Tibetan
འི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཆོས་ཁོ་ན་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །མི་འགྲུབ་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དུས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་མི་འདོད་དེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་ཞི་བའི་གནས་སྐབས་དག་ཏུ་དུས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་མི་འགྲུབ་བོ། །ཅི་ཞིག་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་ཞིག་མ་སྐྱེས་པས་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་པ་ནི་སྔོན་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཅི་ཞིག་མ་བྱུང་བར་གྱུར། བྱ་བ་མ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཆོས་ཁོ་ན་མ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བར་སྨྲས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ལས་བྱ་བ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་མེད་པས་ཞིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདས་པའི་གནས་སྐབས་ནི་ཅི་ཞིག་མེད། གལ་ཏེ་བྱ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཕྱིས་ཆོས་ཁོ་ན་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ལས་བྱ་བ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མ་བྱུང་བ་ལ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་མི་འདོད་ཕན་ཆད་དེ། ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ད་ལྟར་བྱུང་བ་མི་འགྲུབ་པོ། །བྱུང་ནས་ཀྱང་ཡང་མི་འབྱུང་བར་མི་འདོད་ཕན་ཆད་ནི་འདས་པའི་དུས་མི་འགྲུབ་པོ། །མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བྱུང་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་ངོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འདོད་ན་ནི་དུས་གསུམ་འགྲུབ་སྟེ། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་གཉིས་རང་གི་ངོ་བོས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པར་མི་རུང་ངོ༌། །ཚིག་གི་ ཚུལ་འདི་ནི་སྔོན་མ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཚིག་གི་ཚུལ་འདི་ནི་སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་ཞིག་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཡང་ཡོད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་དང་ཡང་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་འགལ་བ་ཞིག་གོ །དོན་དེ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི། རང་བཞིན་ཡང་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་གཟུགས་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། དངོས་པོ་ཡང་ནི་རྟག་མི་འདོད། །དེ
Chinese
因此，如果只有法才是作用，就广说了。会出现“有什么不能成立”这样的说法，因为事物自己的体性不认为是时间安立的因，那么是什么呢？是承认在已生、未生和寂灭的状态中是时间安立的因。即使那样，时间的安立也不能成立。对于“什么不会产生”这个问题，如果认为未生者所说的未生，是指色等已生的事物在先前未来状态中有什么没有产生？是作用没有产生，那么就会说只有法没有产生。为什么呢？因为作用不是法以外的东西。所谓“因为什么而坏灭”就是后来，过去的状态是什么没有了？如果说是作用没有了，那么就会说后来只有法没有了，因为作用不是法以外的东西。如果始终不承认未生为已生，那么会怎么样呢？现在的产生就不能成立。产生之后，如果不承认再次不产生，那么过去的时间就不能成立。如果认为未生为已生，产生之后也未生，那么三时就能成立，否则就不能成立。所谓“生和灭不容许的缘故”，是因为过去和未来二者以自己的体性在一切时间都存在，怎么会具有生和灭呢？因此，过去和未来不容许具有有为法的相。词的 方式是先前没有出现过的，所谓词的方式是前后矛盾的，因为在一切时都存在，又具有生和灭，这是一种矛盾。为了理解那个意义，偈颂说：自性也是恒时有。（藏文：རང་བཞིན་ཡང་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོད།）意思是，色等的自相是什么，就认为它在一切时间都存在。如果是那样，那么有色的事物在一切时都存在，因此会成为常有，所以说：事物也不认为是常。（藏文：དངོས་པོ་ཡང་ནི་རྟག་མི་འདོད།）
English
Therefore, if only dharma is the action, it is extensively discussed. The statement "What cannot be established?" arises because the self-nature of things is not considered the cause of the establishment of time. What is it then? It is acknowledged that in the states of being born, not being born, and pacification, it is the cause of the establishment of time. Even then, the establishment of time cannot be established. Regarding the question "What will not arise?", if it is thought that the unborn referred to by the unborn means what has not arisen in the previous future state of things that have already arisen, such as form? If it is that action has not arisen, then it will be said that only dharma has not arisen. Why? Because action is not something other than dharma. The so-called "destroyed by what" is later. What is absent in the past state? If it is said that action is absent, then it will be said that only dharma is absent later, because action is not something other than dharma. If one does not acknowledge the unborn as the born, what will happen? The present arising cannot be established. After arising, if one does not acknowledge that it does not arise again, then past time cannot be established. If one thinks of the unborn as the born, and after arising, also as unborn, then the three times can be established; otherwise, they cannot. The so-called "because birth and destruction are not permissible" is because the past and future exist in all times with their own nature. How can they possess birth and destruction? Therefore, the past and future are not permissible to possess the characteristics of conditioned phenomena. The way of words is that it has not appeared before. The way of words is contradictory, because it exists at all times and also possesses birth and destruction, which is a contradiction. In order to understand that meaning, the verse says: "Self-nature is also always present." (Tibetan: རང་བཞིན་ཡང་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོད།) It means that whatever is the self-characteristic of form, etc., is considered to exist at all times. If that is the case, then colored things exist at all times, so it would become permanent. Therefore, it is said: "Things are also not considered permanent." (Tibetan: དངོས་པོ་ཡང་ནི་རྟག་མི་འདོད།)