Tibetan
ཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་མི་ལས་འདས་པའི་ལྷའི་མིག་རྣམ་པར་དག་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། ཁ་དོག་བཟང་པོ་དང། ཁ་དོག་ངན་པ་དང༌། དམན་པ་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་དང༌། བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་དང༌། བཟང་འགྲོར་འགྲོ་བ་དག་མཐོང་ནས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ནི་རྟག་པའོ། །བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། བདག་དགོན་པའམ་ཤིང་དྲུང་ངམ་ཁང་པ་སྟོང་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ན་མི་ལས་འདས་པའི་ལྷའི་མིག་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་ཡང་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ནི་སོང་ཞིང་མི་འགྲོ་བ། གནོད་པ་བྱར་མེད་ཅིང་རྟག་ཏུ་གནས་ཤིང་རྡོ་རྗེ་ལྟར་གནས་པའི་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཉིད་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་ཞིང་འཁོར་ཏེ། རྟག་པ་དང་མཉམ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འདི་ནི་དངོས་པོ་བཞི་པ་སྟེ་གང་རྟོགས་ཤིང་གང་ལ་བརྟེན་ཏེ། གང་དམིགས་ནས་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དག་བདག་འཇིག་རྟེན་ནི་རྟག་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་སྨྲ་བས་མངོན་པར་སྨྲ་བའོ། དགེ་སློང་ངམ་བྲམ་ཟེ་གང་ཁ་ཅིག་སྔོན་གྱི་མཐར་རྟོག་པ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དག་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ནི་རྟག་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་སྨྲ་བས་མངོན་པར་སྨྲ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་བཞི་པོ་འདི་དག་ལས་གོང་མར་གྱུར་པ་མེད་ཅིང་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏེ། འདི་དག་ནི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་འདི་ལྟ་བུ་འཛིན་པ་བསམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་འགྲོ་བ། འདི་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བ་འདི་ལྟ་བུ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་པོ་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཞེས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏེ། འདི་དང་འདི་ལས་གོང་མར་གྱུར་པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ནས་རྣམ་པར་མི་དཔྱོད་མི་རྟོག་ཅིང་བདག་ཉིད་སོ་སོར་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་རྟོགས་ཤིང་ཚོར་བའི་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་མཁྱེན་ཅིང༌། འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་མཁྱེན་པར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སྦྱོང་དག་འདི་ནི་ཆོས་ཟབ་མོ་ཟབ་པར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དགེ་སྦྱོང་དག་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དགེ་སྦྱོང་དག་བྲམ་ཟེ་ཁ་ཅིག་སྔོན་གྱི་མཐར་རྟོག་པ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དག་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ནི་རྟག་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་སྨྲ་བ་དག་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དངོས་པོ་བཞི་རྣམས་ལའོ། །དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་དག་གང་རྟོགས་ཤིང་གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གང་དམིགས་ནས་སྔོན་གྱི་མཐར་རྟོག་པ་ཕྱོགས་གཅིག་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དག་འདི་ལྟར་དངོས་པོ་བཞི་པ་རྣམས་ལ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱོགས་གཅིག་རྟག་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་སྨྲ་བས་མངོན་པར་སྨྲ་བ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་འཇིག་རྟེན་འདི་འཇིག་ཅིང་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་དུས་ཀྱང་ཡོད་དེ། འཇིག་རྟེན་འཇིག་པ་ན་སེམས་ཅན་ཕལ་ཆེར་འོད་གསལ་གྱི་ལྷ་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེར་ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་གཟུགས་ཅན་དང་དབང་པོ་ཚང་ཞིང་ཉམས་པ་མེད་པ་ཡན་ལག་དང་ཉིད་ལག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་མཛེས་པ་རང་གི་འོད་ཅན་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ། དགའ་བ་ཟ་ཞིང་དགའ་བའི་ཟས་དང་ལྡན་པ། ཚེ་རིང་ཞིང་དུས་རིང་དུ་གནས་པ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་དག་གང་གི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་འདི་ཆགས་པ་འགྱུར་བའི་དུས་ཀྱང་ཡོད་དེ། འཇིག་རྟེན་ ཆགས་པ་ན་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལ་ཚངས་པའི་གཞལ་མེད་ཁང་སྟོང་པ་མངོན་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་ཞིག་ཚེ་ཟད་ཅིང་ལས་ཟད་ལ་བསོད་ནམས་ཟད་པས་འོད་གསལ་གྱི་ལྷའི་རིས་དེ་ནས་འཆི་འཕོས་ཏེ་ཚངས་པའི་གཞལ་མེད་ཁང་སྟོང་པ་དེར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དེ་ན་གཅིག་བུ་ཟླ་མེད་ཅིང་གྲོགས་མེད་པར་ཡུན་རིང་དུ་ཚེ་རིང་ཞིང་དུས་རིང་པོར་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནས་སེམས་ཅན་དེ་ཚེ་རིང་ཞིང་དུས་རིང་པོར་གནས་པ་ན་ཀྱེ་མ་བདག་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་འདིར་སྐྱེས་ན་ཅི་མ་རུང་ཞེས་སྲེད་པ་སྐྱེས་ཤིང་མངོན་པར་དགའ་བ་སྐྱེས་སོ། །སེམས་ཅན་དེ་འདི་ལྟ་བུའི་སེམས་ལ་སྨོན་པར་བྱེད་པ་ན་སེམས་ཅན་གཞན་ཚེ་ཟད་ཅིང་ལས་ཟད་བསོད་ནམས་ཟད་པ་ཞིག་འོད་གསལ་གྱི་ལྷའི་རིས་དེ་ནས་འཆི་འཕོས་ནས་ཚངས་པའི་གཞལ་མེད་ཁང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གཅིག་པུ་ཟླ་མེད་ཅིང་གྲོགས་མེད་པར་ཚེ་རིང་ཞིང་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ཏེ། དེ་ལ་ངས་ཡུན་དིང་པོར་ཀྱེ་མ་བདག་དང་སྐལ་པ་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་འདིར་སྐྱེས་ན་ཅི་མ་རུང་ཞེས་སྲེད་པ་སྐྱེས་ཤིང་མངོན་པར་དགའ་བ་སྐྱེད་ཅིང་འདི་ལྟར་བདག་གི་སྨོན་པས་བདག་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་འདིར་སྐྱེས་ཏེ་སེམས་ཅན་འདི་ནི་ངས་སྤྲུལ་པ། བདག་ནི་སེམས་ཅན་འདི་དག་གི་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་བོའོ། སྤྲུལ་པ་པོ། །འབྱིན་པ། འབྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །དངོས་ཕོ་རྣམས་ཀྱི་ཕ་ལྟ་བུའོ། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ཅག་སེམས་ཅན་འདི་གཅིག་
Chinese
安住于舍，乃以超人天眼清净，见诸有情之死殁、出生、美色、恶色、下劣、殊胜、往善趣、往恶趣等，彼作是念：我与世间是常。我与世间是常，即如是转变，我于寂静处或树下或空室中，如是乃至心安住时，以超人天眼清净，如是乃至亦见往恶趣者，我与世间已逝而不去，无有能损，常住，如金刚住之有情，此等自相续而转，无有常与无常之平等。比丘们，此乃第四事，即何所了知，何所依止，何所缘念，而于前际起常边分别者，谓我与世间是常，如是而显说者，乃为显说也。
English
Abiding in equanimity, with the purified divine eye that transcends humanity, one sees beings passing away, being born, having good complexion, having bad complexion, being inferior, being superior, going to happy realms, going to bad realms, and then one thinks, "Self and world are permanent." Self and world are permanent, and thus it transforms. I, in a solitary place, or under a tree, or in an empty house, and so on, when the mind is settled, with the purified divine eye that transcends humanity, and so on, even seeing those who go to bad realms, "Self and world have passed and do not go, there is no harm to be done, they are permanent, and these beings abide like vajra, and they transmigrate in their own continuum, there is no equality of permanence and impermanence." Monks, this is the fourth thing, that is, what is understood, what is relied upon, what is focused upon, and those who speak of permanence, contemplating the extreme of the past, say, "Self and world are permanent," thus manifestly speaking, they are manifestly speaking.
Chinese
若以何为缘由，而于前际边执著，说一类常恒者，如是于四大种，现前说我与世间一类常恒，由现前说者，现前说者当生耶？苾刍众，此世间坏灭且坏灭者，亦有如是之时，世间坏灭时，诸有情多与光明的诸天同分而生，于彼意所成之色身，及诸根圆满且无损减，一切支分及肢分皆具足，颜色与形貌端严，具自光明，于虚空而行，食喜乐，且具喜乐之食，长寿且长时而住者，当生也。苾刍众，何时此世间成者，亦有如是之时，世间 成时，于虚空之中，梵天之无量宫殿空者现前成也。彼后，有一有情寿尽且业尽，及福德尽故，从光明诸天之列彼没已，生于梵天之无量宫殿空者之中，彼于彼处，独自无侣且无伴，长时而长寿且长时而住也。彼后，彼有情长寿且长时而住时，唉玛，我与同分之其他有情等亦生于此处，若如是则何不佳耶？生起贪爱且生起现前欢喜也。有情彼作如是之心愿时，有一有情寿尽且业尽，福德尽者，从光明诸天之列彼没已，生于梵天之无量宫殿之中也。彼后，彼有情如是思念，我独自无侣且无伴，长寿且长时而住，于彼我长久时，唉玛，我与同分之其他有情等亦生于此处，若如是则何不佳耶？生起贪爱且生起现前欢喜，且如是，由我之愿力，我与同分之其他有情等亦生于此处，此有情乃我所化生，我乃此等有情之自在者，化生者，施与者，施与者，如诸实物之父也。彼等有情亦如是思念，我等有情此一
English
If by what reason, those who adhere to the extreme of the past and say that one aspect is permanent, thus manifestly say that I and the world are one aspect permanent in the four great elements, will those who manifestly say arise from those who manifestly say? Monks, there is also a time when this world is destroyed and destroyed. When the world is destroyed, most sentient beings will be born with the same share as the gods of clear light. There, the mind-born form, and the senses are complete and without defect, all limbs and limbs are complete, the color and shape are beautiful, with their own light, walking in the sky, eating joy, and having the food of joy, long-lived and staying for a long time, will be born. Monks, when this world is formed, there is also such a time. When the world is formed, in the empty sky, the empty immeasurable palace of Brahma will be manifestly established. After that, another sentient being, having exhausted his life, karma, and merit, dies from the ranks of the gods of clear light and is born in the empty immeasurable palace of Brahma. There, he stays alone, without a companion or friend, for a long time, long-lived and long-lasting. After that, when that sentient being lives long and stays for a long time, alas, wouldn't it be good if other sentient beings who share my lot were also born here? Greed arises and manifest joy arises. When that sentient being makes such a wish, another sentient being, having exhausted his life, karma, and merit, dies from the ranks of the gods of clear light and is born in the immeasurable palace of Brahma. After that, that sentient being thinks like this: I am alone, without a companion or friend, living long and for a long time. For a long time, alas, wouldn't it be good if other sentient beings who share my lot were also born here? Greed arises and manifest joy arises, and thus, by the power of my wish, other sentient beings who share my lot are also born here. This sentient being is created by me. I am the lord of these sentient beings, the creator, the giver, the giver, like the father of all things. Those sentient beings also think like this: We sentient beings are one
Tibetan
པུ་ཟླ་མེད་ཅིང་གྲོགས་མེད་པར་ཚེ་རིང་ཞིང་དུས་རིང་པོར་གནས་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་དུས་རིང་པོ་ཞིག་འདས་ཀྱི་བར་དུ་ཀྱེ་མ་བདག་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་གཞན་དག་ཀྱང་འདིར་སྐྱེས་ན་ཅི་མ་རུངས་ཞེས་སྲེད་པ་སྐྱེས་ཤིང་མངོན་པར་དགའ་བ་སྐྱེད་ཅིང༌། སེམས་ཅན་དེ་འདི་ལྟར་སེམས་ལ་སྨོན་པས་བདག་ཅག་ཀྱང་འདིར་སྐྱེས་ཏེ། བདག་ཅག་ནི་སེམས་ཅན་འདིས་སྤྲུལ་པ། སེམས་ཅན་འདི་ནི་བདག་ཅག་གི་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་པོ། སྤྲུལ་པ་པོ། འབྱིན་པ། རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་པ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཕ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་ ཚེ་ཟད་ཅིང་ལས་ཟད་ལ་བསོད་ནམས་ཟད་པ་ཞིག་དེ་ནས་འཆི་འཕོས་ཏེ་འདི་ལྟ་བུ་མི་ནམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་འོངས་ཏེ། ཆེར་སྐྱེས་ཤིང་དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ཏེ། སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་གོས་དུར་སྨྲིག་དག་བགོས་ཏེ། དད་པས་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། དེ་དགོན་པ་འམ་ཤིང་དྲུང་ངམ་ཁང་པ་སྟོང་པར་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང༌། སྤངས་པ་དང༌། བསྒོམས་པ་དང༌། ལན་མང་དུ་བྱས་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱས་པས་དེ་ལྟ་བུར་སེམས་ཞི་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ན། སྔོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་ནས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་གྱུར་ཏེ། གང་འདི་དག་ནི་ཚངས་པས་སྤྲུལ་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྟག་པ་བརྟན་པ་ཡོངས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། བདག་ཅག་ཚངས་པར་སྤྲུལ་པ། མི་རྟག་པ་མི་བརྟན་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་ཕྱོགས་རྟག་པ་དང༌། ཕྱོགས་གཅིག་རྟག་པ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་འདི་ནི་དངོས་པོ་དང་པོ་གང་རྟོགས་ཤིང་གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གང་དམིགས་ནས་སྔོན་གྱི་མཐར་རྟོག་པ་ཕྱོགས་གཅིག་རྟག་ཅིང༌། ཕྱོགས་གཅིག་མི་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དག་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱོགས་གཅིག་གོ་ཞེས་མངོན་པར་སྨྲ་བས་མངོན་པར་སྨྲའོ། །དགེ་སློང་དག་གཞན་ཡང་གཉིས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་གང་རྟོགས་ཤིང་གང་ལ་བརྟེན་ཏེ། གང་དམིགས་ནས་སྔོན་གྱི་མཐར་རྟོག་པ་ཕྱོགས་གཅིག་རྟག་ཅིང་ཕྱོགས་གཅིག་མི་རྟག་པར་སྨྲ་བ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ཕྱོགས་གཅིག་རྟག་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་སྨྲ་བས་མངོན་པར་སྨྲ་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་ཚངས་པ་འདི་ལྟར་ལྟ་ཞིང་འདི་སྐད་དུ་སྨྲ་ཞིང་འདི་སྐད་དུ་སྨྲ་སྟེ། འདི་ལྟར་ས་དང༌། ཆུ་དང༌། མེ་དང༌། རླུང་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་མི་རྟག་པ་མི་བརྟན་པ་ཡིད་བརྟན་དུ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འགྱུར
Chinese
没有伴侣也没有朋友，长寿并且长久地住着。众生在那长久的时间过去之前，生起渴求并且生起显而易见的欢喜，心想：唉，如果其他与我同命运的众生也出生在这里，那该有多好啊！由于众生这样在心中希求，我们也就出生在这里了。我们是这个众生所化生的，这个众生是我们的自在者、化生者、给予者、完全给予者，就像万物的父亲一样啊！他们这样想。之后，其他的众生 寿命耗尽、业耗尽、福德耗尽，在那之后死去，像这样与其他人同命运地来到这里。长大并且诸根完全成熟，剃掉头发和胡须，穿着坏色的衣服。以信心只为求得真正的解脱，从在家到无家而出家。他们在寂静处或者树下或者空屋中，完全地燃烧，舍弃，禅修，多次地做，并且作意，像这样获得心寂止的等持。如何平等地安住心呢？忆念起先前自己所经历的，于是他们这样想：这些都是梵天所化生的，他是常、稳固、不变化的法性。我们是梵天所化生的，是无常、不稳固、变化的法性。这样宣说一部分是常，一部分不是常。比丘们，这是第一种事物，他们证悟、依靠、缘何而对前际作分别，宣说一部分是常，一部分不是常，以我与世界一部分是常这样显说而显说。比丘们，还有第二种情况会发生，沙门或者婆罗门，他们证悟、依靠、缘何而对前际作分别，宣说一部分是常，一部分不是常，以我与世界一部分是常这样显说而显说。比丘们，梵天这样看，这样说，这样说：就像这样，地、水、火、风这四者是不常、不稳固、不可靠、完全变化的。
English
Without a mate and without friends, living long and abiding for a long time. Before that long time has passed for that sentient being, it develops craving and generates manifest joy, thinking: 'Alas, how wonderful it would be if other sentient beings of similar fortune to me were also born here!' Because that sentient being wishes in its mind in this way, we are also born here. We are emanated by this sentient being. This sentient being is our sovereign, the emanator, the giver, the complete giver, like a father to all things!' They think in this way. Then, other sentient beings, whose lifespan is exhausted, whose karma is exhausted, and whose merit is exhausted, after that die and come here with similar fortune to these others. They grow up and their faculties fully mature. They shave off their hair and beards, and put on dyed robes. With faith, solely for the sake of true liberation, they go forth from home to homelessness. They completely burn, abandon, meditate, do repeatedly, and contemplate in a solitary place, or under a tree, or in an empty house, and in this way they attain such a state of mental tranquility. How do they equally abide in their minds? Remembering what they have previously experienced, they think: 'These are emanated by Brahma. He is of a nature that is permanent, stable, and completely unchanging. We are emanated by Brahma, and are of a nature that is impermanent, unstable, and changing.' Thus, they speak of one part as permanent and one part as not permanent. Monks, this is the first thing that they realize, rely on, and focus on, and based on which they speculate about the past, speaking of one part as permanent and one part as not permanent, declaring that 'I and the world are partly permanent.' Monks, another, second, thing will also occur. Whatever renunciant or brahmin realizes, relies on, and focuses on, and based on which they speculate about the past, speaking of one part as permanent and one part as not permanent, declaring that 'I and the world are partly permanent.' Monks, Brahma sees in this way, speaks in this way, and says in this way: 'Just as these four - earth, water, fire, and wind - are impermanent, unstable, unreliable, and completely changing.'