Tibetan
་ཅན་ལས་འདི་ལྟར་འདོན་ཏོ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་ གསོལ་ཏོ། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པའི་དོན་བདག་གིས་འཚལ་བ་ལྟར་ན་སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་རྒ་ཤི་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་མེད་པར་རྒ་ཤི་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བ་དང༌། སྲིད་པ་དང༌། ལེན་པ་དང༌། སྲེད་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། རེག་པ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང༌། མིང་དང་གཟུགས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། མ་རིག་པ་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་མ་རིག་པ་མེད་པར་འདུ་བྱེད་རྣམས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བཙུན་པ་སྐྱེ་བ་མེད་ན་རྒ་ཤི་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་སྐྱེ་བ་འགགས་པས་རྒ་ཤི་འགག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བ་དང་སྲིད་པ་དང༌། ལེན་པ་དང༌། སྲེད་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། རེག་པ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང༌། མིང་དང་གཟུགས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་རྒ་ཤི་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་སྐྱེ་བ་མེད་ན་རྒ་ཤི་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མ་རིག་པ་འགགས་པས་འདུ་བྱེད་འགག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནི་ཚངས་པའི་དྲ་བ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་འབྱུང་བ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་བརྒྱ་ཕྲག་ཕྱེད་དང་བཅུ་གསུམ་དང༌། དགེ་བསྙེན་སྟོང་དང༌། སློང་མོ་ཟ་བ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མ་ག་དྷཱ་ན་ལྗོངས་རྒྱུ་ཞིང་གཤེགས་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དང་པ་ཊ་ལིའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་བར་ན་རྒྱལ་པོ་བཞུགས་ས་སྨྱུག་མའི་ལྡུམ་བུ་ཅན་དུ་མཚན་མོ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་གཤེགས་སོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཀུན་དུ་རྒྱུ་རབ་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །ཀུན་དུ་རྒྱུ་རབ་དགའི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ཚངས་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་དེ། སློབ་དཔོན་དང་ཉེ་བར་གནས་པ་འདི་གཉིས་ཀ་ཡང་ལྟ་བ་གཞན་དང་གཞན་དུ་གྱུར་ཅིང༌། འདོད་པ་དང་བློ་ ཐ་དད་པར་སྨྲ་བ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན
Chinese
从中这样引出。然后，具寿阿难陀对薄伽梵这样说道：尊者，如我所知，薄伽梵所说之义，若有生，则有老死；若无生之因，则无老死。生与有、取与爱、受与触、六处与名色、识与无明，若有，则有行；若无无明，则无诸行。尊者，若无生，则无老死；若生灭，则老死灭。生与有、取与爱、受与触、六处与名色、识与无明灭，则行灭；若无无明灭，则行不灭。阿难陀，是这样的，是这样的。若有生，则有老死；若无生，则无老死，如是乃至如前所说，无明灭则行灭。六十二见如梵网经所说。我曾听闻，一时，薄伽梵与比丘僧团一千三百五十人、优婆夷一千人、乞食者五百人一起在摩揭陀国游化，前往王舍城和波吒厘城之间的国王住所竹林，为夜间居住。那时，游行者乐胜以多种方式宣说非佛之赞，宣说非法与僧伽之非赞。与游行者乐胜同住的梵天赐以多种方式宣说佛之赞，宣说正法与僧伽之赞。师徒二人观点各异，所欲与见解 各不相同，也如薄伽梵一样。
English
Thus it is extracted from the one with. Then, the venerable Ānanda said this to the Blessed One: Venerable, as I understand the meaning spoken by the Blessed One, if there is birth, there will be aging and death; otherwise, without the cause of birth, aging and death will not occur. If there is birth, existence, grasping, craving, feeling, contact, the six sense sources, name and form, consciousness, and ignorance, then there will be formations; otherwise, without ignorance, these formations will not occur. Venerable, if there is no birth, aging and death will not occur; otherwise, if birth ceases, aging and death will not cease. If birth, existence, grasping, craving, feeling, contact, the six sense sources, name and form, consciousness, and ignorance cease, then formations will cease; otherwise, if ignorance does not cease, formations will not cease. Ānanda, it is so, it is so. If there is birth, there will be aging and death; otherwise, if there is no birth, aging and death will not occur, and so on as before, if ignorance ceases, then formations will cease. The sixty-two views are as described in the Brahma Net Sutra. I have heard that once, the Blessed One, together with a monastic community of one thousand three hundred and fifty monks, one thousand laywomen, and five hundred beggars, was traveling in the land of Magadha, and went to the bamboo grove, the king's residence, between Rajagriha and Pataliputra, for the night's lodging. At that time, the wandering mendicant Rabga was proclaiming non-praises of the Buddha in various ways, and proclaiming non-praises of the Dharma and the Sangha. Brahma-datta, who lived with the wandering mendicant Rabga, proclaimed praises of the Buddha in various ways, and proclaimed praises of the Dharma and the Sangha. Both the teacher and the disciple had different views, and their desires and opinions were different, just like the Blessed One.
Tibetan
་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་རྒྱལ་པོ་བཞུགས་ས་ན་འདུས་པར་གྱུར་ཅིང་འདུག་པ་དེ་དག་བར་སྐབས་སུ་འདི་ལྟ་བུའི་གཏམ་གླེང་ལངས་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་ངོ་མཚར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ད་ལྟར་ཀུན་དུ་རྒྱུ་རབ་དགའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་རྒྱལ་པོ་བཞུགས་ས་ན་འདུས་པར་གྱུར་ཅེས་འདུག་པ་དེ་དག་འདི་ལྟ་བུའི་གཏམ་བརྗོད་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིན་པར་གྱི་གནས་པས་བཞུགས་པས་ལྷའི་རྣ་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་མི་ལས་འདས་པས་གསན་ཏོ། །གསན་ནས་རྒྱལ་པོ་བཞུགས་ས་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་གཤེགས་ཏེ་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་གདན་བཤམས་པ་ལ་བཞུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བོས་ཏེ་དགེ་སློང་དག་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་རྒྱལ་པོ་བཞུགས་ས་ན་འདུས་པར་གྱུར་ཅིང་འདུག་པ་དག་པར་སྐབས་སུ་གཏམ་བརྗོད་པ་ཅི་ལྟ་བུ་གླེང་ལངས། དོན་ཅིའི་ཕྱིར་འདུས་པར་གྱུར་ཅིང་འདུག་པར་གྱུར། བཙུན་པ་བདག་ཅག་འདི་ན་དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་རྒྱལ་པོ་བཞུགས་ས་ན་འདུས་པར་གྱུར་ཅིང་འདུག་པ་དག་བར་སྐབས་སུ་འདི་ལྟ་བུའི་གཏམ་བརྗོད་པ་གླེང་ལངས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ནི་ངོ་མཚར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ད་ལྟར་ཀུན་དུ་རྒྱུ་རབ་དགའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་ལ། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་དང༌། འདི་ལྟ་བུ་བདག་ཅག་ཅེས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དགེ་སློང་དག་ངའི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པ་དང༌། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཁྱེད་ཅག་མི་བཟོད་པར་མི་བྱ་བ་དང༌། མ་དད་པ་དང་སེམས་མི་དགའ་བར་མི་བྱ་བ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་ངའི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པ་དེ་ལ་ཁྱེད་ཅག་མི་བཟོད་པ་དང༌། མ་དད་པ་དང༌། སེམས་མངོན་པར་མི་དགའ་བར་གྱུར་ན་དེ་ཉིད་ཁྱེད་ཅག་གི་བར་དུ་གཅོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དེ་སྲིད་དུ་ཁྲོ་བ་དང་གཏུམ་པར་འགྱུར་ཞིང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་གྱིས་སྨྲ
Chinese
逝世的阿罗汉正等觉佛陀之后跟随了。之后，众多的比丘聚集在国王居住的地方，当他们坐在一起时，中间出现了这样的话题：诸位有寿命者，众生的意乐是多种多样的，真是稀奇啊！为什么现在到处游荡的乐胜者不说佛陀的赞颂，不说正法和僧伽的赞颂呢？从这开始一直到赞颂僧伽为止。众多的比丘聚集在国王居住的地方，当他们坐在一起说这样的话时，世尊白天在住所居住，以清净无比的天耳超越常人听到了。听到后，世尊前往国王居住的地方，在比丘僧团的中央铺设座位坐下。世尊对比丘们说：比丘们，众多的比丘聚集在国王居住的地方，当他们坐在一起时，中间谈论的话题是什么？因为什么原因聚集并坐在一起？尊者，我们这里众多的比丘聚集在国王居住的地方，当他们坐在一起时，中间谈论的话题是：众生的意乐是多种多样的，真是稀奇啊！为什么现在到处游荡的乐胜者不说佛陀的赞颂，不说正法和僧伽的赞颂呢？从这开始一直到赞颂僧伽为止。像这样，我们和之前一样。比丘们，对于他们说我的不赞颂，以及不说正法和僧伽的赞颂这件事，你们不应该感到不耐烦，不应该不相信和不高兴。比丘们，对于他们说我的不赞颂， 不说正法和僧伽的赞颂这件事，如果你们感到不耐烦，不相信，并且心里非常不高兴，那这件事就会成为你们之间的障碍。为什么呢？比丘，那样的话就会变得愤怒和粗暴，令人不愉快。别人说
English
followed the deceased Arhat Samyaksaṃbuddha. Then, a great many monks gathered at the place where the king resided, and while they were sitting together, such a topic arose in between: "Venerable ones, the inclinations of sentient beings are diverse, it is wonderful! Why is it that the wandering Rādhā now does not speak of the praise of the Buddha, does not speak of the praise of the Dharma and the Saṅgha?" From this point until the praise of the Saṅgha. A great many monks gathered at the place where the king resided, and when they were sitting together speaking such words, the Blessed One, residing in the abode during the day, heard with his divine ear, which is exceedingly pure and surpasses human abilities. Having heard, the Blessed One went to the place where the king resided, and sat down on the seat prepared in the midst of the Saṅgha of monks. The Blessed One addressed the monks, saying: "Monks, what kind of topic arose when a great many monks gathered at the place where the king resided, and when they were sitting together, what kind of topic did they discuss? For what reason did they gather and sit together?" "Venerable one, here, a great many monks gathered at the place where the king resided, and when they were sitting together, the topic they discussed was: 'The inclinations of sentient beings are diverse, it is wonderful! Why is it that the wandering Rādhā now does not speak of the praise of the Buddha, does not speak of the praise of the Dharma and the Saṅgha?' From this point until the praise of the Saṅgha. Like this, we are as before." "Monks, you should not be impatient, disbelieving, or displeased with those who speak of my dispraise, and do not speak of the praise of the Dharma and the Saṅgha. Monks, if you become impatient, disbelieving, and very displeased with those who speak of my dispraise, do not speak of the praise of the Dharma and the Saṅgha, then that itself will become an obstacle between you. Why is that? Monk, in that case, one will become angry and violent, and unpleasant. Others say
Tibetan
ས་པའི་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་གནས་མ་ཡིན་ཞིང་གོ་སྐབས་མེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་ངའི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པ་དང༌། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་པ་ཡར་དག་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང༌། འདི་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། བདག་ཅག་ལ་ཆོས་འདི་མེད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་ངའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང༌། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བསྔགས་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ན་དེ་ལ་ཁྱེད་དགའ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་དང༌། སེམས་ཡེང་ཡེང་པོར་མི་བྱ་སྟེ། དགེ་སློང་དག་ངའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང༌། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཁྱེད་ཅག་དགའ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་དང། སེམས་ཡེང་ཡེང་པོར་བྱེད་ན། དེ་ཉིད་ཁྱེད་ཅག་གི་བར་དུ་གཅོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་དེ་དེ་སྲིད་དུ་དགའ་བ་སྐྱེ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་དང༌། སེམས་ཡེང་ཡེང་པོར་གྱུར་ན་གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་གནས་མ་ཡིན་ཞིང་གོ་སྐབས་མེད་དོ། །དགེ་སློང་དག་དེ་ལྟ་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་ངའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང༌། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་གྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ན་འདི་ནི་ཡང་དག་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཡང་དག་པ་སྟེ་ཆོས་འདི་དག་བདག་ཅག་ལྡན་ནོ་ཞེས་ཡང་དག་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་སྨྲ་བ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆུང་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཙམ་ལའམ། འདོད་པ་ལས་ དབེན་པ་ཙམ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཙམ་ལ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྫོགས་པ་ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ། ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་སྤངས་ཤིང་སྲོག་གཅོད་པ་ལས་ལོག་པ་དབྱུག་པ་དང་མཚོན་ཆ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་དཔེའི་བར་དུ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཕྱི་ནས་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཙམ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་དབེན་པ་ལ་ཞེ་ན
Chinese
在所有方面完全了解和看到土地的意义是不可能的，也没有机会。比丘们，因此，要知道说我的非赞美之词，以及说佛法和僧伽的非赞美之词，才是真正的赞美。这不是真正的，例如，这不是真正的，我们没有这种佛法，所以要知道非真正的就是非真正的，并且完全放弃它。比丘们，当我说我的赞美之词，以及说佛法和僧伽的赞美之词时，你们不应该高兴、快乐和心神不定。比丘们，当我说我的赞美之词，以及说佛法和僧伽的赞美之词时，如果你们高兴、快乐和心神不定，那将成为你们之间的障碍。为什么呢？比丘们，如果一直产生快乐、产生快乐和心神不定，那么别人所说的一切意义都将无法完全了解和看到，这是不可能的，也没有机会。比丘们，因此，当我说我的赞美之词，以及说佛法和僧伽的赞美之词时，要知道这是真正的，例如，这是真正的，我们拥有这些佛法，所以要知道真正的就是真正的，并且完全放弃非真正的就是非真正的。没有听闻的凡夫俗子赞美和谈论如来是非常小的，例如，仅仅是戒律，或者仅仅是从欲望中解脱。如何仅仅是戒律呢？世尊具有戒律，戒律圆满，如其所说而行，如其所行而说。世尊放弃了杀生，远离了杀生，放弃了棍棒和武器，从那里开始详细地直到譬喻，以及从戒律的集合开始，直到以后会成熟为止。这就是仅仅是戒律。如何是远离呢？
English
It is impossible and there is no opportunity to fully know and see the meaning of the land in all aspects. Monks, therefore, know that saying non-praise of me, and saying non-praise of the Dharma and the Sangha, is the true praise. This is not true, for example, this is not true, we do not have this Dharma, so know that the non-true is the non-true, and completely abandon it. Monks, when I say my praise, and when I say the praise of the Dharma and the Sangha, you should not be happy, joyful, and agitated. Monks, when I say my praise, and when I say the praise of the Dharma and the Sangha, if you are happy, joyful, and agitated, that will become an obstacle between you. Why is that? Monks, if happiness arises, joy arises, and agitation arises, then it will be impossible and there will be no opportunity to fully know and see all the meanings spoken by others. Monks, therefore, when I say my praise, and when I say the praise of the Dharma and the Sangha, know that this is true, for example, this is true, we possess these Dharmas, so know that the true is the true, and completely abandon the non-true as the non-true. The praise and talk of the Tathagata by an unlearned common person is very small, for example, only morality, or only detachment from desires. How is it only morality? The Blessed One possesses morality, is perfect in morality, acts as he speaks, and speaks as he acts. The Blessed One has abandoned killing and is separated from killing, has abandoned sticks and weapons, from there in detail up to the simile, and from the collection of morality up to the point of ripening later. This is only morality. How is it detachment?