Tibetan
ང་ངག་གི་ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པས་སྤོང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ལེ་ལོ་ཡང་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་གདགས་པ་ཡིན་པས་དེ་ཡང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །འཕགས་པ་ལ་ནི་དེ་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཕྱིར་ལ་དེ་ཡང་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤངས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྐེད་པ་བཅག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་གི་རྟེན་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཡིན་ཏེ། གསོས་འདེབས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཆགས་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པས་ འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་གསོས་འདེབས་པར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སླར་སྐྱེ་མི་ནུས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མཐོང་སྤང་བྱ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དངོས་པོ་རྣམ་པ་ལྔའི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ལྟ་བ་བདུན་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལྔ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་གཉིས་པོ་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །ཐེ་ཚོམ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །མ་རིག་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང༌། མ་འདྲེས་པ་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱས་ནས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་བདུན་ཡིན་ལ། ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཞི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བཅུ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ལ་ཡང་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། གསུམ་ལས་རེ་རེ་བཅུ་གཅིག་བཅུ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འདྲེས་པ་ཁོ་ན་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འགྲོགས་པ་ནི་འདྲེས་ཞེས་བྱའོ། །འདྲེས་པ་མེད་པ་ནས་མ་འདྲེས་པ་སྟེ། ལོགས་ཤིག་ཏུ་གྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདྲེས་ལ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་མ་འདྲེས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་ལོགས་ཤིག་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཡང་ལོགས་ཤིག་གོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདྲེས་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པས་ན་མ་འདྲེས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་མི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །ཅིའི
Chinese
我因是语业的自性，所以应当以修习来断除。懈怠也是以其为对境的作意，因此也唯有以修习来断除。对于圣者来说，这也不会产生，因为是由怀疑所引发的，而且那也已经被见道所断除。所谓“折断腰部”，是指摧毁所依，那些的所依是坏聚见等，因为是滋养的缘故。那是贪著，因为圣者已经断除了坏聚见等。会这样说，因为对于他来说，没有滋养的烦恼，所以不能再次产生。痛苦之因见所断。这是广说的，因为是接近五种事物的因的事物，所以称为周遍。七种见是苦谛见所断的五种，以及集谛见所断的两种，即邪见和见取。两种怀疑是指苦谛见所断和集谛见所断。两种无明是指苦谛和集谛见所断，与其他烦恼相同地具有，以及不杂染的苦谛见所断作为一种。集谛见所断也是那样做的。因此，苦谛见所断的周遍有七种，集谛见所断的有四种，这样就变成十一种，而且以界的分类来说，就变成三十三种，因为是从三中每一个都做了十一种十一种的缘故。所谓唯独不杂染，交往称为杂染。从没有杂染到不杂染，是成为 अलग अलग 的意思。像这样，世尊是不杂染的，比丘的僧团是不杂染的，这样说，世尊也是 अलग अलग 的，比丘的僧团也是 अलग अलग 的意思。因为不杂染地行持，所以是不杂染，是思念为不与其他烦恼一起产生的意思。什么
English
Because I am the nature of verbal action, I should be abandoned through cultivation. Laziness is also a mental application that focuses on it, so it should also be abandoned through cultivation alone. For the noble ones, this does not arise, because it is caused by doubt, and that has already been abandoned by the path of seeing. The phrase "breaking the waist" means destroying the support, and the support for those is the view of the aggregates, etc., because it is a source of nourishment. That is attachment, because the noble ones have abandoned the view of the aggregates, etc. It will be said that because he has no defilements to nourish, he cannot be reborn. Suffering, the cause, is to be abandoned by seeing. This is explained in detail, because it is called pervasive because it approaches the cause of the five objects. The seven views are the five to be abandoned by seeing suffering, and the two to be abandoned by seeing the origin, namely wrong view and holding to views as supreme. The two doubts refer to what is to be abandoned by seeing suffering and what is to be abandoned by seeing the origin. The two ignorances refer to what is to be abandoned by seeing suffering and the origin, which are the same as other defilements, and the non-mingling to be abandoned by seeing suffering is made into one. What is to be abandoned by seeing the origin is also done in the same way. Thus, there are seven pervasive things to be abandoned by seeing suffering, and four to be abandoned by seeing the origin, so there are eleven, and in terms of the division of realms, there are thirty-three, because each of the three is made into eleven each. The term "only unmixed" means that association is called mixing. From non-mixing to non-mixing, it means becoming अलग अलग. In this way, the Blessed One is unmixed, and the Sangha of monks is unmixed, which means that the Blessed One is also अलग अलग, and the Sangha of monks is also अलग अलग. Because it acts without mixing, it is unmixed, and it is thought to mean that it does not arise together with other defilements. What
Tibetan
་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རིས་ཁོ་ན་ཀུན་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་ཅེ་ན། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པས་བསགས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་བློ་གཅིག་ཅིང་བྱ་བ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་དང་ལྡན་པར་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ནི་ཟློག་པ་ཡིན་པས་སྟོབས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་ འགྲོ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་ང་རྒྱལ་རྣམས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བར་མི་འདོད་ཅེ་ན། དེ་རྣམས་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་བ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཇི་སྐད་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་དབང་གིས་ཡུལ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་མེད་ན་ཡུལ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྲབ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་ལས་ཀྱང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་རྣམས་སོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རང་གི་ཁམས་མཐའ་དག་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ལྟ་བ་གཞན་དག་ལ་རང་གི་ཁམས་མཐའ་དག་ལ་དམིགས་པ་སྲིད་པར་འགྱུར་གྱི། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་སྟེ་འདྲི་བ་ནི་སུ་ཞིག་འདོད་པའི་ཁམས་མཐའ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། མཐའ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ཉི་ཤུ་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པས་སོ། །མཐའ་དག་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལ་རྒྱུར་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་པའི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གང་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བར་རྣམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་བསམས་པའོ། །གནས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པས་མཐའ་དག་ཅིག་ཅར་དུ་དམིགས་སོ་ཞེས་ནི་མི་ཟེར་རོ། །འོན་ཀྱང་རྣམ་པ་ལྔ་ཆར་པོ་ཡང་མཐའ་དག་ཅིག་ཅར་དུ་དམིགས་པས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པར་སྨྲ་བའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་ཉིད་འདོད་པའི་ཁམས་པས་འདིར་ལན་ཅི་ཞིག་བཏབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལན་ནི་རྣམ་པ་ལྔའི་ཆ་ལ་ཅིག་ཅར་དུ་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གང་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་བདག་ལ་སྲེད་པ་ཡོད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡོད་པ་དེ་དག་ཁོ་ན་ལ་བདག་ལ་སྲེད་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་ནི
Chinese
因此，如果认为苦和集见所断的类别才是遍行的，是因为缘于一切有漏的事物，所以显示了积聚的临近，并且因为心一境性且行为一致，所以成就了具有力量的行为。灭和道见所断的那些是相违的，因为力量小，所以不能全部遍行。为什么不认为苦和集见所断的贪欲、嗔恚和慢是遍行的呢？因为那些是自性的烦恼，所以不是遍行的。如何知道修所断是烦恼的因呢？因为在有我见的影响下，对境的贪欲等增长，并且没有我见时，对境的贪欲等显得减弱。经中也说，从见所断的因所产生的法是什么呢？是烦恼法。以缘于自己的所有界限来说，就会成为遍行。对于其他的见，缘于自己的所有界限是可能的，但对于执持戒律和苦行为最胜则不然，这样想而提出的问题是，谁以欲界的所有来（提问），这是广说的。所有，是因为二十处的差别而不同。所有不是因，却相信是因，这是与欲界相连的。对于谁来说，执持戒律和苦行会被安立为遍行呢？这是所思考的。由于处的差别而不同，所以不说同时缘于所有。然而，也说五种形象全部同时缘于所有，所以是遍行的。如果这五种形象本身是欲界的，那么这里会作何回答呢？回答是，同时缘于五种形象的部分。即使那样，凡是有我见者，就有我爱，这是说，只有对近取五蕴有我见者，才有我爱，那些是
English
Therefore, if it is thought that only the categories to be abandoned by seeing suffering and its origin are all-pervasive, it is because they focus on all contaminated objects, thus showing the proximity of accumulation, and because of their single-mindedness and unified action, they accomplish the act of being powerful. Those to be abandoned by seeing cessation and the path are contradictory, and because they are weak, they cannot be all-pervasive. Why are attachment, anger, and pride, which are to be abandoned by seeing suffering and its origin, not considered all-pervasive? Because those are afflictions of their own nature, they are not all-pervasive. How is it known that what is to be abandoned by meditation is the cause of afflictions? Because under the influence of the view of self, attachment and other emotions towards objects increase, and when there is no view of self, attachment and other emotions towards objects appear to weaken. Also, the scriptures say, "What are the phenomena that arise from the cause of what is to be abandoned by seeing?" They are said to be "afflictive phenomena." By saying "because it focuses on all of its own realms," it will become all-pervasive. It is possible for other views to focus on all of their own realms, but not for those who hold moral discipline and asceticism as supreme. Thinking this, the question is asked, "Who, with all of the desire realm..." This is explained in detail. "All" refers to the differences due to the division of twenty places. "All" is not a cause, but it is believed to be a cause; this is connected to the "desire realm." For whom will holding moral discipline and asceticism as supreme be established as all-pervasive? This is what is being considered. Because of the differences in places, it is not said that all are focused on simultaneously. However, it is said that all five aspects are focused on simultaneously, so it is said to be all-pervasive. If these five aspects themselves are of the desire realm, what answer would be given here? The answer is, "It focuses simultaneously on the parts of the five aspects." Even so, "Whoever has a view of self has craving for self," which means that only those who have a view of self in relation to the five aggregates of clinging have craving for self; those are...