Tibetan
ང་ན་མཆོག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའོ། །སྙན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་ཉན་པ་ལ་དུས་དུས་སུ་རྟག་ཏུ་སྙན་པར་སྨྲ་བར་བྱེད་པའོ། །དོན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟ་སྟེ་མ་དད་པ་དག་དད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱེད་ཅིང་སྒྲུབ་པར་བྱེད། འདུལ་བར་བྱེད། འགོད་པར་བྱེད། རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱེད། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱེད། སེར་སྣ་ཅན་གཏོང་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱེད། ཤེས་རབ་འཆལ་པ་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བྱེད་པ་ནས་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱེད་པའི་བར་དུའོ། །དོན་མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པས་ལྷན་ཅིག་དོན་མཐུན་པར་བྱེད། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ལ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་པས། ཕྱིར་མི་འོང་བ་ལ་ཕྱིར་མ་འོང་བས། དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པས་ལྷན་ཅིག་དོན་མཐུན་པར་བྱེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། བདེ་བར་གཤེགས་པས་དེ་སྐད་གསུངས་ཏེ། སྟོན་པས་གཞན་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སྦྱིན་དང་ སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང༌། །འདི་ལ་དོན་ནི་སྤྱོད་པ་དང༌། །དོན་མཐུན་པ་ཡིས་སེམས་ཅན་རྣམས། །ཇི་ལྟར་རིག་པར་དེ་དང་དེར། །གལ་ཏེ་འདི་ཡིས་མི་སྡུད་ན། །མ་ལ་བུ་ཡི་རྒྱུ་ཡིས་ནི། །མཆོད་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །ཕ་དང་བུ་ཡི་རྒྱུ་ཡིས་སོ། །གང་ཕྱིར་བསྡུ་བ་འདི་ཡིས་ནི། །རྗེས་སུ་འཇུག་བྱེད་ཆོས་ལྡན་པ། །ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་ནས་ནི། །དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལྟ་བར་འགྱུར། །དེ་ནས་དགོན་པ་པ་ལག་པ་ཅན་འཁོར་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་སྐྱི་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དྲུང་ནས་སོང་ངོ༌། །གཟུགས་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་འདས་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དགེ་སློང་དག་ཕུང་པོ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་སྔར་བཤད་པའི་མདོ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདོད་པ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མདོར་བསྡུས་པ་འདོད་པའི་དཔེ་ནི་གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལས་ལངས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞབས་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་ནས
Chinese
我中殊胜即此也，如是即是法布施。悦耳诸中殊胜即此也，如是，种姓之子为法之义而勤，听闻之时时常时悦耳而语。义行者诸中殊胜即此也，如是即是不信者令信，成办，调伏，安立，善安立。戒律毁坏者令戒律圆满。悭吝者令布施圆满。智慧毁坏者令智慧圆满乃至善安立之间也。义合者诸中殊胜即此也，如是，入流者与入流者一同义合。一来者与一来者。不还者与不还者。阿罗汉与阿罗汉一同义合也。薄伽梵如是语已。善逝如是说。导师复又如是语。 布施与， 悦耳语， 于此义乃行， 义合者以有情。 如其所知彼与彼， 若以此不摄集， 母以子之因， 供养不得成， 父与子之因也。 何故摄集以此， 随顺行持具法者， 获得大之自性已， 是故世间将见之。 其后，阿兰若者具手者五百眷属俱，于薄伽梵所说随喜已，以头顶礼薄伽梵之足，从薄伽梵之跟前而去。色任何皆可过去等之句中。诸比丘当显示蕴与近取蕴也，如是当如昔说之经而观之。欲望亦三种也之句中。总而言之欲望之譬喻，处所乃在舍卫城也。其后，另有比丘从内正定而起，诣往薄伽梵所在之处，诣往已，以头顶礼薄伽梵之足，于一方而坐。于一方坐已。
English
Among the best of 'I' is this: it is the giving of Dharma. Among the best of pleasant things is this: it is when a son of good family diligently seeks the Dharma and always speaks pleasantly when listening. Among the best of meaningful actions is this: it is when those who lack faith are made to have complete faith, accomplishing, subduing, establishing, and well-establishing it. Those with broken moral discipline are made to have complete moral discipline. The miserly are made to have complete generosity. Those with broken wisdom are made to have complete wisdom, up to the point of well-establishing it. Among the best of meaningful agreements is this: it is when a stream-enterer agrees meaningfully with a stream-enterer. A once-returner with a once-returner. A non-returner with a non-returner. An Arhat agrees meaningfully with an Arhat. The Blessed One spoke thus. The Sugata said thus. The Teacher further spoke thus: Giving and, Speaking pleasantly, Here, meaning is action, Meaningful agreement with sentient beings. As they know it, that and that, If not gathered by this, By the cause of mother and son, Offerings will not be obtained, Also by the cause of father and son. Therefore, gathering by this, Following and practicing, possessing Dharma, Having obtained the nature of greatness, Therefore, the world will see it. Then, the forest dweller with hands, along with five hundred attendants, rejoiced at what the Blessed One had said, bowed to the feet of the Blessed One with their heads, and departed from the presence of the Blessed One. In the phrase 'Whatever form, past or otherwise...' Monks, the aggregates and the aggregates of grasping should be shown, and it should be viewed according to the previously explained Sutra. In the phrase 'Desire is also of three kinds...' In short, the example of desire is that the basis of discussion is in Shravasti. Then, another monk arose from correct concentration within, went to where the Blessed One was, and having gone there, bowed to the feet of the Blessed One with his head, and sat to one side. Having sat to one side.