Tibetan
པ་ན་མི་བདེན་པར་སྣང་ཞིང༌། བརྫུན་པ་སླུ་བ་གསོག་ཏུ་སྣང་ངོ༌། །སྙིང་པོ་མེད་པ་དང༌། ནད་དང༌། འབྲས་དང༌། ཟུག་རྔུ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། ལྟས་ཆར་ཆེན་པོ་ཕབ་པ་ན་ཆུ་ལས་ཆུ་བུར་དུ་བྱུང་བ་དག་གཞན་སྐྱེ་ཞིང་གཞན་འགག་སྟེ། དེ་མིག་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུས་མཐོང་སྟེ། བསམས་ཤིང་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་ཏེ། དེས་དེ་མཐོང་ཞིང་བསམས་ཏེ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བསམས་པ་ན་མི་བདེན་པར་སྣང་ཞིང༌། བརྫུན་པ་སླུ་བ་གསོག་ཏུ་སྣང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆུ་བུར་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བའམ། མ་འོངས་པའམ། ད་ལྟར་བྱུང་བའམ། ནང་གིའམ། ཕྱིའིའམ། རགས་པའམ། ཕྲ་བའམ། དམན་པའམ། གྱ་ནོམ་པའམ། ཐག་རིང་བའམ་ཐག་ཉེ་བའི་བར་དུ་སྟེ། དེ་དག་དགེ་སློང་དག་གིས་མཐོང་ཞིང་བསམས་ཤིང་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་པ་དང༌། དེས་དེ་མཐོང་ཞིང་བསམས་ཏེ་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་པ་ནི་མི་བདེན་པར་སྣང་ཞིང་བརྫུན་པ་སླུ་བ་གསོག་དང་ནད་དང༌། འབྲས་དང༌། ཟུག་རྔུ་དང༌། གནོད་པར་སྣང་ཞིང་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། སོ་ག་ཐ་མའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་དང་བྲལ་ཞིང༌། ཉི་མ་གུང་གི་དུས་ན་བྱེ་མ་ལ་སྨིག་རྒྱུ་གཡོ་བདག་དེ་མིག་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུས་མཐོང་སྟེ་བསམས་ཤིང་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་ཏེ། དེས་དེ་མཐོང་ཞིང་བསམས་ཏེ་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་པ་ན་མི་བདེན་པར་སྣང་ཞིང་བརྫུན་པ་སླུ་བ་གསོག་ཏུ་སྣང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྨིག་རྒྱུ་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་འདས་པའམ། །མ་འོངས་པའམ། ད་ལྟར་བྱུང་བའམ། ནང་གིའམ། ཕྱིའི་འམ། རགས་པའམ། ཕྲ་བའམ། དམན་པའམ། གྱ་ནོམ་པའམ། ཐག་རིང་བའམ། ཐག་ཉེ་བའི་བར་དུ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་གིས་མཐོང་སྟེ། བསམས་ཤིང་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་ཏེ། དེས་དེ་མཐོང་ཞིང་བསམས་ཏེ། ཚུལ་བཞིན་དུ་བསམས་པ་ན་མི་བདེན་པར་སྣང་ཞིང༌། བརྫུན་པ་སླུ་བ་གསོག་དང་ནད་དང་འབྲས་དང་ཟུག་རྔུ་དང་གནོད་པར་སྣང་སྟེ། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པར་སྣང
Chinese
它显得不真实，显得虚假，欺骗，空洞。它显得没有精华，是疾病，是脓疮，是痛苦，是无常，是苦，是空，是无我。那为什么呢？因为色蕴中什么也没有。比丘们，例如，当降下大雨时，从水中产生的气泡，此生彼灭。有眼睛的人看见它，思考并如理作意。他看见它，思考它，如理作意，它显得不真实，显得虚假，欺骗，空洞。那为什么呢？因为水泡没有丝毫精华。 比丘们，同样，感受，无论是过去、未来、现在，还是内在、外在，还是粗大、微细，还是低劣、殊胜，还是遥远、邻近，比丘们看见它们，思考并如理作意。他看见它们，思考它们，如理作意，它们显得不真实，显得虚假，欺骗，空洞，是疾病，是脓疮，是痛苦，是有害的，是无常，是苦，是空，是无我。那为什么呢？因为受蕴没有丝毫精华。比丘们，例如，当盛夏来临时，天空没有云彩，正午的阳光下，沙漠中出现海市蜃楼。有眼睛的人看见它，思考并如理作意。他看见它，思考它，如理作意，它显得不真实，显得虚假，欺骗，空洞。那为什么呢？因为海市蜃楼没有丝毫精华。 比丘们，同样，想，无论是过去、未来、现在，还是内在、外在，还是粗大、微细，还是低劣、殊胜，还是遥远、邻近，比丘们看见它们，思考并如理作意。他看见它们，思考它们，如理作意，它们显得不真实，显得虚假，欺骗，空洞，是疾病，是脓疮，是痛苦，是有害的，是无常，是苦，是空，是无我。
English
It appears unreal, it appears false, deceptive, hollow. It appears to be without essence, to be a disease, a sore, a pain, to be impermanent, to be suffering, to be empty, to be without self. Why is that? Because there is nothing in the form aggregate. Monks, for example, when a great rain falls, bubbles arise from the water, arising and ceasing. A person with eyes sees it, thinks about it, and reflects on it properly. He sees it, thinks about it, and reflects on it properly, it appears unreal, it appears false, deceptive, hollow. Why is that? Because there is no essence whatsoever in a water bubble. Monks, likewise, feeling, whatever it may be, whether past, future, or present, whether internal or external, whether gross or subtle, whether inferior or superior, whether far or near, monks see them, think about them, and reflect on them properly. He sees them, thinks about them, and reflects on them properly, they appear unreal, they appear false, deceptive, hollow, to be a disease, a sore, a pain, to be harmful, to be impermanent, to be suffering, to be empty, to be without self. Why is that? Because there is no essence whatsoever in the feeling aggregate. Monks, for example, when the height of summer arrives, the sky is without clouds, and at noon the mirage shimmers in the desert. A person with eyes sees it, thinks about it, and reflects on it properly. He sees it, thinks about it, and reflects on it properly, it appears unreal, it appears false, deceptive, hollow. Why is that? Because there is no essence whatsoever in a mirage. Monks, likewise, perception, whatever it may be, whether past, future, or present, whether internal or external, whether gross or subtle, whether inferior or superior, whether far or near, monks see them, think about them, and reflect on them properly. He sees them, thinks about them, and reflects on them properly, they appear unreal, they appear false, deceptive, hollow, to be a disease, a sore, a pain, to be harmful, to be impermanent, to be suffering, to be empty, to be without self.
Tibetan
་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་སྙིང་པོ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་སྙིང་པོ་ཚོལ་བ་དག་སྟ་རེ་རྣོན་པོ་ཐོགས་ནས་ནགས་སུ་ཞུགས་ཏེ། དེས་ཆུས་ཤིང་གི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་དྲང་ཞིང་ལེགས་པར་སྐྱེས་ལ་མི་རྩུབ་པ་དག་མཐོང་ནས་དེས་དེ་རྩ་བ་ནས་བཅད་དེ་འདབ་མ་འདབ་མར་ཕྱེ་བ་ན་དེས་དེ་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་མ་མཐོང་ ན་སྙིང་པོ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། སྐྱེས་བུ་མིག་དང་ལྡན་པ་དེས་མཐོང་སྟེ་བསམས་ཤིང་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་ཏེ། དེས་དེ་མཐོང་ཞིང་བསམས་ཏེ་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་པ་ན་མི་བདེན་ཞིང་བརྫུན་པ་སླུ་བ་གསོག་ཏུ་སྣང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆུ་ཤིང་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་དུ་འདུ་བྱེད་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་འདས་པའམ། །མ་འོངས་པའམ། ད་ལྟར་བྱུང་བའམ། ནང་གིའམ། ཕྱིའམ། རགས་པའམ། ཕྲ་བའམ། དམན་པའམ། གྱ་ནོམ་པའམ། ཐག་རིང་བ་དང་ཐག་ཉེ་བའི་བར་དུ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་གིས་དེ་དག་མཐོང་སྟེ་བསམས་ཤིང་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་ཏེ། དེས་དེ་མཐོང་ཞིང་བསམས་ཏེ་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་པ་ན་མི་བདེན་པར་སྣང་ཞིང་བརྫུན་པ་སླུ་བ་གསོག་དང་ནད་དང་འབྲས་དང་ཟུག་རྔུ་དང་གནོད་པར་སྣང་སྟེ། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། སྒྱུ་མ་མཁན་ནམ་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་སློབ་མ་མཁས་པ་དག་ལམ་གྱི་བཞི་མདོ་ཆེན་པོར་འདུག་སྟེ། སྒྱུ་མ་བཞི་སྤྲུལ་པ་སྟོང་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གླང་པོ་ཆེའི་ཚོགས་དང༌། རྟ་པའི་ཚོགས་དང༌། ཤིང་རྟའི་ཚོགས་དང༌། རྐང་ཐང་པའི་ཚོགས་ཏེ། དེ་དག་མིག་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུས་མཐོང་སྟེ། མཐོང་ནས་བསམས་ཤིང་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་ཏེ། དེས་དེ་མཐོང་ཞིང་བསམས་ཏེ་ཚུལ་བཞིན་བསམས་པ་ན་མི་བདེན་པར་སྣང་ཞིང་བརྫུན་པ་སླུ་བ་གསོག་ཏུ་སྣང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྱུ་མ་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་འདས་པའམ། མ་འོངས་པའམ། ད་ལྟར་བྱུང་བའམ། ནང་གིའམ་ཕྱིའི་འམ། རགས་པའམ། ཕྲ་བ་བའམ། དམན་པའམ། གྱ་ནོམ་པའམ། ཐག་ཉེ་བའམ་ཐག་རིང་བའི་བར་དུ་སྟེ། དེ་དག་དགེ་སློང་དག་གིས་མཐོང་སྟེ་བསམས་ཤིང་ཚུལ་བཞིན་བསམས་ཏེ། ངེས་དེ་མཐོང་ཞིང་བསམས
Chinese
。那是什么原因呢？因为识蕴没有丝毫的实义。诸比丘，譬如，有眼之人为了寻求实义，寻找实义，拿着锋利的斧头进入森林。他看到一棵巨大的芭蕉树干，生长良好且不粗糙，于是他从根部砍断它，将叶子一片片剥开，但他连果实都没有看到，更不用说树心了。有眼之人看到它，思考并如理观察。当他看到、思考并如理观察时，它显得不真实、虚假、欺骗和空虚。那是什么原因呢？因为芭蕉树没有丝毫的实义。诸比丘，同样，任何行蕴，无论是过去的、未来的、现在的，还是内在的、外在的，粗大的、微细的，低劣的、殊胜的，遥远的还是邻近的。诸比丘们，你们看到它们，思考并如理观察。当你们看到、思考并如理观察时，它们显得不真实、虚假、欺骗、空虚，并且是疾病、脓疮、箭伤和痛苦的根源。它们显得无常、痛苦、空虚和无我。那是什么原因呢？因为行蕴没有丝毫的实义。诸比丘，譬如，一个魔术师或一个精通魔术的魔术师的弟子，坐在大道的十字路口，变出各种各样的幻象，比如象群、马队、车队和步兵队。有眼之人看到它们，看到后思考并如理观察。当他看到、思考并如理观察时，它们显得不真实、虚假、欺骗和空虚。那是什么原因呢？因为幻象没有丝毫的实义。诸比丘，同样，任何识蕴，无论是过去的、未来的、现在的，还是内在的、外在的，粗大的、微细的，低劣的、殊胜的，邻近的还是遥远的。诸比丘们，你们看到它们，思考并如理观察。你们看到并思考
English
. Why is that? Because the aggregate of perception has no essence whatsoever. Monks, it is like this: a person with eyes, seeking essence and searching for essence, takes a sharp axe and enters the forest. He sees a large trunk of a banana tree, well-grown and not rough, and he cuts it from the root and peels off the leaves one by one. He does not even see a fruit on it, let alone the heartwood. The person with eyes sees it, thinks about it, and examines it properly. When he sees it, thinks about it, and examines it properly, it appears untrue, false, deceptive, and empty. Why is that? Because the banana tree has no essence whatsoever. Monks, likewise, any formations whatsoever, whether past, future, or present, internal or external, coarse or subtle, inferior or superior, far or near. Monks, you see them, think about them, and examine them properly. When you see them, think about them, and examine them properly, they appear untrue, false, deceptive, empty, and the root of disease, sores, wounds, and suffering. They appear impermanent, suffering, empty, and without self. Why is that? Because the aggregate of formations has no essence whatsoever. Monks, it is like this: a magician or a skilled disciple of a magician sits at a great crossroads and conjures up various illusions, such as a crowd of elephants, a cavalry, a chariot procession, and an infantry. A person with eyes sees them, and having seen them, thinks about them and examines them properly. When he sees them, thinks about them, and examines them properly, they appear untrue, false, deceptive, and empty. Why is that? Because illusions have no essence whatsoever. Monks, likewise, any consciousness whatsoever, whether past, future, or present, internal or external, coarse or subtle, inferior or superior, near or far. Monks, you see them, think about them, and examine them properly. You see and think
Tibetan
་ཏེ། ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་པ་ན་མི་བདེན་པ་བརྫུན་པ་སླུ་བ་གསོག་དང་ནད་དང་འབྲས་ དང་ཟུག་རྔུ་དང་གནོད་པར་སྣང་ཞིང་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་པ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པར་སྣང་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་བ་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཅིང་བདེ་བར་གཤེགས་པས་དེ་སྐད་གསུངས་ནས། སྟོན་པས་གཞན་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །གཟུགས་ནི་དབུ་བ་རྔོས་པ་འདྲ། ཚོར་བ་ཆུའི་ཆུ་བུར་བཞིན། །འདུ་ཤེས་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདུ་བྱེད་ཆུ་ཤིང་ལྟ་བུ་ཡིན། །རྣམ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས། ཉི་མའི་གཉེན་གྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་དུ། །རབ་ཏུ་བརྟགས་ཤིང་བརྟགས་པ་ན། སྐྱེ་བ་དང་ནི་འཇིག་པ་དང༌། །སླུ་བ་དང་ནི་གསོག་ཏུ་སྣང༌། །ཤེས་རབ་དམན་པ་རྣམས་ལ་ནི། །ཕུང་པོ་འདི་དག་རྣམས་མ་བསྟན། །ཆོས་གསུམ་པོ་ནི་རབ་སྤངས་ན། ལུས་དང་བྲལ་ཞིང་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཚེ་དང་དྲོད་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས། །གང་ཚེ་ལུས་འདི་འདོར་བྱེད་ཅིང༌། །བོར་ནས་དེ་ཚེ་གནས་པ་ནི། །སེམས་མེད་ཇི་ལྟར་ཤིང་བཞིན་ནོ། །འདི་ན་འདི་འདྲའི་རྒྱུད་འདི་དག །སྒྱུ་མ་བྱིས་པ་འདྲིད་པ་སྟེ། །གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཟུག་རྔུ་སྟེ། མངོན་པར་རློམ་པ་ཙམ་མེད་དོ། །དགེ་སློང་དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་རྣམས། །རབ་ཏུ་བརྟགས་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། །ཉིན་མོ་དང་ནི་མཚན་མོ་དག །དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་ན། །འདུ་བྱེད་ཞི་ཞིང་རབ་ཞི་བའི། །གོ་འཕང་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་བ་དང༌། དགེ་སློང་དག་ཡིད་དགའ་ཞིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་སྔར་དགེ་སློང་མ་ཆོས་སྦྱིན་གྱི་མདོར་སྔར་བྲིས་ཟིན་མོད་ཀྱི། །དེ་ལྟ་ནའང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་འདི་མདོའི་ཁུངས་དཔེར་ཉེ་བར་བཀོད་དོ། །ཐ་སྙད་བཅུ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། མདོའི་གཅིག་ནས་མི་སྣང་ངོ༌། །བརྒྱད་ཚན་བརྒྱད་པའི་སྒོ་དང་པོའི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་པ་དང་བཅུ་པ་དང་བཅུ་གཅིག་པའི་མདོ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འདོན་ཏོ། །མདོ་སྡེ་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དེ་ནས་སེ་དང་ལྡན་པ་མཆོད་བྱེད་ཀྱི་མ་ཅན་དགོངས་ཀ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ ལས་ལངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ག་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་ཞིང་ཉེ་བར་སོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ
Chinese
，如果如理观察，则显现为不真实、虚假、欺骗、积累、疾病、肿瘤、痛苦和损害，并且显现为无常、痛苦、空性和无我。那为什么呢？因为在识蕴中没有任何精华。世尊如是开示，善逝如是宣说。导师又如是开示：色如水泡和泡沫，感受如水上的水泡，想如阳焰，行如芭蕉树，识如幻术。太阳之亲友（佛陀）如是开示。如何如何如理地，彻底观察与审视，则显现为生起和坏灭，欺骗和积累。对于智慧低下者，未曾开示这些蕴。如果彻底断除这三种法，则将脱离身体并被舍弃。当寿命、暖和识，舍弃这个身体时，舍弃后，其所处的状态，如无心之木头一般。此处这些相似的相续，如同幻术欺骗孩童，是造成损害的痛苦，仅仅是虚妄的自负。比丘们，因此要彻底观察诸蕴，精进努力。如果日夜，具有正念和正知，则将证悟寂静和极寂静的，果位。世尊如是开示，比丘们心生欢喜，对世尊所说感到非常欢喜。这些偈颂之前已在比丘尼法施的经中写过。即便如此，世尊的这些话语也接近于经的来源范例。名为十六个词语的，经中有一个没有出现。八品第八的第一个门的总结偈颂，第七、第十和第十一的经，按照所显示的顺序念诵。名为经部语者，开端是在舍卫城。之后，具备势力、拥有供养之母者，从禅定中起身，前往世尊所在之处，到达后，向世尊如是禀告：世尊
English
, if properly examined, it appears as untrue, false, deceptive, accumulating, disease, tumor, suffering, and harmful, and it appears as impermanent, suffering, empty, and selfless. Why is that? Because there is no essence in the aggregate of consciousness. The Blessed One thus taught, and the Sugata thus declared. The Teacher further taught: Form is like a bubble and foam, feeling is like a bubble on water, perception is like a mirage, formation is like a banana tree, and consciousness is like an illusion. The Kinsman of the Sun (Buddha) thus taught. How, how properly, thoroughly examine and scrutinize, then it appears as arising and destruction, deception and accumulation. For those of inferior wisdom, these aggregates have not been shown. If these three dharmas are completely abandoned, then one will be separated from the body and abandoned. When life, warmth, and consciousness abandon this body, after abandoning it, the state in which it is, is like a mindless piece of wood. Here, these similar continuums are like illusions deceiving children, they are the pain that causes harm, they are merely false conceit. Bhikshus, therefore, thoroughly examine the aggregates and strive diligently. If day and night, you have mindfulness and awareness, then you will realize the peaceful and extremely peaceful, state. The Blessed One thus taught, and the bhikshus were delighted and greatly rejoiced in what the Blessed One had said. These verses were previously written in the Sutra of the Bhikshuni Dharma Giving. Even so, these words of the Blessed One are close to the source example of the Sutra. Called sixteen words, one is missing from the Sutra. The summary verses of the first door of the eighth section of the eighth chapter, the seventh, tenth, and eleventh sutras, are recited in the order in which they are shown. Called the Sutra Speaker, the beginning is in Shravasti. Then, the one with power, the mother with offerings, arose from meditation in the meditation hall, went near to where the Blessed One was, and having approached, spoke thus to the Blessed One: Blessed One