Tibetan
དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ལུང་བསྟན་ཏོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང༌། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ། འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་འཕགས་པའི་བདེན་པའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ལོང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་གཞན་མུ་སྟེགས་ཀུན་དུ་རྒྱུ་དག་འདི་སྐད་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཅག་གི་དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མས་ཆོས་འདི་དག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ལུང་བསྟན་ཅེས་འདྲི་བའི་གནས་ཡོད་ལ། དེ་ལ་འདི་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་འདི་དག་ནི་དོན་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ། ཆོས་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆེས་འདི་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མགོ་གཅིག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དྲིས་པ་ལུང་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། མགོ་གཅིག་ཏུ་དྲིས་པ་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་དྲིས་པ་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། དྲི་བ་དྲིས་ཏེ་ལུང་བསྟན་པ་དང༌། རྣམ་པར་གཞག་པ་ལུང་བསྟན་པའོ། །མགོ་གཅིག་ལུང་བསྟན་ཉིད་དང་ནི། །རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན། །དྲིས་པ་ལུང་སྟན་པ་གསུམ་པ་སྟེ། །རྣམ་པ་གཞག་པ་བཞི་པའོ། །དྲིས་པ་ལུང་བསྟན་བཞི་པོ་དག་དེ་དང་དེ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན། །འདི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་སྨྲ་བ་དང༌། །དགེ་སློང་དེ་ཉིད་རིག་པ་ཡིན། །རྟོགས་པར་དཀའ་ཞིང་བཟོད་པར་དཀའ། །ཟབ་ཅིང་བལྟ་དཀའི་ཆོས་ཅན་ཡིན། །མཁས་པ་དོན་དང་དོན་མིན་དང༌། །གཉིས་ཀ་ཡང་དག་རིག་པས་ན། །དོན་མིན་ཡོངས་སུ་སྤོང་བྱེད་ཅིང༌།། དོན་དུ་གྱུར་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན། །དོན་མངོན་རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་དེ། །མཁས་པ་མྱ་ངན་འདའ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དགེ་སློང་གཟུགས་འདས་པ་ཞིག་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དགེ་སློང་དག་གཟུགས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་ པ་ཡང་མི་རྟག་ན། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་དགོས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་འདི་ལྟར་མཐོང་བ་དག་འདས་པའི་གཟུགས་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བ་ཐོབ་ཅིང་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་ཞིང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་གཟུགས་ལ་སྐྱོ་བ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། འགོག་པ་ཐོབ
Chinese
应当说：世尊曾在一个方面预言说：“这是苦，是圣谛。”这是苦之集。这是苦之灭。这是通往苦之灭的道路，是圣谛。应当说世尊曾在一个方面预言过这些。比丘们，如果有其他外道游行者问你们：‘为什么你们的沙门乔达摩在一个方面预言这些法？’应当这样回答他们：‘这些法对于意义是必要的，对于法是必要的，对于梵行是必要的，对于现观、现证和证得涅槃是有用的。’因此，世尊曾预言这些。这样说。”世尊如是说。所谓“在一个方面预言”，其缘起是在舍卫城。回答问题有四种方式。哪四种呢？在一个方面提问并预言，分别提问并预言，提问后预言，以及分别安立后预言。“在一个方面预言”本身，以及“分别”也是如此。“提问后预言”是第三种，“分别安立”是第四种。这四种提问和预言，各自有其顺序。像这样了解并宣说，那位比丘就是智者。难以理解且难以忍受，深奥且难以观察的法性。智者通过正确的智慧，能够辨别意义和非意义，从而完全舍弃非意义，并完全接受有意义的事物。那个证悟意义的教法，能使智者达到涅槃。世尊如是说。所谓“比丘，如果过去之色不存在”，其缘起是在舍卫城。比丘们，如果过去和未来的色都是无常的，那么更不用说现在的色了。比丘们，圣声闻弟子如此见者，对于过去的色，获得舍弃；对于未来的色，不生欢喜；对于现在之色，获得厌离、离贪和灭尽。
English
It should be said: "The Blessed One has predicted in one aspect that 'This is suffering, the noble truth.' This is the origin of suffering. This is the cessation of suffering. This is the path leading to the cessation of suffering, the noble truth.' The Blessed One has predicted these in one aspect," it should be said. "Monks, if other wanderers of different sects ask you, 'Why does your ascetic Gautama predict these teachings in one aspect?' you should answer them thus: 'These teachings are necessary for meaning, necessary for Dharma, necessary for the holy life, and useful for direct knowledge, realization, and the attainment of Nirvana.' Therefore, the Blessed One has predicted these," it should be said. Thus spoke the Blessed One. The reason for saying "predicting in one aspect" is that the origin is in Shravasti. There are four ways of answering questions. What are the four? Answering a question asked in one aspect, answering a question asked separately, answering after asking a question, and answering after establishing separately. "Predicting in one aspect" itself, and "separately" as well. "Answering after asking a question" is the third, and "establishing separately" is the fourth. These four questions and predictions each have their own order. Knowing and speaking like this, that monk is wise. The nature of Dharma is difficult to understand and difficult to endure, profound and difficult to see. The wise, through correct wisdom, can distinguish between meaning and non-meaning, thereby completely abandoning non-meaning and completely accepting meaningful things. That teaching of realizing meaning enables the wise to attain Nirvana. Thus spoke the Blessed One. The reason for saying "Monks, if the past form does not exist" is that the origin is in Shravasti. Monks, if past and future forms are impermanent, then what need is there to mention the present form? Monks, noble disciples who have heard and see thus, obtain abandonment of past forms; do not rejoice in future forms; and obtain weariness, detachment, and cessation from present forms.