Tibetan
་ནམས་སུ་ཁས་ལེན་ན་ནི་འདི་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་ཞིག་གོ །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བསོད་ནམས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བཏང་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །བྱུང་བ་ནི་རྒྱུ་དང་བྱེད་རྒྱུ་དང༌། རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་རྣམ་གྲངས་དང༌། བཏང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མེད་ཀྱང༌། མཆོད་རྟེན་ལ་བཏང་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་སུ་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ལ་ནི་དེའི་འོག་རོལ་དུ་དངོས་པོ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་བླ་སྟེ། མ་ཆགས་པ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། །ལྷན་ཅིག་པར་འགྱུར་པའི་སེམས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གང་གིས་ དགེ་འདུན་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཕུལ་བའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་ལོངས་མ་སྤྱད་པ་ཁོ་ནར་བརླག་པར་འགྱུར་བ་དེའི་གཏོང་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལེན་པ་སུ་ཡང་མེད་ན་ཇི་ལྟར་བསོད་ནམས་ཡིན་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཟུང་ངོ་ཞེས་འདི་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། བྱམས་པ་ལ་གནས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམས་པ་དགེ་བའི་ཕྱིར་དང། ཞེ་སྡང་མེད་པའི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། དེ་ཙམ་གྱིས་འགའ་ཞིག་ལ་བདེ་བས་ཕན་བཏགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ལན་པར་བྱེད་པ་འགའ་ཡང་མེད་མོད་ཀྱི་མོས་པའི་དབང་གིས་བསོད་ནམས་མཆོག་ཏུ་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྙིང་རྗེ་ལ་གནས་པའི་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ། ལན་པ་མེད་པའི་མཆོད་རྟེན་ལ་ཡང་དེའི་ཡོན་ཏན་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་རང་གི་སེམས་ཁོ་ན་ལས་བསོད་ནམས་སུ་མངོན་པར་འདོད་པར་བྱའོ། །སྦྱིན་པ་དང༌། མཆོད་པར་བྱ་བ་དོན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་དེ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་དད་པ་ནི་ཆེས་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པ་དང་མཆོད་པར་བྱ་བའི་བྱ་བ་སེམས་པའི་དད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མཆོག་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་ལུས་དང་ངག་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལ་ཕན་བཏགས་པ་དང༌། གནོད་པ་ལ་ལྟོས་པ་འམ། ལེན་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཞན་གནོད་པ་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོས་དང་ཟས་དང་དུག་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡང་བསོད་ནམས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ན་ཡང་ལེན་པ་པོ་དང་གཞན་ལ་ཕན་བཏགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཞི་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །གཅེར་བུ་པ་དག་ཆོམ་རྐུན་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱིན་ན་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་མི་འོང་བ་ནི་ཞིང་གི་དབང་གིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཅེར་བུ་བ་རྣམས་ཀྱི་ ཆོས་འདི་ནི་ཉེས་པར་བཤད་པ་ཞིག་སྟེ། འདི་ལྟར་ངན་པའི་ཞིང་ལ་འབྲས་བུ་ཡིད་འང༌། ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ༌། །ཞིང་གི་དབང་གིས་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ནི་མི་སྨྲ་འོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་མཆོག་ཡིན་པར་སྨྲ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྲོག་གཅོད་པ་ནི་ཞིང་བཟང་ངམ་ངན་ཡང་རུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། སྦྱིན་པ་ཡང་ཞིང་བཟང་ངམ་ངན་ཡང་རུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞིང་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་འབྲས་བུ་ཆེ་བའམ། ཆུང་བ་འམ། འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་གྱི། འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་དགེའི་གཟུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལུས་དང་ངག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་དང་བཅས་པ་ནས་ཚིག་ཀྱལ་པའི་བར་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་དགེ་བའི་གཟུགས་སྤོང་བ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅི་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྤོང་བ་ཁོ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་བཅས་པ་སྤོང་ངོ༌། །དུས་མ་ཡིན་པའི་ཟས་ཟབ་ལ་སོགས་པ་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྤོང་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ནོ། །བསླབ་པ་མནོས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཡིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ནི་བསླབ་པ་མནོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་འགྱུར་རོ། །རྣམ་དག་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་ནོ། །གང་ལ་ཡོན་ཏན་བཞི་ཡོད་པ། །དེ་ནི་ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་ནོ། །རེ་ཞིག་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས། །ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བ་ལ། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཆེད་དུ་བསམས་ནས་ལྟུང་བ་ཕྱུང་བའོ། །འདི་སྐད་དུ་བཤད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་དགེ་བའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་
Chinese
如果承认是这样，那就会变成这样。那么是什么呢？福德有两种，一种是布施的因产生的，一种是完全享受产生的。产生是因和作因，以及有因的名目，和称为布施之因的意义。因此，即使没有完全享受事物，也会变成布施给佛塔的因所产生的福德。对于完全布施事物来说，在那之后，对于那个事物，完全享受存在与否都可以，因为不执著是执著的对治。同时生起的心不会被鬼所食，如果不是这样，那么对于献给僧众、个人等的事物，如果只是完全不享受而毁灭，那么那个布施就会变得没有意义，因为会变成没有福德的果报。如果那里没有接受者，怎么会是福德呢？暂时，世尊已经说过，那些全部都完全接受了。慈爱等无量，以及修习正确的见解，这将会产生。安住在慈爱中，心想一切众生都获得安乐，因为是善的缘故，以及没有嗔恨的结合的缘故。仅仅如此，虽然没有以安乐利益到任何，也没有任何接受者，但是凭借意乐的力量，产生殊胜的福德也不是没有的，安住在悲心中也是一样。因此，如同慈爱等一样，对于没有接受者的佛塔，也应该从特别喜爱其功德的自己的心本身，显现为福德。布施和供养也不是没有意义的，因为发起那些事业的信心是最殊胜的。布施和供养的行为，心中所想的信心，那是最殊胜的，因为是身体和语言完全投入的行为。利益他人和损害，或者依赖接受者，心和心所产生的善与不善，也不是这样转变的。那么是什么呢？善和
English
If it is admitted that this is the case, then it will become so. So what is it? Merit is of two kinds: that which arises from the cause of giving, and that which arises from complete enjoyment. Arising is the cause and the acting cause, as well as the enumeration of things with a cause, and the meaning of what is called the cause of giving. Therefore, even if there is no complete enjoyment of things, it will become merit arising from the cause of giving to a stupa. For completely giving things, whether or not there is complete enjoyment of that thing afterwards is fine, because non-attachment is the antidote to attachment. The mind that arises simultaneously will not be devoured by ghosts. If it is not like that, then for things offered to the Sangha, individuals, etc., if they are only completely not enjoyed and destroyed, then that giving will become meaningless, because it will become without the fruit of merit. If there is no receiver there, how can it be merit? For the time being, the Bhagavan has already said that all those are completely accepted. Immeasurable things such as loving-kindness, and cultivating right view, will arise. Abiding in loving-kindness, thinking that all sentient beings may have happiness, because it is virtuous, and because of the union without hatred. Just so, although no one is benefited by happiness, and there is no receiver, it is not that there is no supreme merit arising from the power of intention, and it is the same for abiding in compassion. Therefore, just like loving-kindness, etc., for a stupa without a receiver, one should desire that merit manifest from one's own mind that particularly cherishes its qualities. Giving and offering are also not meaningless, because the faith that initiates those actions is the most supreme. The action of giving and offering, the faith thought of in the mind, that is the most supreme, because it is the action of completely engaging body and speech. Benefiting others and harming, or depending on a receiver, the virtue and non-virtue that arise from mind and mental factors, do not transform in this way. So what is it? Virtue and
Chinese
是依赖于与善的根本相同而存在的缘故。如果不是这样，为了损害他人而布施衣服、食物和毒药等，也会变成福德，因为那里也有接受者和施加利益者。如果善的所依被称为增长。裸体外道布施给强盗等，会变成不如意的果报，因为布施的果报如意与不如意是依赖于田地的缘故，他们这样说。裸体外道们的 这种法是被错误宣说的，像这样，不善的田地会产生如意的果报。不应说依赖于田地而使果报如意。那么应该怎么说呢？应该说是殊胜的果报。就像杀生，无论是好的田地还是坏的田地，在任何情况下都是不如意的果报一样。布施也是，无论是好的田地还是坏的田地，在任何情况下都是如意的果报。田地的差别只会使果报变大、变小或者没有果报，但不会变成不如意的果报。《邪淫戒是不善的形》这句话是因为邪淫戒是身语的自性。那就是从杀生连同预谋和结束，直到绮语。因此，舍弃不善的形就是戒律。又，难道仅仅舍弃邪淫戒才是戒律吗？回答说：不是的。佛陀所制定的舍弃，以及舍弃非时食等所制定的罪过这两种也是戒律。《受学处》这句话是说，所制定的罪过不是自性邪淫戒。那么是什么呢？那就是对于受持学处者来说，会变成邪淫戒。具有清净的四种功德。对于谁有四种功德？那就是具有四种功德。暂时以邪淫戒，这样广说，邪淫戒是特意思考后去除堕罪。像这样宣说的是邪淫戒是不善的形。
English
It is because it depends on being the same as the root of virtue. If it is not so, giving clothes, food, poison, etc., for the purpose of harming others will also become merit, because there are also recipients and those who bestow benefits. If the good basis is said to increase. If naked ascetics give to robbers, etc., it will turn into an undesirable result, because the desirable and undesirable results of giving depend on the field, so they say. The naked ascetics' This Dharma is wrongly preached, like this, an evil field will produce a desirable result. It should not be said that the result becomes desirable depending on the field. Then what should be said? It should be said that it is a supreme result. Just like killing, whether it is a good field or a bad field, in any case, it is an undesirable result. Giving is also, whether it is a good field or a bad field, in any case, it is only a desirable result. The difference in the field will only make the result bigger, smaller, or without result, but it will not become an undesirable result. The phrase "Immoral discipline is an unwholesome form" is because immoral discipline is the nature of body and speech. That is from killing with premeditation and completion, up to frivolous speech. Therefore, abandoning the unwholesome form is discipline. Also, is it only abandoning immoral discipline that is discipline? The answer is: No. The abandonment prescribed by the Buddha, and the two types of abandoning offenses prescribed for eating untimely food, etc., are also discipline. The phrase "Having taken the precepts" means that the prescribed offenses are not immoral discipline by nature. Then what is it? That is, for those who have taken the precepts, it will become immoral discipline. Possessing the four pure qualities. Who has the four qualities? That is, possessing the four qualities. Temporarily with immoral discipline, thus extensively speaking, immoral discipline is deliberately thinking and removing the downfall. Saying like this is that immoral discipline is an unwholesome form.