Tibetan
་མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟ་བའི་དངོས་པོ་དང་ལྡན་ནོ། །ཅི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་འདི་རྫས་སུ་ཡོད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་བ་དང་འདྲ་བར་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དམ། འོན་ཏེ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟ་བ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ད་ལྟར་བ་དང་འདྲ་བར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་གནས་སྐབས་དག་ཏུ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་དང་ངོ༌། །ངེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་ཉོན་མོངས་པས་སོ། །ལྡན་པ་འམ་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མེད་པ་ནི་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་འམ་བྲལ་བར་མི་རུང་སྟེ། གཉི་ག་ཡང་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་རྣམས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་དམ་མི་འཆའི་ཞེས་བྱ་བ་ལས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དུས་སུ་འཕོ་བར་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། དུས་དག་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །འདས་པ་ལ་སོགས་པར་བསྙད་པའི་ཕྱིར་ཡང་འདུ་ཤེས་རྣམས་རྟག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྟག་པར་འགྱུར་ན་ནི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཉིད་དུ་མི་རུང་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གསལ་བར་དམ་འཆའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད་ལྟར་བ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་ཉིད་དུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དེ་ལྟར་དམ་འཆའ་སྟེ། ཅི་ལུང་ངམ་རིགས་པའམ། གཉི་ག་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲི་བའི་བསམ་པའོ། །གསུངས་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་རེ་ཞིག་ལུང་སྟོན་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འདས་པའི་གཟུགས་ཡོད་ཅིང་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ཡོད་པ་ཞེས་མགུར་ནས་འདས་པ་མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་ཉེ་བར་མ་བཀོད་དེ། གཉི་ག་ལ་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། འདིར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་དོན་གྱིས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་དངོས་སུ་གསུངས་པ་ལས་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་པ་ནས་ཡིད་དང་ཆོས་ཀྱི་བར་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་རྟེན་དང་དམིགས་པ་ངེས་པར་བརྗོད་ན། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་མེད་པར་བརྗོད་ཀྱང་ཡུལ་མེད་པར་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་རྟོག་ ན་ནི། དེ་ལྟར་ན་ལོང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རྟེན་མེད་པར་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་ཅི་སྟེ་མི་རྟོག །ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཡུལ་དྲུག་གི་ཁོངས་སུ་མ་འདུས་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་མེད་ན་ནི་འདིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པས་དེས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མེད་ན་དེས་ཅི་ཞིག་ཁོངས་སུ་ཆུད་པར་བྱ་ཞིང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན། འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་འགགས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་པའི་ཕྱིར་འགག་ན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་མི་སྐྱེ་བ་ཞིག་གོ །རྒྱུ་མེད་པ་ནི་སྐྱེ་བར་མི་རུང་སྟེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གདོན་མི་ཟ་བར་འདི་ཁས་བླང་བར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་གྲག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ཡོད་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད། །ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དུས་གསུམ་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་ངེས་པར་བཀོད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་དུས་གསུམ་བརྗོད་དོ། །བདེ་བ་གཞན་འབྲས་བུ་མ་སྐྱེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའོ། །མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ནི་ད་ལྟར་བྱང་བ་ཙམ་སྨྲ་བའོ། །ཆོས་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ན་དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་འདོར་ཞིང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དངོས་པོར་འགྱུར་ལ། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་འདོར་ཞིང༌། འདས་པའི་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ། །རྫས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དངོས་པོ་དུས་རྣམས་སུ་འཇུག་པ་ནི་རང་བཞིན་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མ་འོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། གང་ལས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བའི་ཤེས་པ་དང་བརྗོད་པ་འཇུག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དཔེར་ན་གསེར་གྱི་སྣོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་དཔེ་གཉིས་པོ་གསེར་དང་འོ་མ་སྟེ། ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས
Chinese
未来， 具有现在的实物。如果问：过去和未来是否存在实体？是否像现在一样，以其自身的体性和特征而存在？或者说，是否像现在一样，以其自身的体性而不存在？因为存在于一切时，就像现在一样，过去和未来的状态也以其自身的体性而存在，因此将成为常恒。如何与那，是指过去和未来的事物和面貌。确定，是指过去和未来的烦恼。对于“具有或不具有”的说法，不存在的事物不能具有或不具有，因为两者都不存在。因为具有有为法的特征，有为法不会是常恒的，从有为法的角度来说，有为法会随着时间而变化，而随着时间变化的事物也不可能是常恒的。因为被称作过去等等，所以认识也不是常恒的。如果变成常恒，那么事物等名称本身就不可能存在，就像虚空等一样。清楚地承诺，是指像现在一样，以其自身的体性而存在。为什么他们要那样承诺呢？是依据经文还是理证，还是依赖两者？这是提问的意图。因为已经说了，所以暂时引用经文，因为经文中唱道：过去之色存在，未来之色存在，所以过去和未来是存在的。现在出现的事物没有被提及，因为没有人会说两者不一致。识是依赖于二者，这是详细的解释。这里以含义的方式说过去和未来是存在的，这与之前直接说出的有所不同。这里，如果确定地说出从依赖于眼和色，到依赖于意和法之间的六识的所依和所缘，即使没有区别地说，也认为识可以在没有对境的情况下产生，那么，这样的话，盲人等在没有所依的情况下也
English
And the future. It possesses present objects. If it is asked, "Do the past and future exist as substances?" Does it exist with its own essence and characteristics, like the present? Or does it not exist with its own essence, like the present? Because it exists at all times, like the present, the past and future states also exist with their own essence, therefore it would become permanent. "How is it with that?" refers to the objects and appearances of the past and future. "Definite" refers to the afflictions of the past and future. Regarding the statement "having or not having," what does not exist cannot have or not have, because neither exists. Because it possesses the characteristics of conditioned phenomena, conditioned phenomena will not be permanent. From the perspective of conditioned phenomena, conditioned phenomena change with time, and what changes with time cannot be permanent. Because they are called past, etc., perception is also not permanent. If it were to become permanent, then the names of things, etc., themselves would not be possible, like space, etc. To clearly assert means to exist with its own essence, like the present. Why do they assert it that way? Is it based on scripture or reasoning, or relying on both? This is the intention of the question. Because it has been said, it temporarily quotes the scripture, because in the scripture it is sung, "Past form exists, future form exists," therefore the past and future exist. What is presently occurring is not mentioned, because no one would say that the two are inconsistent. Consciousness depends on two things, this is a detailed explanation. Here it is said in terms of meaning that the past and future exist, which is different from what was previously stated directly. Here, if one definitely states the support and object of the six consciousnesses from depending on the eye and form to depending on the mind and dharma, even if one speaks without distinction, one also thinks that consciousness can arise without an object, then, in that case, blind people, etc., also without support
Chinese
为什么不认为识的产生？因为没有特殊的原因。没有的事物不包括在六境中，所以没有以没有的事物为境的智慧。因此，因为没有对境，所以也不会变成识。如果识是分别识别各个事物的，如果没有要识别的事物，那么它就一点也不会识别，因此也不会变成识。如果没有自相和共相，那么它要包含什么，又是什么要被识别？“果实产生时”等将会广说。善与非善之业灭尽后，已经过了很久，如果灭尽了，那就不存在了。如果是那样，因为没有原因，成熟的果实就不会产生。没有原因是不可能产生的，因为会太过分。必须毫不犹豫地承认这一点，据说等将会广说。被称为“一切有部”的声音是因为具有行为的原因。正因为如此，才说了“因为说它存在，所以一切。说有部”。为了确定在三时中一切的声音，所以一切的声音都说了三时。说快乐等未产生的果实存在的人，是分别而说的。经部师们只是说现在显现。当法进入各个时节时，事物会变成其他的，这是说未来等的法会变成其他的，就像这样，未来的法舍弃而变成现在的法，现在的法舍弃而变成过去的法。不是变成其他的实体，这是说实体的自性不是变成其他的，事物进入各个时节，是因为自性没有错乱。还有，未来等的法是什么呢？就是从过去、未来和现在的知识和言说进入的功德的差别。例如金器，这就是那两个例子，金和牛奶， 颜色等的集合。
English
Why not consider the arising of consciousness? Because there is no specific cause. Non-existent things are not included in the six realms, so there is no wisdom with non-existent things as its object. Therefore, because there is no object, it will not become consciousness either. If consciousness is the separate recognition of individual things, if there is nothing to be recognized, then it will not recognize anything at all, so it will not become consciousness either. If there are no self-characteristics and general characteristics, then what will it include, and what is to be recognized? "When the fruit arises," and so on, will be explained in detail. After the virtuous and non-virtuous actions have ceased, a long time has passed, and if they have ceased, then they do not exist. If that is the case, because there is no cause, the ripening fruit will not arise. It is impossible for there to be no cause, because it would be too extreme. It is said that one must admit this without hesitation, and so on will be explained in detail. The sound called "Sarvāstivāda" is because it has the cause of action. Precisely because of this, it is said, "Because it says it exists, therefore everything. Saying Sarvāstivāda." In order to determine the sound of everything in the three times, the sound of everything speaks of the three times. Those who say that happiness and other unproduced fruits exist are speaking separately. The Sutra masters only speak of what is manifest now. When dharmas enter into various seasons, things will become other, which is to say that future and other dharmas will become other, just like this, future dharmas are abandoned and become present dharmas, and present dharmas are abandoned and become past dharmas. It is not that it becomes another substance, which is to say that the self-nature of the substance does not become another, and things enter into various seasons because the self-nature is not confused. Furthermore, what are future and other dharmas? It is the difference in the qualities of merit from which past, future, and present knowledge and speech enter. For example, a golden vessel, these are the two examples of it, gold and milk, a collection of colors and so on.