Tibetan
་ཆད་པའི་མཐར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་བཞི་ཆར་ལ་ཡང་ལོག་པར་ཞུགས་པས་བདེན་པ་བཞི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ནི་དམན་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཡང་ཐམས་ཅད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་ཐམས་ཅད་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་བཞི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དག་ལ་དེ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ནི་རྟག་པ་དང་བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ལས་འཇུག་པས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །ལམ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་འཛིན་པ་ནི་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་དག་གོ །གང་དག་གང་ཞིག་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དམིགས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གང་དག་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པ་དེ་དག་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ནས། དེ་བཞིན་དུ་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་ དམིགས་པ་དེ་དག་ནི་ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་བར་དུ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་དམིགས་པའོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དག་དམིགས་སོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། དམིགས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་དག་པ་ཟད་པ་དང་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་གང་དག་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་དམིགས་པ་དག་སྟེ། དེ་དག་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་དེ་དག་ཉིད། །གཟུགས་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
由于执着于断灭的边见，错误地专注于痛苦本身，因此，见到痛苦就应该舍弃。所谓“邪见有四种”，是因为开始诽谤痛苦等真谛的体性，所以对四种真谛都产生了邪见，因此，见到四谛就应该舍弃。同样，执取见解为最胜也有四种，因为这是将低劣视为殊胜。同样，怀疑也具有对一切事物都怀疑的性质，因此对一切事物都产生邪见，所以见到四谛就应该舍弃。所谓“执取戒律和苦行为最胜有两种”，执着自在天等非因之物为正因，是从常和我的颠倒见解中产生的，因此见到痛苦就应该舍弃。执着非道为道，是见到道就应该舍弃的。所谓“那些是什么”，是指所显示的贪欲等五种。所谓“哪些是见到什么应该舍弃的所缘”，将会广说，贪欲等哪些以见到痛苦应该舍弃的见解为所缘，那些就是见到痛苦应该舍弃的，乃至以见到道应该舍弃的为所缘，那些就是见到道应该舍弃的。将会如此显示，坏聚见等是以痛苦等为所缘的。坏聚见等那些是以贪欲等为所缘的。坏聚见等那些也是见到就应该舍弃的，因此，以那些为所缘的贪欲等也将会是见到就应该舍弃的，因为经中说：通达所缘，以及对它的正确灭尽。所谓“其余的是通过修习应该舍弃的”，是指贪欲、嗔恚、我慢和无明，那些以色等为对境，因此不以坏聚见等为所缘的，那些是通过修习应该舍弃的。除了嗔恚，那些本身就是。所谓色界。
English
Because of clinging to the extreme of annihilation, wrongly focusing solely on suffering, therefore, seeing suffering should be abandoned. The so-called "wrong view has four types" is because it begins to slander the nature of truths such as suffering, so it produces wrong views on all four truths, therefore, seeing the four truths should be abandoned. Similarly, clinging to views as supreme also has four types, because this is regarding the inferior as superior. Similarly, doubt also has the nature of doubting everything, therefore it produces wrong views on everything, so seeing the four truths should be abandoned. The so-called "clinging to precepts and asceticism as supreme has two types," clinging to non-causes such as Ishvara as the true cause arises from the inverted views of permanence and self, therefore seeing suffering should be abandoned. Clinging to the non-path as the path is what should be abandoned by seeing the path. The so-called "what are those" refers to the five types of desire etc. that are shown. The so-called "which are the objects to be abandoned by seeing what" will be explained in detail, which desires etc. take the view that suffering should be abandoned as the object, those are what should be abandoned by seeing suffering, and so on, taking the view that the path should be abandoned as the object, those are what should be abandoned by seeing the path. It will be shown in this way that the view of the aggregates etc. takes suffering etc. as the object. Those views of the aggregates etc. take desire etc. as the object. Those views of the aggregates etc. are also what should be abandoned by seeing, therefore, the desires etc. that take those as the object will also be what should be abandoned by seeing, because the sutra says: understanding the object, and the correct cessation of it. The so-called "the rest are what should be abandoned through cultivation" refers to desire, anger, pride, and ignorance, those that have form etc. as the object, therefore do not take the view of the aggregates etc. as the object, those are what should be abandoned through cultivation. Except for anger, those themselves are. The so-called form realm.
Tibetan
ནི། རྒྱུད་ཞི་གནས་ཀྱིས་བརླན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟེན་དང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་རྒྱས་པའི་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་རྒྱས་པར་གྱུར་ན། དེ་ནི་གོང་ན་མེད་པས་དེས་ན་ཁོང་ཁྲོ་བ་མི་སྲིད་དོ།། དེ་ལྟར་ཆོས་མངོན་པ་དག་ནི་ཕྲ་རྒྱས་དྲུག་པོ་དེ་དག་རྣམ་པ་དང་བྱེ་བྲག་དང་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་ནི་ལྟ་བ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་དེ། བདག་དང་བདག་གི་རྟག་ཆད་དང༌། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདི་བཤད་པར་བྱའོ། །བྱེ་བྲག་གི་དབྱེ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་རིས་ནས་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་བར་ཡིན་ཏེ། ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་རྣམས་རྣམ་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་ནི་མེད་དེ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཆགས་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ཁེངས་པ་དང༌། མི་གསལ་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོང་ཁྲོ་བ་ལ་ནི། ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡང་མེད་དེ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དག་ན་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་གི་དབྱེ་ བ་ཁོ་ན་ཡོད་དེ། མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ལ་ནི་ཁམས་དང་བྱེ་བྲག་གི་དབྱེ་བ་ཡོད་དོ། །ལྟ་བའི་ཕྲ་རྒྱས་ལ་ནི་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་མདོ་ལས་ཕྲ་རྒྱས་བདུན་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བཤད་ཅེ་ན། མདོ་གཞན་ལས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ཀྱང་ཡོད། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་དག་ཀྱང་ཡོད་ཅེས་རྒྱས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་རྩེ་ལས་སྐྱེས་བཟོད་པ་ཡིས། །གཞོམ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྲིད་རྩེ་སྨོས་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་ས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཟོད་པ་སྨོས་པ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་ལ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་གཉེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ལས་སྐྱེས་པ་བཟོད་པས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཁམས་ཡིན་གྱི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ས་ལྷག་མ་དག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་དག་ནས་ཅི་ཡང་
Chinese
，因为相续被寂止所滋润，因为是可信赖的，因为那是没有增长的基础，如果对痛苦的感受生起嗔恨，那是最上的，因此嗔恨是不可能的。如此，法相论典中，那六个微细的增长，以种类、差别和界的区分，被称为九十八种。种类的区分唯有在见解中才有，即“我与我的常断等。”这句偈颂应当解说。差别的区分是从苦所见断的品类到修所断之间。界的区分是在欲界、色界和无色界中行持。贪欲、嗔恨、我慢、无明和怀疑等，因为种类相同，所以没有种类的区分，因为依次是贪着、嗔恨、傲慢、不明显和怀疑犹豫的体性本身没有差别。对于嗔恨来说，也没有界的区分，因为在色界和无色界中没有嗔恨。唯有差别的区分，因为是见断和修断。对于其他的来说，有界和差别的区分。对于见的微细增长来说，三者都有。如果经中不是说了七种微细增长吗？为什么说是九十八种呢？因为在其他的经中，世尊广说了有见所断的烦恼，也有修所断的烦恼。在“有顶所生忍，能摧毁”中，说有顶是为了区别于其他的地。说忍是为了排除修所断。为了避免与法忍混淆，所以说了以随知忍摧毁。因为没有有顶的对治世间道，因此，有顶所生的以忍摧毁的是见所断的界，而不是修所断。其余的地是指从欲界等开始的任何
English
, because the continuum is moistened by tranquility, because it is reliable, and because it has no basis for increase. If anger arises towards the feeling of suffering, that is supreme, therefore anger is impossible. Thus, in the Abhidharma texts, those six subtle increases are called ninety-eight kinds by the distinctions of type, difference, and realm. The distinction of type exists only in views, i.e., "self and mine, permanence and annihilation, etc." This verse should be explained. The distinction of difference is from the category of what is abandoned by seeing suffering to what is abandoned by cultivation. The distinction of realm is practicing in the desire realm, form realm, and formless realm. Attachment, anger, pride, ignorance, and doubt, etc., because they are of the same type, there is no distinction of type, because the nature of attachment, anger, arrogance, obscurity, and doubt itself is not different in sequence. For anger, there is also no distinction of realm, because there is no anger in the form realm and formless realm. There is only the distinction of difference, because it is what is abandoned by seeing and cultivation. For the others, there are distinctions of realm and difference. For the subtle increase of views, all three exist. If the sutras do not say that there are seven subtle increases, why are there said to be ninety-eight kinds? Because in other sutras, the Blessed One extensively said that there are defilements to be abandoned by seeing, and there are also defilements to be abandoned by cultivation. In "Born from the peak of existence, destroyed by patience," saying the peak of existence is to distinguish it from other grounds. Saying patience is to eliminate what is abandoned by cultivation. To avoid confusion with Dharma-patience, it is said to be destroyed by subsequent knowledge-patience. Because there is no worldly path that is the antidote to the peak of existence, therefore, what is born from the peak of existence and destroyed by patience is the realm of what is abandoned by seeing, not what is abandoned by cultivation. The remaining grounds refer to anything from the desire realm, etc.