Tibetan
་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སྡོམ་དང་པོ་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་སྡོམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བདུན་པ་མཐའ་ལས་བསྟན་པ་མཛོད་ཀྱི་གནས་ དང་པོར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་འདི་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་བྲིས་ཟིན་ཏོ། །མདོ་ལས་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་མཛད་ཅེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དགེ་སློང་དག་དྲུག་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཀྱི་སྤགས་པ་དང༌། ཐ་བའི་གཞི་སྟེ། དྲུག་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་གཟུགས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྤགས་པ་དང་ཐ་བའི་གཞིའོ། །སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་བྱ་དང༌། ཆོས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྤགས་པ་དང༌། ཐ་བའི་གཞིའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དགེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སའི་རུ་འདུ་འདམ་བུ་ཙན་གྱི་རྩ་བར་དབྱར་གནས་པའི་ཕྱིར་བཞུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་ན་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་དབྱར་གནས་པའི་ཕྱིར་དགོན་པར་མཚམས་བཅད་དེ་འདུག་གོ །དེ་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དེ་དག་དབྱར་ཟླ་བ་གསུམ་འདས་ནས་ཆོས་གོས་བྱས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཆོས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ཐོགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་བདག་ཅག་དབྱར་གནས་ལགས་ཏེ་མཚམས་དག་བཤིག་ལགས་སམ། དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཅག་མཚམས་མ་བཤིག་ཅིག །དེ་ཅིའི་ཕྱེར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་ཇི་སྲིད་ད་མཚམས་གནས་བ་དེ་སྲིད་དུ་སྦྱིན་བ་དག་གི་བསོད་ནམས་ཉེ་བར་སྐྱེ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཞིང་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་དགེ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་བདེ་བ་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་དུ་སྦྱིན་བདག་གིས་རེ་བར་བྱ་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། གང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དགེ་བའི་ཆོས་ཅན་ཚད་མེད་པ་དང་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ན་དེའི་གཞི་ལས་སྦྱིན་པ་པོ་ལ་ཚད་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ དང་དགེ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་བདེ་བ་ཐུན་མོང་
Chinese
那么，什么是具有烦恼的法呢？应该从六处集合所包含的第一个偈颂中理解。该偈颂的第七个偈颂在《显宗论》的第一个地方已经写完，即“具有烦恼的这本身就是三种”。经中说，为什么要特别强调这一点呢？这个话题是在舍卫城发生的。比丘们，这六者是心的糠秕和争论的根源。哪六者呢？比丘们，色，具有烦恼，与执取相关，是心的糠秕和争论的根源。声、香、味、触、法，具有烦恼，与执取相关，是心的糠秕和争论的根源。佛陀这样说。名为“比丘具有戒律，具有善法”。世尊住在娑罗树下的吉祥草庵中安居。当时，世尊处有很多比丘为了安居而住在寺院中闭关。之后，那些众多的比丘们在经过三个月的安居后，制作了法衣并加持，拿着法衣和钵，前往世尊所在的地方。到达后，他们向世尊的足顶礼，然后坐在一旁。坐在一旁后，那些众多的比丘们对世尊这样说道：尊者，我们已经安居完毕，可以解除禁闭了吗？比丘们，你们不要解除禁闭。为什么呢？比丘们，只要还处于禁闭状态，布施者的福德就会不断增长，福德只会更加增多。比丘们，这四者是福德的同类因，善的同类因，施主应该期待共同的安乐。哪四者呢？无论哪个寺院，比丘具有戒律，具有善法，具有无限的禅定，并通过身体来实现，完全受用，那么从那个基础上，布施者就会获得无限的福德的同类因，以及善的同类因，共同的安乐。
English
So, what are the dharmas that possess defilements? It should be understood from the first verse contained in the collection of the six sense bases. The seventh verse of that collection has already been written in the first place of the Abhidharmakosha, which says, "This itself, which possesses defilements, is of three kinds." In the sutra, it says, why is this particularly emphasized? This topic occurred in Shravasti. Monks, these six are the chaff of the mind and the basis of disputes. Which six? Monks, form, possessing defilements, associated with grasping, is the chaff of the mind and the basis of disputes. Sound, smell, taste, touch, and dharma, possessing defilements, associated with grasping, are the chaff of the mind and the basis of disputes. Thus spoke the Buddha. Named "A monk possessing discipline, possessing virtuous dharmas." The Blessed One was dwelling at the root of a sala tree in a auspicious grass hut for the purpose of the summer retreat. At that time, many monks were dwelling near the Blessed One, having entered retreat in monasteries for the purpose of the summer retreat. Then, those many monks, after three months of summer retreat, made robes and blessed them, and carrying robes and bowls, went to where the Blessed One was. Having arrived, they prostrated at the feet of the Blessed One and sat to one side. Having sat to one side, those many monks said this to the Blessed One: Venerable One, we have completed the summer retreat, may we break the boundaries? Monks, do not break the boundaries. Why is that? Monks, as long as you remain within the boundaries, the merit of the donors will only increase, and merit will only grow more abundant. Monks, these four are the common cause of merit, the common cause of virtue, and the donors should expect common happiness. Which four? Whichever monastery has monks who are disciplined, possess virtuous dharmas, have immeasurable samadhi, and realize it with their bodies, fully enjoying it, then from that basis, the donor will have the common cause of immeasurable merit, and the common cause of virtue, and common happiness.
Tibetan
མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཚད་མེད་པ་དང་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། ཆོས་གོས་དང་བསོད་སྙོམས་དང་མལ་ཆ་དང་སྟན་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་ན་གཞི་དེ་ལས་སྦྱིན་བདག་ལ་དེ་ལས་ཚད་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང༌། དགེ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་བདེ་བ་ཐུན་མོང་བ་ཉིད་དུ་རེ་བར་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་དགེ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང༌། བདེ་བ་ཐུན་མོང་བ་བཞི་པོ་འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པའི་སྦྱིན་བདག་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚད་ནི་འདི་ཙམ་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདི་ཙམ་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འདི་ཙམ་ཞེས་གཟུང་བར་མི་ནུས་ཏེ། བསོད་ནམས་མང་ཞིང་གཞན་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཆུ་བོ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་འདྲེས་ཤིང་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འབབ་པ་དག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གང་གཱ་དང༌། ཡ་མུ་ན་དང༌། མ་ར་ཡུ་དང༌། ཨ་རྫེ་ར་བ་ཏི་དང༌། ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཆུ་འདི་ཙམ་མམ་ཆུ་རྫ་མ་འདི་ཙམ་དང༌། ཆུ་རྫ་མ་བརྒྱ་ཕྲག་འདི་ཙམ་དང༌། ཆུ་རྫ་མ་སྟོང་ཕྲག་འདི་ཙམ་དང༌། ཆུ་རྫ་མ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་འདི་ཙམ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཚད་གཟུང་བར་མི་ནུས་ཀྱི། གཞན་དུ་ཆུ་མང་པོ་དང་ཆུའི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་དགེ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་བདེ་བ་ཐུན་མོང་བ་བཞི་པོ་འདི་རྣམས་དང་ལྡན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚད་ནི་གཟུང་བར་མི་ནུས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་བསོད་ནམས་མང་བ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོའོ། །ཇི་ལྟར་གཙང་དག་འཇུག་ངོག་བདེ། །རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་བཀྲ་ཤིས་མཚོར། །མི་དང་རི་དགས་ཚོགས་དག་གིས། །བསྟེན་པའི་ཆུ་བོ་སོ་སོར་འབབ། །དེ་བཞིན་མལ་ཆ་སྟན་གདིང་དངོས། །སྦྱིན་པའི་མི་ལ་བསོད་ནམས་རྒྱུན། །ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོར་ཆུ་བཞིན་འབབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྙེད་པ་དང༌། མ་རྙེད་པ་དང༌། གྲགས་པ་དང༌། མ་གྲགས་པ་དང༌། བསྟོད་པ་དང༌། སྨད་ པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་འོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་ལོག་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དགེ་སློང་དག་མ་རིག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་རྒྱུ་སྔོན་ལ་སྡིག་པ
Chinese
应当认识到那不是。以身体现证无量和心的等持圆满，如果受用衣服和乞食和卧具和坐垫，那么就应当期望布施主因此而有无量的福德之因，善之因和共同的安乐。比丘们，具有这四种福德之因和善之因以及共同安乐的布施主的福德的量是，不能说仅此福德的果报，仅此福德的果报成熟，因为福德众多，另外被称作福德大聚。例如，这四大河流混合流入大海，例如，恒河和亚穆纳河和马拉宇河和阿哲拉瓦底河，非常巨大，不能衡量它们有多少水，或有多少罐水，或有多少百罐水，或有多少千罐水，或有多少百万罐水，只能说水很多，是水的巨大集合。比丘们，同样，具有这四种福德之因和善之因以及共同安乐的福德的量是无法衡量的，只能说福德众多，被称为福德的大聚。如清净入处安乐，珍宝生处吉祥海，人和山兽的众群，所依之河流各自流淌。同样卧具坐垫等物，布施之人福德不断，如水流入大海般。如是说。故事的发生地是在舍卫城。世间的法有八种，即：得到和未得到，出名和不出名，赞扬和诽谤，快乐和痛苦。如是说。对于邪见和邪分别将会产生，故事的发生地是在舍卫城。比丘们，无明在前，因在前，罪恶
English
It should be recognized that it is not. Having physically realized the immeasurable and the perfection of mental concentration, if one enjoys robes, alms, bedding, and cushions, then one should expect that the donor will have an immeasurable cause of merit, a cause of virtue, and common happiness from that. Monks, the measure of the merit of a donor who possesses these four causes of merit, causes of virtue, and common happiness is such that one cannot say, 'Only this much is the result of merit, only this much is the ripening of the result of merit,' because the merit is abundant, and it is otherwise counted as a great accumulation of merit. For example, these four great rivers mix and flow into the great ocean, such as the Ganges, the Yamuna, the Marayu, and the Ajeravati, which are very large. One cannot measure how much water they have, or how many jars of water, or how many hundreds of jars of water, or how many thousands of jars of water, or how many hundreds of thousands of jars of water. One can only say that there is a lot of water and a great collection of water. Monks, likewise, the measure of merit of one who possesses these four causes of merit, causes of virtue, and common happiness cannot be measured. Otherwise, it is said to be abundant merit and is called a great accumulation of merit. Just as pure and pleasant entrances, a jewel-producing auspicious sea, and groups of people and mountain animals, the rivers on which they rely flow separately. Likewise, bedding, cushions, and other things, the stream of merit for the one who gives, flows like water into the ocean. Thus it was said. The place where the story took place was in Shravasti. There are eight kinds of worldly dharmas, namely: gain and no gain, fame and no fame, praise and blame, happiness and suffering. Thus it was said. For false views and false discriminations will arise, the place where the story took place was in Shravasti. Monks, ignorance comes first, the cause comes first, sin
Tibetan
་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་དུ་མ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་ཞིང་སྩོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་ངོ་ཚ་མེད་པ་དང༌། ཁྲེལ་མེད་པ་ལས་ལོག་པའི་ལྟ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ལོག་པའི་ལྟ་བ་དེ་ལས་ལོག་པའི་རྟོག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་ལོག་པའི་ངག་དང་ལོག་པའི་ལས་ཀྱི་འབའ་དང༌། ལོག་པའི་འཚོ་བ་དང༌། ལོག་པའི་རྩོལ་བ་དང༌། ལོག་པའི་དྲན་པ་དང༌། ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །རིག་པ་དང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང༌། ཁྲེལ་ཡོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་སྔོན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ལས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམ་པ་དུ་མ་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་ཞིང་སོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དེ་ལས་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་འབྱུང་ཞིང་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་དུ་འབྱུང་བར་འགྲུབ་ཏེ། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་མཉམ་པར་བཞག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དག་ལས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་སེམས་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྲིད་པ་འདི་ལས་གཞན་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས་གླང་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ཀྱི་ཤར་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ནི་རི་དགས་དགའ་མའི་མ་དད་པར་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགོངས་ཀ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལས་བཞེངས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀ་ལ་བོས་ནས་ཚུར་ཤོག་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་རྫིང་བུར་སྐུ་བཀྲུ་བའི་ཕྱིར་བདག་ཅག་འགྲོ་བར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཐོས་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀ་བཙུན་པ་དེ་བཞིན་ནེ་ཞེས་གསོལ་ཏེ། དེ་ན་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བའི་དགེ་སློང་འཆར་ཀ་དང་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་རྫིང་བུ་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་གཤེགས་ཏེ། ཉེ་བར་གཤེགས་ནས་ཆོས་གོས་དག་དགོན་པའི་མཐའ་ཞིག་ཏུ་བཞག་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་རྫིང་བུར་ཞུགས་ཏེ་སྐུ་ཁྲུས་མཛད་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་རྫིང་བུ་ནས་བྱུང་སྟེ་ཆོས་གོས་བརྐྱང་པ་ཞིག་སྐུ་སྐེམས་པར་མཛད་ཅིང་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱལ་པོ་སྡེ་རབ་ཏུ་ཕམ་བྱེད་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེ་སེ་ག་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་གླང་པོ་ཆེའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རོལ་མོའི་ཆ་བྱང་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲ་དང་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་རྫིང
Chinese
不善之法多种如实生起并增广。比丘们，从无惭和无愧中产生邪见。从邪见中产生邪思，以及邪语和邪业之恶，邪命，邪精进，邪念，邪定也会增长。智慧和知惭、有愧在前行，以前面的因缘为缘，善法多种如实生起并增广。比丘，从知惭和有愧中产生正见，从正见中产生正思，直至正定得以成就。如是圣声闻具足听闻，如实具足，等持，即从贪嗔痴中，心得以解脱，是为解脱。如是圣声闻之心如实解脱，如实知晓，从“我之生已尽”至“于此之外更无所知”之间。如是说。如经中所说，如大象等，世尊在舍卫城（Shravasti）东边的祇树给孤独园（Jetavana），与具寿阿湿波誓（Ashvajit）一同安住于母鹿苑中。之后，世尊从甚深禅定中起身，呼唤具寿阿湿波誓说：“过来，我们去东边的池塘沐浴吧。” 具寿阿湿波誓听闻世尊所说，回答说：“如是，世尊。” 之后，比丘阿湿波誓跟随世尊，前往东边的池塘。到达后，他们将法衣放在寺院的一角，进入东边的池塘沐浴。沐浴完毕后，从东边的池塘出来，将一件袈裟铺开晾干身体，然后坐下。当时，拘萨罗国的国王巴斯匿（Pasenadi）的象名塞伽陀（Seto），是一头巨大的象王，伴随着各种乐器的声音，正前往东边的池
English
Various non-virtuous dharmas arise and increase. Monks, from shamelessness and recklessness, wrong views arise. From wrong views, wrong thoughts arise, as well as the evils of wrong speech and wrong actions, wrong livelihood, wrong effort, wrong mindfulness, and wrong concentration will increase. Wisdom and knowing shame and having embarrassment go before, and from the previous causes and conditions, various virtuous dharmas arise and increase. Monks, from knowing shame and having embarrassment, right views arise, and from right views, right thoughts arise, until right concentration is achieved. Thus, the noble disciple, endowed with hearing, truly endowed, and equally abiding, is said to have his mind liberated from desire, hatred, and ignorance. Thus, the noble disciple, whose mind is truly liberated, truly knows, from "My birth is exhausted" to "Beyond this, there is nothing more to know." Thus it is said. As it is said in the sutra, such as the elephant, etc., the Blessed One, dwelling together with the Venerable Ashvajit in the Deer Park, the eastern monastery of Shravasti, then the Blessed One arose from deep meditation, and called to the Venerable Ashvajit, saying, "Come, let us go to the eastern pond to bathe." Having heard what the Blessed One said, the Venerable Ashvajit replied, "Thus it is, Blessed One." Then, the monk Ashvajit followed the Blessed One and went near the eastern pond. Having arrived, they placed their robes on one side of the monastery and entered the eastern pond to bathe. Having bathed, they came out of the eastern pond, spread out a robe to dry their bodies, and sat down. At that time, the elephant of King Pasenadi of Kosala, named Seto, a great elephant king, accompanied by the sounds of various musical instruments, was going to the eastern po