Tibetan
་སུ་དཔག་པས་དེ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་དབང་པོ་ལྔ་པོ་ལྟ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱུ་ཞིང་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་རྒྱུ་གཞན་ས་བོན་གྱི་མཚན་ཉིད་མེད་ན་འབྲས་བུ་མེད་པར་མཐོང་ལ། ས་བོན་དེ་ཡོད་ན་ནི་ཡང་མྱུ་གུ་ཡོད་པར་མཐོང་ངོ༌། །དཔེར་ན་མྱུ་གུ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེ་ཉེ་བར་བཀོད་ པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དཔེ་ཉེ་བར་བཀོད་ནས་དངོས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་སྣང་བར་གྱུར་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་ཏེ། ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང༌། དེ་བསྐྱེད་པ་རྒྱུ་ཡིན་ལ་བྱེད་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཡུལ་འཛིན་པ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་མཐོང་ལ་ཡང་ཡོད་པར་མཐོང་ངོ༌། །གང་དག་གི་ཞེ་ན། གྲངས་བཞིན་དུ་སྟོན་ཏེ། ལོང་བ་དང་འོན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་དོ། །མ་ལོང་བ་དང་མ་འོན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོད་དེ། རྒྱུ་གཞན་ལྟོས་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དབང་པོ་ཡིན་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་དེ་དབང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡོངས་སུ་གཅོད་དེ། འདི་ལ་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་ཀྱི། དེ་དབང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་སྨོན་ནས་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གཅད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཐམས་ཅད་རྩོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །བདག་ནི་དེ་ལྟར་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདག་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པའི་དོན་གྱིས་ན། འདི་སྐད་དུ་བདག་ནི་མེད་དེ་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཏན་མེད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བརྗོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་དེ་སྨྲོས་ཤིག །ཚིག་ཙམ་གྱིས་ནི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཟློག་ཏུ་མི་རུང་ངོ༌། །དོན་ཐམས་ཅད་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བསྡུ་བ་སྨྲས་པ་ནི། བདག་ལ་ཕྱིན་ལོག་ཕྱིར་གཞན་ལ། །ཐར་མེད་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་བཞིན། །ཚད་མས་མི་དམིགས་པ་ཡི་ཕྱིར། །ཕུང་པོའི་རྒྱུད་ལ་དེ་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཅན་གཞན་རྣམས་བཅོམ་པ་ཡིན་དང་ཤཱཀྱའི་སྲས་པོ་ཁ་ཅིག་དེ་དག་གི་ལྟ་བས་བསྙེམས་པ་
Chinese
因此，通过推断来确定它。例如，说“应该观察五种感官”就像观察眼睛的感官等等。即使有土壤、水等原因，如果缺少种子特性的其他原因，也看不到结果。如果种子存在，那么也会看到幼苗。例如，说“像幼苗一样”是为了便于举例说明。 为了便于举例说明而直接展示，详细地说明了“显现为对象的境”，即显现为对象的色等。即使产生它的原因是存在的，作用者也存在，如果没有执取对象，如眼识等，有时会看到不存在，有时又会看到存在。哪些呢？按数量显示，如盲人和聋人等是不存在的。不盲不聋等是存在的。必须依赖的其他原因是什么呢？那就是感官，认为是眼睛等。如何确定那就是感官呢？仅仅确定“这有其他原因”是不够的，不能确定那就是感官。因为这是为了完全确定伟大的仙人渴望的知识。而“那”指的是眼识等的原因，即眼根等是存在的，因为所有人都无可争辩，所以这才是成立的。我不是没有，因为没有量，因此无我，这是总结。从要证明的意义上说，并不是说我没有，因为量没有观察到，就像完全不存在一样。如果这里有推论，因此理由不成立，那是不对的，因为必须说出来。如果存在，那就说出来。仅仅用语言是不能反驳理由不成立的。用偈颂总结所有意义时说：对于我来说，颠倒地为了他人，没有解脱，就像四种烦恼一样。因为量没有观察到，所以在蕴的相续中称之为“那”。就这样摧毁了其他外道，以及一些以他们的观点为傲的释迦之子。
English
Therefore, it is determined by inference. For example, saying "one should observe the five senses" is like observing the sense of sight, and so on. Even if there are causes such as soil and water, if other causes lacking the characteristic of a seed are absent, the result is not seen. If the seed is present, then the sprout is also seen. For example, saying "like a sprout" is to provide a convenient illustration. In order to directly demonstrate by providing a convenient illustration, it is explained in detail that "the state that appears as an object," that is, forms, etc., that appear as objects. Even if the cause that produces it exists and the agent exists, if there is no apprehension of the object, such as eye consciousness, etc., sometimes it is seen as non-existent, and sometimes it is seen as existent. Which ones? It is shown according to number, such as the blind and the deaf are non-existent. The non-blind and the non-deaf are existent. What other cause must be relied upon? That is the sense faculty, which is thought to be the eye, etc. How is it determined that that is the sense faculty? It is not enough to merely determine "this has another cause," it cannot be determined that that is the sense faculty. Because this is to completely determine the knowledge desired by the great sage. And "that" refers to the cause of eye consciousness, etc., that is, the eye faculty, etc., exists, because everyone is indisputable, so this is what is established. I am not non-existent, because there is no valid cognition, therefore there is no self, this is the conclusion. From the meaning to be proven, it is not said that I am non-existent because valid cognition has not observed it, just like being completely non-existent. If there is inference here, therefore the reason is not established, that is not right, because it must be said. If it exists, then say it. It is not possible to refute the reason is not established merely with words. When summarizing all the meanings with verses, it is said: For me, inverted for others, there is no liberation, just like the four afflictions. Because valid cognition has not observed it, it is called "that" in the continuum of aggregates. In this way, other non-Buddhists are destroyed, as well as some sons of the Shakyas who are proud of their views.
Tibetan
ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འོ་ན་གང་གནས་མའི་བུ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །གནས་མའི་བུ་ནི་འཕགས་པ་མང་པོས་བཀུར་བའི་ སྡེ་པ་དག་གོ །འདིས་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་སོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །གནས་མའི་བུ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐར་པ་མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འདིས་ནི་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕྱོགས་སྔ་མ་འགལ་བར་སྟོན་ཏེ། གནས་མའི་བུའི་སྡེ་པ་ནི་རང་གི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །འདི་ནི་རེ་ཞིག་སྤྱོད་པ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དེའི་སྡེ་པའི་གང་ཟག་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ་སྙམ་པའོ། །གལ་ཏེ་རྫས་སུ་ཡོད་ན་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་འདི་ཉིད་དུ་བཞག་ལ། བདག་དགག་པའི་ཚུལ་ཇི་སྐད་བཤད་པས་བསལ་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །རྫས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ཡང་ཅི་ཞིག །བཏགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེས་གླེངས་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་གྱིས་གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་གཞན་ཞིག་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི། རྫས་སུ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལས་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་ལྟར་བརྗོད་ན་ནི་གཟུགས་ནི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུར་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་འདོད་ན་ནི་གང་ཟག་བཏགས་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་འོ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྤྱི་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་འོ་མ་དང་ཁྱིམ་དང་དམག་ལ་སོགས་པ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱ་དག་དང་རྩྭ་དང་ཤིང་དང་སོ་ཕག་དག་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་དང་ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་དངོས་པོ་གཞན་ཡིན་པར་མི་འདོད་ཀྱི། དེ་དག་ཉིད་སྤྱི་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་འདོད་ན་ནི་གང་ཟག་བཏགས་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་རྩྭ་ལ་སོགས་པ་དང་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་པ་འོ་མ་དང་ཁྱིམ་དང་དམག་ཅེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་གཞན་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཅིར་འགྱུར་རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་རྫས་སུ་ཡོད་ན་ནི། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་ ཟག་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་ཏེ་གང་ཟག་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོའི་མཚ
Chinese
彼。彼之故，何谓住子部等，广说之。住子部是受众多圣者恭敬之部派。此以执著我见颠倒之自性，显示特征之因不定也。住子部等是佛陀之故，非不欲解脱。又，此乃谓“无我”之宗有过失，显示前宗相违。住子部之部派是自宗，故与承诺相违。此暂且是应行之事，谓若彼部派之补特伽罗是假立存在，则无过失也。若实有，则此宗置于外道宗中，以如是所说之破我之理而遣除之。如何耶？谓以无量故，彼非有也。实有者，此为何耶？假立者，此为何耶？如是问难。论师曰：若如色等是异物，则说如实有也。若如色等与声等是异物般说，如色与声等自性各异般，若如是认为补特伽罗实有，则已承诺补特伽罗是假立存在。若如牛奶等是总，则谓若如牛奶与房屋与军队等次第般，不认为与色与香与味与触等，与草与木与砖等，与象与马与车等是异物，仅是彼等之总而已，若如是认为，则已承诺补特伽罗是假立存在。色等与草等与象等之外，无有牛奶与房屋与军队等之异物。于彼有何变化耶？暂且若实有，则以与受等自性各异之故，补特伽罗异于蕴等，补特伽罗是色等蕴之相
English
That. Therefore, what is called the Sthavira-nikāya, etc., is extensively explained. The Sthavira-nikāya is a sect revered by many noble ones. This shows that the reason for the characteristic is uncertain because of clinging to the inverted view of self. The Sthavira-nikāya, being Buddhist, does not not desire liberation. Furthermore, this shows that the former proposition is contradictory, saying that the proposition of "no self" has faults. The Sthavira-nikāya sect is its own proposition, so it contradicts the promise. This is something to be practiced for a while, thinking that if the person of that sect exists nominally, then there is no fault. If it exists substantially, then this proposition is placed in the heretical proposition, and it is refuted by the method of refuting the self as described. How so? Because there is no valid measure, it does not exist. What is meant by "substantially"? What is meant by "nominally"? Thus questioned. The teacher says: If it is a different object like form, then it is said to exist substantially. If it is said that form, etc., is a different object from sound, etc., just as form is different in nature from sound, etc., if it is thought that the person exists substantially, then it is promised that the person exists nominally. If it is a generality like milk, then it means that if, like milk, houses, and armies, etc., in order, it is not considered a different object from form, smell, taste, and touch, etc., and from grass, wood, and bricks, etc., and from elephants, horses, and chariots, etc., but only the generality of those, if it is thought that way, then it is promised that the person exists nominally. Other than form, etc., and grass, etc., and elephants, etc., there is no other object called milk, houses, and armies. What change is there in that? For the time being, if it exists substantially, then because it is different in nature from feeling, etc., the person is different from the aggregates, etc., and the person is the characteristic of the aggregates of form, etc.