Tibetan
ང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་པ་སྔ་རབས་པ་རྣམས་སོ། །མིག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དབང་པོ་ལྔས་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་བཤད་མ་ཐག་པའི་ལུགས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་སྨྲས་པར་འགྱུར་རོ། །རྣ་བས་ཐོས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ལས་འོངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐོས་པ་སྟེ། གཉི་ག་ཡང་མངོན་པར་འདོད་དོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུང་དང་རིགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐ་སྙད་འདི་གཉིས་ནི་ཡུལ་དྲུག་ཅར་དང་སྦྱར་རོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོ་ནས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དེ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྟོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཏེ། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་ནི་མི་གཟུང་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་ལུས་ཀྱི་དོན་གཞན་གོ་བར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དག་གི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲིས་པའོ། །ངག་གིས་བྱེད་པར་འགྱུར་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་དངོས་ཀྱིས་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལུས་ཀྱིས་བྱེད་པར་འགྱུར་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་དངོས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་གཉི་གས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་ངག་གི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་སོ། །དྲང་སྲོང་རྣམས་ཡིད་རབ་ཏུ་ཁྲོས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དྲང་སྲོང་རྣམས་ལུས་དང་ངག་གཉིས་ཀྱིས་མི་བྱེད་ཀྱང་ལུས་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང༌། ངག་གི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །གསོ་སྦྱོང་དཔེར་བྱ་འོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གསོ་སྦྱོང་གི་ལས་ལ་གཉི་གས་བྱས་ པ་མེད་ཀྱང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མ་མཐོལ་བས་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་རེག་པར་འགྱུར་བའོ། །མི་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བཙལ་ཞིང་མི་སྦྱོར་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ཀ་ཡང་མི་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་བསམ་གཏན་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་བཞིན་དུ། ལས་ཀྱི་ལམ་སེམས་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ན། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མེད་པ་ཅན་ནི་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ
Chinese
因为属于我等之类。 以前的论师们，是指早期的经部宗。 眼睛所亲眼见到的，称为“见”，这不是指五根。 这样，就与刚才所说的观点有所不同了。 耳朵所听到的，以及从他人处听来的，称为“闻”，两者都认为是现量。 自己所思考的，称为“觉”，这是指通过教证和理证。 这样，这两个词语可以与六境相联系。 自己个别地如实了知和觉悟的，称为“识”，其中个别地如实了知，是指安乐等。 觉悟是指通过世间道，如神通等。 这里不包括出世间道的觉悟，因为这是世间语的场合。 如果身体能使人理解其他的意义，这是因为是询问说谎者。 “如果通过语言来做”，这里只有非表色，而不是真实的业道表色。“如果通过身体来做”，这里也只有非表色，是真实的业道。 “两种罪”，是指身体的罪和语言的罪。 “仙人们内心极度愤怒”，仙人们虽然不用身体和语言来做，但却具有身体的罪和语言的罪。 “以布萨为例”，虽然布萨的业没有通过两者来做，但因为没有坦白罪过，所以会被说谎的罪所触及。“如果不做”，是指直到“不寻求也不结合”之间所说的。“两者都不做”，会详细地阐述。 这样，就像禅定和无漏的律仪一样，业道仅仅依赖于心，如果这样推论，那么欲界中的非表色，是不存在没有表色的情况的。 “欲界中行事”的意思是
English
Because it belongs to the category of "I" and so on. The former teachers refer to the early Sautrāntikas. What is directly seen by the eye is called "seeing," which is not by the five senses. In this way, it will be said to be different from the view just mentioned. What is heard by the ear and what comes from others is called "hearing," and both are considered to be direct perception. What is thought by oneself is called "cognition," which refers to reasoning through scripture and logic. In this way, these two terms can be related to all six objects. What is individually and correctly known and realized by oneself is called "consciousness," where individually and correctly knowing refers to happiness and so on. Realization is through the worldly path, such as supernormal powers and so on. Here, the realization of the supramundane path is not included, because this is the context of worldly language. "If the body can make others understand other meanings," this is asked because it is about liars. "If it is done through speech," here only non-revealing form is the actual path, not revealing form. "If it is done through the body," here also only non-revealing form is the actual path of action. "Two transgressions" refer to the transgression of the body and the transgression of speech. "The sages are extremely angry in their hearts," although the sages do not do it with body and speech, they possess the transgression of the body and the transgression of speech. "Take the Uposatha as an example," although the action of the Uposatha is not done through both, because the transgression is not confessed, it will be touched by the transgression of lying. "If not doing" refers to what is said up to "not seeking and not combining." "If neither is done" will be explained in detail. In this way, just like meditation and the vows of non-outflow, if the path of action depends only on the mind, then it would follow that in the desire realm, non-revealing form does not exist without revealing form. "Acting in the desire realm" means
Tibetan
་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་ལས་ཀྱི་ལམ་དུ་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དྲང་སྲོང་དང་དགེ་སློང་གཉིས་ཀྱིའོ། །སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་ནི་དྲང་སྲོང་དག་ནི་དོན་གྱིས་ན་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་གིས་མི་དགེ་བའི་བསམ་པ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་འདོར་བར་ཞུགས་པ་རྟོགས་ནས་དེ་དག་ལ་དད་པ་རྣམས་གང་གིས་ན་དྲང་སྲོང་དེ་དག་ལས་ཀྱི་ལམ་སྐྱེ་བ་ལུས་ཀྱིས་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཁྲོས་པ་ལ་ནི་དེའི་ཚེ་གདོན་མི་ཟ་བར་ལུས་དང་ངག་གི་གཡོ་བ་ཡོད་པར་འགྱུར་བས་འགལ་བ་མེད་དོ། །གསོ་སྦྱོང་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཚིག་གིས་གོ་བར་བྱ་བའི་དོན་ལ་ལུས་ཀྱི་གཡོ་བ་ཡང་ངག་གི་ལས་ཀྱི་ལམ་སྐྱེ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཅག་གིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཡོངས་སུ་དག་གོ་སྙམ་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །སྙམ་དུ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་མི་གཡོ་བ་ལ་ཡང་ཡིན་པས། ཚིག་གིས་གོ་བར་བྱ་བའི་དོན་ལ་ཅང་མི་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་ངག་གི་ལས་ཀྱི་ལམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་དག་བཞིན་དུ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་བདག་ཉིད་དག་པར་གོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ལ་རག་ལས་པར་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྡེ་ལྔ་པོ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་མདོ་ལ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བ་སྲེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མི་དགེ་བ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་འབའ་ཞིག་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྤྲས་པས་ཆོག་གོ །ཕྲ་མ་ཕ་རོལ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཕྲ་མའི་དངོས་པོ་ནི་ཕྲ་མའོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ ཚིག་སྟེ། དེ་དང་ལྡན་པས་དེ་ཡང་ཕྲ་མ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པའོ། །ཁ་གསག་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཁ་གསག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྙེད་པ་འདོད་པའི་སྙན་པར་སྨྲ་བའོ། །ལས་ཀྱི་ལམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ༌། །ཡང་ཀྱལ་པ་ཡིན་ལ་ལས་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་རྣམས་འདོད་ཆགས་ཤས་ཆུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དེས་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པས་འདྲེན་པར་ནུས་པར་མི་འགྱུར་ལ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་ཀུན་ཀྱལ་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ཅན
Chinese
是区分于禅定和无漏的非表色法。如果问：那二者如何成为业道？答：是仙人和比丘的。学派导师调伏说：仙人们实际上是作表色的，因为非人众生了知他们开始舍弃对众生的不善念，因此对他们生起信心，由于这些，仙人们以身体造作业道。此外，对于愤怒者来说，那时必定有身体和语言的动摇，因此没有矛盾。对于布萨来说，如同以语言了知的意义，身体的动摇也是语言的业道生起，同样，我们应当认为具寿们完全清净了。如果一言不发而不动摇，也是如此。对于以语言了知的意义，即使一言不发，语言的业道也会生起，因为在尚未完全清净时，一言不发会使自己理解为清净，他们这样说。另一种观点是，欲界的非表色法并非都必定依赖于表色法，例如五类等获得果位的经中，别解脱戒的生起是因为贪爱。因此，不善业也可能仅仅是非表色法，他们这样说。适可而止。离间是为了区分他人，关于“烦恼之心的”这个词，离间的本体就是离间。那是什么呢？是为了区分他人而说的 话语，具有它，因此它也被称为具有离间。关于“烦恼之心的”这个词，是指不是为了利益他人的。关于“谄媚者”，谄媚是指为了获得利益而说悦耳的话语。业道不是，这样说。如果问：什么是玩笑却是业道？答：那时众生的贪欲较小，因此表色法无法以非表色法引导，而且没有非表色法的业道也不存在。“一切烦恼皆玩笑。”意思是，烦恼者。
English
That is what distinguishes it from non-manifest form, which is meditation and without outflows. How do these two become paths of action? They belong to the sages and monks. The teacher, Dusang, said that the sages are actually making manifestations, because non-human beings realize that they have begun to abandon their unwholesome thoughts towards sentient beings, and therefore develop faith in them. Because of this, the sages create the path of action with their bodies. Furthermore, for an angry person, there will inevitably be movement of body and speech at that time, so there is no contradiction. As for the Uposatha, just as the meaning is understood through words, the movement of the body is also the arising of the path of action of speech. Similarly, we should think that the venerable ones are completely purified. If one does not speak and does not move, it is also the same. For the meaning to be understood through words, even if one does not speak, the path of action of speech will arise, because when one is not completely purified, not speaking will make oneself understand as pure, they say. Another view is that the non-manifest form of the desire realm is not necessarily dependent on manifest form, such as the arising of the Pratimoksha vows in the sutras where the five classes and others attain fruition, because of craving. Therefore, unwholesome actions may also be merely non-manifest form, they say. Enough is enough. Slander is for the purpose of distinguishing others. Regarding the term "of the afflicted mind," the essence of slander is slander. What is that? It is speech for the purpose of distinguishing others, and because it possesses it, it is also called possessing slander. Regarding the term "of the afflicted mind," it means not for the benefit of others. Regarding "flatterer," flattery means speaking pleasing words in order to obtain gain. It is not a path of action, it is said. If asked, what is a joke that is not a path of action? The answer is that at that time, the desire of sentient beings is small, so manifest form cannot be guided by non-manifest form, and there is no path of action of non-manifest form. "All afflictions are jokes." It means, the afflicted one.
Tibetan
་གཞན་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ཡང་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་བྱས་ན་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ནི་ཚིག་ཀྱལ་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ཁ་གསག་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚིག་ཀྱལ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཀྱལ་པ་སྨྲས་པ་ན་ཚིག་ཀྱལ་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དེའི་དངོས་པོ་ནི་ཚིག་ཀྱལ་པ་ཅན་ཉིད་དོ། །ལོག་པས་གཞན་གྱི་ནོར་ལ་ཆགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། མི་རིགས་པར་ཆགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་ལས་ལོག་པར་མི་རིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་འཇིག་རྟེན་ན་བརྣབ་སེམས་སྤངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་སྤངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ག་ལས་ཤེ་ན། དེ་ཉིད་ལས་མཇུག་ཐོགས་སུ་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་འཇིག་རྟེན་ན་བརྣབ་སེམས་སྤངས་ཏེ། བརྣབ་སེམས་དང་མ་བྲལ་པའི་སེམས་ཀྱིས་ལན་མང་དུ་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྲེད་པ་ཐམས་ཅད་བརྣབ་སེམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་སོ། །ཉེས་པ་སྤྱད་པ་ཆེ་ལོང་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུར་ནི་ཉེས་པ་སྤྱོད་པ་ཆེ་ལོང་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྡུས་ཀྱི། ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བརྣབ་སེམས་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱི་ལམ་མ་ཡིན་གྱི་འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་རྣམས་དང༌། བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བརྣབ་སེམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ལམ་དུ་འགྱུར་དུ་འོངས་པས་ལོག་པས་ གཞན་གྱི་ནོར་ལ་ཆགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ན་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་སྲེད་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་དེར་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་དང་མི་དགེ་མེད་ལྟ་བ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ༌། །ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་འཕགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་འདི་ནི་རིལ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་སྦྱིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ལས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །ལེགས་པར་སྤྱད་པ་དང༌། ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པར་ནི་དང་པོ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པར་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་དང་མི་དགེ་མེད་ལྟ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དཔེར་བརྗོད་པ
Chinese
不仅限于其他，如果也包括妄语等三种，这样的话，妄语也是绮语，而离间语等只是绮语，不是妄语。同样，对其他人也应如此说。说了绮语就是具有绮语者，而它的本体就是具有绮语者本身。《以邪见贪恋他人之财》是指不合情理地贪恋，因此注释中说了“以邪见不合情理”。“在世间舍弃贪婪”是指舍弃对欲望的希求。这是从哪里知道的呢？因为在同一部经的结尾处显示了舍弃害人之心等，显示了“在世间舍弃贪婪，以未脱离贪婪的心多次安住”等等。因此，要知道所有在欲望中行事的贪欲都是贪婪。“造罪行是概括的缘故”是指在十不善业道中，造罪行是概括了哪些内容，但不是全部，因此，并非所有贪婪都是业道，那么是什么呢？对于转轮王们以及北俱卢洲的人们来说，也会变成贪婪的业道，因此，以邪见贪恋他人之财就是业道。在那里，既没有在欲望中行事的贪欲，也没有在那里希求不善业道。“认为没有善与非善”，是邪见。“诽谤业和果以及圣者，这完全是邪见”，经中这样说。其中，“没有布施”到“没有造罪”之间是诽谤业。“善行和恶行的业的果报不会成熟”，这是诽谤果。“世间没有阿罗汉”，这是诽谤圣者。偈颂中只是显示了最初的部分，即“认为没有善与非善”。举例说明