Tibetan
པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་ན། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་ངོ༌། །སྤོང་བའི་ལམ་ནི་སེམས་ཅན་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ས་འོག་མའི་ཆོས་དུས་གསུམ་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །རགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དེ་དག་གིས་ན་དེ་དག་གི་སྤང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་ན། ཇི་ལྟར་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་བཤད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གིས་སྦྱོར་བས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་དང༌། མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་ས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་སེམས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གནོན་ལ། བསམ་གཏན་དངོས་གཞིའི་ས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ཐག་སྲིང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་འདད་པའི་ཁམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་སྨོས་སོ། །དངོས་གཞི་ཚད་མེད་པ་དང་འདྲ་བ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རང་བཞིན་དང་དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དང༌། དུས་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གིས་དེ་རྣམས་རྣམ་པར་མནན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མེད་པ་དེ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་དེ་རྣམས་སོ། །སྤོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རབ་ཏུ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཐོབ་པ་གཅོད་པར་བྱེད་པའོ། །རྐྱེན་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ནི་དེའི་དམིགས་པ་ཡུལ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་རྙེད་པ་ནི་དེ་དག་ མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའོ། །མི་བརྫི་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཛའ་བོའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་ཆོས་དང་ལུས་མཉམ་པ་སྟེ། གང་ཞིག་མེད་ན་གནས་པར་དཀའ་བའོ། །འབྲིང་ནི་མཛའ་བ་དང་ཟས་དང་ཆོས་དང་འབྲེལ་པའོ། །ཆུང་ངུ་ནི་ཕན་འདོགས་པ་དང་ཟས་དང་འབྲེལ་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགྲ་བོའི་ཕྱོགས་ཀྱང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཆེན་པོ་གྲགས་པ་དང༌། འཚོ་བ་དང༌། ཡིད་ཕེབས་པ་དང་རྩ་ལག་འཕྲོག་པར་བྱེད་དོ། །འབྲིང་ནི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའོ། །ཆུང་ངུ་ནི་མཛའ་བཤེས་དང་འཁོར་གཡོག་གི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་འཕྲོག་པའོ། །ཐ་མལ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྔར་མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། མཐོང་ཞིང་ཐོས་ཀྱང་མ་འདྲིས་པ་དང༌། འདིས་ཀྱང་ཕན་འདོགས་པ་དང་གནོད
Chinese
之所以说“作意”，是因为仅仅作意就能舍弃烦恼。如果慈爱等等是信解作意，那么它们就不能舍弃烦恼。舍弃的道不是以现在产生的有情为对境，那么是什么呢？是以下地之法为对境，是三时。具有粗大等等的行相，以及痛苦等等的行相。因此，因为这些原因，它们不是那些的舍弃。如果它们不能舍弃烦恼，那么如何说是嗔恨等等的对治呢？因此，说了“以它们的加行”。其中，慈爱等等的界，以及无能胜地能压伏嗔恨等等的烦恼，而正禅定的地能延长烦恼的舍弃。为了显示那一点，详细地说了“慈爱等等欲界的”。“与正行无量相似的”是指自性、对境、行相和时间相同。说了“它们压伏那些”是指那些无量压伏那些烦恼。“以舍弃的道”是指无间道等。“完全舍弃”是指断除它的获得。“具有缘的力量”是指它的对境处。“获得那些”是指那些显现。“不是压伏”是指那些不生起。亲友的大品类是指生、法、身相同，没有它就难以安住的。中品是指与亲友、食物和法相关联的。小品是指能利益和与食物相关联的。同样，仇敌的品类也有三种：大品是夺取名声、生活、心满意足和根本的。中品是夺取生活的资具。小品是夺取亲友和眷属的生活资具。普通人的品类也有三种：以前没有见过的，没有听过的，以及见过听过但不熟悉的。通过这些也能利益和损害。
English
The reason for saying "attention" is that afflictions can be abandoned by attention alone. If love and so on are faith-understanding attention, then they cannot abandon afflictions. The path of abandonment is not to take sentient beings that arise in the present as objects. What then? It takes the dharmas of the lower realms as objects, which are of the three times. They have aspects such as grossness and aspects such as suffering. Therefore, because of these reasons, they are not the abandonment of those. If they cannot abandon afflictions, then how are they said to be the antidotes to hatred and so on? Therefore, it is said, "by their application." Among them, the realms of love and so on, and the invincible grounds, can subdue afflictions such as hatred, while the grounds of actual meditative absorption prolong the abandonment of afflictions. In order to show that very point, it is explained in detail, "the desire realm of love and so on." "Similar to the actual immeasurable ones" refers to the fact that their nature, object, aspect, and time are the same. It is said, "they subdue those," which means that those immeasurable ones subdue those afflictions. "By the path of abandonment" refers to the uninterrupted paths and so on. "Completely abandon" means to cut off its attainment. "Possessing the power of conditions" refers to its objective sphere. "Obtaining those" means that those become manifest. "It is not suppressed" means that those do not arise. The great category of friends is those who are equal in birth, dharma, and body, and without whom it is difficult to abide. The middle category is related to friends, food, and dharma. The small category is whatever is beneficial and related to food. Similarly, there are three categories of enemies: the great category steals fame, livelihood, contentment, and roots. The middle category steals the necessities of life. The small category steals the necessities of life of friends and attendants. There are also three categories of ordinary people: those who have not been seen before, those who have not been heard of, and those who have been seen and heard but are not familiar. Through these, one can also benefit and harm.
Tibetan
་པ་བྱེད་པ་དང་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་ལས་དང་པོ་དང་འདི། སེམས་ཅན་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་དག་ལ་སྦྱོར་བ་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་མཛའ་བ་ཆེན་པོའི་ཕྱོགས་བཞིན་དུ་དགྲ་བོའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་བདེ་བར་མོས་པ་མི་ལྡོག་ལ། དེ་ནས་རིམ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་བྱམས་པས་རྒྱས་པར་བྱེད་དོ། །སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཀུན་དུ་ཆད་པ་ལ་ཡང་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དབང་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་མཐོང་ནས་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་བཟུང་བར་ནུས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་རང་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་སྔོན་གྱི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་འབྲས་བུ་དབང་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་མཐོང་ནས་སྐྱོན་བཟུང་བར་ནུས་སོ། །སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་མོས་ཤིང་སྙིང་རྗེ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །དགའ་བར་གྱུར་ཀྱང་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་མོས་ཤིང་དགའ་བ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་ཐ་མལ་པའི་ཕྱོགས་ནས་རྩོམ་མོ། །ཐ་མལ་པའི་ཕྱོགས་ནི་བཏང་སྙོམས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་གྱི་གཞན་གཉིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྲེད་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། དེ་དག་གི་གཉེན་པོའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་མ་གཏོགས་པ་མི་དག་གི་ནང་དུ་སྐྱེད་ཀྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་གསུམ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་བཞི་པར་ སྐྱེས་པ་དང་དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཚད་མེད་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དང་པོའོ་ཞེས་རྒྱས་པར་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་མི་སྡུག་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་ཆགས་ལྷག་པའི་ཁ་དོག་གི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ལས་བརྩམས་ནས་སྲིད་པར་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གྲངས་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཁ་དོག་གི་གཉེན་པོར་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡིན་ལ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཁ་དོག་གི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་ས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཐར་པ་འདི་གཉིས་ཀྱང༌། ཐག་བསྲིང་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྨྲས་པ་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ན་ཁ་དོག་གི་འདོད་ཆགས་མེད་དོ་ཞེས
Chinese
是行持和远离。因此，瑜伽士最初与此，是对分为三种的众生进行结合。何时他对如同大友之方一样，对大敌之方也不退转地欣乐安乐，然后逐渐以慈爱遍满一切世间。所谓“由显现往昔福德和非福德之果的方式”，即使是对善根完全断绝者，也能见到往昔福德之果势力强大等等，从而能执取其功德。同样，对独觉佛也能见到往昔非福德之果势力微弱等等，从而能执取其过失。所谓对悲和喜也同样，心想如果能从痛苦中解脱该多好啊，从而与悲相结合。心想如果能快乐该多好啊，从而与喜相结合。舍则从平凡之方开始。平凡之方是与舍相顺应的，而其他二者则不是，因为它们是贪欲和嗔恚，以及它们的对治之所依。除了悦耳之声外，只在不净之中产生，其他地方则不是，因为是由串习之力所生。所谓具有决定三者，是因为第三禅和第四禅中没有生和喜，所以是具有一切无量三者。所谓八解脱，如经中所说“有色观色，此为第一解脱”那样广说。所谓这二者的道理要像不净观一样了知，是从贪欲炽盛的颜色贪欲之对治开始，从而要宣说在有寂中增长。所谓如其数量，对于欲界中所行的颜色之对治，是第一禅地的解脱，而对于第一禅的颜色贪欲之对治，则是第二禅地的解脱，也要了知这二种解脱是断除障碍的对治。所说在第二禅等中没有颜色贪欲等等。
English
It is practice and separation. Therefore, the yogi initially combines with this, which is to combine with sentient beings divided into three types. When he does not retreat from rejoicing in happiness even towards the great enemy, just as towards the side of a great friend, then gradually he expands with loving-kindness to all the worlds. The so-called "by way of the appearance of the fruits of past merit and non-merit," even for those who have completely cut off the roots of virtue, one can see that the fruits of past merit are powerful, etc., and thus be able to grasp their qualities. Similarly, one can also see that the fruits of past non-merit are weak, etc., in the case of a Pratyekabuddha, and thus be able to grasp their faults. The so-called similarly for compassion and joy, one thinks, "How wonderful if they could be liberated from suffering," and thus combines with compassion. One thinks, "How wonderful if they could be happy," and thus combines with joy. Equanimity begins from the side of the ordinary. The side of the ordinary is in accordance with equanimity, but the other two are not, because they are the support of desire and anger, and their antidotes. Except for pleasant sounds, it only arises in the impure, not elsewhere, because it arises from the power of habituation. The so-called possessing the three certainties is because there is no birth and joy in the third and fourth dhyanas, so it possesses all three immeasurables. The so-called eight liberations, as it is extensively stated in the sutras, "Having form, one sees form, this is the first liberation." The so-called the way of these two should be understood like the impure, it starts from the antidote to the desire for color, which is the excess of desire, and thus one should declare its increase in existence. The so-called according to their number, the antidote to the color that is practiced in the desire realm is the liberation of the first dhyana ground, and the antidote to the desire for the color of the first dhyana is the liberation of the second dhyana ground, and it should also be understood that these two liberations are the antidotes for cutting off obstacles. It is said that there is no desire for color, etc., in the second dhyana and so on.