Tibetan
པ་མི་སྡུག་པ་མི་དགའ་བ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་མི་འདོད་པས་བསྡུས་པ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་མི་སྐྱེད་པ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་ཅིང་སྔོན་འདོད་པ་དང་བྲལ་བ་དང་འོགྒ་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དང་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡིད་མི་བདེ་བ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པ། ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། འགོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔོན་དང་ད་ལྟར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་རིག་ནས་ཐར་པ་བླ་མ་ལ་འདོད་པ་སྐྱེད་ཅིང་བདག་ནམ་ཞིག་ན་མཆོག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཤིང་གནས་འཕགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་བླ་ན་མེད་པའི་ཐར་པ་ལ་འདོད་པ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཏང་སྙོམས་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དྲུག་གང་ཞེ་ན། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་གཟུགས་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་སྟེ། བཏང་སྙོམས་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། མངོན་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པའོ། བཏང་སྙོམས་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དག་གཟུགས་ལ་བཏང་སྙོམས་ཤིང༌། གཟུགས་ལ་ཞེན་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་བརྟེན་ཅིང་གཟུགས་མི་འདོར་ཞིང་གཟུགས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་གཟུགས་ལ་བཏང་སྙོམས་ པ་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཏང་སྙོམས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་གང་ཞེ་ན། གཟུགས་ནི་མི་རྟག་པ། ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། འགོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔོན་དང་ད་ལྟར་གྱི་གཟུགས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིག་ནས་སོ་སོར་བརྟགས་ཤིང་སོ་སོར་བརྟགས་ནས། བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་དེ་འདི་ནི་བཏང་སྙོམས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་བཏང་སྙོམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། བཏང་སྙོམས་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། མངོན་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་གང་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་མི་མཁས་ཤིང་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དག་ཆོས་ལ་བཏང་སྙོམས་ཤིང་ཆོས་ལ་ཞེན་པ་དང༌། ཆོས་ལ་བརྟེན་ཅིང་ཆོས་མི་འདོར་ལ་ཆོས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཆོས་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཏང་སྙོམས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ནི་མི་རྟག་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ། འགོག་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔོན་དང་ད་ལྟར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིག་ནས་སོ་སོར་བརྟགས་ཤིང་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་དེ་འདི་ནི་བཏང་སྙོམས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལ་ཡིད་བདེ་བ་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དྲུག་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དྲུག་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་དྲུག་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་དྲུག་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དྲུག་དང༌། བཏང་སྙོམས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་བརྟེན་པ་དྲུག་སྟེ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ན་སྟོན་པའི་བཀའ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །སྟོན་པའི་བཀའ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པ་འདི་དག་ནི་ནང་གི་བདག་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ངེས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་རྒྱས་པར་རབ་ཏུ་བཤད་དོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་ཟས་ཀྱིས་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོའི་ཚིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མདོ་དྲུག་པ་འགྲོ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ མདོའི་ཚིག་གོ །ཟས་རྣམས་ཀྱང་གང་དག་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དགེ་སློང་དག་ཟས་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཅན་བྱུང་བ་རྣམས་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་འཚོ་བར་བྱེད་པ། སྲིད་པ་ཚོལ་བ་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་ཁམ་གྱི་ཟས་དང༌། གཉིས་པ་རེག་པ་དང༌། གསུམ་པ་ཡིད་ལ་སེམས་པ་དང༌། བཞི་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཟས་སོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། །མདོ་ལས་གནོད་པ་དང་བཅས་པའི་ལུས་མངོན་པར་གྲུབ་ནས་གནོད་པ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོན་པ་ནའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བོས་ཏེ། ལས་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གནག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གནག་པའི་ལས་ཀྱང་ཡོད་དོ། །དཀར་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དཀར་བའི་ལས་ཀྱང་ཡོད། དཀར་གནག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དཀར་གནག་གི་ལས་ཀྱང་ཡོད། ལས་མི་དཀར་མི་གནག་ཅིང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་ལ་ལས་དེ་དག་ཟད་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པའི་ལས་ཀྱང་ཡོད་དོ། །གནག་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གནག་པའི་ལས་གང་ཞེ་ན
Chinese
不喜欢，不悦意，不适意，不欲求所摄，不生极喜，未得而得，与先前之欲求相离，不具足衰损，是变坏之法性，随念且生起不适意，如是即名为不适意依于耽著。何为不适意依于决定生起？谓诸法是无常、变坏、离贪、灭尽寂静，如是知晓先前与现在之一切法皆是无常、痛苦、变坏之法性，而于殊胜解脱生起欲求，且（心想）我何时能现证最胜之生处，现证圣者之生处而安住，如是对无上解脱生起欲求且生起不适意，此即名为不适意依于决定生起。何为依于耽著之六种舍？谓于眼之所识色而舍，舍亦有二种，即依于耽著与依于现证。何为依于耽著之舍？谓诸比丘，凡是未受教之异生，于色而舍，且耽著于色，依于色，不舍色，现证色，如是即名为于色之舍依于耽著。何为依于决定生起之舍？谓色是无常、变坏、离贪、灭尽寂静、坏灭，如是知晓先前与现在之一切色皆是无常、变坏之法性，而个别观察，个别观察已，即行舍，此即名为舍依于决定生起。耳、鼻、舌、身、意之所识诸法，依于彼等亦将生起舍，舍亦有二种，即依于耽著与依于现证。何为依于耽著之舍？谓诸比丘，凡是未受教之异生，于法而舍
English
Dislike, displeasure, discomfort, not encompassed by desire, not generating extreme joy, having obtained what was not obtained, separated from previous desires, not possessing decline, being of the nature of change, recollecting and giving rise to discomfort, such is called discomfort based on attachment. What is discomfort based on definite arising? It means that all phenomena are impermanent, changing, free from attachment, extinguished, and peaceful. Thus, knowing that all phenomena, past and present, are impermanent, painful, and of the nature of change, one generates desire for supreme liberation, and (thinks) when will I realize the supreme state of existence, realize the state of existence of the noble ones and abide therein? Thus, generating desire for unsurpassed liberation and giving rise to discomfort, this is called discomfort based on definite arising. What are the six kinds of equanimity based on attachment? It means equanimity towards forms cognized by the eye. Equanimity is also of two kinds: based on attachment and based on manifestation. What is equanimity based on attachment? It means that monks, those who are untaught ordinary beings, are equanimous towards forms, and are attached to forms, rely on forms, do not abandon forms, and realize forms. Such is called equanimity towards forms based on attachment. What is equanimity based on definite arising? It means that form is impermanent, changing, free from attachment, extinguished, peaceful, and decaying. Thus, knowing that all forms, past and present, are impermanent and of the nature of change, one individually examines and, having individually examined, practices equanimity. This is called equanimity based on definite arising. Based on the phenomena cognized by the ear, nose, tongue, body, and mind, equanimity will also arise. Equanimity is also of two kinds: based on attachment and based on manifestation. What is equanimity based on attachment? It means that monks, those who are untaught ordinary beings, are equanimous towards phenomena
Chinese
并且对法有执着，依赖于法而不舍弃法，像这样显现法，被称为依赖于对法的舍弃。什么是依赖于舍弃的必然生起呢？法是无常的、完全变化的、离欲的、止息的、寂灭的，如是了知过去和现在的法都是无常和完全变化的自性，从而分别观察，分别观察后进行舍弃，这被称为依赖于舍弃的必然生起。比丘们，对此，有六种依赖于乐受的执着，六种依赖于苦受的执着，六种依赖于乐受的必然生起，六种依赖于苦受的必然生起，六种依赖于舍受的执着，六种依赖于舍受的必然生起，总共归纳为世尊的三十六种教诲。这三十六种世尊的教诲，应当了知是内在的自性，如是所说之义被广为阐述。一切有情都依靠食物而存在，这是经部的语句。经部语句是指第六部，即关于行相的经部语句。什么是食物呢？其论述的基础是在舍卫城。比丘们，这四种食物能使已出生的有情得以存续和生存，并对寻求存在者有所助益。这四种是什么呢？即粗细的抟食，第二是触，第三是意思念，第四是识食。如是宣说。经中说，具有损害的身体显现后，将出生于具有损害的世间。其论述的基础是在舍卫城。之后，世尊对比丘们说：业有四种，有黑业，其果报是黑的；有白业，其果报是白的；有黑白业，其果报是黑白的；有非黑非白业，其果报非有，是为灭尽诸业而转的业。什么是黑业，其果报是黑的呢？
English
And clinging to the Dharma, relying on the Dharma and not abandoning the Dharma, manifesting the Dharma in this way is called relying on abandoning the Dharma. What is relying on the inevitable arising of abandonment? The Dharma is impermanent, completely changing, free from desire, cessation, and pacification. Knowing that all past and present Dharmas are of the nature of impermanence and complete change, one examines them separately, and after examining them separately, one abandons them. This is called relying on the inevitable arising of abandonment. Monks, in this regard, there are six kinds of clinging that rely on pleasant feelings, six kinds of clinging that rely on unpleasant feelings, six kinds of inevitable arising that rely on pleasant feelings, six kinds of inevitable arising that rely on unpleasant feelings, six kinds of clinging that rely on neutral feelings, and six kinds of inevitable arising that rely on neutral feelings. In summary, they are the thirty-six teachings of the Blessed One. These thirty-six teachings of the Blessed One should be understood as the inner nature, and the meaning of what was said is widely elaborated. All sentient beings exist by food, which is a statement from the Sutra. The Sutra statement refers to the sixth part, the Sutra statement about aspects of conduct. What are the foods? The basis of the discussion is in Shravasti. Monks, these four foods enable beings that have arisen to exist and survive, and benefit those who seek existence. What are the four? Namely, coarse and fine morsel food, the second is touch, the third is mental thought, and the fourth is consciousness food. Thus it was declared. The Sutra says that after a body with harm manifests, it will be born into a world with harm. The basis of the discussion is in Shravasti. Then, the Blessed One addressed the monks: There are four kinds of karma: there is black karma, the result of which is black; there is white karma, the result of which is white; there is black and white karma, the result of which is black and white; there is neither black nor white karma, the result of which is non-existent, which is the karma that turns to the exhaustion of all karmas. What is black karma, the result of which is black?