Tibetan
དང་དོན་དག་ནི་མི་ཤེས་སོ། །གནས་འཇོག་སའི་ཞག་དེ་ནུབ་པ་དང་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་མྱུ་གུའི་ཚལ་ཁ་དོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། འདི་ལྟ་བུའི་ཁ་དོག་དང་རོ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཀ་དམ་པའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ། འདི་ལྟ་བུའི་རོ་སྟེ་འདི་ལྟ་སྟེ་སྦྲང་མའི་སྦྲང་རྩི་མ་བསྐོལ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་ཁ་ཟས་དེ་ཟ་ཞིང་དུས་རིང་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ཏེ། དེ་ དག་ལས་གང་ཉུང་ཞིང་ཆེས་ཉུང་བར་ཟ་བ་དེ་དག་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ལ། གང་མང་ཞིང་ཆེས་མང་བར་ཟ་བ་དེ་དག་ནི་ཁ་དོག་ངན་པར་གྱུར་ཏེ། ཟས་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ཁ་དོག་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གྱུར་ཏེ། ཁ་དོག་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་ཁྱོད་ནི་ཁ་དོག་ངན་ཞིང་ང་ནི་ཁ་དོག་བཟང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྙས་པ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་ཁ་དོག་གི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྟག་ཏུ་བྱེད་པའི་རྒྱུས་མྱུ་གུའི་ཚལ་དེ་ཡང་ནུབ་པར་གྱུར་ཏོ། །གནས་འཇོག་མྱུ་གུའི་ཚལ་ནུབ་པ་དང་སེམས་ཅན་དེ་དག་འདུས་ཤིང་ཚོགས་ནས་འདི་སྐད་དུ་མདུན་དུ་སོང་མདུན་དུ་སོང་ཞེས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ད་ལྟར་མི་རྣམས་ལ་གང་ཅུང་ཟད་ཙམ་རྩ་རྣོ་བ་དེ་དག་གིས་སྐྲོད་ཅིང་སྐྲོད་པར་བྱེད་ནས་སྔོན་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱི་ཡི་གེ་དང་ཚིག་འབྲུའི་རྗེས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། མདུན་དུ་སོང་མདུན་དུ་སོང་ཞེས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་བྱེད་དོ། །གནས་འཇོག་མྱུ་གུའི་ཚལ་དེ་ནུབ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དེ་དག་འདུས་ཤིང་ཚོགས་ཤིང་མདུན་དུ་སོང་མདུན་དུ་སོང་ཞེས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་བྱེད་ཀྱང་ངས་སྨྲས་པའི་སྒྲ་ནི་འདི། ངས་སྨྲས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པའི་སྒྲ་དང་དོན་ནི་མི་ཤེས་སོ། །གནས་འཇོག་མྱུ་གུའི་ཚལ་དེ་ནུབ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་མ་རྨོས་མ་བཏབ་པའི་འབྲས་སཱ་ལུ་པགས་པ་དང་ཤུན་པ་མེད་ཅིང་གཅང་ལ་དག་པ་སོར་མོ་བཞིའི་ཚད་ཙམ་གྱིས་འཁྲིགས་པ་དགོངས་ཀ་བརྔས་ན་ནད་པར་སྐྱེ་ཞིང༌། ནང་པར་བརྔས་ན་དགོངས་ཀ་སྐྱེ་བ། བརྔས་ཤིང་བརྔས་ཤིང་སྐྱེ་བ། བརྔས་པ་དང་སྐྱེ་བ་ཡང་མི་ཤེས་པ་དག་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དག་དེ་ཟ་ཞིང་ཚེ་རིང་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་སོ། །གང་ཡང་སེམས་ཅན་དེ་དག་མ་རྨོས་མ་བཏབ་པའི་འབྲས་སཱ་ལུ་ཟས་སུ་ཟ་བ་དང་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ན་དབང་པོ་ཐ་དད་པ་དག་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། གཅིག་ལ་ནི་ཕོའི་དབང་པོ། གཅིག་ལ་ནི་མོའི་དབང་པོ། དེ་དག་ཕོ་དང་མོའི
Chinese
并且道理也不明白。安住处的稻田消失后，那些众生便出现了一种颜色圆满、味道圆满的幼苗田。具有这样的颜色和味道，就像卡丹巴花一样。具有这样的味道，就像未煮的蜂蜜一样。他们吃着那些食物，长久地住着。那些当中吃得少而又最少的，就变得具有颜色；那些当中吃得多而又最多的，就变得颜色难看。依靠两种食物，就变成了两种颜色。从两种颜色中，那些众生就互相轻蔑，说：“你是颜色难看的，我是颜色好看的。”那些众生由于颜色的显现的傲慢，总是造作罪恶的不善之法，因此幼苗田也消失了。安住处的幼苗田消失后，那些众生聚集在一起，发出这样的哀号：“向前走，向前走！”就像现在人们当中稍微有些精明的人，就驱赶着驱赶着，然后按照以前人们的文字和词句来安立名称一样，发出“向前走，向前走”的哀号。安住处的幼苗田消失后，那些众生聚集在一起，发出“向前走，向前走”的哀号，但是“我说的话是这个，我说的事情是这个”这样说的话的声音和道理也不明白。安住处的幼苗田消失后，那些众生便出现了不需耕耘播种的稻米，没有皮和壳，干净而又纯洁，长到四指左右的高度，傍晚收割，早上又长出来；早上收割，傍晚又长出来；收割着收割着又长出来，甚至不知道收割和生长。他们吃着那些，长寿而又长久地住着。任何那些众生在把不需耕耘播种的稻米作为食物来吃和享用时，就出现了不同的根。一个出现了男根，一个出现了女根。他们男和女的
English
And the meaning is not understood. When the field of residence disappeared, those beings had a sprout field that was perfect in color and perfect in taste. It had such color and taste, like a Kadamba flower. It had such a taste, like unboiled honey. They ate that food and lived for a long time. Those who ate less and the least became colorful, and those who ate more and the most became ugly. Relying on two kinds of food, they became two kinds of colors. From the two kinds of colors, those beings despised each other, saying, "You are ugly, and I am beautiful." Those beings, due to the pride of the appearance of color, always committed sinful and unwholesome deeds, and therefore the sprout field also disappeared. When the sprout field of residence disappeared, those beings gathered together and cried out, "Go forward, go forward!" It is like now, among people, those who are slightly clever drive away and drive away, and then establish names according to the letters and words of the former people, crying out, "Go forward, go forward!" When the sprout field of residence disappeared, those beings gathered together and cried out, "Go forward, go forward!" But they did not understand the sound and meaning of saying, "What I said is this, what I did is this." When the sprout field of residence disappeared, those beings had rice that did not need to be plowed or sown, without skin or husk, clean and pure, growing to the height of four fingers. If harvested in the evening, it would grow in the morning; if harvested in the morning, it would grow in the evening; harvesting and harvesting, it would grow, and they did not even know harvesting and growing. They ate those and lived long and long. When any of those beings ate and used the rice that did not need to be plowed or sown as food, different faculties appeared. One had a male faculty, and one had a female faculty. They, male and female,
Tibetan
་དབང་པོ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཕན་ཚུན་དུ་མིག་གིས་མིག་ལ་བཙུགས་ཏེ་ལྟ་བར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་མིག་གིས་མིག་ལ་བཙུགས་ཏེ་ལྟ་བ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཀུན་དུ་ཆགས་སོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཆགས་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྲེད་དོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་སྲེད་པ་དེ་དེ་ལྟར་ ལོག་བར་ཞུགས་སོ། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ལོག་པར་ཞུགས་པ་སེམས་ཅན་གཞན་གྱིས་མཐོང་ནས་རྡུལ་དག་གཏོར་བར་བྱེད། གསེག་མ་དང་གྱོ་མོ་དག་འཐོར་ཞིང་འདི་སྐད་དུ། ཀྱེ་སེམས་ཅན་གྲོད་པ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ། སེམས་ཅན་གྲོང་པ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ་ད་ལྟར་སེམས་ཅན་སུན་འབྱིན་པ་བྱེད་དམ། ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ད་ལྟར་མིའི་ནང་ནས་བག་མ་གཏོང་པ་ན་ཕྱེ་མ་དག་འཐོར་བར་བྱེད། སྤོས་དང༌། ཕྲེང་བ་དང༌། གོས་དག་ཀྱང་འཐོར་ཞིང་བུ་མོ་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག །བུ་མོ་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལོག་པར་ཞུགས་པ་སེམས་ཅན་གཞན་གྱིས་མཐོང་ནས་རྡུལ་དག་འཐོར་བར་བྱེད་ཅིང་གྱོ་མོ་དང་གསེག་མ་དག་ཀྱང་འཐོར་ཞིང་འདི་སྐད་དུ། ཀྱེ་སེམས་ཅན་གྲོང་བ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པ། གྲོང་པ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ་ད་ལྟར་སེམས་ཅན་དག་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་དམ་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །གནས་འཇོག་གང་སྔོན་ཆོས་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་ཆོས་སུ་མངོན་པར་འདོད་ལ། གང་སྔོན་འདུལ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་འདུལ་བར་མངོན་པར་འདོད་ཅིང༌། གང་སྔོན་སྨད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ད་ལྟར་རྗེས་སུ་བསྔགས་ཏེ། ལན་གཅིག་དང་ལན་གཉིས་དང་གསུམ་དང་བདུན་གྱི་བར་དུ་སྟེན་བར་བྱེད་དོ། །གང་ཡང་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཤིན་ཏུ་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལེན་ཅིང་གནས་པ་ན་འདི་སྐད་དུ་བདག་ཅག་ཁྱིམ་དག་བྱས་ལ་དེར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱའོ་ཞེས་ཁྱིམ་བྱ་བའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་སོ། །ཁྱིམ་གྱི་རྩོམ་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བའི་དང་པོ་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཏེ། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་རྒྱལ་པོའི་དབང་པོའོ། །དེ་དག་ནུབ་མོ་བཟའ་བར་བྱ་བའི་སཱ་ལ་ནུབ་མོ་ལེན་ཅིང་ནང་པར་བཟའ་བར་བྱ་བ་ནང་པར་ལེན་དུ་འགྲོ་བ་ལས། དེ་ནས་སེམས་ཅན་བརྐམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གིས་དགོངས་ཀ་དང་ནང་པར་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་བླངས་སོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་སེམས་ཅན་བདག་ཅག་སཱ་ལུ་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཆ་བར་བྱའོ། །དེ
Chinese
那些具有权势的众生，互相用眼睛盯着眼睛看。怎样用眼睛盯着眼睛看，就怎样完全地贪恋。怎样贪恋，就怎样地爱欲。怎样爱欲，就那样地邪行。那些众生邪行时，被其他众生看见，就抛撒尘土。抛撒瓦片和碎石，并且这样说：‘喂，众生，做不该做的事。众生，做不该做的事，现在是在败坏众生吗？’这样说。例如，现在人们嫁女儿时，会抛撒面粉。也抛撒香、花环和衣服，并且说：‘祝愿女儿幸福！祝愿女儿幸福！’就像这样，那些众生邪行时，被其他众生看见，就抛撒尘土，也抛撒瓦片和碎石，并且这样说：‘喂，众生，做不该做的事。做不该做的事，现在是在败坏众生吗？’这样说。先前认为不是佛法的安住，现在却显现为佛法。先前认为不是律的，现在却显现为律。先前是呵责的，现在却随喜赞叹，一次、两次、三次乃至七次地亲近。还有，这些众生安住于采取非佛法的极其罪恶的苦行时，这样说：‘我们建造房屋，在那里做不该做的事。’于是生起了建造房屋的念头。房屋的开端，在世间出现，就是从那时开始的。那些是佛法和非佛法，这是佛法和佛法，最为殊胜的是国王的权威。那些众生晚上要吃的稻米，晚上去取，早上要吃的，早上才去取。之后，某个贪婪的众生，将午饭和早饭一起取了。之后，其他的众生对那个众生这样说：‘喂，众生，我们为了取稻米，要进行分割。’
English
Those beings endowed with power would gaze at each other, eye to eye. The more they gazed at each other, eye to eye, the more they were consumed by attachment. The more they were attached, the more they desired. The more they desired, the more they engaged in misconduct. When those beings engaged in misconduct, other beings would see them and scatter dust. They would scatter tiles and pebbles, and say, 'Hey, beings, doing what should not be done! Beings, doing what should not be done, are you now corrupting beings?' Thus they would speak. It is like when people now give away a bride, they scatter flour. They also scatter incense, garlands, and clothes, and say, 'May the daughter be happy! May the daughter be happy!' Similarly, when those beings engaged in misconduct, other beings would see them and scatter dust, and also scatter tiles and pebbles, and say, 'Hey, beings, doing what should not be done! Doing what should not be done, are you now corrupting beings?' Thus they would speak. Whatever dwelling was previously considered non-dharma is now manifestly considered dharma. Whatever was previously considered non-discipline is now manifestly considered discipline. Whatever was previously blamed is now praised, and they would associate with it once, twice, three times, even up to seven times. Furthermore, when these beings took up and remained in the extremely sinful asceticism of non-dharma, they said, 'Let us build houses and do what should not be done there.' Thus, the notion of building houses arose. The beginning of houses, appearing in the world, was from that time. Those are dharma and non-dharma, this is dharma and dharma, and the most supreme is the authority of the king. Those beings would go to collect the rice to be eaten in the evening in the evening, and the rice to be eaten in the morning in the morning. Then, some greedy being took both lunch and breakfast at the same time. Then, those other beings said to that being, 'Hey, being, we should divide in order to collect rice.'
Tibetan
ས་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ་སེམས་ཅན་དག་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །བདག་ གིས་ནི་དགོངས་ཀ་དང་ནང་པར་དུས་གཅིག་ཏུ་བླངས་སོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་དེ་དག་འདི་སྙམ་དུ་གྱུར་ཏེ། ཀྱེ་མ་ཐབས་འདི་རབ་ཏུ་ལེགས་ཏེ། བདག་ཅག་གིས་ནི་ཉིན་ཞག་གཅིག་ནས་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་བླང་བར་བྱའོ་ཞེས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གིས་ཉིན་ཞག་གཅིག་ནས་ཉིན་ཞག་བདུན་གྱི་བར་དུ་སཱ་ལུ་བླངས་སོ། །གང་ཡང་སེམས་ཅན་དེ་དག་མ་རྨོས་མ་བཏབ་པའི་འབྲས་སཱ་ལུ་སོག་འཇོག་གིས་སྤྱོད་ཅིང་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ན་སཱ་ལུ་དེ་དག་ཤུན་པ་དང་སྤུན་པ་ཅན་དུ་གྱུར་ཅིང་བརྔས་ཤིང་དག་ཀྱང་ཕྱིར་མི་སྐྱེ་ལ་བརྔས་པ་དག་ཀྱང་ཤེས་པར་གྱུར་ཏེ། སཱ་ལུ་དེ་དག་རིས་སུ་ཅད་ཅིང་རིས་སུ་གནས་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་ནས་སེམས་ཅན་དེ་དག་འདུས་ཤིང་ཚོགས་ནས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པར་བྱེད་དེ། བདག་ཅག་སྔོན་གཟུགས་ཅན་ཡིད་ལས་བྱུང་བ། དབང་པོ་མ་ཉམས་ཤིང་ཚང་བ། ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ། མཛེས་ཤིང་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པ། ནམ་མཁའ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ་བ། དགའ་བ་ཟ་ཞིང་དགའ་བའི་ཟས་དང་ལྡན་པ་རིང་དུ་གནས་ཏེ། བདག་ཅག་ལ་སའི་ཞག་ཁ་དོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དག་བྱུང་ལ་བདག་ཅག་གིས་རོ་དེ་ཁམ་གྱི་ཟས་སུ་རིམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་ལྕི་བ་དང་མཁྲང་བ་ལུས་ལ་ཞུགས་པས་མཛེས་པ་དང་འོད་ནུབ་ཅིང་མུན་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །བདག་ཅག་དེ་དག་ཟ་ཞིང་དུས་རིང་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ཏེ། བདག་ཅག་དེ་དག་ཉུང་བར་ཟ་བ་དེ་དག་ནི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ལ། གང་ཆེས་མང་བར་ཟ་བ་དེ་དག་ནི་ཁ་དོག་ངན་པར་གྱུར་ཏེ། ཟས་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ཁ་དོག་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཁྱོད་ནི་ཁ་དོག་ངན་ཞིང་ང་ནི་ཁ་དོག་བཟང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕན་ཚུན་བརྙས་པ་བྱེད་པར་གྱུར་ཏེ། དེ་དག་བདག་ཅག་ཁ་དོག་གི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་རྟག་ཏུ་བྱེད་པའི་རྒྱུས་སའི་རོ་དེ་ནུབ་སྟེ། སའི་ཞག་བྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། ཁ་དོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དྲི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། བདག་ཅག་དེ་ཟ་ཞིང་ཚེ་རིང་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་སོ། །བདག་ཅག་དེ་དག་ལས་ཆེས་ཉུང་བར་ཟ་བ་དེ་དག་ནི་ཁ་དོག་དང་ལྡན་ལ། གང་ཆེས་མང་བར་ཟ་བ་དེ་དག་ནི་ཁ་དོག་དང་མི་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ། ཟས་ རྣམ་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ཁ་དོག་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་དག་བདག་ཅག་ཁ་དོག་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཁྱོད་ནི་ཁ་དོག་ངན་ཞི
Chinese
此地如是说。诸有情众当知悉。我于早晨与傍晚同时取食。其后彼诸有情作是念：噫！此法极善哉！我等当于一日夜乃至七日夜之间取食。如是彼诸有情从一日夜乃至七日夜之间取食萨alu（稻米）。凡彼诸有情不耕不种之稻米萨alu，以自然生长的状态受用享用时，彼等萨alu具有外壳和谷糠，即使收割干净也无法再生长，收割后的也变得稀少。萨alu被分割成块状并固定在某个地方。然后，那些有情聚集在一起，发出悲叹的声音。我等先前是具有形体的，由意念所生，诸根未曾衰退且完整，具备一切肢体和细部，美丽且具有光泽，在虚空中无碍地行走，食用喜悦并拥有喜悦的食物，长久安住。我等获得了大地之精华，其颜色和味道都非常完美。我等逐渐地将此美味作为一口口的食物来享用，但由于沉重和坚硬之物进入身体，美丽和光芒消失，黑暗降临于世间。我等食用它，度过了漫长的时光。我等之中，食用较少者变得容光焕发，而食用过多者则变得面色难看。由于依赖两种食物，导致了两种不同的肤色，那些有情互相轻蔑地说：‘你脸色难看，而我脸色好看。’由于他们因肤色的骄傲而总是造作罪恶和不善之法，因此大地的味道消失了，出现了地的凝脂，它具有完美的颜色、完美的香味和完美的味道。我等食用它，长寿且长久地安住。我等之中，食用最少者容光焕发，而食用最多者则变得没有光泽。由于依赖两种食物，导致了两种不同的肤色。由于他们有两种不同的肤色，那些有情互相说：‘你脸色难看啊！’
English
This place spoke thus: "O sentient beings, know this! I take my meals at dawn and dusk simultaneously." Then those sentient beings thought, "Alas! This method is very good! We shall take it from one day and night to seven days and nights." Thus, those sentient beings took Sālu (rice) from one day and night to seven days and nights. When those sentient beings used and enjoyed the uncultivated rice Sālu in its naturally growing state, those Sālu became covered with husks and chaff. Even when harvested and cleaned, they would not grow back, and the harvested ones became scarce. The Sālu were divided into portions and remained in place. Then, those sentient beings gathered together and began to lament, "We were formerly beings with form, born from thought, with senses unimpaired and complete, possessing all limbs and details, beautiful and radiant, moving unhindered in the sky, eating joy and possessing joyful food, abiding for a long time. We obtained the essence of the earth, perfect in color and taste. As we gradually enjoyed this deliciousness as mouthfuls of food, heaviness and hardness entered our bodies, causing beauty and radiance to fade, and darkness descended upon the world. We ate it and lived for a long time. Among us, those who ate less became radiant, while those who ate more became unsightly. Because of relying on two kinds of food, two different complexions arose, and those sentient beings despised each other, saying, 'You have an ugly complexion, while I have a beautiful complexion.' Because they always committed sinful and unwholesome deeds due to pride in their complexion, the taste of the earth disappeared, and the cream of the earth appeared, perfect in color, perfect in fragrance, and perfect in taste. We ate it and lived long and abided for a long time. Among us, those who ate the least were radiant, while those who ate the most became without radiance. Because of relying on two kinds of food, two different complexions arose. Because they had two different complexions, those sentient beings said to each other, 'You have an ugly complexion!'