Tibetan
མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དག་ནའོ། །ཅི་རིགས་པར་ནི་ཇི་ལྟར་སྲིད་པར་ཏེ། འདོད་པའི་ཁམས་ན་ནི་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡན་ཆད་ན་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ས་གོང་མ་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ས་འོག་མའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ནི་མཐོང་བས་སྤོང་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ནི་བསྒོམ་པས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ས་ཐམས་ཅད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཐམས་ཅད་སྨོས་པ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉི་གའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་རིགས་པར་འཕགས་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་མ་གཏོགས་པའིའོ། །ལྷག་སྐྱེས་མཐོང་དང་བསྒོམ་གཉིས་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་མ་བཟོད་དེ། གཞན་དག་ན་རེ་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་སྐྱེས་པ་བཟོད་པས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི་འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ལས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། ཀུན་དགའ་བོ་འདི་ན་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ནས་ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤོང་བའི་བར་དུ་ཡིན་ལ་འདི་ལ་ཡང་མི་དགའ་ཞིང་སོ་སོར་མི་དགའ་ལ། ལུས་ཞིག་ནས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་སོང་ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དག་གི་ནང་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་མུ་སྟེགས་པ་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་ཡང་རུང༌། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པའི་ལྷའི་མིག་དང་ལྡན་པ་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་གང་ཞིག་གིས་མཐོང་ནས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་ལུས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཡང་མེད་ལ། ལུས་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མེད་དོ། །ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཡང་མེད་ལ། ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ་ཞེས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ། འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་གསུངས་སོ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་འདི་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ལས་དེ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དམྱལ་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་རྣམས་ལ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་དང༌། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་སྨྲ་བ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་ནི་ཚངས་པའི་དྲ་བ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལས་རྟོག་ལ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་དག་ནི་མང་བ་ནི་དཔེར་བརྗོད་པ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ན་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་ལ་ལ་དགོན་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང༌། ཤིང་དྲུང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང༌། ཁང་སྟོང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང༌། ཀུན་དུ་སྦྱངས་པའི་རྒྱུ་དང༌། སྤོང་བའི་རྒྱུ་དང༌། ལན་མང་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུ་དང༌། ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་རྒྱུས་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟ་བུས་འཇིག་པ་དང་ཆགས་པའི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ དྲན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་བ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་རྟག་པར་ལྟ་བ་དེས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་དམིགས་པ་ན་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ལ་ལ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལས་བརྩམས་ཏེ། དགེ་སློང་དག་འཇིག་རྟེན་འཇིག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་སེམས་ཅན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཚེ་ཟད་ཅིང་བསོད་ནམས་ཟད་ལ། ལས་ཟད་པས་གནས་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུར་མི་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་རིམ་གྱིས་ནར་སོན་ཏེ་དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ། གོས་ཁ་དོག་བསྒྱུར་བ་གྱོན་ནས་དད་པས་ཡང་དག་པར་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང་དགོན་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་ཤིང་དྲུང་ན་འདུག་ཀྱང་རུང༌། ཁང་སྟོང་ན་འདུག་ཀྱང་ཀུན་དུ་སྦྱངས་པའི་རྒྱུ་དང་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་འབྱུང་ཞིང༌། རྒྱས་པར་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟ་བུས་སྔོན་གྱི་ལུས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་བ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་འདི་སྙམ་དུ་གང་གིས་བདག་ཅག་སྤྲུལ་པའི་ཚངས་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རྟག་པ་བརྟན་པ་ཐེར་ཟུག་པ་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ། །བདག་ཅག་གང་དག་ཚངས་པ་ཅེས་སྤྲུལ་པ་དེ་དག་ནི་མི་རྟག་པ་མི་བརྟན་པ་ཐེར་ཟུག་མ་ཡིན་པ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འགྱུར་བ
Chinese
在无有生处之间。如何存在，随其所应。欲界中，以法智忍所断，初禅以上，以类智忍所伏。异生之辈，以修所断。谓，上地之修道，乃下地之对治。经中云：世尊之声闻，以见断，异生以修断。于一切地中，言一切者，为摄有顶故。二者，谓随其所应，圣者与异生，除有顶外。余生以见修二者。此不容忍。他人云，外道等 广说。如是，生于有顶者，唯以忍所伏，非以见所断。若然，为何？示现生于一切地中。此者，为何之义。业分别大经中广说。彼业分别大经云：阿难陀，于此，断除杀生乃至断除邪见，于此亦不喜，亦不别喜。身坏死后，堕恶趣恶道邪堕，生于有情地狱中。其外道沙门或婆罗门，具神通，具天眼，知他人心者，见已，彼如是思：身行善亦无，身行善之异熟亦无。语与意行善亦无，语与意行善之异熟亦无。如是思惟，于离贪者，说于欲界所缘之见，皆悉生起。此邪见乃欲界所缘，以彼业于欲中行故。地狱亦唯彼有。
English
In between the births of the formless realm. How it exists, as appropriate. In the desire realm, it is abandoned by the forbearance of knowledge of Dharma, and from the first dhyana upwards, it is subdued by the forbearance of subsequent knowledge. Those of the ordinary beings are to be abandoned by cultivation. That is to say, the path of cultivation of the higher ground is the antidote to the lower ground. It is said in the scriptures that the hearers of the Blessed One abandon by seeing, and the ordinary beings by cultivation. In all grounds, saying all is for the purpose of collecting the peak of existence. The two, that is, as appropriate, the noble ones and the ordinary beings, except for the peak of existence. The remaining births are by seeing and cultivating. This is intolerable. Others say that the outsiders, etc. are extensively discussed. Thus, those born at the peak of existence are only subdued by forbearance, not abandoned by seeing. If so, why? It shows that it is born in all grounds. This means why. It is extensively discussed in the Great Sutra of Distinguishing Karma. That Great Sutra of Distinguishing Karma says: Ananda, here, from abandoning killing to abandoning wrong views, one is not happy with this, nor is one separately happy. After the destruction of the body and death, one falls into the evil realms and evil paths, and is born in the hells of sentient beings. Those outside heretics, renunciates, or Brahmins, who have miraculous powers, have divine eyes, and know the minds of others, having seen this, think thus: there is no good conduct of body, nor is there a ripening of good conduct of body. There is no good conduct of speech and mind, nor is there a ripening of good conduct of speech and mind. Thinking thus, it is said that for those who are free from desire, views that are focused on the desire realm all arise. This wrong view is focused on the desire realm, because that karma is practiced in desire. Hell is also only there.
Chinese
之故也。于前际起分别者，谓常恒者，及说无因而生者，于离贪者，于欲界所缘之见生起者，于梵网经中所说也。其中于前际起分别而说常恒者，多数者当略为显示譬喻，谓此有沙门或婆罗门，或住于兰若，或住于树下，或住于空室，由串习之因，及断除之因，及数数所作之因，及善妙行持之因，如是心住于平等，由如何能正念忆念二十成坏劫，如是能触及心之寂止等持，彼如是思惟，我及此世间是常恒也。如是说也。是故如是若见常恒者，缘我及世间时，乃是缘欲界也。如是其余于前际起分别说常恒者，亦缘欲界也。今从彼等说常恒者而开始，诸比丘，世间坏灭云云，乃至广说，任何有情寿尽，福尽，业尽故，从彼处没已，生于如是与人等同之分中，彼渐次增长，诸根圆满故，剃除须发，着染色衣，信而出家，从家至非家，或住于兰若，或住于树下，或住于空室，乃至串习之因云云之间，广说如是心住于平等，由如何能随念前身，如是能触及心之寂止等持，彼如是思惟，何者为我等所化之梵天，此乃是常恒，坚固，真实，不变之法性也。我等何者为梵天所化者，彼等乃是无常，不坚固，不真实，是变易之法性也如是思惟
English
Therefore. Those who speculate on the past, those who say it is permanent, and those who say that it arises from no cause, for those who are free from desire, the view that arises in relation to the desire realm is stated in the Brahma Net Sutra. Among them, those who speculate on the past and say it is permanent, the majority will be shown only as an example. Here, whether a renunciate or a Brahmin lives in a forest, or lives under a tree, or lives in an empty room, by the cause of practice, the cause of abandonment, the cause of repeated action, and the cause of good conduct, the mind is placed in equanimity, and by what means can one perfectly recall twenty kalpas of destruction and formation? In this way, one will touch the peace of the mind's samadhi, and one will think, "I and this world are permanent." Thus it is said. Therefore, if one sees permanence in this way, when focusing on oneself and the world, one is focusing on the desire realm. Similarly, others who speculate on the past and say it is permanent also focus on the desire realm. Now, starting from those who say it is permanent, monks, the world is destroyed, and so on, extensively, any sentient being whose life is exhausted, whose merit is exhausted, and whose karma is exhausted, having passed away from that place, will be born in a share equal to that of humans. They gradually grow up, and when their senses are fully developed, they shave their hair and beard, put on dyed clothes, and with faith, they go forth from home to homelessness, whether they live in a forest, or live under a tree, or live in an empty room, and so on, up to the cause of practice. Extensively, the mind is placed in equanimity, and by what means can one recall the previous body? In this way, one will touch the peace of the mind's samadhi, and one will think, "Whoever is the Brahma who emanates us, this is permanent, stable, real, and of unchanging nature. We who are emanated by Brahma, those are impermanent, unstable, unreal, and of changing nature." Thus one will think.
Tibetan
་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དུས་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ལ་ལ་རྟག་ལ། ལ་ལ་མི་རྟག་པ་འཇིག་ཞི་དང་པོ་སྟེ། གང་ལ་བརྟེན་ཅིང་གང་ལ་གནས་ཏེ། གང་ལ་སོ་སོར་བརྟེན་ནས་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་རྟོག་པ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ལ་ལ་རྟག་ལ། ལ་ལ་མི་རྟག་པར་སྨྲ་ཞིང་མངོན་པར་སྨྲ་བའོ། །མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་འདི་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་ལས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང་ བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། རྒྱས་པར་གསུངས་ནས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷ་དག་ཡོད་དེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་འདུ་ཤེས་སྐྱེད་པས་གནས་དེ་ནས་ཤི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཚེ་ཟད་ཅིང་བསོད་ནམས་ཟད་ལ་ལས་ཟད་པས་གནས་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འདི་ལྟ་བུར་མི་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་འོང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་རིམ་གྱིས་ནར་སོན་ཏེ། དབང་པོ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་ནས་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཏེ་གོས་ཁ་དོག་བསྒྱུར་བ་གྱོན་ནས་དད་པས་ཡང་དག་པར་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང༌། དགོན་པ་ན་འདུག་ཀྱང་རུང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ནས། སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཇི་ལྟ་བུས་སྔར་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་བ་ལ་རེག་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་འདི་སྙམ་དུ། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་ཀུན་དུ་འབྱུང་ལ། བདག་སྔར་མ་བྱུང་ལ་ད་ལྟར་མ་བྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་འདི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་སྐྱེས་པའི་བདག་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདི་ཇི་ལྟར་ན་ལོག་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྔར་གྱི་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་དང༌། ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་རྒྱུ་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་ཁམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་དེ་དག་ནི་གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་གོང་མ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་ས་འོག་མ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་པའི་འདོད་ཆགས་
Chinese
也说了有如是之时。如是，有的常，有的无常，是最初的坏灭。依靠什么，住在什么上？依靠什么各自而于前际起分别？说我和世界有的常，有的无常，并且现量说。这种执边见是缘于欲界的，因为自身生于欲界而执著于无常之故。现在是作无因生而说的，怎么说呢？广说之后，在色界有叫做无想天的天神，那些有情生起想而从那里死去。之后，任何一个有情寿命尽了，福德尽了，业尽了，从那里死去，转生到像这样和人们同等的地方。那人逐渐长大，诸根完全成熟后，剃除头发和胡须，穿上变色的衣服，以信心从在家出家。住在寂静处也可以，从广说中产生。如以等持如何忆念以前生起想，如是触及心的寂静等持，然后他这样想：我和世界也是从无因而生，我以前没有生，现在也没有生。如是等等。因此，这种诽谤因的邪见是缘于欲界的，因为生于此处的我特别执著于无因的缘故。又，这是如何成为邪见的呢？因为诽谤我和世界以前的善行和恶行的因的缘故。为了消除认为那些从欲界离欲之人的见解只是在色界中行持的想法，所以说了在色界中行持等等。因为离欲的缘故。上地者的烦恼不是缘于下地的，因为离欲的缘故。这是外道（的）贪欲。
English
It is also said that there is such a time. Thus, some are permanent, some are impermanent, which is the initial destruction. What do they rely on, and where do they dwell? Relying on what individually do they speculate on the past? They say that some of the self and the world are permanent, and some are impermanent, and they manifestly say so. This view of clinging to extremes is focused on the desire realm, because one is born in the desire realm and clings to impermanence. Now, it is spoken by making it subject to arising from no cause. How so? After speaking extensively, there are gods in the form realm called the No-Thought Heaven. Those sentient beings generate thought and die from that place. Then, any sentient being whose life is exhausted, whose merit is exhausted, and whose karma is exhausted, dies from that place and is reborn in a place like this, equal to humans. That person gradually grows up, and when the faculties are fully mature, he shaves his hair and beard, puts on clothes of changed color, and with faith, goes forth from home to homelessness. It is also acceptable to live in a secluded place, and it arises from extensive speech. How does one remember the arising of thought in the past through meditative stabilization? In this way, one touches the peaceful meditative stabilization of the mind, and then he thinks: "The self and the world also arise from no cause. I was not born before, and I am not born now." And so on. Therefore, this wrong view of slandering the cause is focused on the desire realm, because the self born here particularly clings to the causelessness. Furthermore, how does this become a wrong view? Because it slanders the causes of the self and the world's previous good and bad deeds. In order to eliminate the idea that the views of those who are free from desire from the desire realm are only practiced in the form realm, it is said that they are practiced in the form realm, and so on. Because of being free from desire. The afflictions of the upper ground are not focused on the lower ground, because of being free from desire. This is the desire of the outsiders.