ལྟ་སྟེ་འདི་ཡོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་འབྱུང་ལ། རེག་ པའི་ཚོགས་དྲུག་དང༌། ཚོར་བའི་ཚོགས་དྲུག་དང༌། སྲེད་པའི་ཚོགས་དྲུག་གོ །འདི་ལྟ་སྟེ་འདི་ཡོད་པས་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་དང་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་འཁྲུག་པ་རྣམས་འབྱུང་ཞིང༌། དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་འདི་འབའ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ནི་རྒྱུ་དང་བཅས་ཤིང་རྐྱེན་དང་བཅས་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་ནི་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ༌། །དགེ་སློང་དག་འཇིག་རྟེན་ནི་རྒྱུ་དང་བཅས་རྐྱེན་དང་བཅས་པ་ལས་རབ་ཏུ་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་རྒྱུ་དང་བཅས་རྐྱེན་དང་བཅས་པ་ལས་རབ་ཏུ་འགག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ཡོད་པས་འདི་འབྱུང༌། འདི་འགགས་པས་འདི་འགག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་པོ་འདི་མེད་པས་རེག་པའི་ཚོགས་དྲུག་དང༌། ཚོར་བའི་ཚོགས་དྲུག་དང༌། སྲེད་པའི་ཚོགས་དྲུག་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང
Chinese
我等种姓之子，其生是止息。于诸法中，对诸法完全了知，如是，以法之权，未曾于我作损恼。比丘，种姓之子，于完全寂灭之身，作身体之供养。其后，世尊对具寿普斯卡拉萨里作授记，诸比丘对世尊甚为欢喜，对世尊所说甚为随喜。想与作意之法，彼等乃从心所生，此乃比丘尼法施经，如前所写应观。又，从声闻之分别说中，于总摄之偈颂第十三经中，如具寿善作所说。其他，如从彼经及彼经中引出。心有贪等生起之故，此乃众多经中所出。如何暂且于名相分别说之总摄偈颂第二，于念住第一经中。云何比丘于心随观心而住耶？比丘，于此，心有贪者，如实了知心有贪。心离贪者，如实了知心离贪。有嗔者，离嗔者，有痴者，离痴者，收摄者与散乱者，怯弱者与极收摄者，高者与低者，近寂者与近不寂者，等持者与不等持者，修习者与未修习者，心解脱者与心未解脱者，如实了知。心极解脱者，如实了知心极解脱。于内之心随观心而住。于外之心随观心而住。于内外之心随观心而住。于生起法者，随观心而住。于坏灭法者，随观心而
English
I, a son of such lineage, his birth is cessation. In all dharmas, fully understanding all dharmas, thus, by the power of dharma, not having caused harm to me. Bhikshus, a son of such lineage, make an offering of the body to the body of complete nirvana. Then, the Blessed One prophesied to the Venerable Puskalasarī, and the bhikshus were greatly delighted with the Blessed One, and greatly rejoiced in what the Blessed One said. The dharmas of perception and mental activity, those arise from the mind, this is the Bhikshuni Dharma-giving Sutra, as written before, should be viewed. Furthermore, from the explanation of the Hearers, in the thirteenth sutra of the summary verses, as stated by the Venerable Sukha-kara. Others, such as extracting from that sutra and that sutra. Because the mind arises with attachment and so on, this appears in many sutras. How, for a moment, in the second of the summary verses of the explanation of names, in the first sutra of mindfulness. How does a bhikshu abide contemplating the mind in the mind? Bhikshu, here, one with a mind of attachment, truly knows that the mind has attachment. One with a mind free from attachment, truly knows that the mind is free from attachment. One with anger, one without anger, one with delusion, one without delusion, one who is collected and one who is scattered, one who is timid and one who is extremely collected, one who is high and one who is low, one who is near to peace and one who is not near to peace, one who is in samadhi and one who is not in samadhi, one who is cultivated and one who is not cultivated, one whose mind is liberated and one whose mind is not liberated, truly knows. One whose mind is completely liberated, truly knows that the mind is completely liberated. Abiding contemplating the mind in the inner mind. Abiding contemplating the mind in the outer mind. Abiding contemplating the mind in the inner and outer mind. Abiding contemplating the mind in the nature of arising. Abiding contemplating the mind in the nature of decay.
Chinese
随之观察而住。于具有生起和坏灭之法的心上，随心观察而住。心中如是随念，且念住现前时，仅于识，仅于见，仅于忆念之间安住，不稍取世间，如是比丘于心随心观察而住。此等六触处应知是先前的业，如是说。故事的缘起是在舍卫城。诸比丘，你们当知此非蕴，亦非他者的六触处。比丘，此等六触处是先前之业所积聚，是先前之业所欢喜，我如是说。何为六识处？即眼之聚集而生之触处，以及耳、鼻、舌、身、意之聚集而生之触处。诸比丘，于此，圣声闻具足听闻，如理作意甚深之缘起法。即此有故彼生，此生故彼生，即此有故六识蕴生，六触蕴，六受蕴，六爱蕴亦生。即此有故生、老、病、死、忧愁、悲叹、痛苦、忧恼、绝望等生起，如是唯有此苦蕴生起。诸比丘，如是世间乃由因与缘所生起，如是世间乃由因所生起。诸比丘，世间亦由因与缘而灭尽。云何世间由因与缘而灭尽耶？即此有故彼生，此灭故彼灭，即此六识蕴灭故，六触蕴、六受蕴、六爱蕴亦不生
English
He dwells contemplating mind on the mind. He dwells contemplating mind on the mind with the characteristic of arising and ceasing. When he recollects the mind as 'mind' and mindfulness is established, he relies and dwells only on cognition, only on seeing, and only on remembering, without taking anything from the world. Thus, a monk dwells contemplating mind on the mind. These six sense bases of contact should be known as past deeds. The basis of the story is in Shravasti. Monks, you should know that these six sense bases of contact are not aggregates and are not of others. Monks, these six sense bases of contact are accumulated by past deeds, delighted by past deeds, I say. What are the six sense bases of cognition? They are the sense base of contact arising from the gathering of the eye, and the sense bases of contact arising from the gathering of the ear, nose, tongue, body, and mind. Monks, in this, the noble disciple who is endowed with hearing contemplates the dependent origination very well and properly. That is, because this exists, that arises; because this arises, that arises. That is, because this exists, the six aggregates of consciousness arise, as well as the six aggregates of contact, the six aggregates of feeling, and the six aggregates of craving. That is, because this exists, birth, aging, sickness, death, sorrow, lamentation, pain, distress, and despair arise. Thus, only this mass of suffering arises. Monks, thus the world arises from cause and condition. Thus, the world arises from cause. Monks, the world also ceases from cause and condition. How does the world cease from cause and condition? That is, because this exists, that arises; because this ceases, that ceases. That is, because these six aggregates of consciousness cease, the six aggregates of contact, the six aggregates of feeling, and the six aggregates of craving do not arise.